• بازدید : 41 views
  • بدون نظر

قیمت : ۶۰۰۰۰ ريال    تعداد صفحات : ۱۰۳    کد محصول : ۸۷۸۵    حجم فایل : ۹۹ کیلوبایت   

 

این مقاله ۱۰۳ صفحه ای شامل آموزش هایی در زمینه ی اصول مدیریت، طبقه بندی و استاندارد کالا، تعاریف انواع کالا، طبقه بندی کالاها و همچنین روش طبقه بندی کالا در شرکت نفت و شرکت گاز ایران می باشد.

فایل با فرمت word در دو بخش:

۱-استاندارد نمودن کالا

۲-طبقه بندی کالا

برای خرید و دانلود در اختیار شما بازدید کننده ی محترم قرار گرفته است.

  • بازدید : 21 views
  • بدون نظر

قیمت : ۵۰۰۰۰ ريال    تعداد صفحات : ۴۸    کد محصول : ۱۴۷۹۲    حجم فایل : ۱۶۷ کیلوبایت   

با معرفی یک کمک پایان نامه با موضوع ضرورت استاندارد و شرایط آن در خدمت شما هستم . این تحقیق به صورت فارسی و در قالب ۴۸ صفحه به بررسی اهمیت استانداردو شرایط آن در سازمان ها و نهادها و … می پردازد. خرید و دانلود کمک پایان نامه کارشناسی ارشد با موضوع ضرورت استاندارد و شرایط آن رو براتون قرار دادم . امیدوارم مورد استفادتون واقع بشه .

  • بازدید : 83 views
  • بدون نظر
این فایل در ۵صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:

– هماهنگي در احداث ايستگاههاي مختلف هواشناسي با همكاري اداره كل شبكه و استانها 
– برنامه ريزي به منظور تدوين بازرسي ادواري در جهت تعمير و نگهداري ادوات و دستگاهها با همكاري  استانها                                                                                                                            
– مطالعه ، بررسي و تهيه طرحها و برنامه هاي لازم به منظور ساخت ادوات هواشناسي در داخل كشور با همكاري ادارات تابعه و مراكز علمي و تحقيقاتي و استانها                                                     
– برنامه ريزي در جهت كاليبراسيون ادوات مختلف هواشناسي خودكار و غيرخودكار و نيز انواع حسگر ها با مشاركت استانها                                                                                                           
– نگهداري فشار سنج جيو ه اي استاندارد ملي وآزمايشگر تشعشع در شرايط مورد قبول و با رعايت استاندارد هاي اعلام شده از سوي سازمان هواشناسي جها ني و انجام ادواري مقايسه و كاليبراسيون آنها با استاندارد منطقه آسيا و اروپا 
-استاندارد سازي لوازم و ادوات مختلف هواشناسي كشور و ساز مانهاي دولتي كه داراي ايستگاههاي
هواشناسي هستند و ايجاد هماهنگي در اندازه گيري عوامل مختلف جوي با همكاري واحد فني استانها
-مطالعه و بررسي مقايسه اي حساسيت و دقت ادوات مختلف هواشناسي با توجه به آخرين دستورالعملهای فنی                                                                                                                     
– مطالعه و بررسي توصيه ها و دستورالعمل هاي سازمان هواشناسي جهاني ، تهيه و تدوين دستورالعمل هاي لازم در ارتباط با استفاده صحيح از ادوات هواشناسي و طريقه نصب و بهره برداري وموارد فني مربوطه                                                                                                                        
– بررسي و برآورد نياز هاي ادواتي و قطعات يدكي مورد نياز ايستگاههاي هواشناسي و تنظيم در خواست خريد داخلي و خارجي ادوات و دستگاهها با توجه به كيفيت مناسب و استاندارد هاي موجود بين المللي و نياز كشور با همكاري واحد هاي ذيربط .                                                                                                              
-پيش بيني و تهيه فرمهاي فني مورد نياز ايستگاهها با مشاركت استانها و واحد هاي ذيربط .
-نظارت و برنامه ريزي در راستاي ارتقاي كيفيت و كميت كارگاههاي تعمير ادوات دقيق هواشناسي
آزمايشگاهها و كاليبراسيون ، كارگاه تصفيه جيوه ، انبار ادوات و لوازم فني.
– همكاري با اداره مهندسي الكترونيك در آزمايش و بررسي و استاندارد نمودن ايستگاههاي اتوماتيك.
– هماهنگي مستقيم با استانها در جهت ايجاد كارگاههاي تعمير و نگهداري ادوات و كاليبراسيون در مراكز استانها.                                                                                                                               
– همكاري در جهت تامين نياز كليه امور فني متقاضيان از طريق مديريت اداره كل امور فني به منظور تاسيس و بازرسي انواع ايستگاهها ، نصب ادوات ، تعميرو كاليبراسيون دستگاهها و لوازم هواشناسي مورد نياز انها .                                                                                                                
– شركت در سمينارها و مجامع داخلي و در صورت لزوم خارجي در ارتباط با ادوات و روشهاي     ديد باني و ساير جلسات مربوطه .                                                                                                  
– برنامه ريزي به منظور ارتقاي سطح علمي كاركنان با تدوين و انجام دوره هاي كوتاه مدت ( پودماني ) و بلند مدت آموزشي با همكاري مراكز آموزشي داخل و خارج سازمان .                                           
– انجام ساير امور محوله و نظارت بر فعاليتهاي كاركنان تحت سرپرستي .
 
