امپراتور همکاری در فروش فایل
  • بازدید : 87 views
  • بدون نظر

خرید و دانلود
با قیمت 7,500 تومان
این فایل در ۹۰صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:

كائوچوي اتيلن ـ پروپيلن نخستين بار به سال ۱۹۶۲ در ايالات متحده و در مقادير كم و محدود تجاري عرضه گشت . حدود سالهاي ۱۹۵۴ و ۱۹۶۰  مقادير كم آن درآزمايشگاههاي ايتاليا و اپالات متحده ساخته شده بود. اگر چه توليد تجاري آن در سال ۱۹۶۳ آغاز شد، اما كائوچوي اتيلن ـ پروپيلن اكنون داراي بالاترين ضريب و ميزان رشد مي باشد. كائوچوي اتيلن ـ پروپيلن راعموماً EPDM مي نامند. اين نامگذاري كه از طرف انجمن آمريكايي آزمون مواد (ASTM)، انستيوي بين المللي توليد كنندگان كائوچوي مصنوعي و سازمان استانداردهاي بين المللي به عنوان يك قرارداد پذيرفته شده است
در سال ۱۹۵۱ پروفسور كارل زيگلر در آلمان، گروه جديدي از كاتاليزورهاي واكنش هاي پليمريزاسيوني را كشف نمود. اين كاتاليزورها از يك نمك ها لوژنه فلزات واسطه همراه با يك عامل احياء كننده آلي ـ فلزي مثل آلكيل آلومينيوم تشكيل مي شدند. 
اين كاتاليزورها مسير واكنش پليمريزاسيوني را از طريق مكانيزم آنيوني پيش برده و در بسياري از حالات ،‌پليمري با نظم ساختماني بسيار زياد به وجود مي آورند. زيگلر اين اختراع خود را به ثبت رسانيد. كاتاليزورهاي زيلگر اولين بار به صورت تجاري در ساخت پلي اتيلن خطي يا چگالي زياد و در فشار پايين به كار گرفته شدند. 
در ايتاليا پروفسور گويلو ناتا، تحقيقات روي اين نوع كاتاليزوها را گسترش داده و نشان داه كه برخي از آنها ،‌قادر به توليد و ايجاد پليمرهاي بسياري ، كه قالباً با انواع ديگر از لحاظ آرايش فضايي تفاوت دارند، مي باشند. به همين دليل اين كاتاليزورها را به نام كاتاليزورهاي فضا ويژه   خواندند. پروفسور ناتا همچنين دريافت كه پروپيلن نيز مي‌تواند از اين طريق پليمريزه گردد. و به اين ترتيب پلي پروپيلن نيز به عنوان دومين پلاستيك اولفيني تجاري كه از طريق اين تكنولوژي كاتاليزوري جديد ساخته شده بود به بازار عرضه شد. 
پلي اتيلن و پلي پروپيلن هر دو بلوري و گرما ـ خمير هستند و به هيج رو ،‌حالت لاستيكي و كشاني ندارند با پيشرفت بيشتر مطالعات ،‌پروفسور ناتا دريافت كه با استفاده از برخي گونه هاي كاتاليزورهاي زيلگر مي توان ترتيبي فراهم نمود كه اتيلن و پروپيلن به صورت اتفاقي و نامنظم كوپليمريزه شده ( به صورت غير فضا ويژه ) و ايجاد ماده اي بي شكل با خواص كشاني و لاستيكي جالب نمايند. در سال ۱۹۶۳ به پروفسور كارل زيگلر و پروفسور كويلر ناتا مشتركا جايزه نوبل شيمي، به خاطر كشفي كه منجر به ساخت چندين نوع الاستومر و پلاستيك جديدي از جمله كائوچوهاي اتيلين پروپيلن گشت ،‌اعطا گرديد. 
توليد انبوه EPM و EPDM از سال ۱۹۶۳ آغاز شده و در سال ۱۹۸۵ با افزايش رشد مصرف، مقدار توليد جهاني اين الاستورمر به ۵۴/۰ ميليون تن رسيد كه حدود ۴/۴ درصد ظرفيت توليد كل استومرهاي مصنوعي را بخود اختصاص داد. 
ساختمان پليمر EPDM 

