• بازدید : 54 views
  • بدون نظر

خرید و دانلود
با قیمت 6,000 تومان
این فایل در ۱۵صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:

در عصري كه پيشرفت‏هاي مادّي به اوج خود رسيده امّا معنويات كمرنگ و بي جان شده و دين داري از جوامع بشري رخت بسته، و اديان تحريف شده و يا مكاتب ساخته دست بشري جوابگوي نيازهاي بشر امروزي نيست، بشر، سخت سرخورده و نااميد شده است نااميدي از آينده‏اي روشن، نااميدي از عدالت واقعي، و رفاه حقيقي، نااميدي از آرامش و امنيّت و سلامت عاطفي و… در اين آشفته بازار تنها ديني كه به بشريّت مخصوصاً مستضعفان و محرومان جهان اميدها و نويدهاي روشني مي‏دهد، و يأس و نااميدي از آينده را گناه نابخشودني مي‏داند اسلام حقيقي يعني مذهب تشيّع است، اين مذهب، امامي را چشم به راه است كه جهان را پر از عدل و داد، علم و تكامل، امنيّت و سلامت مي‏كند و مقدم امامي را انتظار مي‏كشد كه صالحان و پاكان و مستضعفان و پا برهنه گان متدين را، حاكمان زمين قرار دهد. اين اميد و انتظار، بشريت را طراوت و زندگي مي‏بخشد.
به اعتقاد شيعه رابطه خدا و خلق پيوسته از طريق حجّت خدا و وليّ او ادامه دارد و فيض الهي با واسطه فيض جريان مي‏يابد. و در آخر الزمان با ظهور آخرين حجّت خدا، مردم از بهترين فيوضات الهي بهره‏مند خواهند شد.
«هانری كربن» استاد فلسفه و مستشرق نامدار فرانسوي شیعه مي‏گويد:
«به عقيده من مذهب تشيّع تنها مذهبي است كه رابطه هدايت الهي را ميان خدا و خلق براي هميشه نگه داشته و به طور مستمر و پيوسته ولايت را زنده و پا برجا مي‏دارد.
مذهب يهود، نبوّت را كه رابطه‏اي است واقع ميان خدا و عالم انساني در حضرت كليم ختم كرده، و پس از آن به نبوت حضرت مسيح و حضرت محمد(ص) اذعان ننموده و رابطه مزبور را قطع مي‏كند، همچنين مسيحيان در حضرت مسيح متوقف شده‏اند، اهل سنّت از مسلمانان نيز در حضرت محمد(ص) توقف كرده و با ختم نبوت در ايشان ديگر رابطه‏اي ميان خلق و مخلوق، موجود نمي‏دانند. تنها مذهب تشيّع است كه «نبوّت» را با حضرت محمد(ص) ختم شده مي‏داند ولي «ولايت» را كه همان رابطه هدايت و تكميل مي‏باشد بعد از آن حضرت و براي هميشه زنده مي‏داند.»(۱)
آنچه پيش رو داريد بخشي از اميدها و نويدهايي است كه در مورد دوران پس از ظهور امام زمان (عج) داده شده است، باشد كه روشناي دل مستضعفان و منتظران گردد.
اميد دهي گاه به صورت كلّي در قرآن و روايات آمده و گاه به صورت تبيين مصداق‏هاي خاص در منابع اسلامي وارد شده است.
بخش اوّل: در منابع اسلامي، آيات و روايات فراواني به صورت كلّي بشريت و مستضعفان صالح را به آينده‏اي روشن اميد و نويد داده است كه به بخشي از آن‏ها اشاره مي‏شود
الف: قرآن و اميد دهي 
۱ـ بندگان صالح وارثان زمين: قرآن كريم مي‏فرمايد:
«و لقد كتبنا في الزبور من بعد الذّكر انّ الارض يرثها عبادي الصّالحون انّ في هذا لبلاغاً لقومٍ عابدين؛(۲)
ما در كتاب زبور علاوه بر قرآن مجيد(يا پس از تورات) نوشتيم كه زمين را بندگان صالح و شايسته من در اختيار خواهند گرفت، و همين براي گروه عبادت كنندگان (و آنها كه در مسير بندگي خدا گام برمي‏دارند) براي رسيدن به اهدافشان كافي است».
جالب اين است كه در كتاب «مزامير داود» كه امروز جزء كتاب عهد قديم (تورات) شمرده مي‏شود عين اين موضوع به تعبيرات گوناگون ديده مي‏شود:
از جمله: «زيرا كه شريران، منقطع خواهند شد و امّا متوكلان به خداوند وارث زمين خواهند شد، هان بعد از اندك مدتي شرير نخواهد بود… اما حكيمان وارث زمين خواهند شد»(۳)،
در بخش ديگر مي‏خوانيم «زيرا متبركان خداوند وارث زمين خواهند شد، امّا ملعونان وي منقطع خواهند شد، صديقان وارث زمين شده ابداً در آن ساكن خواهند شد»(۴)
آيه فوق به صراحت به صالحان و مستضعفان متديّن، بشارت و اميد مي‏دهد كه آينده جهان و زمين از آن آنها مي‏باشد. و امام باقر (ع) هم فرمود:
«هُم اَصحابُ المَهدِيّ في آخَرِ الزَّمانِ؛(۵)
بندگان صالحي را كه خداوند در اين آيه به عنوان وارثان زمين ياد مي‏كند ياران مهدي (عج) در آخر الزمان هستند».
 
