• بازدید : 78 views
  • بدون نظر
این فایل قابل ویرایش می باشد وبه صورت زیر تهیه شده:

اغلب كودكان باهوش و زرنگ به روان شناسان يا پزشكان متخصص اطفال ارجاع داده مي شوند. زيرا آنها رفتارهاي خاص و ويژه اي را نشان مي دهند (مانند خارشك/ عدم توجه / عملكرد از روي انگيزه آني/ سطوح بيش فعالي / رويا و افكار پوچ) كه معمولاً با كسي كه در مورد آن ADHD تشخيص داده شده است بروز مي كند. رسماً كتاب راهنماي آماري و تشخيص علائم مرضي نابهنجاري روحي (DSM-III-R) (انجمن روان پزشكي آمريكا) ليست ۱۴ خصوصيت شخصيتي را كه در كودكاني كه تشخيص داده شده است كه ADHD دارند را پيدا كرده است. حداقل ۸ خصوصيت آن بايد نمايان شود و حمله بايد قبل از سن ۷ سالگي باشد و حداقل براي مدت ۶ ماه بايد نشان داده شوند. 
ضوابط تشخيصي براي كمبود توجه و نابهنجاري بيش فعالي DSM-III-R . 
توجه: DSM-III-R ضوابط تشخيصي براي كمبود توجه و نابهنجاري بيش فعالي چاپي مجدد با اجازه كتاب راهنماي مرضي و آماري نابهنجاري هاي روحي / ويرايش سوم / تجديد نظر شده / واشنگتن DC/ / انجمن روان پزشكي امريكا / ۱۹۸۷ است. 
۱- اغلب بي قراري ها با دستها يا پاها يا پيچ و تاب خوردن و لوليدن در صندلي و نشستن مي باشد (در نوجوانان ممكن است به احساسات ذهني اضطراب و بي قراري محدود شود) 
۲- او به سختي مي تواند در جاي خود بنشيند وقتي لازم است آن كار را انجام دهد. 
۳- او به آساني بوسيله محركهاي خارجي پريشان مي شود. 
۴- در شرايط گروهي و بازيها به سختي خود را با انتظارات گروه منطبق مي كند. 
۵- اغلب به سئوالات قبل از آنكه كامل مي شوند پاسخ مي دهد. 
۶- اغلب به سختي دستورالعمل‌هاي ديگران را دنبال مي كند (نه به علت رفتارهاي مخالف يا رد و خراب شدن شناختها و معرفتها) 
۷- در كارها يا فعاليتهاي بازي به سختي توجه خود را متمركز و نگهداري مي كند. 
۸- اغلب فعاليتها را ناتمام و از يكي به ديگري تغيير مي دهند. 
۹- آرام بازي كردن برايشان دشوار است. 
۱۰- اغلب بي شباهت و تناسب صحبت مي كند. 
۱۱- اغلب صحبت ديگران را گسيخته مي كنند و يا يكباره ميان كلام آنها مي پرند مانند پريدن وسط بازي ديگران. 
۱۲- اغلب به نظر مي رسد كه به آنچه كه به آنها گفته مي شود گوش نمي كنند.
۱۳- اغلب چيزهاي ضروري براي كارها يا فعاليتهايشان در مدرسه يا خانه را گم مي كنند (مانند اسباب بازي ها / مدادها / كتابها). 
۱۴- اغلب در فعاليتهاي خطرناك بدني بدون توجه به تنايج ممكن آنها را به كار مي گيرند (نه به منظور جستجوي هيجان). مانند دويدن وسط خيابان بدون نگاه كردن. 
بيشتر اين رفتارها به هر حال ممكن است در كودكان باهوش/ با استعداد / خلاق / داراي هوش سرشار ديده شود. 
تاكنون توجه كمي به شباهتها و تفاوتهاي بين دو گروه شده است بنابراين نيرويي بالقوه را براي عدم شناسايي هر دو گروه داراي هوش سرشار و ADHD را برافراشت. 
