امپراتور همکاری در فروش فایل
  • بازدید : 63 views
  • بدون نظر

خرید و دانلود
با قیمت 8,000 تومان
دانلود رایگان پایان نامه كاربرد سنجش از دور و اطلاعات ماهواره اي در معادن-خرید اینترنتی پایان نامه كاربرد سنجش از دور و اطلاعات ماهواره اي در معادن-دانلود رایگان سمینار كاربرد سنجش از دور و اطلاعات ماهواره اي در معادن-پایان نامه كاربرد سنجش از دور و اطلاعات ماهواره اي در معادن-دانلود رایگان پروژه كاربرد سنجش از دور و اطلاعات ماهواره اي در معادن
این فایل در ۷۹صفحه قابل ویرایش تهیه شده وبه موارد زیر می پردازد:
اين گزارش بر مبناي بررسي هاي زمين شناسي معدني در منطقه اي در حدود ۵۰ كيلومتري جنوب ريگان بم- كرمان تنظيم شده است . منطقه مورد بررسي از نظر اكتشاف و پي جوئي منابع مس پرفيري مورد نظر شركت اكتشاف ملي مس ايران بوده است و فعاليتهاي اين شكرت در حال حاضر پي جوئي و اكتشاف مقدماتي را پشت سر گذاشته است و وارد اكتشاف نيمه تفضيلي شده است

۱-۱)                   تاريخچه مختصري از سنجش دور

سنجش از دور بدون دو دستاورد مهم زير نمي توانست وجود داشته باشد:

الف) توانائي دور شدن از زمين به حد كافي به طوري كه بتوان چشم انداز ارزشمندي به سطح زمين داشت.

ب)اختراع راه هاي اخذ تصوير.

اولين بالون هوايي گرمي كه انسان بر روي آن سوار بود در سال ۱۷۸۳ ميلادي به هوا رفت واولين روش ضبط تصوير در سال ۱۸۳۹ اعلام شد.ولي بيست سال بعد اين دو دستاورد جديد با همديگر تلفيق شدند و آن وقتي بود كه «گاسپار» توانست با يك بالن به بالا رفته و از آسمان دهكده اي را در نزديكي پاريس عكسبرداري نمايد.

در يك قرن بعد كاربردهاي نظامي، پيشرفت سنجش از دور را شدت بخشيدند. در خلال جنگ داخلي آمريكا (۶۵-۱۸۶۱) افراد يونيون به وسيله بالن به بالا فرستاده شدند تا موقعيت دفاعي كنفدراتها در اطراف ريچموند را عكسبرداري كنند. شناسائي با عكاسي هوايي با استفاده از هواپيمايي موتوردار در خلال جنگ جهاني اول به وقوع پيوست (۱۸-۱۹۱۴) كه اولين كاربرد مؤثر عكسهاي هوائي را در زمينه هاي مختلف مثل كارتوگرافي جنگلباني و زمين شناسي در سالهاي بعد ممكن ساخت در طول دهه هاي ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ دوربينها، فيلمها و وسايل تفسير عكسهاي هوايي به طور قابل توجهي پيشرفت كردند. شناسائي با عكس هوائي در جنگ جهاني دوم رل مهمي را در بسياري از عمليات نظامي بازي كرد. قبل از جنگ و در خلال آن رادار بوجود آمد و توسعه يافت و از سنجنده هاي فروسرخ حرارتي در خلال جنگ به طور آزمايشي استفاده شد.

در طول دهه ۱۹۵۰ عكاسي فرو سرخ رنگي جاي خود را در مطالعات پوشش گياهي باز كرد و رادار هواپيمايي پهنونگر معرفي گرديد. رادار با دريچه مصنوعي (SAR) با بوجود آمدن موفق پردازشگر نوري بوجود آمد. در همان دهه فنون عكاسي و مهارتهاي تفسير با پرواز هواپيماهاي جاسوسي مافوق صوت U2 آمريكايي برفراز خاك شوري سابق به پيشرفتهاي نائل گرديد.