۲ـ مستضعفان پيشوايان زمين:قرآن كريم چنين بشارت مي‏دهد:
«و نُرِيدُ اَن نَمُنَّ عَلَي الَّذِينَ استُضعِفُوا في الاَرضِ و نَجعَلَهُم اَئِمّةً و نَجعَلَهُم الوارِثين؛(۶) 
اراده (و مشيّت) ما بر اين قرار گرفته است كه به مستضعفين (منت نهاده) نعمت بخشيم، و آنها را پيشوايان و وارثين روي زمين قرار دهيم».
روايات تبيين نموده كه اين پيشوايي و وراثت در زمان مهدي آل محمد(ص) تحقق خواهد يافت، چنانكه علي (ع) فرمود: 
«هُم آلُ مُحمَّد يَبعَثُ اللّهُ مَهديَهُم بَعدَ جُهدِهِم فيُعِزُّهُم وَ يُذِلُّ عَدوَّهُم؛(۷)
 اين گروه آل محمد (ص) هستند خداوند مهدي آنها را بعد از زحمت و فشاري كه بر آنان وارد مي‏شود بر مي‏انگيزد و به آنها عزّت مي‏دهد و دشمنانشان را ذليل و خوار مي‏كند».و در نهج البلاغه حضرتش مي‏خوانيم 
«لَتَعطِفَنّ الدُّنيا عَلَينا بَعد شِما سِها عَطف الضَّرُوس عَلي وَلَدِها وَتَلي…؛(۸)
 دنيا پس از چموشي و سركشي ـ همچون شتري كه از دادن شير به دوشنده‏اش خودداري كند و براي بچه‏اش نگه مي‏دارد ـ به ما روي مي‏كند…سپس آيه «و نريدان نمنّ…» را تلاوت فرمود.
 