گاهي اوقات كارشناسان تشخيص ADHD را بوسيله گوش دادن ساده و ابتدايي به توصيفهاي معلم يا والد از رفتارهاي كودك در طول مشاهدة كوتاه مدت كودك مي دهند. در زمانهاي ديگر آزمايشهاي پرسشنامه اي كوچكي استفاده مي شود. اگرچه اين پرسشنامه ها فقط كميت توصيف هايي از رفتارهايي را كه معلم و يا والدين بيان كرده اند را تعيين مي كنند. (پارك / ۱۹۹۲). كودكاني كه به اندازه كافي خوشبخت هستند ارزيابي مادي و جسمي دقيقي دارند. (كه شامل آزمايشهاي آلرژي و ديگر نابهنجاري هاي متابوليك مي شود) و ارزيابي هاي بسيار وسيع روان شناسانه / كه شامل تشخيص هوش / دستيابي و دستاوردها / و وضعيت عاطفي است فرصت بهتري براي شناسايي دقيق آنها بوجود آورده است. يك كودك ممكن است داراي هوش سرشار باشد و ADHD داشته باشد. اما بدون يك ارزيابي حرفه اي دقيق گفتن آن خيلي مشكل است. 
چگونه والدين و معلمها مي توانند بين ADHD و هوش سرشار تمييز قائل شوند؟ 
مشاهده رفتارهايي كه گاهي اوقات باهوش سرشار نمايان مي شود. اما همچنين خصوصيت شخصيت ADHD هستند آسان نيست. 
همانگونه كه ليست هاي موازي نشان مي دهند. 
رفتارهايي كه با ADHD ظهور مي يابند: (بار كلي / ۱۹۹۰) 
۱- عدم توانايي در توجه داشتن در تقريباً همة شرايط. 
۲- مقاومت تقليل يافته در كارها نتيجه فوري و آني ندارد. 
۳- تأخير آني وضعيت در خشنودي و شادي. 
۴- اتصال و پيوستگي خراب و بد به فرمانها براي مرتب كردن يا نمايش دادن رفتارها در زمينه هاي اجتماعي. 
۵- بيشتر فعال و مضطرب هستند نسبت به كودكان نرمال و طبيعي. 
۶- به سختي به نقشها و تنظيمات مي پيوندند. 
رفتارهايي كه با هوش سرشار ظهور پيدا مي كنند: (وب / ۱۹۹۳) 
۱- توجه كم /ملالت و خستگي / افكار پوچ در شرايط خاص. 
۲- تحمل پايين براي مقاومت در كارهايي كه نامربوط به نظر مي‌رسند. 
۳- واماندن در داوري پيشرفت هوش. 
۴- سختي ممكن است منتهي به كشاكش و جدل قوي با مراجع شود. 
۵- سطوح بالاي فعاليت و بيش فعالي ممكن است نياز به كم خوابي و كمتر خوابيدن داشته باشد. 
۶- نقش سئوالها و پرسشها و عادات و سنتها. 
رسيدگي كردن به شرايط و موقعيت: 
آزمايش شرايط كه رفتارهاي كودك مسئله اي و موردي هستند مهم است. 
كودكان داراي هوش سرشار بطور نمونه اي در تمام شرايط مشكلات را نشان نمي دهند. 
براي مثال آنها ممكن است ADHD را نشان دهند مثل يك معلم كلاس درس اما نه بوسيله ديگران يا آنها ممكن است ADHD را در مدرسه نشان دهند. اما نه بوسيله رهبر و رئيس پيشاهنگ يا معلم موسيقي. آزمايشات بستة شرايط مزاحم بطور عمومي حقايق ديگري را آشكار مي كند كه مشكلات رفتاري را به فعاليت وادار مي كنند. 
بوسيله تضاد كودكان ADHD بطور نمونه اي مشكلات رفتاري در معنا را در تمام موقعيت ها نشان مي دهند (شامل خانه و مدرسه). 