كارشناس آزمايشگاه تشعشع سنجي
– نظارت در تعمير و بويژه كاليبراسيون ادوات تشعشع سنجي و انطباق آن با استاندارد هاي بين المللي        
– شركت در نشست هاي داخلي و خارجي در مورد مسا ئل تشعشع سنجي 
 – رعايت و به كار بستن استانداردها و توصيه هايWMO   و نظارت در نحوه بكار گيري آنها 
-كاليبراسيون دستگاههاي مرجع موجود با دستگاههاي استاندارد در منطقه آسيا يا هر منطقه كه سازمان جهاني اعلام مي نمايد و شركت در دوره هاي توجيهي در ارتباط با آنها                                                      
– تجزيه و تحليل آمار بدست آمده از كاربرد رايانه در اين رابطه و اخذ نتايج براي استغاده در كاربردهاي 
تحقيقاتي و كشاورزي 
– راهبري و ابراز نظر در نحوه بهره برداري و كاربرد دستگاهها و آمار حاصله با توجه به دستور العملهاي 
سازمان جهاني هواشناسي و چگونگي انجام آنها در ايستگاههاي هواشناسي كشور . 
-مطالعه و تحقيق موارد مربوط به تشعشع سنجي و ارتباط آن با ديگر فاكتور هاي هواشناسي و ارايه طريق 
در استفاده بهينه از اطلاعات حاصله 
– عضويت در گروههاي كاري داخلي و خارجي ومشاركت در آموزش فني پودماني و بدو خدمت همكاران
 
كاردان آزمايشگاه تشعشع سنجي
– تعمير دستگاههاي تشعشع سنجي و كاليبراسيون آنها از نظر صحت و دقت اندازه گيري 
– نصب و بهره برداري از انواع دستگاههاي تشعشع سنجي در ايستگاههاي هواشناسي 
– اخذ آمار تشعشع از دستگاهها و گرد آوري و تجزيه و تحليل آنها
-شركت در دوره هاي كوتاه و بلند مدت تحت نظر كارشناس مربوطه و مشاركت در آموزش  
دوره هاي پودماني و بدو خدمت همكاران فني
-شركت در سمينار ها و جلسا تي كه در ارتباط با كاربرد عملي آمار بدست آمده تشعشع با مسائل 
هواشناسي دريايي ، كشاورزي ، هواپيمايي و غيرو دارد 
 
