امپراتور همکاری در فروش فایل
  • بازدید : 94 views
  • بدون نظر

خرید و دانلود
با قیمت 6,000 تومان
این فایل در ۲۶صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:

امروزه با توجه به تحولاتي كه در عرصه هاي مديريتي رخ داده و با توجه به اين تحولات و پيشرفت هاي مديريتي ادارات و نهادهاي دولتي و غير دولتي نيز درصدد تطابق سيستم مديريتي خود از روش دستي به روش ماشيني برآمده اند.
با گستردگي اين تحولات در سطح حسابداري و حسابرسي تمامي ادارات تا ادارة تربيت بدني نيز درصدد برقراري يك قسمت ويژه در مكان ادارة خود به عنوان امور مالي برآمده كه بتواند سيستم صورت هاي مالي خود را تجزيه و تحليل نمايد كه از اين طريق با استخدام حسابداران حرفه اي در تسهيل اين امر تلاش مي كنند
براي پي بردن به اهميت ورزش و لاينفك بودن آن از زندگي انسان ها در طول تاريخ، خوب است بحثي پيرامون تاريخچه ورزش داشته باشيم.
اصل ورزش را از يونان دانسته اند كه به منظور چابكي بدن و ايجاد قوّت انجام مي يافت و پاروزني، بوكس، كشتي، شنا، شمشيرزني، تيراندازي، اسكي و ورزش هايي چون بيس بال، سافت بال و بسكتبال و انواع فوتبال و چوگان بازي، واليبال، گلف، انواع تنيس، شنا، پرتاب وزنه و… جزو ورزش محسوب مي شوند.
اولين ملتي كه ژيمناستيك را بنيان و آن را نام نهاده اند، يونايان قديم مي باشند، كه ابتدا اصول ورزش در يونان خيلي خشن و ناصحيح بود و اولين نتيجه از ورزش را بزرگ نمودن عضلات بدن مي دانستند. بعدها ورزش در يونان به شكل ريسمان بازي (جان بازي) درآمد و براي آن اهميت زيادي قائل بودند و عمل كنندگان آن را آكروبات مي ناميدند و اين نوع حركات را آكروباتيك مي گفتند. به محل هايي كه در آن جا ورزش مي نمودند، ژيمنازيوم گفته مي شد، كه مهم ترين آنها يكي ليسه و ديگري آكادمي نام داشت و چون مردم در آن محل ها لخت ورزش مي كردند، كلمه ژيمناز از كلمه گيمنوس كه به معناي لختي است گرفته و به آن محلها نام نهادند و بعداً به عموم ورزش هاي بدني نيز ژيمناستيك نام گذاشته شد.
مورخ مشهور، ويل دورانت مي نويسد: «آن (مدينه فاضله بچه ها) فنون خانه داري را به دختران و فنون شكار و جنگ را به پسران مي آموختند و به پسران آموزش مي دادند كه چگونه شكار كنند و ماهي بگيرند و شنا كنند و همچنين سخم زدن كشت زارها، دام گستري، دام پروري و نشانه روي با تير و نيزه را مي آموختند، تا در جمع مخاطرات زندگي توان محافظت و حراست از خويش را دارا باشند.»
اما اگر بيشتر در مسأله دقت كنيم، درخواهيم يافت تعليم و تربيت در حقيقت با پدايش و سكني گزيدن بشر در روي زمين آغاز شده است. خاك و سنگ و كوه و تپه و دريا و جنگل و جويبار و ديگر مظاهر طبيعت و نيز خود زندگي و نيازهاي آن، نخستين كتابهاي درسي نوع بشر بوده اند.
