• بازدید : 33 views
  • بدون نظر
این فایل در ۸صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:

احداث کارخانه ی خودروسازی در ایران یکی از مشاغل سنگین و پرهزینه می باشد که طبق گرفتن آمار و محاسبات تقریبی چیزی در حدود ۱۵ میلیارد هزینه می خواهد تا تنها یک کارخانه ی کوچک در حدود ۰۰۰/۱۰۰ متر زمین با دستگاه های نیمه پیشرفته در ابتدای کار احداث کرد.
در نتیجه طبق آمار گفته شده این کارخانه برای ما کار غیر عملی می باشد ولی بتوان طرح را ثبت و با گرفتن وام های بلند مدت و سنگین و همچنین با گرفتن شرکایی که سرمایه گذاری کنند می توان خدمات کار را فراهم و به تدریج(در حدود ۱ سال) کارخانه را راه اندازی و به بهره برداری رساند.
این زمان را می بایستی مطابق جدول زمانبندی اجرای طرح شرکت صنعت و معدن که به شرح زیر می باشد مطابقت داد.
کل این زمان برای اجرای طرح در حدود ۳۶۴ روز می باشد که می بایستی با جمع کردن سرمایه در ابتدای کار جهت خرید محل احداث کارخانه(زمین بایر) و در طول اجرای کار جمع کردن سرمایه ای کارهای دیگر این کارخانه را به بهره برداری رساند.

محل احداث کارخانه:
کارخانه ی حدود ۰۰۰/۱۰۰متری را ما در حاشیه ی شهر نجف آباد که زمین طبق جدول داده شده از طرف شرکت منابع و معادن از قراری ۰۰۰/۳۰۶ ریال می باشد در حدود ۳ میلیارد هزینه ی خریداری زمین می باشد که البته پرداخت آن به صورت زیر می باشد:
۱- احتساب ۵% تخفیف به حق بهره برداری و نحوه پرداخت ۳۰% نقدی و مابقی ۱۲ قسط ۳ ماهه
۲- بدون احتساب تخفیف نحوه پرداخت ۲۰% نقد و مابقی قسط ۳ ماهه
البته در صورت پرداخت کامل حق بهره برداری به صورت نقد مشمول ۱۲% تخفیف به حق بهره برداری خواهد شد.
پس از بهره برداری از کارخانه این محصول جدید(خودروی محرک برقی) به بازار ارائه شده و چون که اولین نوع این خودرو می باشد و در ضمن احتیاج به مصرف سوخت فسیلی ندارد و هوا را نیز آلوده نمی کند با تبلیغات می توان فروش آن را زیاد کرد.

امکان سنجی:
این طرح از آنجایی که اولین نمونه می باشد با تبلیغات اولیه و مطلع کردن مردم از وجود آن دارای مشتریان فراوان می باشد و شرکتهای تجاری کشورهای مختلف را به خود جذب می کند که پس از تولید و ارائه ی آن به بازار می توان سرمایه ای را که برای احداث آن مصرف کرده بودیم را دوباره بدست آورد و وام های گرفته شده را پرداخت کرد و حقوق نیروهای گرفته شده را پرداخت و پس از مدتی شروع به سود دهی می کنیم.
همچنین اگر محصولات ما چشمگیر شد و بتوانیم قیمت آن را مناسب با بازار دهیم می توانیم بازار خودروسازی را دگرگون کرده و یکی از شرکتهای اصلی بازار خودرو شویم.
البته این موفقیت در صورتی خواهد بود که بتوانیم سرمایه ای تخمین زده شده که برای احداث یک کارخانه ی کوچک در ابتدای کار حدود ۱۵ میلیارد می باشد را فراهم کرد.
سرمایه را تقریبی در حدود زیر تخمین زده شده که این اطلاعات درستی را به همراه ندارد ولی حدود آن را مشخص می کند: (قیمت به میلیارد)
(متفرقه)۱+(ساخت وساز)۴+(مواد اولیه)۲+(تجهیزات و ربات ها)۵/۳+(زمین بایر)۳
(تومان) میلیارد ۳= ۰۰۰/۳۰×۰۰۰/۱۰۰= زمین
↓                         ↓
قیمت زمین        مساحت زمین
(تومان) میلیارد ۴= ۰۰۰/۳۸×۰۰۰/۱۰۰= ساخت و ساز
↓            ↓
هزینه سوله سازی برمتر       مساحت زمین