كمك كارشناس تشعشع سنجي
– نصب و راه اندازي ايستگاههاي تشعشع سنجي زير نظر كارشناس مربوط به اين رشته 
-تعمير و راه اندازي و نگهداري انواع دستگاههاي تشعشع سنجي 
-بكار گيري روشهاي مناسب جهت استفاده بهتر از آمار بدست آمده 
-تحقيق و بررسي نحوه كاربرد دستگاههاي مختلف اندازه گيري تشعشع خورشيدي و انتخاب بهينه آنها 
با نظر كارشناس مربوطه
-همكاري با كارشناس مربوط در امر آموزش عملي پودماني و بدو خدمت همكاران فني
 
كارشناس آزمايشگاه فشارسنجي 
-مطالعه و بررسي عوامل فشار ، دما و رطوبت و ميزان تاثير آنها بر يكديگر بطور علمي و عملي 
– مطالعه و بررسي و انتخاب بهينه دستگاههاي اندازه گيري فاكتور فشار با توجه به اقليم كشور 
-راهنمايي و كمك به افراد در آزمايشگاه در مورد نحوه نصب و نگهداري و روشهاي صحيح نگهداري
دستگاهها
– ايجاد تسهيلات لازم در زمينه بهره برداري از دستگاههاي مناسب با تهيه جزوه و دستور العمل 
-شركت در امر آموزش دوره هاي كوتاه مدت پودماني و بدو خدمت همكاران فني 
-شركت در سمينارها و مجامع بين المللي در ارتباط با حوزه كاري و مطالعه و بررسي نحوه عملكرد 
كشورهاي پيشرفته
-مقايسه بارومترهاي جيوه اي با بارومتر هاي استاندارد به منظور كاليبراسيون آنها
-تصفيه جيوه و پر كردن لوله بارومتر به منظور جايگزيني در بارومتر هاي معيوب وانجام  كاليبراسيون 
مجدد
– نظارت و  شركت در جلسات كاليبراسيون بارومتر ها در محل نگهداري بارومتر استاندارد منطقه دو   آسيا  در كشور هندوستان جهت كاليبراسيون بارومتر هاي ملي كشور
-تعمير و كاليبراسيون انواع باروگراف و بارومتر آنروئيد در محيط آزمايشگاه و محل نصب آنها
  دستي و حر فه اي با دقت مورد نياز روزGPS – ارتفاع يابي با استفاده از بارومتر و دستگاههاي  
 
كارشناس آزمايشگاه دما و رطوبت
– مطالعه و بررسي عوامل دما و رطوبت و ميزان تاثير آنها بر يكديگر بطور علمي و عملي .
– اطلاع كامل از مسائل تئوري و عملي دستگاههاي مربوط به اندازه گيري عوامل هواشناسي و استفاده        از اين اطلاعات در انتخاب بهترين نوع دستگاهها .
– ارايه طريق ، تهيه دستورالعمل جهت نگهداري و كار با دستگاههاي هواشناسي و طريقه صحيح حمل 
و نصب و نگهداري آنها .
– شركت در سمينارها و مجامع داخلي به منظور ارتقاي اطلاعات و معلومات و نحوه استفاده از آنها در
زمينه بهبود كيفيت كاربرد و نگهداري دستگاهها .
– تشريك مساعي در آموزش و تدريس مسائل مربوطه 
– مشاركت در طرحهاي آزمايشگاهي و تحقيقاتي هواشناسي و علوم مرتبط .
– سعي و تلاش در جهت حفظ و نگهداري دستگاههاي آزمايشگاهي موجود و ارايه روش در استفاده  بهينه از آنها.
 
