• بازدید : 30 views
  • بدون نظر
این فایل در ۹۵صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:

اخلاص به معني «خالص كردن، ويژه كردن، ارادت صادق داشتن …» است 
بر اساس اين معني، مخلص كسي است، كه طاعات عبادات و تمامي اعمال صالح خود را از هرگونه آلودگي و آميختگي به غير خدا خالص كرده ، انگيزه اي جز تقرّب به درگاه خدا ندارد. از اين رو، فقط به او دل مي بندد و تعريف و تكذيب ديگران، در نظرش يكسان است و هدف از عبادت، جلب رضايت خالق است نه كس ديگر. 
حضرت علي ـ عليه السلام ـ در اين باره فرمود: 
«العبادة الخالصه أن لا يرجو الرّّجل إلاّ ربَّهُ، و لا يخاف إلا ذنبه»  
عبادت خالص آن است كه مرد جز به پروردگارش اميدوار نبوده و جز از گناه خويش نهراسد. 
امام صادق ـ عليه السلام ـ فرمود: 
«لا يصير العبد عبداً خالصاً لله عزََّوجلَّ حتّي يصير المدح و الذَّمُّ عنده سواء ً…»  
انسان، بنده خالص خداي بزرگ نمي شود تا اينكه تعريف و تكذيب (ديگران) در نظرش يكسان باشد. 

