• بازدید : 80 views
  • بدون نظر
دانلود رایگان پایان نامه میزان رضایتمندی کارفرمایان از ارتباطات انسانی کارکنان شعب تامین اجتماعی تهران-خرید اینترنتی پایان نامه میزان رضایتمندی کارفرمایان از ارتباطات انسانی کارکنان شعب تامین اجتماعی تهران-دانلود رایگان مقاله میزان رضایتمندی کارفرمایان از ارتباطات انسانی کارکنان شعب تامین اجتماعی تهران-پایان نامه میزان رضایتمندی کارفرمایان از ارتباطات انسانی کارکنان شعب تامین اجتماعی تهران
این فایل در ۲۴۸صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:

امروزه برقراری ارتباط موثر برای موفقیت نه تنها در بعد فردی ،بلکه در ابعاد اجتماعی نیز مورد توجه سازمان ها وشرکت های کوچک و بزرگ تجاری ، خدماتی و اجتماعی قرار گرفته است در ادامه برای آشنایی بیشتر شما به توضیحات مفصل درباره فایل می پردازیم.

كارشناسان و پژوهشگران امور ارتباطي باتوجه به ويژگي‌هاي وسايل ارتباطي، چگونگي ايجاد، محتوا، كاركرد و… تقسيم‌بندي‌هاي متفاوتي براي ارتباط قايل شده‌اند:

باتوجه به چگونگي ايجاد، ارتباط را به دو دسته «مستقيم» و «غيرمستقيم» تقسيم كرده اند:

۱- ارتباط مستقيم: ارتباطي است بدون واسطه، بين انسان يا انسان‌ها اين بي‌واسطه بودن از جهات مختلف درخور تأمل است.

ويژگي‌هاي اين ارتباط عبارتند از:

الف) در اين نوع ارتباط پيام‌ها بين پيام‌دهنده و پيام‌گيرنده مستقيماً مبادله مي‌شوند و دو طرف ارتباط، به علت بازخورد آني، مي‌توانند در كمترين زمان ممكن جاي خود را عوض نمايند.

ب) اين نوع ارتباط فرّار بوده و ضمن نقل سينه به سينه، جنبه‌هاي واقعي خود را از دست می دهد.

ج) ممكن است گوينده و شنونده هركدام شخص واحدي باشند كه صحبت‌هاي دوستانه بهترين نمونه اين ارتباط است.

د) گاه اين نوع ارتباط بدون نياز به فرد يا افراد واسط، يا حتي كلمات، فقط با اشاره يا لبخندي برقرار مي‌شود.

هـ) نوع بيان در اين ارتباط، حضوري و شفاهي است.

۲- ارتباط غيرمستقيم: با ازدياد جمعيت و گستردگي جوامع و رشد و توسعه زندگي شهري، عملاً امكان ارتباط و تماس چهره‌به چهره و گفت‌وگوي متقابل هميشگي فراهم نيست و انسان‌ها ناگريزند از راه دور و به طور غيرمستقيم و يا با واسطه با هم در ارتباط باشند.

برخي از ويژگي‌هاي اين ارتباط شامل موارد زير است:

الف اين نوع ارتباط جنبه شخصي ندارد و پيام‌دهندگان و پيام‌گيرندگان همديگر را نمي‌شناسند.

ب بازخورد اين نوع ارتباط آني نيست، ازاين‌رو عملاً امكان جابه‌جايي گيرنده و فرستنده پيام در كمترين زمان ممكن، فراهم نيست.

ج) پيام ارتباطي از دو جزء و ركن اصلي ارتباط، يعني گوينده و شنونده يا بيننده جدا مي‌شود و در قالب نماد و به صورت نوشته دستي يا چاپي كه واسطه اين نوع ارتباط است درمي‌آيد و از طريق نامه، كتاب و روزنامه‌هايي با برد كم انتقال مي‌يابد.

باتوجه به تعداد و نوع انسان‌هايي كه در فرآيند ارتباط نقش دارند، ارتباط به سه نوع «شخصي»، «غيرشخصي» و «جمعي» يا «توده‌اي»‌ طبقه‌بندي ‌شده است:

۱- ارتباط شخصي: اين نوع ارتباط بين افراد معدودي، معمولاً دو نفر برقرار مي‌شود و جنبه شخصي دارد. هم زماني و هم‌مكاني ارتباط و دركنار هم بودن افراد، شروط اصلي آن است.

۲- ارتباط غيرشخصي: نوع زندگي انسان‌ها و روند رو به رشد شهرگرايي موجب شده تا عملاً امكان ارتباط چهره به چهره و گفتگوي متقابل از بين برود و درواقع آن‌گونه كه در ارتباط شخصي افراد همديگر را مي‌شناسند در اين نوع ارتباط افراد هم ديگر را نمي‌شناسند.

۳- ارتباط جمعي: ارتباطي كه براساس آن انتقال انديشه‌ها به تعداد فراواني از افراد در آن واحد انجام مي‌شود. پيام‌گيران ناآشنا و پراكنده، بازگشت پيام يا بازخورد با تأخير، سرعت عمل زياد، تكثير پيام، ارتباط سطحي و ناپايدار از جمله ويژگي‌هاي ارتباط جمعي است. (اكرامي، ۱۳۸۲: ۴۰)

در تقسيم‌بندي ديگر ارتباط به ۸ نوع تفكيك مي‌شود:

«۱- ارتباط مستقيم: ارتباطي بدون واسطه بين انسان‌ها.