كارشناس ادوات فني 
– اطلاع كامل از كليه ادوات هواشناسي ( جو بالا-دريايي-سطح زمين ) و طريقه نصب و نگهداري آنها
– توانايي كار با رايانه و بررسي اطلاعات و داده هاي حاصله از ايستگاهها و تجزيه و تحليل آنها
– مطالعه و بررسي و در جريان بودن پيشرفتها و تحولات در روشها و تكنولوژي جهاني در مورد ادوات
  هواشناسي و نحوه بهره برداري از آنها.
– مشاركت در آموزش دوره هاي كوتاه مدت (پودماني) و بلند مدت همكاران فني.
– نظارت بر تعمير و كاليبراسيون ادوات در كارگاههاي فني اداره استاندارد و فني استانها.
– پاسخگوي مسائل فني مراجعه كنندگان در ارتباط با طراحي و تحقيق و توليد ادوات فني.
  • بازدید : 50 views
  • بدون نظر

این فایل در ۱۸صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:

هدف‌ اين‌ استاندارد، تجويز رويه‌هاي‌ حسابداري‌ و افشاي‌ مناسب‌ براي‌ اجاره‌هاي‌ سرمايه‌اي‌ و عملياتي‌ توسط‌ اجاره‌دهنده‌ و اجاره‌كننده‌ است‌.

۲ . اجاره‌ ابزاري‌ است‌ كه‌ واحد تجاري‌ از طريق‌ آن‌ حق‌خريد يا استفاده‌ از داراييها را به‌ دست‌ مي‌آورد. در قراردادهاي‌ اجاره‌ به‌ شرط‌ تمليك‌، اجاره‌دهنده‌ موظف‌ است‌ در صورت‌ عمل‌ به‌ شرايط‌ قرارداد توسط‌ اجاره‌كننده‌، مالكيت‌ قانوني‌ دارايي‌ مورد اجاره‌ را در پايان‌ مدت‌ اجاره‌ به‌ وي‌ انتقال‌ دهد. بنابراين‌ الزامات‌ اين‌ استاندارد در مورد حسابداري‌ قراردادهاي‌ اجاره‌ به‌ شرط‌ تمليك‌ نيز كاربرد دارد.
در ادامه برای آشنایی بیشتر شما توضیحات مفصلی می دهیم
دامنه‌ كاربرد 
۳ . الزامات‌ اين‌ استاندارد بايد براي‌ حسابداري‌ كليه‌ اجاره‌ها به‌ استثناي‌ موارد زير بكار گرفته‌ شود :
 الف‌. قراردادهاي‌ اجاره‌ براي‌ اكتشاف‌ يا بهره‌برداري‌ از منابع‌ طبيعي‌ مانند نفت‌ ،  گاز ،  جنگل‌ ، فلزات‌ و ساير حقوق‌ مربوط‌ به‌ معادن‌ ،  و
 ب‌ . قراردادهاي‌ اعطاي‌ مجوز درخصوص‌ استفاده‌ از مواردي‌ نظير فيلمهاي‌ سينمايي‌ و ويديويي‌، نمايشنامه‌ ،  حق‌ اختراع‌ ،  حق‌ تأليف‌ و نرم‌افزارهاي‌ رايانه‌اي‌ .
 4 . اين‌ استاندارد، براي‌ قراردادهايي‌ كاربرد دارد كه‌ حق‌ استفاده‌ از دارايي‌ را انتقال‌ مي‌دهد، حتي‌ اگر بخش‌ عمده‌اي‌ از خدمات‌ تعمير و نگهداري‌ دارايي‌ توسط‌ اجاره‌دهنده‌ ارائه‌ شود. ازسوي‌ ديگر، اين‌ استاندارد براي‌ قراردادهاي‌ خدماتي‌ كه‌ حق‌ استفاده‌ از دارايي‌ را از يك‌ طرف‌ قرارداد به‌ طرف‌ ديگر منتقل‌ نمي‌كند، كاربرد ندارد.
 