به هر جهت وسعت مشكلات رفتاري آنها ممكن است از موقعيتي به موقعيت ديگر بطور معناداري نوسان داشته باشد. (باركلي ۱۹۹۰) كه بطور وسيعي با ساختار آن شرايط ارتباط دارد. كه آن رفتارهاي موجود در تمام موقعيت ها هستند. اما مشكلات بيشتري در برخي از موقعيتها نسبت به ديگران دارند. 
در كلاس درس احساس ناتواني يك كودك داراي هوش سرشار براي انجام دادن كارهايش دقيقاً مربوط به خستگي و كسلي / برنامه آموزشي / عدم تطابق شيوه آموزش يا ديگر فاكتورهاي محيطي مي‌باشند. كودكان داراي هوش سرشار ممكن است از يك چهارم تا يك دوم زمان معين كلاس را منتظر ديگران براي گرفتن آنها بگذرانند. علاوه بر اين شايد آنها در گروه هاي ناهمگون كلاسي قرار گيرند. سطوح خاص دستاوردهاي آكادميك اغلب ۲ تا ۴ نمره بالاتر از سطح واقعي نمرات آنها قرار دارد. اين كودكان اغلب به شرايط آهستكي حركت يا بدون رقابت كلاسي بوسيله بيكاري و عدم فعاليت در رفتارها/ شكست ها/ يا ديگر كوششها براي سرگرم كردن خود پاسخ مي دهند. اين استفادة زياد زماني اغلب دليل مراجعه براي ارزيابي ADHD است. 
بيش فعالي اغلب كلمه اي متداول براي توصيف كودكان داراي هوش سرشار است كه بهتر از ADHD مي باشد. با بيشتر شدن مراقبت كودكان ADHD يك سطح فعاليت بالايي را بدست مي آورند اما اين سطح فعاليت اغلب در شرايط مخالف ديده مي شود (باركلي ۱۹۹۰). نسبت زيادي از كودكان داراي هوش سرشار نيز بيش فعال مي باشند. بيشتر از يك چهارم آنها به كمتر خوابيدن احتياج دارند به هر حال فعاليت آنها بطور عمومي هدايت و تنظيم شده است (كلارك ۱۹۹۲ . وب مكستروث وتومن ۱۹۸۲) كه اين برخلاف رفتار كودكان ADHD است. به سختي تمركز كودكان داراي هوش سرشار اغلب به آنها اجازه مي‌دهد تا دوره هاي زماني طولاني را سپري كنند. علايق ويژه آنها ممكن است به هر حال با آرزوها و توقعات معلمان يا والدين هم زمان نباشد و با هم روي ندهند. 
هنگاميكه كودكي بيش فعال است در همة شرايط بطور معناداري مورد توجه و مراقبت كمي قرار مي گيرد (معمولاً غير از تلويزيون و بازيهاي كامپيوتري). كودكاني كه داراي هوش سرشار هستند براي مدت طولاني مي توانند به كاري كه نسبت به آن علاقه دارند براحتي تمركز كنند و احتياجي به انجام سريع آن كارها و يا نتايج سريع ندارند. فعاليتهاي كودكان ADHD هم تمايل به پيوستگي و هم اتفاقي و تصادفي بودن دارند. فعاليتهاي كودكان داراي هوش سرشار معمولاً بصورت حادثه اي و راهنمايي شده بسوي يك هدف خاص هستند. 
هنگاميكه مشكلات و پيوستگي به نقشها و تنظيمات به عنوان نشانه ADHD آغاز به پذيرفته شدن مي كنند (باركلي ۱۹۹۰). 
كودكان داراي هوش سرشار بطور فعال تري نقشها عادات و سنتها را مورد پرسش قرار مي دهند گاهي اوقات آنها نقشهاي پيچيده اي را كه انتظار دارند ديگران به آنها احترام بگذارند يا از آنها اطاعت كنند را خلق مي كنند برخي مباحثة قوي به كار گماشته مي شوند. اين رفتارها مي توانند علت ناراحتي والدين معلمان و همتايان شوند. 

عتیقه زیرخاکی گنج