۲- ارتباط جهاني: گسترش ابزار و وسايل ارتباطي نظير تلفن، تلگراف، ايميل، اينترنت و… باعث شده برقراري ارتباط محدود به يك مكان جغرافيايي نشود.

۳- ارتباط احساس‌برانگيز: در اين ارتباط صرفاً حالات احساس‌ برانگیز منتقل مي‌شود.

۴- ارتباط معطوف به هدف: نوع خاصي از ارتباط است كه در آن برقراركننده ارتباط داراي هدفي خاص، از پيش تعيين شده و برخوردار از برنامه‌اي مدون است؛ مثل ارتباط پرسشگر با پاسخگويش

۵- ارتباط بازتابي: در اين نوع ارتباط هدفي از پيش تعيين‌شده وجود ندارد، بلکه فرد يا افراد يكباره و بدون هيچ اطلاعی در جريان ارتباط قرار مي‌گيرند.

۶- ارتباط اجتماعي: در معناي خاص به ارتباطي اطلاق مي‌شود كه موجب انتقال معاني يا پيام‌هايي در بين جمعي را فراهم مي‌سازد.

۷- فرا ارتباط: به معني ارتباطي است كه قواعد ارتباط يا ارتباط‌هاي بعدي را مشخص مي‌كند. فرا ارتباط مي‌تواند يك جمله يا حركتي بدني، يا يك نگاه، لبخند يا اخم باشد. زيرا از اين طريق پيامي به او رسانده‌ايم و قاعده‌اي را در زمينه ارتباط بعدي به او گفته‌ايم.

۸- ارتباط حركتي:‌ ارتباطي كه نه از طريق سخن، بلكه با حركات ايجاد مي‌شود. به عنوان مثال زبان بدني، پيدايي ارتباط حركتي را فراهم مي‌سازد.» (ساروخاني،۱۳۶۷: ۲۵-۱۵)

ارتباطات مي‌تواند از نوع «ارتباط درون فردي»، «ارتباط ميان فردي»، «ارتباط گروهي كوچك» يا «ارتباط جمعي» باشد:

– ارتباط درون فردي: «ارتباط درون فردي»، همان ارتباط با خود است. هريك از ما ابتدا با خود يك ارتباط دروني برقرار مي‌كنيم. منظور از اين ارتباط مي‌تواند حل تعارضات دروني، برنامه‌ريزي براي آينده، عملكرد عاطفي، ارزيابي خود و ديگران و… باشد. در ارتباط با خود، فرد خود را محور اصلي بحث و گفت‌وگو قرار مي‌دهد. با اين كه ارتباط با خود، مبناي تمام انواع ارتباطات است، اما ما كمتر به آن مي‌انديشيم و كمتر به آن توجه داريم. ارتباط با خود، عملي مداوم و پيوسته و فراگير در زندگي روزمره همه انسان‌هاست.

ارتباط ميان فردي: اين ارتباط ميان يك شخص با شخص ديگر برقرار مي‌شود. اين نوع ارتباط شامل گفت‌وگو، مصاحبه و مذاكره است. هدف از برقراري اين نوع ارتباط مي‌تواند حل مسائل و مشكلات خود با ديگران، رفع تضادها و تعارضات، رد و بدل كردن اطلاعات، درك بهتر خود، رفع نيازهاي اجتماعي، و… باشد. در اين نوع ارتباط، نقش فرستنده و گيرنده مدام جابه‌جا مي‌شود و چون بازخورد فوري و بلاواسطه وجود دارد، تقريباً يك نوع ارتباط كامل است كه در آن تفهيم معنا به شكل خوبي انجام مي‌شود.

ارتباط گروهي كوچك: اين ارتباط بين يك شخص با يك گروه از افراد برقرار مي‌شود. مانند كلاس درس و سخنراني در مجامع عمومي يا جلسه اداري در يك سازمان. با اين كه در ارتباط گروهي كوچك بازخورد فوري و بلاواسطه وجود دارد، اما باتوجه به بالا رفتن تعداد شركت‌كنندگان در فراگرد ارتباط، اين نوع ارتباط نسبت به ارتباط ميان فردي، پيچيدگي‌هاي بيشتري دارد و لازم است كه براي انتقال درست معنا وقت و تلاش بيشتري از سوي طرفين ارتباط صرف شود.

ارتباط جمعي: عمدتاً اين نوع ارتباط با برنامه و سازمان‌دهي شده است و از طريق وسايل ارتباطي به صورت غيرمستقيم با تعداد بسيار زيادي از افراد برقرار مي‌شود. مانند پخش برنامه‌هاي راديو و تلويزيون، انتشار روزنامه سراسري و نمايش فيلم در سالن سينما، در ارتباط جمعي برخلاف انواع ديگر ارتباط، بازخورد فوري و بلاواسطه وجود ندارد و باتوجه به زياد بودن تعداد مخاطبان براي انتقال درست معنا و جلوگيري از بروز سوءتفاهمات نياز به مهارت و تخصص بالاي ارسال‌كنندگان پيام دارد.

«ارتباط از لحاظ محتوا و كاركرد به دسته‌هاي زير تقسيم مي‌شود:

۱- ارتباط خصوصي و بدون واسطه

۲- ارتباط جمعي يا عمومي

۳- ارتباط نوشتاري

۴- ارتباط غيرنوشتاري

۵- ارتباط ملي


عتیقه زیرخاکی گنج