تعاريف‌ 
۵ . اصطلاحات‌ ذيل‌ در اين‌ استاندارد با معاني‌ مشخص‌ زير بكار رفته‌ است‌ :
 .  اجاره‌  موافقتنامه‌اي‌ است‌ كه‌ به‌ موجب‌ آن‌، اجاره‌دهنده‌ در قبال‌ دريافت‌ مبلغ‌ يا مبالغ‌ مشخصي‌ حق‌ استفاده‌ از دارايي‌ را براي‌ مدت‌ مورد توافق‌ به‌ اجاره‌كننده‌ واگذار مي‌كند .
 .  اجاره‌ سرمايه‌اي‌  عبارت‌ است‌ از اجاره‌اي‌ كه‌ به‌ موجب‌ آن‌ تقريباً تمام‌ مخاطرات‌ و مزاياي‌ ناشي‌ از مالكيت‌ دارايي‌ به‌ اجاره‌كننده‌ منتقل‌ مي‌شود .  مالكيت‌ دارايي‌ ممكن‌ است‌ نهايتاً انتقال‌ يابد يا انتقال‌ نيابد .
 .  اجاره‌ عملياتي‌  به‌ اجاره‌اي‌ غير از اجاره‌ سرمايه‌اي‌ اطلاق‌ مي‌شود .
 .  اجاره‌ غير قابل‌ فسخ‌  نوعي‌ اجاره‌ است‌ كه‌ تنها در موارد زير قابل‌ فسخ‌ است‌ :
 الف‌. وقوع‌ برخي‌ پيشامدهاي‌ احتمالي‌ بعيد ،
 ب‌ . با مجوز اجاره‌دهنده‌ ،
 ج‌  . انعقاد قرارداد جديد اجاره‌ براي‌ همان‌ دارايي‌ يا دارايي‌ مشابه‌ ،  بين‌ همان‌ اجاره‌كننده‌ و اجاره‌دهنده‌ ،  يا 
 د  . پرداخت‌ مبلغ‌ اضافي‌ توسط‌ اجاره‌كننده‌ ،  به‌ گونه‌اي‌ كه‌ در آغاز اجاره‌ در رابطه‌ با استمرار اجاره‌ اطميناني‌ معقول‌ وجود داشته‌ باشد .

 .  آغاز اجاره‌  عبارت‌ است‌ از تاريخ‌ در اختيار گرفتن‌ دارايي‌ يا آغاز تعلق‌ گرفتن‌ اجاره‌بها، هر كدام‌ مقدم‌ است‌ .
 .  دوره‌ اجاره‌  عبارت‌ از دوره‌ غيرقابل‌ فسخي‌ است‌ كه‌ اجاره‌كننده‌ ،  دارايي‌ مورد نظر را براي‌ آن‌ دوره‌ اجاره‌ كرده‌ است‌ به‌ اضافه‌ هر مدت‌ زمان‌ ديگري‌ كه‌ اجاره‌كننده‌ اختيار دارد اجاره‌ آن‌ دارايي‌ را با پرداخت‌ يا بـدون‌ پرداخت‌ مبلغ‌ اضافـي‌ ادامه‌ دهد و در آغاز اجاره‌ اطمينان‌ معقولي‌ وجود داشته‌ باشد كه‌ اجاره‌كننده‌ از اين‌ اختيار استفاده‌ خواهد كرد .

