• بازدید : 44 views
  • بدون نظر
این فایل در ۱۰صفحه قابل ویرایش تهیه شده شوامل موارد زیر است:

علامه حلی حسن بن یوسف بن مطهر بزرگ فقیه امامیه و یکی از اعجوبه های روزگار در فقه ، اصول ، کلام و فلسفه و منطق و رجال می باشد بیش از یکصد اثر ارزنده از او به یادگار مانده است که تنها کتاب «تذکره الفقهاء» در نشان دادن نبوغ او کفایت می کنند از دیگر آثار فقهی او: القواعد: ارشاد، مختلف الشیعه، المنتهی می باشد…
او در فلسفه و منطق شاگرد خواجه نصیرالدین طوسی است آنچنان که خواجه در فقه و اصول از او تلمذ نموده است. و در فقه شاگرد دائی بزرگوارش محقق ملی می باشد. علامه در ۶۶۴ متولد و در ۷۲۶ به رحلت ایزدی پیوسته است. وصایای زیر به نام فرزندش علامه محمدفخرالمحققین می باشد که ما شرح حال تفصیلی او را در کتاب «فقهای نامدار شیعه» ص ۱۳۳ تا ۱۴۱ آورده ایم» قابل ذکر است
فرزند عزیزم! دانسته باش خداوند متعال ترا در اطاعت و بندگی خود نصرت و یاری دهد، و ترا بر انجام اعمال نیک موفق داشته و بر کارهای مورد رضایت و پسند خویش ارشاد و راهنمائی فرماید، و پیوسته ترا بر خواسته ها و آرزوهای شرعی فائز و نائل گرداند و عمر طولانی قرین سعادت و خوشکامی را نصیب تو کرده و وجودت را از جمیع آفات و بلاها محفوظ و مصون دارد!
در این کتاب (قواعد) خلاصه تمام فتاوی و احکام الهی و دستورات شرعی را به خاطر تو جمع آوری نموده و راههای سعادت و رستگاری را فراراهت قرار داده و نشان دادم در حالیکه پنجاه و نه سال از عمر خود را طی کرده و از سال شصتم وارد دهمین ماه آن شده ام و سید کائنات پیامبر اکرم (ص) فرموده است: «ابتدای دوره مرگ همانسال یعنی سال شصتم است».
عزیزم! هرگاه دستور و قضا الهی که سرنوشت تمام مخلوقات در اختیار اوست همین امسال نصیب من گردید و پیک اجل به سراغ من رسید به تو سفارش و وصیت می کنم، (چنانکه همین وصیت، را خداوند بر بندگان واجب کرده است): همیشه ملازم تقوی و پرهیزگاری باش! زیرا پیروی از خداوند و پرهیزکاری راه صواب و دستورالعمل واجب و سپری است که صاحبش را از آتش غضب الهی، نگهداشته و بهترین دوست و مصاحب او است، رفیقی است که در درماندگی و زبونی همان روزی که دست از تمام دوستان و آشنایان بریده می شود و هر کس در اندیشه و راه نجات خود می باشد همیشه ملازم اوست.
فرزند من! پیروی از دستورات سعادت آور الهی را همواره سرلوحه اعمال خود قرار ده و همیشه کارهائی را که موجب رضایت و خشنودی پروردگار عالم است انجام داده و از مکروهات و ناخوشیها اجتناب بورز مبادا گرد محرمات و کارهای حرام بگردی! و از آنها سخت منزجر و گریزان باش.
اوقات گرانبهای خود را در تحصیل کمالات روحانی و اکتساب علوم و معارف مصروف گردان تا از حضیض نقصان و پستی به اوج کمال و بزرگی و از ورطة جهالت و نادانی به درجه عالی معرفت و دانش برسی: هیچوقت از دستگیری و مساعدت برادران دینی غفلت نورز با بدان آنها با خوشروئی و ملاطفت روبرو شده و از نیکان و صالحین آنان قدردانی و شکرگزاری کن!
تکرار می کنم:
همیشه مواظب وقت خود باش! آنرا در محافل و مجالس علما و بزرگان مصرف نما تا از خرمن فضل و دانش آنان خوشه ای چیده و از علوم و معارف آنان بهره ای برده باشی. زیرا به وسیله کثرت معاشرت و مصاحبت کمالات روحانی و فضائل معنوی در وجود تو هم نقش بسته و فضیلت در قلب تو راسخ و کامل تر شود. مبادا! مبادا! اوقات عزیز و پرقیمت خود را در مصاحبت و رفاقت مردم پست فطرت و اشخاص نادان تلف نمائی چون ملازمت آنان باعث بدرفتاری و موجب نتایج نکبت باری خواهد بود و وظیفه تو اینست: امروز تو باید بهتر از روز گذشته باشد.
دوستی سادات و ذریه علی (ع):
فرزندم! پیامبر اکرم (ص) اولاد علی و نوادة خویش (ص) احترام آنها را به ما سفارش کرده و اجر رسالت و نبوت را دوستی و مودت آنان قرار داده است در قرآن اینچنین آمده است: «من در مقابل ارشاد و هدایت، زحمات شبانه روزی خودم و جز محبت و مودت نزدیکان و اولاد، چیز دیگری نمی خواهم.»
و پیامبر اکرم (ص) در حدیث شریف می فرماید: من در روز جزا چهار دسته از مردم را شفاعت می کنم ولو اینکه با گناهان فراوان به محشر آمده باشند. ۱-کسیکه به ذریه و اولاد من معاونت و یاری نماید ۲-کسیکه در مواقع گرفتاری مالی به آنها مساعدتی نماید. ۳-آنکه اولاد مرا با زبان و دل دوست داشته باشد ۴-کسیکه در موارد گرفتاریهای سخت آنان که از هر طرف مطرود و مأیوس شدند زحمت کشد و حاجات آنان را روا دارد.
امام ششم حضرت صادق (ع) می فرماید: «هنگامیکه روز محشر بپا می شود و تمام مردم در عرصه آن جمع می گردند هاتفی ندا می کند:
ایها الناس! ساکت باشید پیامبر اکرم (ص) می خواهد با شما نکلم و صحبت نماید سکوت مطلق در عالم محشر حکمفرما می شود آن حضرت به صورت ایستاده شروع به سخن می کند و می فرماید: ایها الناس! وای اهل محشر! هر کسیکه در باره من احسان و نیکوئی و محبت کرده به جلو اید تا جزای آنرا بستاند مردم صدا می زنند: پدر و مادرمان فدیا تو باد! تمام منتها و احسانها از آن خدا و وجود تو است و ما را دربارة شما احسان و منتی نیست
حضرت می فرماید: هر کس در باره اولاد و اهل بیت من احسانی کرده. در هنگام عریانی لباس به آنان پوشانده یا در گرسنگی سیرشان ساخته با هنگام سکنی نداشتن منزلی داده بپا خیزد پس از آنهائیکه این اعمال را انجام داده و در دنیا خدمتی راجع به نفع این خانواده گرامی نموده اند بپا می خیزند از طرف پروردگار عالم دستور می رسد: حبیب من! جزای آنان را که این خدمات را انجام داده اند به خود تو واگذار می نمایم هرجائیکه در بهشت دلت می خواهد آنها را به نشان پس از حضرت پیامبر اکرم (ص) در بهشت به آنان جایی مرحمت می کند: که از دیدار محمد (ص) و اهل بیت اطهار وی محروم نمی گردند و به همسایگی آنان مفتخر و معزز می گردند.
 
احترام علماء:
گرامی فرزندم: به علماء و فقها و آنان که در تحصیل الهی اجتهاد نموده و به مرتبه بزرگ فقاهت نائل شده اند احترام و تعظیم نما! چون پیامبر گرامی (ص) فرمودند: ای (کسیکه بر فقیه مسلمان اکرام نماید در روز محشر خداوند از وی راضی و خشنود می شود و آنکه بر فقیه مسلم اهانت و توهین نماید مورد نفرت و غضب وی قرار می گیرد و در اهمیت این عمل کافی است: که نگاه به روی آنان عبادت و همنشینی با آنان ثواب عبادت را دارد.

عتیقه زیرخاکی گنج