از قديم ترين روزگاران و حتي پيش از پيدايش خط، نياز به تأمين خوراك و پوشاك از راه شكار حيوانات و احتياج به كسب توانايي براي مقابله با خطرهاي طبيعي و دشمنان گوناگون، جوامع كهن بشري را واداشته بود كه به امر تربيت بدني، به عنوان يكي از مهم ترين امور زندگي توجه نمايند و اين حقيقت را دريابند كه قدرت، استقامت، مهارت و سرعت را كه در زندگي انسان ها از اهميتي برخوردار است، مي توان با بهره گيري از تمرين ها و فعاليت هاي جسماني تا حد قابل ملاحظه اي تقويت كرد.
وقتي دولت ها و حكومت ها تشكيل و تأسيس شدند، رهبران آنها متوجه شدند كه براي حفظ يا گسترش مرزهاي خود، نيازمند بازوان توانايي هستند كه در جنگ ها بتوانند پيروزي را براي آنها به ارمغان آورند؛ ويل دوران در اين باره مي نويسد:
«از ضروريات دولت ها و تأكيد بر روي حفظ نيروي جسماني، پيروزمندي در جنگ هايي بوده است كه متكي بر قدرت بدني و نيرومندي جسماني بوده است، و نيرومندي و مهارت بدني، حاصل نخواهد شد، مگر در ورزش هايي كه (در بازي هاي المپيك) مقرر گرديده است.»
در توجه انسان به تربيت جسم و توانمندي، عوامل زير نقش اساسي داشته است:
۱٫ انسان اوليه در جناح مبارزه با طبيعت، كه از بدو تولد تا سپري شدن عمر او را تهديد مي كرده ضرورت نيرومندي را دريافته است.
۲٫ از طرفي بر اثر قهر طبيعت، ناچار به مهاجرت براي يافتن معاش بوده و در اين مهاجرت در برخورد با ديگر اقوام، براي حفظ بقاي خويش و بقاي اجتماعي.
۳٫ و از جناح نيازهاي فيزيولوژيك كه براي ارضاي نيازهاي طبيعي خويش و خانواده، به ويژه نظام معيشتي جديدي كه در اثر مهاجرت براي او ايجاد مي گرديد.
ورزش به فعاليت ها يا مهارتهاي عادي جسماني گفته مي شود كه بر پايه يك رشته قوانين مورد توافق همگان و با اهداف تفريحي يا براي مسابقه، نشاط شخصي، دستيابي به ورزيدگي، مهارت جويي يا آميزه اي از اين اهداف انجام مي گيرد. تعري ورزش به هدف و منظور از انجام آن بستگي دارد. براي نمونه پيكارهاي شنا كه در برابر هزاران نفر در يك استخر سرپوشيده مسابقاتي انجام مي گيرد يك گونه از ورزش بشمار مي رود در حاليكه شنا در يك استخر معمولي يا در دريا يك تفريح شمرده مي شود. رشته هاي فراواني در ورزش وجود دارند و مردم زمان و هزينه زيادي را چه به عنوان شركت كننده و چه به عنوان تماشاگر صرف ورزش مي كنند. ورزش و ورزش كردن طي ساليان طولاني از قالب يك تفريح و سرگرمي به قالب يك حرفه و فعاليت درآمده است و تعداد بيشماري از ورزشكاران حرفه اي در سراسر جهان از طريق ورزش به ثروت رسيده اند. اين يكي ديگر از خصوصيات ورزش به شمار مي آيد.
واژه ورزش كه از ديرباز معناي تمرين و ممارست داشت به هنگام تصويب «قانون ورزش اجباري در مدارس» در ۱۶ شهريور ماه ۱۳۰۶ به طور رسمي به معناي امروزي وارد قاموس واژگان دولتي ايران شده است.