از اوايل دهه ۶۰ به اين طرف تعدادي از ماهواره هاي شناسائي نظامي در مدار بودند كه خيلي ازآنها تصاويري بررسي فيلم عكاسي ضبط مي كردند. عموماً فيلم هاي برداشته شده در قوطي هاي سربسته از ماهواره بيرون انداخته شده و وارد جو زمين مي شوند و با چتر نجات شروع به پائين آمدن مي كردند كه به وسيله هواپيما قبل از رسيدن به زمين گرفته مي شدند. دليل اين كار اين بوده است كه هر كدام از ابرقدرتها بدين وسيله مطمئن شوند كه رقيب ديگر خودش را براي جنگ آماده نمي كند. ماهواره هاي مدرن شناسائي مي توانند اجسامي كوچكتر از ده سانتي متر را بر روي زمين تشخيص دهند. اين ماهواره اصولاً نظامي و محصولات آنها محرمانه است. ما در اين فصل به ماهواره هاي غير نظامي كه اصطلاحاً ماهواره هاي منابع زميني ناميده مي شوند خواهيم پرداخت.

سنجش از در غير نظامي از فضا در سال ۱۹۵۹ با مخابره عكس هاي تلويزيوني نه چندان خوب از ماه توسط ماهواره «لوناي» شوري و اخذ عكس از سطح زمين توسط  ماهواره “Explorer-6” آمريكائي آغاز شد. با تصميم آمريكا براي فرستادن انسان به كره ماه ابزارهاي سنجش از دور متعددي بر روي ماهواره اي كه در دهه ۱۹۶۰ به دور ماه مي چرخيدند تعبيه گرديد. اين ابزارها بايستي قبل از گذاشتن بر روي ماهواره توسط هواپيما بر روي زمين آزمايش شدند كه خود تشويق گر عكاسي و سيستم هاي اسكن كننده براي كاربري هاي متعدد و وسيع بر روي زمين كه ما امروز آنها را مي شناسيم گرديد.

سنجش از دوره كره زمين توسط ماهواره هاي بدون سرنشين در آوريل ۱۹۶۰ با پرتاب كردنTIROS  اولين سفينه از سري ده سفينه

Television and Infrored baservation satellites  آغاز شد كه پيشاهنگ ماهواره اي مدار پائين هواشناسي امروز به شمار مي روند.

ماهواره هاي “TIROS” يك جفت دوربين مينياتوري تلوزيوني و چندين راديومتر اسكن كننده فروسرخ و يك سنجنده غير تصويري امواج زمين با خود حمل مي كردند. از آن تاريخ تا به حال قابليت تفكيك مكاني و ظرفيت اطلاعات طيفي تصاوير ماهواره اي به طور قابل توجهي بهبود يافته است. تاريخچه سنجش از دور از مدار زمين از دهه ۱۹۶۰ به اين طرف را به راحتي با پيشرفتهاي ماهواره هاي هواشناسي قبل از توحه به ساير زمينه ها مي توان مشخص كرد. فهرست اسامي سري ماهواره هاي مختلف هواشناسي كه “TIROS” را دنبال نمودند به جهت  عمليات آنها بعد از پرتاب و يا نامگذاري آنها به نام بنگاههايي كه آنها را پرتاب كردند گيج كننده است. آخرين “TIROS” در اوايل ۱۹۶۵ به فضا پرتاب شد و بعضي از آنها تا ۱۹۶۸ نيز كار مي كردند.

سري دوم عبارت اند از ۹ ماهواره بود كه بين ۱۹۶۶ و ۱۹۶۹ پرتاب شدند. اين تاريخهاي عملياتي آنهاست و شامل سالهاي تمرين و تجربه آنها نمي باشد. اين ماهواره ها (TIROS Opietational systeme) TOS ناميده مي شدند، با اين همه اين ماهواره ها به نامهاي ESSA-1 تا ۹ نامگذاري شده بودند كه مخفف:

Environmental Scineces service Adminesteartion آمريكا كه اداره كننده آنها بوده است مي باشد. سري سوم عملياتي TOS شامل شش ماهواره بود كه بين ۱۹۷۰ و ۱۹۷۶ پرتاب شدند و بسياري از آنها در نامگذاري دوباره به نام NOAA-1 و غيره ناميده شدند كه مخفف Oceanic and atmospheric Admineastration National مي باشد اين ماهواره با يك سيستم اسكن كننده خطي به نام 

 (Advanced very high Resolution radiometr) AVHRRمجهز بودند كه براي دريافت طيف بينشي، فروسرخ نزديك و فروسرخ حرارتي به كار مي رفتند و اندازه پيكسل آنها به كوچكي يك كيلومتر بود. بعلاوه در آنها سنجنده اي فروسرخ و كهموج آزمايش اتمسفري براي اندازه گيري فرابنفش خورشيدي كه در برخورد با اتمسفر به فضا پراكنده مي شود و نيز تبادل انرژي زميني كار گذاري شده بود.يك خاصيت غير هواشناسي تصاوير AVHRR توانايي آنها در تهيه نقشه تغييرات پوشش گياهي در اشل جهاني بود.

بين سالهاي ۱۹۶۴ تا ۱۹۷۸ سنجنده هاي  مختلفي  بر روي ماهواره هاي سري “Nimbus” كه توسط ناسا  اداره مي شدند آزمايش شد. همچنين وسايل مختلفي كه بعدها در ماهواره هاي TIROS.N به كار گرفته شد بر روي آنها آزمايش شد، از جمله اسكنرهاي رنگي ساحلي كه سنجنده اي حساس به درخشندگي كلروفيل بود.

سري ماهواره هاي هواشناسي نظامي آمريكا، كوربين، ويديكان و استكنر در آنها به كار گرفته مي شد و داده ها را مستقيماً به كشتي هاي در  حال سفر در اقيانوسها مخابره مي كنند مدت زيادي  هست كه سرگرم فعاليت اند و به نام

 (Defence Metoorological satellite program) DMSP مي باشند.

سري ماهواره هاي زمين آهنگ كه بر روي خط استوا و در فاصله خيلي بالاتر قرار گرفته و نسبت به زمين ساكن هستند در سال ۱۹۶۷ با پرتاب 

Application technology satellite) ATS-1) كه دوربين اسكن كننده چرخان براي توليد يك تصوير از بيشتر نقاط نيم كره غربي در مدت ۲۵ دقيقه را در خود نگه داشت آغاز شد ماهواره  هاي چند مليتي ديگري كه دستگاههاي پيشرفته بيشتري در خود داشتند به دنبال آمدند.

غير از مثالهاي نظامي در اواخر دهه ۸۰ ماهواره هاي هواشناسي و داده هايي كه از آنها اخذ مي شدند توسط مؤسسات ملي و بين المللي اداره مي دشند و هنوز اداره مي شوند. اين سازمانها عبارتند از‍: NOAA در آمريكا،   (European Space Agency)ESA و (World Metoorological Organization) WMO و غيره.

عكسبرداري از زمين به طور سازمان يافته  به وسيله فضانوردان در پروازهاي Gemini در طول سالهاي ۱۹۶۵ بنيان گذاري شد. اين عكس برداري ها براي مشخص هاي زميني و زمين شناسي انتخاب شده و براي ساير مقاصد و همچنين پديده هاي اقيانوسي مثل درخشندگي ناشي از بازتاب جالب امواج در نظر گرفته مي شدند. اين مطالعات توجه زيادي را در جامعه سنجش از دو غير نظامي به خود جلب نمود كه به ايجاد يك ماهواره قادر به ضبط تصاوير با قدرت تفكيك بالا براي ادامه مطالعات زميني منجر شد.

يك اسكنر بينشي و فروسرخ (Multi Specral Scanner) MSS  كه اندازه پيكسل آن ۸۰*۸۰ متر بود و يك سيستم دوربين تلويزيوني ويديكان (vidican) بر روي نسخه اصلاح شده ماهواره (Nimbuse) كار گذاشته شد كه

 (Earth Resources Technology Satellite) ERTS نام گرفت. اين ماهواره كه در ژوئيه ۱۹۷۲ پرتاب و نامش بعدها به لندست يك تغيير يافت اين ماهواره از سري لندستها گرديد.