ارزش و اهمّيّت اخلاص 
اخلاص، معيار ارزش عبادت، مقامي از مقامات مقرّبان الهي و هدف دين است. هر كس آن را يافت، موهبتي الهي نصيبش گشته كه به وسيله آن به مقامات بزرگي خواهد رسيد. چرا چنين نباشد، در حالي كه خداوند متعال، بندگانش را به آن امر كرده، مي فرمايد: 
«فَادْعُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ وَ لَوْ كَرِهَ الْكافِرُونَ»  
خدا را بخوانيد، در حالي كه تنها براي او در دين اخلاص مي ورزيد، اگر چه كافران را ناخوش آيد. 
در سخنان پيشوايان معصوم، تعابير گوناگوني، از قبيل بهترين عبادت، ثمره عبادت، غايت دين، عبادت مقرّبان الهي و مانند آن دربار فضيلت اخلاص آمده است. در اهميت اخلاص همين بس كه شرط قبولي عمل است و اگر در عملي موجود نباشد، بي هدف و بي نتيجه خواهد بود. از اين رو، علي ـ عليه السلام ـ فرمود: 
«من لم يصحب الإخلاص عمله لم يقبل»  
عمل هر كس كه با اخلاص همراه نباشد، قبول نمي شود. 
مراتب اخلاص 
خالص كردن و پاكيزه نمودن عمل از غير خدا مراتبي دارد. هر چه درجه اخلاص بيشتر باشد، عمل ارزش بيشتري نزد خدا پيدا مي كند، به هدف و مقصد نزديك‌تر شده و شخص را زودتر به كمال مطلوب خود مي رساند و هر چه درجه اخلاص كمتر باشد، به همان اندازه از ارزش عمل كاسته شده و شخص از كمال مطلوب باز مي ماند و از اين رهگذر درجات مؤمنان در نزد خدا متفاوت خواهد بود، چنانچه پيامبر اكرم ـ صلي الله عليه و اله ـ فرمود: 
«بالإخلاص تتفاضل مراتب المؤمنين»  
درجات مؤمنان به وسيله اخلاص برتري مي يابد. 
اينك براي رعايت اختصار، سه مرتبه از مراتب اخلاص را ذكر مي كنيم : 
الف ـ خالص كردن عمل، به دليل ترس از عذاب روز قيامت،‌ كه گرچه عمل مخلصانه است، اما اين نوع عبادت، عبادت بردگان است. 
ب ـ اخلاص در عمل، براي رسيدن به بهشت و آنچه در آن است مثل حورالعين، قصرهاي بهشتي و مانند آن؛ كه اين گونه مخلصانه عمل كردن نيز روشن اجيران است. 
ج ـ تصفيه عمل از هر نوع شايبه اي، اعم از طمع به بهشت، ترس از جهنم، رضاي مخلوق و جلب قلوب آنها، طمع به مقاصد دنيوي و مانند آن، كه فقط منظور رضايت خداست. 
اين مرتبه كه بالاترين مراتب اخلاص مي باشد، از آن كساني است كه غرق در محبت، عظمت و جمال الهي هستند و خدا را سزاوار پرستش يافته، عبادتش مي كنند و اين، عبادت آزادگان است .
راه هاي كسب اخلاص 
همان گونه كه ذكر شد، اخلاص، پاكيزه كردن عمل از هرگونه آلودگي به غير خداست و انسان مخلص، در انجام عمل محرّكي غير از خداوند ندارد، فقط قصد تقرّب به خداست كه او را به كار وا مي دارد و بس. اين حالت، مقام بسيار بزرگي است و كسي مي تواند، به آن برسد كه غرق در محبّت خدا باشد، به حدّي كه در دلش براي محبت هاي دنيايي، جايي نبوده و اگر از خوراك، پوشاك، مسكن و امور مادي استفاده مي كند، به خاطر لذّت بردن از آنها نباشد، بلكه به خاطر آن باشد كه نيروي بيشتري براي عبادت خدا، به دست آورد. 
حال چه كنيم كه به اين درجه از اخلاص برسيم؟ 
در سخنان پيشوايان معصوم، راه هايي براي رسيدن به اخلاص بيان شده كه به اختصار ذكر مي كنيم؛ 
الف ـ قطع طمع از غير خدا 
امام باقر ـ عليه السلام ـ در اين باره مي فرمايد: 
«بنده، پرستشگر واقعي خدا نمي شود، مگر آنكه از همه مخلوقات بريده و به او بپيوندد، آن گاه خداوند مي فرمايد: اين عمل خالص براي من است و به كرمش آن را مي پذيرد.»  
ب ـ افزودن بر علم و يقين 
علي ـ عليه السلام ـ در اين باره فرمود: 
«ثمرة العلم إخلاص العمل » 
اخلاص عمل، ثمره و ميوه علم است. 
يعني هر چه آگاهي انسان از حقايق هستي بيشتر شود و به عظمت خالق و ناچيزي خود علم پيدا كند، اخلاص او بيشتر مي شود. و نيز فرمود: 
«اخلاص العمل من قوّة اليقين…»  
اخلاص عمل از قوت يقين است. 
ج ـ كم كردن آرزوها 
امير مؤمنان در اين زمينه فرمود: 
«قلِّل الامال تخلص لك الأعمال » 
آرزوها را كم كن، با اعمالت خالص گردد. 
د ـ پرهيز از گناه و هواي نفس 
پيامبر اكرم ـ صلي الله عليه و اله ـ فرمود: 
«تمام الاخلاص اجتناب المحارم » 
دوري كردن از كارهاي حرام كمال اخلاص است. 
آثار اخلاص 
اخلاص، آثار ارزنده اي در سعادت انسان دارد كه برخي از آنها به شرح زير است؛ 
الف ـ تقرّب به خدا 
حضرت علي ـ عليه السلام ـ در اين باره فرمود: 
«تقرّب العبد إلي الله سبحانه بإخلاص نيَّته » 
نزديك شدن بنده به خداي سبحان به سبب خالص كردن نيت اوست. 
ب ـ امدادهاي الهي 
اثر ديگر رعايت اخلاص، ياري، پشتيباني و امدادهاي الهي در زندگي فرد مخلص است. حضرت فاطمه زهرا (س) فرمود 
«من أصعد إلي الله خالص عبادته، أهبط الله إليه أفضل مصلحته » 
كسي كه عبادت خالصانه اش را به سوي خدا بالا بفرستد، خداوند بهترين مصلحتش را به سوي او فرو خواهد فرستاد. 
ج ـ بصيرت و حكمت 
از ديگر آثار رعايت اخلاص، اعطاي روشن بيني، بصيرت، حكمت و معيار شناسايي حق و باطل از جانب خدا به فرد مخلص است، بگونه اي كه اين اثر در تمام برخوردهاي او به روشني ديده مي شود. چنانچه رسول خدا ـ صلي الله عليه و اله ـ فرمود: 
«ما أخلص عبد لله عزَّوجلّ أربعين صباحاً إلاّ جرت ينابيع الحكمة من قلبه علي لسانه » 
هيچ بنده اي براي خدا چهل روز اخلاص نورزيد، مگر اينكه چشمه هاي حكمت از قلب او، بر زبانش جاري گرديد.
همچنين حضرت علي ـ عليه السلام ـ فرمود: 
«عند تحقيق الإخلاص تستنير البصائر » 
همگام محقق شدن اخلاص، ديدگاهها نوراني مي شوند.
د ـ پيروزي و موفّقيّت 
موفقيت در كارها، يكي ديگر از آثار اخلاص است. علي ـ عليه السلام ـ دراين باره فرمود: «في إخلاص النّيّات نجاح الأمور » 
موفقيت در كارها، به خالص كردن نيتهاست. 
ه ـ هيبت و شوكت 
انسان مخلص بر اثر رعايت اخلاص، چنان هيبتي به دست مي آورد كه حتي همه جنبندگان، حيوانات وحشي و پرندگان نيز از هيبت و شوكت او مي هراسند، چنانچه امام صادق ـ عليه السلام ـ دراين باره فرمود: 
«إنّ المؤمن ليخشع له كلّ شيءٍ و يهابه كلّ شيءٍ ثمّ قال: إذا كان مخلصاً لله أخاف الله منه كلّ شيءٍ حتّي هوامّ الأرض و سباعها و طير السّماء » 
  • بازدید : 40 views
  • بدون نظر
این فایل در ۱۷صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:

مبلغ مي تواند در اينجا به معناي عام آن بکار رود و همه مبلغين را اعم از والدين، مربيان ، روحانيون و … را شامل شود که ايشان درامر تبليغ يک سري عوامل تأثير گذار ومثبت بر جوانان دارند ويک سري عوامل منفي و باز دارنده که در اينجا به برخي از آنها اشاره مي شود. 
 
عوامل مثبت وتأثير گذار۱:
۱٫  ايمان مبلغ ومؤمنانه بودن
۲٫  آگاهي مبلغ و حکيمانه بودن تبليغ
۳٫  خير خواهي مبلغ  وصادقانه بودن تبليغ
۴٫  استمداد از خداوند وتوسل به اولياي دين 
۵٫  بهره برداري ازعوامل مشروع و مؤثر ومورد علاقه نسل جوان
عوامل منفي وبازدارنده۲:
۱٫  ضعف ايمان 
۲٫  ضعف آگاهي مکتبي وارائه چهره اي ناموزون وغير منطقي از مکتب 
۳٫  ضعف آگاهي نسبت به مخاطب و عدم رعايت شرايط سني، تحصيلي ، محيطي ورواني مخاطب
۴٫  ضعف آگاهي از شرايط تبليغ و شيوه هاي مؤثر آن . چنانکه قرآن کريم مي فرمايد: « واتو البيوت من أبوابها»
۵٫  ضعف آگاهي ازتوطئه هاي تبليغي دشمنان
۶٫  خصلت هاي شخصيتي منفي
 
 
صفات مبلغ از ديدگاه قرآن وروايات: 
۱٫ آگاهي: 
مبلغ بايد هدف از تبليغ را به خوبي بشناسد تا بتواند در راه رسيدن به آن قدم بردارد. 
 
قل هذه سبيلي أدعوا الي الله علي بصيرة أنا ومن اتبعني
بگواين راه من است همراه با پيروانم با بصيرت وآگاهي کامل، همه را به سوي خدا دعوت مي کنيم.( يوسف /۱۰۸ )
 
 
۲٫ مؤمن به هدف و با اراده۳:
مبلغ بايد آنقدر به هدف خود ايمان داشته باشد که همچون خضر در حالت گرسنگي وتشنگي رسالت خويش راانجام دهد.
استطعما أهلها فابوا أن يضيفوهما فوجدا فيها جداراً يريد أن ينقض فأقامه
حضرت موسي و خضر (وارد قريه اي شدند در حاليکه گرسنه بودند) واز مردم آنجا خواستند که به ايشان غذا دهند ولي آنها ازمهمان کردن ايشان خودداري کردند(با اين حال ) آنها در آنجا ديواري يافتند که مي خواست فرود آيد پس آن را بر پاداشتند (تعميرش کردند وبي وفائي مردم وترک پذيرائي در اراده آنها اثر نگذاشت) . ( کهف/ ۷۷ )
 
نبي مکرم اسلام خطاب به عمويشان مي فرمايند: عموجان اگر خورشيد را در دست راست من وماه رادردست چپ من بگذارند هرگز از رسالت خويش دست بر نخواهم داشت .
 