 .  حداقل‌ مبالغ‌ اجاره‌  عبارت‌ است‌ از مبالغي‌ كه‌ اجاره‌كننده‌ بايد در طول‌ دوره‌ اجاره‌ بپردازد يا از وي‌ انتظار مي‌رود كه‌ پرداخت‌ كند (به‌ استثناي‌ مخارج‌ ماليات‌ ،  نگهداري‌ دارايي‌ و خدمات‌ كه‌ به‌ عهده‌ اجاره‌دهنده‌ است‌) به‌ اضافه‌ : 
 الف‌. در ارتباط‌ با اجاره‌كننده‌ ،  هر مبلغي‌ كه‌ توسط‌ وي‌ يا هر شخص‌ وابسته‌ به‌ وي‌ تضمين‌ شده‌ است‌ ،  يا
 ب‌ . در ارتباط‌ با اجاره‌دهنده‌ ،  هر گونه‌ ارزش‌ باقيمانده‌ كه‌ پرداخت‌ آن‌ توسط‌ اجاره‌كننده‌ يا شخص‌ ثالثي‌ به‌ اجاره‌دهنده‌ تضمين‌ شده‌ باشد .
 با اين‌ حال‌، چنانچه‌ اجاره‌كننده‌ اختيار داشته‌ باشد دارايي‌ مورد اجاره‌ را به‌ قيمتي‌ خريداري‌ كند كه‌ انتظار رود به‌ مراتب‌ كمتر از ارزش‌ منصفانه‌ آن‌ در زمان‌ قابل‌ استفاده‌ بودن‌ اختيار خريد باشد و در آغاز قرارداد نيز اطمينان‌ معقولي‌ درباره‌ استفاده‌ از اين‌ اختيار وجود داشته‌ باشد ،  حداقل‌ مبلغ‌ اجاره‌ عبارت‌ از حداقل‌ اجاره‌ بهاي‌ قابل‌ پرداخت‌ در طول‌ دوره‌ اجاره‌ به‌ اضافه‌ مبلغ‌ مورد نياز براي‌ استفاده‌ از اختيار خريد مزبور است‌ .
 .  ارزش‌ منصفانه‌  مبلغي‌ است‌ كه‌ خريداري‌ مطلع‌ و مايل‌ و فروشنده‌اي‌ مطلع‌ و مايل‌ مي‌توانند در معامله‌اي‌ حقيقي‌ و در شرايط‌ عادي‌، يك‌ دارايي‌ را در ازاي‌ مبلغ‌ مزبور با يكديگر مبادله‌ كنند .
 .  عمر اقتصادي‌  عبارت‌ است‌ از  :
 الف‌. مدت‌ زماني‌ كه‌ انتظار مي‌رود يك‌ دارايي‌ از لحاظ‌ اقتصادي‌ توسط‌ يك‌ يا چند كار بر قابل‌ استفاده‌ باشد ،  يا
 ب‌ . تعداد توليد يا واحدهاي‌ مشابهي‌ كه‌ انتظار مي‌رود در فرايند استفاده‌ از دارايي‌ توسط‌ يك‌ يا چند استفاده‌كننده‌ كسب‌ شود .
 .  عمر مفيد  عبارت‌ است‌ از مدت‌ زماني‌ كه‌ انتظار مي‌رود منافع‌ اقتصادي‌ دارايي‌ مورد اجاره‌ توسط‌ واحد تجاري‌ مصرف‌ شود .  اين‌ دوره‌ از ابتداي‌ دوره‌ اجاره‌ شروع‌ مي‌شود و متأثر از محدوديتهاي‌ زماني‌ مندرج‌ در قرارداد اجاره‌ نيست‌ .
 .  ارزش‌ باقيمانده‌ تضمين‌ شده‌  عبارت‌ است‌ از :
 الف‌. در مورد اجاره‌كننده‌ ،  آن‌ بخش‌ از ارزش‌ باقيمانده‌ دارايي‌ كه‌ توسط‌ اجاره‌كننده‌ يا شخص‌ وابسته‌ به‌ وي‌ تضمين‌ گرديده‌ است‌ (مبلغ‌ تضمين‌ شده‌ حداكثر مبلغي‌ است‌ كه‌ مي‌تواند تحت‌ هر شرايطي‌ قابل‌ پرداخت‌ باشد) ،  و