اهداف:
همان طور که مشخص است یک چنین طرح بزرگی اهداف فراوانی به دنبال خواهد داشت که با به اجرا رساندن این طرح امیواریم که به اهداف خود برسیم.
هنگامی که حداقل ۱۵ میلیارد برای تولید یک خودرو هزینه می شود می بایستی قیمت آن خودرو را طوری تعیین و تعبیه کرد که پس از مدت کوتاهی هزینه های مصرف شده بر گردد و از طرفی مشتریان بتوانند آن خودرو را خریداری کنند و در صورت صادرات آن از آنجایی که هزینه های گمرکی روی آن می آید قیمت خودرو را طوری تغییر داد که با بازار کشور صادر شده مطابقت داشته باشد.
از این رو قیمت خودرو را با توجه به مواد اولیه مصرف شده، دستگاه های به کار برده شده در آن، بدنه ی خودرو، دستمزد کارگران و … و با توجه به قیمت خودرو در بازار تعیین کرده که می بایستی تقریباً بالایی داشته باشد.
 
از این رو با فروش خودرو می توان اهداف زیر را دنبال کرد:
۱- از آن جایی که این کارخانه کوچک بوده و تجهیزات آن کامل و تمام اتوماتیک نبوده        می بایستی حداقل روزی ۲۰ خودرو در ابتدای کار تولید شود و پس از مدتی با به کارگیری تجهیزات پیشرفته و ربات ها تولید آن را افزایش داد.
۲- با فروش هر خودرو به قیمت حدودی ۴۰ میلیون تومان می بایستی که حداقل روزانه در سراسر ایران چیزی در حدود ۱۰۰ خودرو یا ۱۵۰ خودرو در ابتدای کار به فروش برسد که بعد از مدتی با گرم شدن بازار خودرو و تولید بیشتر آن و وسعت کارخانه و مجهز کردن تجهیزات این فروش می بایستی که افزون تر شود.
در نتیجه می توان نتیجه گرفت که پس از مدت کوتاهی کارخانه هزینه های خود را جبران کرده و شروع به سود دهی می کند.
همچنین این را باید دانست که برای گشترش کارخانه و گرفتن آن هزینه ی بسیار زیادی را برای آن متقبل شد که می بایستی بیشتر از هزینه ی احداث کارخانه باشد.
۳- یکی دیگر از اهداف صادرات خودرو به کشورهای دیگر می باشد که برآورد هزینه های آن را می بایستی با مراجعه به اداره ی گمرک و با توجه به قیمت پول و خودرو در کشور مورد نظر قیمت فروش خودرو را تعیین کرد.
  • بازدید : 59 views
  • بدون نظر
این فایل در ۵۷صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:

پارچه ایرانی که امروز نا مرادی گریبانش را گرفته روزی برای خود سرور و سالاری بوده است
 .ایرانیان نخستین ملتی هستند که به صنعت نساجی (پارچه بافی ) پی بردند و در هیچ جا بهتر از صنعت نساجی نمی توان که روح کنجکاوی  تازه جو و پیشرفت خواه ایرانی را دید.
براي اگاهي از تاريخ پيدايش صنعت ريسندگي و بافندگي بايستي به همراه باستانشناسان و محققين به درون غارها برويم و از روي اثار بازمانده از قرون و اعصار پيشين و بازيافته هاي باستاني به واقعيتها و اطلاعاتي دست يابيم .کند و کاوی که در سال ۱۹۵۰ در غار کمربندی در نزدیکی دریای خزر به وسیله پروفسور کارلتون کون انجام شده روشن می سازد که ایرانیان پشم گوسفند و بز را در همان دوره غارنشینی به صورت پارچه می بافتند و دیرینگی این پارچه را با آزمایش با کربن ۱۴ چیزی در مرز ۶۵۰۰ سال پیش از میلاد با ۲۰۰ سال کم و بیش تعیین شده است. 
در کند و کاوهای پسین که در کرانه های گوناگون ایران انجام شده؛ لنگر ها و دوک های نخ تابی به دست آمده که گواه بر وجود کارگاه های نساجی در ایران آن زمان می باشد. ایرانیان نخستین مردمی هستند که نمد و گلیم و پس از آن قالی بافی را آغاز کردند
در كتاب معروف ايران از اغاز تا اسلام به تاليف پروفسور گيريشمن دانشمند وايران شناس معروف،ابراز شده است تاريخ هجاري نقوشي كه به۳۰۰۰سال قبل از ميلاد مسيح مي رسد وپادشاه لولوبي كه يكي از حكام بخر ايران بوده است با لباس كوتاه بر تن و كلاهي مدور برسر نشان ميدهد،به اين معناست كه در ان زمان از پيدايش فن ريسندگي و بافندگي چيزي حدود چند هزار سال گذشته بود.  وجود پرز و شرابه بر لباس مذكور نشان مي دهد كه تنوع در بافت پارچه و تفكيك پارچه به نوع پشمي وغير پشمي وهمچنين به كارگرفتن تزيينات مخصوص (شرابعه) در ان زمان معمول بوده است بلاخص كوتاهي و بلندي لباس ها را مي توان به عنوان نوعي مد اختصاصي پذيرفت همين مساله نيز به نوبه خود گوياي واقعيت تكامل در امر بافندگي پوشاك است . با همه اين تفاسير مي توان نتيجه گرفت كه كه اغاز كار ريسندگي و بافندگي در ايران به حدود هشت تا ده هزارسال قبل از ميلاد مسيح بر مي گردد
همچنين ميتوان به كشفيات سيلك بر روي ظروف گلي بدست امده كه پروفسور گيريشمن قدمت انرا به پيش از قرن هشتم قبل از ميلاد مسيح تخمين مي زند اين دانشمند در تعريف نقوش حك شده بر روي ظروف گلي سيلك مي نويسد :در ظروف سيلك تصاويري از مردان كه پياده مي جنگند و داراي كلاه خود و نيم تنه كوتاه وچسبان هستند نقش شده
 .قديميترين مجسمه ي انساني در فلات ايران پيدا شده است و متعلق به ۴۲۰۰سال قبل از ميلاد مسيح مي باشد لباس اين مجسمه در كاشان به دست امده است.اين لباس از پارچه اي است كه به صورت لنگ و كمر بسته شده است.وجوداين پارچه خود دليل ان است كه ساكنين ان روزگار فلات ايران از پوست حيوانات به طور طبيعي استفاده نمي كردند بلكه از پشم پارچه هايي مي بافتند
اولين پارچه ي بافته شده در ايران به ۴۰۰۰هزار سال قبل از ميلاد مسيح بر مي گردد كه در حفاريات شوش بدست امده است قسمت هايي از اين قطعه پارچه هم اكنون در موزه هاي لووروبافلو موجود است اخيرا نيز ايران در كشفيات خود كه فسمتي از ان روشنگر دوران ما قبل از اريايي است بقاياي دوك هاو سنگ هايي به دست امده است كه نشان ميدهد ریسندگي در دوره ي افسانه اي ايران معمول بوده است
همچنين سيري اجمالي در شاهنامه حكيم ابوالقاسم فردوسي نشان مي دهد كه پيشداديان نخستين ايرانياني بوده اند كه كار ريسندگي و بافندگي و خاصه دوخت به انان منسوب بوده است  نويسندگان كتابهاي تاريخ طبري و نوروزنامه نیز بر اين مساله متفق القول هستند
اکنون که قالی های روزگار هخامنشی در( پازیریک ) به دست آمده پیشگام بودن ایران را دراین صنعت به گونه ای کامل روشن می سازد همه هنرمندان جهان هم رای هستند که قالی های ایرانی به عنوان زیباترین چیزی که تاکنون به دست بشر ساخته شده به خوبی مورد پزیرش است. در یکی از تالارهای کاخ کسری؛ فرش (بهارستان) گسترده شده بود که ۲۶ متر درازا و ۲۴ متر پهنا داشت و با گوهر های گرانبها انواع گل ها را روی آن بکار برده بودند که برگ گل ها از زمرد؛ غنچه ها از مروارید و یاقوت و دیگر گوهر ها ساخته و بافته شده بود.