۲-۱- تاريخچه
توسعه ورزش ها با توجه به تاريخچه كامل آن به ما مطالب مهمي درباره تغييرات اجتماعي و همچنين به مقدار زياد درباره خود ورزش ها مي آموزد.
كشف بسيار مدرني در فرانسه، آفريقا و استراليا درباره هنر غارنشين ها وجود دارد (براي مثال لاسكائوكس) را از زمان ماقبل تايخ ببينيد كه شواهدي براي جشنهاي مذهبي، رفتارها و غيره را نشان مي دهد. بعضي از تاريخهاي اين منابع به ۳۰۰۰۰ سال قبل مربوط مي شود كه با تاريخ نويسي كربني ثبت شده اند. اگر چه شواهد مستقيم كافي درباره ورزش از اين منابع وجود ندارد، منطقي است كه تصور كنيم كه فعاليت هايي در اين دوران وجود داشته معادل تعريف ورزش در زمان ما است.
واقعيت هاي هنري و ساختاري وجود دارد كه نشان مي دهد كه چيني ها با ورزش و فعاليت هايي در ۴۰۰۰۰ سال قبل از ميلاد مسيح سر و كار داشته اند. به نظر مي رسد كه ورزش ژيمناستيك يكي از ورزش هاي محبوب و عمومي در چين باستان بوده است. آثار باقيمانده از فرعون ها نشان مي دهد كه تعداد زيادي از ورزش ها، شامل شنا و ماهيگيري، بطور كامل توسعه و تكميل شده بود و بطور منظمي در چندين هزار سال قبل در مصر باستان انجام مي شده اند. ساير ورزشهاي مصر باستان شامل پرتاب نيزه، پرش ارتفاع و كشتي گرفتن بود. ورزش هاي ايران يا پرشياي باستان مانند هنر نظامي ايرانيان در زمان زرتشتيان ارتباط نزديكي با مهارتهاي دفاعي و رزمي جنگي داشت. از رشته هاي ورزشي ديگري كه در پرشيا رواج داشت از چوگان و شمشير بازي سوار بر اسب مي توان نام برد. در اروپا، علائم باقيمانده از ايرلند باستان شمايلي از آماده كردن جنگاوران براي جنگ را نشان مي دهد كه يادآور ورزش هاكي ايرلندي در عصر حاضر است. پيشينه اين تصاوير به ۱۳ قرن قبل از ميلاد مسيح باز مي گردد.
شمار زيادي از رشته هاي ورزشي از قبيل كشتي، دويدن، بوكس، پرتاب نيزه، پرتاب ديسك، راندن گاري در زمان يونان باستان وجود داشته اند. اين فعاليت ها ارتباط فرهنگ نظامي و توسعه ورزش در يونان باستان را نشان مي دهد. از زماني كه يوناني ها المپيك را بوجود آوردند، ورزش بخشي از فرهنگ اين كشور شده است. بازيهاي المپيك در ابتدا هر چهار سال يكبار در المپيا (دهكده كوچكي در پلئوپونس) برگزار مي شده است. از آن روزگار تا زمان حال اين ورزشها به شكل فزاينده اي سازمان يافته تر شده اند و مقررات ويژه اي براي آنها تدوين شده است. صنعتي شدن زمان استراحت و تفريح بيشتري براي شهروندان كشورهاي توسعه يافته و در حال توسعه فراهم كرده و باعث شده مدت زمان بيشتري براي ورزش صرف كنند. چه به عنوان تماشاچي مسابقه هاي هيجان انگيز ورزشي و چه به عنوان شركت كننده در اينگونه رقابت ها. اين گرايش ها و تمايل ها با كارآيي مد يا وسايل ارتباط جمعي گسترده و ارتباطات جهاني وسيع ادامه دارد. حرفه اي شدن در يك ورزش يك مورد و امتياز خاصي شده و بعلاوه بودن آنها محبوبيت و مردمي بودن ورزش ها را افزايش داده است، تا آن جا كه طرفداران ورزش ها شروع به تبليغ و نمايش ورزشكاران حرفه اي از طريق راديو، تلويزيون و اينترنت كرده اند، كه همه آنها در تمرين ها و رقابتهاي ورزشي با ورزش هاي آماتور شركت و نقش دارند. فوتبال محبوب ترين و مردمي ترين ورزش در سطح جهان است.
اما در خصوص تاريخچه ورزش در ايران بايد گفت: در ميان كشورهاي مشرق زمين، بي گمان ايران تنها كشوري بود كه در نظام تعليم و تربيت خود بيشترين اولويت را به ورزش و تربيت بدني داده بود، چه در حالي كه چينيان به امر ورزش و تربيت بدني توجه چنداني نداشتند و هندوان نيز پرورش تن و فعاليت هاي بدني را گاه مذموم هم مي دانستند، ايرانيان به اهميت و ارزش توانايي و سلامتي بدن به عنوان وسيله بسيار مهمي براي فراهم آوردن ارتشي سلحشور و پيروزمند، پي برده بودند. 
هرودوت، مورخ مشهور يوناني مي نويسد:
ايرانيان از پنج سالگي تا بيست سالگي سه چيز را مي آموختند:
۱٫ سواري، ۲٫ تير و كمان، ۳٫ راستگويي
جوانان تمرينات روزانه را از طلوع آفتاب با دويدن و پرتاب سنگ و پرتاب نيزه آغاز مي كردند، و از جمله تمرينات معمولشان، ساختن با جيره اندك و تحمل گرماي بسيار و پياده روي هاي طولاني و عبور از رودخانه، بدون تر شدن سلاح ها و خواب در هواي آزاد بود. سواري و شكار نيز دو فعاليت معمول و رايج بود و جستن بر روي اسب و فرو پريدن از روي آن در حال دويدن و به طور كلي سرعت و چالاكي، از ويژگي هاي سواركاران سوار نظام ايران بود.
به خصوص درباره دوران پارت ها يا اشكانيان و پيدايش كلمه پهلوان بايد گفت: شرح فتوحات اين قوم آريايي و حكومت پانصد ساله آنها پر از دلاوري ها و كوشش هاي اين مردم است. كلمه پهلوان و پهلواني، ريشه پارتي است كه هر فرد زورمند را منتسب به پارت يا پرتو و پهلو دانسته اند. اينان مردمي جنگجو و شكارچي بودند.
هنستين، مورخ يوناني مي نويسد:
«پارت ها جنگ و شكار را دوست داشتند. اين قوم از دوران طفوليت تا به هنگام كهولت هميشه با ورزش و تمرينات سخت جنگي و شكار بار آمده بودند.»