۳ـ پيروزي نهائي حق: «هُوَ الَّذي اَرسَلَ رَسُولَهُ بِالهُدي وَدِينِ الحَقِّ لِيُظهِرَهُ عَلَي الدين كُلّه وَلوكره المشركون ؛(۹)
خداوند كسي است كه پيامبرش را با هدايت و آيين حق فرستاد تا او را بر همه اديان پيروز گرداند اگر چه مشركان ناخشنود باشند». همين وعده با تفاوت مختصري در آيات ديگر هم آمده است.(۱۰)
امام باقر (ع) فرمود:
 «اِنَّ ذلِكَ يَكُونُ عِندَ خُروجِ المَهدِيِّ مِن آلِ‏مُحَمّدٍ فَلا يَبقي اَحَدٌ اِلاّ اقَرَّ بِمُحمّدٍ(ص)؛
اين پيروزي به هنگام قيام مهدي از آل محمد(ص) خواهد بود، آنچنان كه هيچ كس در جهان باقي نمي‏ماند مگر اين كه اقرار به محمد(ص) خواهدكرد».(۱۱)
اصلاحات اقتصادي 
۱ـ برقراري عدالت جهاني:
هنوز آهنگ سنگين ناله‏هاي كودكاني كه به بيگاري كشيده شده‏اند، و زناني كه شوهران خود را به بي عدالتي قرباني داده‏اند، و مرداني كه به جبر كمر در برابر ظلم خم كرده‏اند، گوش تاريخ را مي‏خراشد. ضجّه‏هاي دردناك، و دردهاي بي درمان، زخم‏هاي بي مرهم، نااميدي‏هاي بي‏پايان، نگاه‏هاي خسته و بي سو، دست‏هاي لرزان و بي رمق، لب‏هاي خشك و چروكيده، بدن‏هاي رنجور و زجر كشيده، انسان‏هاي مستضعف سرا پا ظلم و بيداد ديده، هنوز اين همه در خاطره تاريخ ثبت است و اگر تاريخ با ياد اين حجم عظيمي از نامردمي و ظلم هنوز پابرجا ايستاده و قالب تهي نمي‏كند به دليل اميدي است كه دنيا و مستضعفين به عدالت جهاني مكتب مهدويت دارند، چرا كه عدل آشكارترين صفات نيك آن امام است كه در دعا مي‏خوانيم:
 «اَللهُمَّ وَصَلِّ عَلَي وَليِّ اَمِرك القائِمِ المُؤَمَّلِ وَ العَدلِ المُنتَظَرِ؛(۱۵)
 خداوندا! به وليّ امر خود كه قيام كننده مورد آرزو و عدل مورد انتظار همه است درود فرست». و مي‏خوانيم: «اَوَّلُ العَدلِ وَ آخِرهُ؛ اول و آخر عدل است». و يا
 «العَدلُ المُشتَهَرُ؛(۱۶) 
عدل مشهور است».
به برخي روايات در اين زمينه توجه كنيد:
يك ـ امام صادق فرمود:
«يُفَرِّقُ المَهدِيُّ اَصحابَهُ في جَميعِ البُلدانِ وَ يَأمُرُهُم بِالعَدلِ وَ الاِحسانِ؛(۱۷) 
مهدي اصحاب خويش را به تمامي شهرها اعزام مي‏كند و آنان را به عدالت و احسان فرمان مي‏دهد.»
دو ـ امام باقر (ع) فرمود:
«اِذا قامَ قائِمُنا فَاِنَّهُ يُقَسِّمُ بِالسَّوِيِّه وَ يَعدِلُ في خَلقِ الرَّحمانِ البِرّ مِنهُم وَالفاجِرَ؛(۱۸) 
چون قائم ما قيام كند به طور مساوي تقسيم مي‏كند، و در ميان خلق خدا ـ با نيك و بد ـ به عدالت رفتار مي‏نمايد.»
۲ـ فقر زدايي عمومي :
امام باقر (ع) فرمود:
 «اِذا ظَهَرَ القائِمُ سَوّي بَينَ النّاسِ حَتّي لاتري مُحتاجاً اِلَي الزَّكاةِ؛(۱۹)
چون قائم ظهور كند آنگونه بين مردم به مساوات رفتار نمايد كه نيازمند به زكات ديده نشود.» اين روايات نشان مي‏دهد كه در دوران ظهور حضرت خواستها و اميدها و آرزوهاي انسانها ومستضعفان نه تنها از ياد برده نشده بلكه حتي در صدر توجّه و عنايت قرار گرفته است.
 
۳ ـ ايجاد اصلاحات گسترده و آباداني فراگير
يكي از آرزوهاي ديرين مستضعفين آباداني فراگير، عمومي و جهاني است ؛ به گونه‏اي كه ديگر جهان سوم، و كشورهاي عقب مانده‏اي در كار نباشد. اين آرزو در دوران حضرت مهدي (عج) تحقق عيني خواهد يافت.
توسعه عمومي 
امام باقر (ع) فرمود:
 «اِذا قامَ القائِمُ يُوَسِّعُ الطّريقَ الاَعظم وَ يهدِمُ كُلَّ مَسجدٍ عَلي الطَّريق و يَسُدُّ كُلَّ كَوَّةٍ اِلي الطَّريقِ وَ…؛(۲۰)
 چون قائم قيام كند راههاي اصلي را توسعه مي‏دهد و هر مسجدي را كه مانع راه باشد ويران مي‏سازد و هر پنجره را كه به سوي راههاي عمومي گشوده باشد و نيز هرگونه ايوان و آبريزگاه و ناوداني را كه به طرف راههاي عمومي باشد مي‏بندد».
۲ـ سازندگي گسترده: امام باقر (ع) فرمود:
 «اَلقائِمُ مِنّا مَنصُورٌ بِالرُّعبِ مُؤَيَّدٌ بِالنَّصرِ يَبلُغُ سُلطانُهُ المَشرِقَ وَ المَغرِب… فَلا يَبقي عَلي وَجهِ الاَرضِ خَرابٌ اِلاّ عُمِّرَ؛(۲۱) 
قائم ما به وسيله بيم، ياري شود و با پيروزي تأييد گردد، حكومت او مشرق و مغرب را فرا مي‏گيرد… سپس در تمامي روي زمين خرابي باقي نمي‏ماند مگر آنكه آباد شود».

خرید و دانلود

با قیمت 6,000 تومان
  • انتشار : ۰۲ فروردین ۹۵
  • دسته بندی :
  • نویسنده :

عتیقه زیرخاکی گنج