 ایرانیان در صنعت نخستین فن رنگرزی؛ صباغی رنگرزی پارچه ها؛ سرامیک و لعاب و در فن بوجود آوردن رنگ های زیبا بر سفال و کاشی پیشگام و استاد و صادر کننده این صنایع و هنر به جهان بوده اند (تاریخ ایران از ماد تا پهلوی و تاریخ تمدن و فرهنگ ایران و سهم ایران در تمدن جهان و بررسی های تاریخی شماره مخصوص ).
 تا زمان روي كارآمدن مغولان نساجي هميشه يكي از صنايع پر رونق ايران بوده در مقطعهايي از تاريخ منسوجات ايراني جنبه صادراتي قوي هم داشته  .
پس از حمله مغولان به ايران؛ به دليل انكه مغولان اصرار به رواج كالا هاي چيني در متصرفات خود داشتند منسوجات چيني در ايران رايج شد.به دليل تنوع رنگ و ارزان بودن قيمت پارچه هاي چيني مصرف كنندگان استقبال خوبي از انها به عمل اوردند
.پس از به قدرت رسيدن صفويان به دليل تغيير روحيه مصرف توليدات بيشتر به پارچه هاي گران قيمت منحصر شد و باتوجه به تلاشي كه دولت صفويه در جهت گسترش تجارت خارجي داشت پارچه هاي ارزان قيمت توسط بازرگانان  وارد مي شد.
 سالها بعد كريم خان زند هنگام فرمانروايي خود به فكر احياي صنعت بومي نساجي افتاد و در اين رابطه كوشيد تا بر خلاف پيشينيان خود كه عادت به لباس هاي تجملي داشتند لباسهاي بسيار ساده بپوشد
 .در دوران بعد از كريمخان زند كه اميركبير پاي بر عرصه مديريت كشور نهاد ،برحسب معاهده تجارتي كه با ساير كشورها بسته شده بود از امدن اجناس انها به ايران جلوگيري نكرد.ولي در عين حال جنس خارجي را مردود مي دانست و متاع ولباس مملكت خود را برتن مي كرد..در زمينه نساجي كارهاي بسياربزرگي انجام داد كه از ان جمله ايجاد صنايع نوين در ايران بوده است در زمينه نساجي يك كارخانه بزرگ نخريسي و يك كارخانه بزرگ چلواربافي در تهران و چند كارخانه حرير بافي در كاشان و يك كارخانه ريسندگي در ساري راه انداري نمود. .
زمامداري اميركبير بسيار اندك وكوتاه بود،كه اين مساله باعث شد نه تنها راه او ناتمام ماند بلكه انچه رشنه بود نيز پنبه شد .چرا كه بعد از رحلت اميركبير سيل واردات منسوجات به طرف بازارها سرازير شد اما در جلسه مجلس شوراي ملي طرحي ارايه شد كه در ان كارمندان دولت موظف شدند هر چه براي لباس خود تهيه مي نمايند از منسوجات و مصنوعات داخلي و وطني باشد.  اين طرح براي دوخت لباس نظاميان كاركنان شهرداري و دانش اموزان مدارس نیز به مرحله اجرا گذاشته شد  اما پس از سال۱۳۴۲حمايت از صنايع داخلي بطور كل به دست فراموشي سپرده شد و اگرچه تلاشها و كوشش هايي در اين رابطه به عمل امد تا شعار ايراني جنس ايراني بخر.را بر سرزبانها بياندازند اما حركت حالتي فرمايشي و مقطعي داشت
اولين كارخانه در زمينه نساجي پشمي در سال۱۳۰۴تاسيس گرديد.متعاقب ان شهرهاي يزد،كرمان وكاشان و استانهاي خراسان،مازندران،گيلان . اذربايجان نيز داراي كارخانجات مختلف صنعتي نساجي شدند. قبل از جنگ جهاني دوم حدود۴كارخانه نساجي در رشته هاي مختلف پنبه،پشم،ابريشم وكنف در كشور  با سرمايه دولت تاسيس گرديده بود.انگيزه اصلي اين كار،صنعتي كردن كشور و گسترش صنايع نساجي و ترغيب و تشويق سرمايه داران بخش خصوصي به فعاليت جهت ايجاد واحدهاي ريسندگي و بافندگي در اين دوره بود .رشد صنايع نساجي در سال هاي ۱۳۲۰تا۱۳۳۲به اوج خودش رسيد و به همين جهت پارچه هاي خارجي در بازار ايران جولانگاهي يافتند.و ارز فراواني را از مرز خارج كردند .
صنعت نساجي در دوران جنگ جهاني دوم با مشكلات عديده اي روبرو بود. از قبيل فرسودگي ماشين الات ،كمبود قطعات يدكي،عدم امكان ورود لوازم يدكي و مواد اوليه مورد نياز ،مسايل كارگران وغيره ‍ علي رغم مشكلاتي كه از لحاظ كاهش منابع ارزي و سرمايه هاي عمومي در طول برنامه عمراني اول متوجه صنايع نساجي شد ،تا جاييكه وضع كارخانه هاي موجود با يك تغيير و تحول اساسي روبرو گرديد و كارخانه هاي نساجي پنبه اي از۳۰واحدبه۴۱واحد ئ تعداد دوك هاي ريسندگي و ماشين هاي بافندگي به ترتيب تا ۳۳۵۸۴و۴۴۳۷واحد افزايش يافت به اين ترتيب تعدادكارخانه هاي دولتي به ۵ واحد رسيد.
 اين مساله در طول اجراي برنامه اول بود.در برنامه عمراني دوم قبل از انقلاب با ديگر توسعه صنايع نساجي مورد توجه قرار گرفت.در اغاز اين برنامه كه در سال۱۳۳۴بود اعتباري به مبلغ ۳ميليارد ريال به اين منظور اختصاص داده شد.از محل اين اعتبار نوسازي كارخانجات نساجي انجام گرديد.

عتیقه زیرخاکی گنج