 
۳٫ اخلاص و پرهيز از حب وبغض۴:
مؤثر واقعي خداونداست واگر تبليغ به خاطر خدا انجام گيرد بردلها اثر خواهد گذاشت.
وما اسئلکم عليه من أجر إن أجري الا علي ربّ العالمين
من براي رسالت خويش از شما پاداش نمي خواهم و پاداش من تنها نزد خداوند عالميان است . (شعرا/۱۰۹)
 
اگر مبلغ براي رضاي خدا گام در عرصه تبليغ بگذارد ناسپاسي مردم به هيچ وجه بر وي اثر نخواهد گذاشت
لانريد منکم جزاءاً ولاشکورا
ما ازشما هيچ پاداش وسپاسي نمي طلبيم . (انسان/۹)
 
۴٫ داراي سعه صدر وبااستقامت باشد۵:
مبلغ با ايمان از زخم زبانها وطعنه هاي منکران غمگين نمي شود وصبر پيشه مي کند و مي داند که عزت براي خداست و او شنوا وداناست . 
« ولايحزنک قولهم إن العزة لله جميعاً هو السميع العليم » (يونس /۶۵)
 
« واصبرکما صبرالوالعزم من الرسل» (احقاف/۳۵)
  
۵٫ به وعده هاي الهي اميدوار باشد:
هو الذي أرسل رسوله بالهدي ودين الحق ليظهره علي الدين کله
اوخدائي است که رسولش را باهدايت ودين حق فرستاد تا آن را بر همه دينهاي عالم برتري دهد.(توبه /۳۳)
 
يک مبلغ هيچگاه ديگران را از رحمت خدا نا اميد نمي کند که اين صفت فقيه حقيقي است «الفقيه حق الفقيه من لم يقنط الناس من رحمة الله ».
 
۶٫ قاطع وبا شهامت: 
وظيفه مبلغ است که بدون ترس جلوي بدعتها را بگيرد و اين عهدي است که خداوند از او گرفته است.
إذا ظهرت البدع في امتي فليظهر العالم علمه فمن لم يفعل فعليه لعنةالله
هنگامي که بدعتها بر امت من ظاهر مي شوند بر عالم است که علم خويش را ظاهر سازد وکسي که اين عمل را انجام ندهد لعنت خدا بر اوست. 
 
مبلغ بايد مثل قرآن راه وروش مجرمين و توطئه هاي آنان را افشا کند.
ولتستبين سبيل المجرمين
تا اينکه راه گناهکاران روشن وآشکار شود. (انعام /۵۵)
 
 
۷٫ انتقاد پذير۶ :
انتقاد پذيري صفت ارزشمندي است . امام سجاد عليه السلام در دعاي مکارم اخلاق مي فرمايند: 
اللهم وفقني لطاعة من سدّدني ومتابعة من أرشدني
خدايا مرا به اطاعت و پيروي کسي که به راه سداد وصلاحم خواند و هدايت نمود موفق ساز. 
 
حضرت يوسف مي فرمايند:
و ما ابرّئ نفسي إنّ النفس لأمارة بالسوء إلا ما رحم ربّي
من نفسم را تبرئه نمي کنم که امر کننده به بدي است مگر در آنچه که پروردگارم رحم کند. (يوسف /۵۳)
 
 
۸٫ هدايت را کار خود نداند۷ :
در عين حال که عمل مبلغ درهدايت انسانها بسيار مفيد است ولي بايد توجه داشت که مؤثر واقعي خداست ومبلغ ابزاري بيش نيست.
انّک لاتهدي من أحببت ولکنّ الله يهدي من يشاء
اي رسول ما توهرکسي را بخواهي هدايت نمي کني اما خدا هر کسي را بخواهد هدايت مي کند. 
برخي شيوه هاي تبليغ ازديدگاه قرآن و حديث: 
۱٫ استفاده از تشکيلات وداشتن برنامه و انسجام۸ :
رحم الله عبدا اجتمع مع الآخر فتذکرا أمرنا
خداوند رحمت کند بنده اي را که با ديگري همراه شود ودر راه ما تبليغ کند.
 
۲٫ شيوه ياد آوري نعمتها۹ :
تبليغ در صورتي مؤثر است که اولا مردم ، مبلغ را به خاطر اخلاق وعلم و تقوي بپسندند وثانياً خداونداو اردوست داشته باشند که به خاطراين حب به دستورات مبلغ عمل کنند. يکي از راههاي ايجاد اين حب ياد آوري عظمت خدا و نعمتهاي اوست. 
يا ايها الناس اذکروا نعمة الله عليکم هل من خالق غير الله يرزقکم من السماء و الارض
اي مردم  متذکر شويد که چه نعمتهایی خدا به شما عطا فرمود آيا جزخدا آفريننده اي هست که از آسمان و زمين به شما روزي دهد. (فاطر /۳)

عتیقه زیرخاکی گنج