اين ماهواره داده هايي را كه جامعه سنجش از دور خارج از جامعه هواشناسي لازم داشت فراهم نمود. لندست ۲ و ۳ مشابه لندست اول بودند ولي لندست چهارم و پنجم كه در سالهاي ۸۲ و ۸۴ پرتاب شوند داراي وسايل پيشرفته هستند. سنجنده

 (Thematic Mpper) TM در لندست چهارم و پنجم جاي RBV را گرفت. اين سنجنده بيشتر به سمت فروسرخ بازتابي رفته و در مقابل ۸۰*۸۰ متر اندازه پيكسل MSS اندازه پيكسل ۳۰*۳۰ متر مي باشد ولي MSS هنوز هم همان اندازه پيكسل ۸۰*۸۰ متر (۷۹) متر را دارد تا از اين رو تداوم داده ها برقرار باشد.

در طول دهه ۱۷۰ اوايل دهه ۸۰ داده هاي لندست با قيمت ارزان به طور مساوي در اختيار جامعه دانشمندان و ساير  مصرف كنندگان قرار مي گرفت. در سال ۱۹۸۵ عمليات لندست به كمپاني خصوصي “EOSAT” واگذار شد. اين پايان دوره كاربري سنجش از دور به صورت تجربي و شروع دوره اداره عمليات به صورت تجارتي به شمار مي رود. قيمتها هم اكنون به صورت تجارتي بوده و داده ها با توافق كپي رايت (حقوق محفوظ) در اختيار قرار ميگيرد. ولي دسترسي به داده ها بدون در نظر گرفتن مليت هنوز هم رعايت مي گردد. در طول دهه ۸۰ سازمانهاي متعددي در بيرون آمريكا ايستگاه گيرنده زميني خودشان را براي دريافت مستقيم داده ها از ماهواره لندست داشتند و قادر به فروش تصاوير تحت اجازه “EOSAT” بودند. و هم اكنون نيز به همين طريق انجام مي شود.

نخستين سري ماهواره هاي سنجش از دور غير ‎آمريكائي توسط سازمان فضائي فرانسه كه “SpoTi” ناميده شد، در سال ۱۹۸۶ به فضا پرتاب شد. اين اولين سيستم پوش بروم در يك ماهواره بدون سرنشين بود و براي اولين بار تونايي برداشت تصاوير به طريق سه بعدي را داشت كه اين عمل با نگاه مايل ماهواره انجام مي شود. مثل نسل جديد سري لندست اسپارت بر اساس سازمان تجارتي اداره مي شد. در ۱۹۸۷ ژاپني ها با پرتاب

ماهواره MOS-1 (Marine Observation Satellite) و در سال ۱۹۸۸ هنديها با ماهواره IRS-1  وارد بازار رقابت تجارتي شد.

نقطه عطف ديگري در تاريخ سنجش از دور ماهواره

 (Heat Capacity Mapping Mission)  HCMM بود كه در سال ۱۹۸۷ پرتاب و عمرش خيلي كوتاه بود. اين ماهواره دوباره در روز تصاوير فروسرخ حرارتي را براي تعيين اينرسي حرارتي برمي داشت. و ماهواره “Stasat” نيز در سال ۱۹۸۷ كه نخستين ماهواره “seasat” نيز در سال ۱۹۷۸ كه نخستين ماهواره راداري بود در فضا پرتاب شد ولي عمر آن فقط ۱۰۴ روز به طول انجاميد. رادارهاي تصوير بردار نيز بر روي سه شاتل پرواز داده شده و ساير سيستم هاي مختلف رادار (SAR) براي ماهواره هاي آينده برنامه ريزي شده اند.

خرید و دانلود

با قیمت 8,000 تومان
  • انتشار : ۰۴ فروردین ۹۵
  • دسته بندی :
  • نویسنده :

عتیقه زیرخاکی گنج