۳-۱- جايگاه ورزش در ايران باستان
دكتر گريشمن، باستان شناس فرانسوي درباره ورود آريان ها هزار سال قبل از ميلاد ميگويد: اين سواران ايراني با زن، بچه و گله وارد شدند و مزيت تقسيم ناحته را به مالك كوچك متعدد به دست آوردند و بيشتر آنان همراه گروه سواران خود به خدمت امراي محلي در آمدند.
آريايي ها يكي از شعب مردمان هند و اروپايي بودند. برخي از باستان شناسان معتقد هستند كه ساكنين اوليه آريان ها يا آريايي ها در قسمت شرقي و جنوب شرقي درياي خزر بوده و برخي ديگر آنها را به مردمان قفقازيه كه به قسمت هاي جنوبي خزر آمده اند نسبت مي دهند.
اينان مرداني بودند كه به عنوان سرباز مزدور زندگي مي كردند. ايشان سربازاني را تشكيل مي دادند كه مي بايست يك روز جانشين امرايي بشوند كه خود در خدمت ايشان بودند.
تاريخ مهاجرت آنها نيز به درستي روشن نيست ولي بين دو هزار سال تا پانصد سال قبل از ميلاد اين صوم به سرزمين ايران آمده و افراد بومي و محلي را به جنوب برده اند.
بنابراين آريان ها مردماني قوي، سلحشور و صحرا گرد بوده و كار عمده شان پرورش حيوانات اهلي و شكار و سواري و تيراندازي بوده است.
ورزش و تقويت قواي بدني و مهارت در جنگ و سواري و تيراندازي و راهپيمايي از اصول متداول اين مردم بوده است. قومي كه دائما در حال كوچيدن و منازعه با بومي هاي محلي بوده و به قهر و غلبه زمينها و كشتزارهات را تصاحب مي كرده قطعاً بايد چالاك و سلحشور و بردبار و قوي اندام باشند.

خرید و دانلود

با قیمت 6,000 تومان
  • انتشار : ۰۱ فروردین ۹۵
  • دسته بندی :
  • نویسنده :

عتیقه زیرخاکی گنج