ساختمان منظم و بي شكل كوپليمر يك در ميان اتيلن  پروپلين  
CH3
+CH2     CH2      C       CH2   + n
H
را به اين ترتيب مي توان نمايش داد:
اين ساختمان فوق العاده شبيه به ساختمان كائوچوي طبيعي يعني سيس ۱ و ۴ پلي ايزوپرون مي باشد. 
                               CH3
    +CH2     CH2      C       CH2   + n      
لذا تعجب آور نخواهد بود كه كوپليمر يك در ميان منظم اتيلن و پروپلين، حتماً يك ماده لاستيكي باشد، زيرا ساختمان آن بسيار شبيه ساختمان اولين كائوچوي مفيد و با ارزش يعني كائوچوي طبيعي است. 
ساختمان با مول برابر   اتيلن و پروپلين نظير آنچه كه در قبل  نشان داده شده است،‌را نمي توان در كائوچوي اتيلن ـ پروپيلن تجاري موجود ديد،‌تركيب در مواد تجاري عموماً بر اساس و مبناي درصد وزني داده مي شود، كوپليمر با درصد مولي ۵۰/۵۰ را به نام كوپليمر هاي اتيلن ـ پروپيلن را مي توان در يك محدوده وسيع از تركيب درصد آن دو ديد، اما محصولات تجاري د رمحدوده درصد وزني ۵۰/۵۰ تا ۲۵/۷۵ از اتيلن و پروپيلن عرضه مي گردند . به علاوه حتي در يك تركيب درصد مساوي با مول برابر زنجيره هاي كوتاه با مجتمع هايي از پلي پروپيلن و پلي اتيلن كه در ميان پاره زنجيرهاي   بزرگتر در كوپليمر اتفاقي ،‌به صورت نامنظم توزيع شده اند، .وجود دارند. 
مولكول هاي كائوچوهاي اتلين ـ پروپيلن كاملاً خطي نيستند. بلكه شامل شاخه هاي جانبي با زنجيرهاي كوتاه و بلند در درجه هاي مختلف مي‌باشند اين حالت كه متاثر از شرايط پليمريزاسيون و نسبت درصد منومرها مي باشد. دقيقاً به همان صورتي كه در كوپليمرهاي اتيلن ـ پروپيلن (EPM ) ديده مي شود، در ترپليمرهاي آن (EPDM) كه ويژگيهاي ديگري مثل تمايل به ايجاد بيشتر شاخه هاي جانبي به خاطر اثرات منومر دي ان وجود دارد، ديده نمي شود. 
علاوه  بر نسبت درصد منومر هاي اتيلن و پروپيلن، وزن مولكولي متوسط كائوچو نيز متاثر از انتخاب نوع كاتاليزور و متغيرهاي واكنش پليمريزاسيوني مي باشد. بر خلاف يك شيميست پليمر، كه عموماً جرم مولكولي متوسط را با استفاده از گرانروي ذاتي تعيين مي نمايد. شخص آميزه كار لاستيك بيشتر تمايل به جانب اندازه گيري ويسكوزيته موني دارد. ويسكوزيته موني پليمر خام كائوچوهاي اتيلن پروپيلن در محدوده اي كنترل مي شود كه بتوان از آن انواع خواص كاربردي و فرايندپذيري را در صنعت لاستيك بدست آورد و علاوه بر آن در محدوده ساير كائوچوهاي مصنوعي تجاري نيز قرار داشته باشند. 
ويسكوزيته موني EPM ، EPDM در چهار دقيقه، پس از يك دقيقه پيش حرارت دهي ، در دماهاي F‌ ْ ۲۵۰ اندازه گرفته مي شود كه اين مقدار به صورت (۱+۴) ML در F ْ ۲۵۰ بيان مي گردد. 
در هر وزن مولكولي مولي متوسط توزيع وزن مولكولي مربوط به زنجيره هاي پليمر تشكيل دهنده يك الاستومر، بر خواص فرايند پذيري و مكانيكي آميزه خام و پخت شده آن تاثير مي گذارد. چگونگي توزيع وزن مولكولي در اين كائوچو نيز بستگي به نوع كاتاليزوهاي مصرفي و شرايط كوپليمريزاسيون دارد. فراسنج اساسي و كنترل كننده ديگر، توزيع نسبت هاي اتيلن و پروپيلن در اجزاء اوزان مولكولي متفاوت است، كه اين نيز بوسيله كاتاليزو و شرايط پليمريزاسيون كنترل مي‌شود.
به طور خلاصه حداقل شش متغير قابل اندازه گيري در ساختمان مولكولي كائوچوي اتيلن ـ پروپيلن وجود دارد كه به صورت جداگانه يا در مجموع كنترل مي شوند به اين ترتيب مجموعه وسيعي از مواد تجاري كه داراي خواص مورد نظر در صنعت لاستيك، از لحاظ فرايند‌پذيري و كاربردي هستند، قابل توليد مي باشند. اين خواص عبارتند از : 
I ) نسبت درصد منومرها: كائوچوهاي با درصد پروپيلن بالاغلطك‌پذيري بهتري دارند، در حالي كه بهبود خواص فيزيكي در گام و قابليت بهتر اكسترود شدن را در نسبت هاي بالاي اتيلن مي توان مشاهده كرد. 
II ) بلوريت: عموماً براي يك الاستومر جديد،‌ ميزان بلوريت صفر مطلوب نظر مي باشد، اما در بعضي مواقع ايجاد و گسترش حالت بلوري به هنگام كشش نيز مورد نظر است. 
III) شاخه هاي جانبي : شاخه هاي جابني بلند بايستي حذف كردند مگر آن كه يك آميزه لاستيكي مرده مورد نياز باشد، شاخه هاي جانبي كوتاه اثر چنداني ندارند. 

خرید و دانلود

با قیمت 7,500 تومان

عتیقه زیرخاکی گنج