 ب‌ . در مورد اجاره‌دهنده‌ ،  آن‌ بخش‌ از ارزش‌ باقيمانده‌ دارايي‌ كه‌ توسط‌ اجاره‌كننده‌ يا شخص‌ ثالثي‌ تضمين‌ شده‌ است‌ .
 .  ارزش‌ باقيمانده‌ تضمين‌ نشده‌  عبارت‌ است‌ از آن‌ بخش‌ از ارزش‌ باقيمانده‌ دارايي‌ كه‌ اجاره‌دهنده‌ نسبت‌ به‌ تحقق‌ آن‌ اطمينان‌ كافي‌ ندارد يا تنها توسط‌ شخص‌ وابسته‌ به‌ اجاره‌دهنده‌ تضمين‌ شده‌ است‌ .
 .  سرمايه‌گذاري‌ ناخالص‌ در اجاره‌  عبارت‌ است‌ از مجموع‌ حداقل‌ مبالغ‌ اجاره‌ مربوط‌ به‌ اجاره‌ سرمايه‌اي‌ از ديد اجاره‌دهنده‌ و هر گونه‌ ارزش‌ باقيمانده‌ تضمين‌ نشده‌اي‌ كه‌ به‌ وي‌ تعلق‌ مي‌گيرد .
 .  درآمد مالي‌ كسب‌نشده‌  عبارت‌ است‌ از تفاوت‌ بين‌ :
 الف‌. مجموع‌ حداقل‌ مبالغ‌ اجاره‌ مربوط‌ به‌ قرارداد اجاره‌ سرمايه‌اي‌ از ديد اجاره‌دهنده‌ و هر گونه‌ ارزش‌ باقيمانده‌ تضمين‌ نشده‌اي‌ كه‌ به‌ وي‌ تعلق‌ مي‌گيرد ،  و
 ب‌ . ارزش‌ فعلي‌ مبلغ‌ يادشده‌ در بند “الف‌” با نرخ‌ ضمني‌ سود تضمين‌شده‌ اجاره‌ .
 .  سرمايه‌گذاري‌ خالص‌ در اجاره‌  عبارت‌ است‌ از سرمايه‌گذاري‌ ناخالص‌ در اجاره‌ پس‌ از كسر درآمد مالي‌ كسب‌نشده‌ .
 .  نرخ‌ ضمني‌ سود تضمين‌شده‌ اجاره‌  عبارت‌ است‌ از نرخ‌ تنزيلي‌ كه‌ در آغاز اجاره‌ ،  سبب‌ شود مجموع‌ ارزش‌ فعلي‌ حداقل‌ مبالغ‌ اجاره‌ و ارزش‌ باقيمانده‌ تضمين‌ نشده‌ دارايي‌ با ارزش‌ منصفانه‌ دارايي‌ مورد اجاره‌ برابر شود .
 .  نرخ‌ فرضي‌ استقراض‌ براي‌ اجاره‌كننده‌  نرخ‌ سود تضمين‌ شده‌اي‌ است‌ كه‌ اجاره‌كننده‌ نا  گزير مي‌بود براي‌ يك‌ اجاره‌ مشابه‌ پرداخت‌ كند يا در صورت‌ عدم‌ امكان‌ تعيين‌ آن‌ ،  نرخي‌ كه‌ اجاره‌كننده‌   نا  گزير مي‌بود در آغاز اجاره‌ براي‌ دريافت‌ وامي‌ با شرايط‌ بازپرداخت‌ و تضمين‌ مشابه‌ جهت‌ استقراض‌ مورد نياز براي‌ خريد دارايي‌ مورد نظر متحمل‌ شود .
طبقه‌بندي‌ اجاره‌ها 
۶ . در اين‌ استاندارد طبقه‌بندي‌ اجاره‌ها مبتني‌ بر ميزان‌ مخاطرات‌ و مزاياي‌ ناشي‌ از مالكيت‌ دارايي‌ است‌ كه‌ به‌ اجاره‌دهنده‌ يا اجاره‌كننده‌ تعلق‌ مي‌گيرد. مخاطرات‌ شامل‌ امكان‌ وقوع‌ زيان‌ ناشي‌ از ظرفيت‌ بلااستفاده‌ يا منسوخ‌ شدن‌ فناوري‌ و كاهش‌ در بازده‌ دارايي‌ به‌ دليل‌ تغيير شرايط‌ اقتصادي‌ است‌. همچنين‌ مواردي‌ از قبيل‌ انتظار عمليات‌ سودآور در طول‌ عمر اقتصادي‌ دارايي‌ و هر گونه‌ سود حاصل‌ از افزايش‌ ارزش‌ دارايي‌ يا تحقق‌ ارزش‌ باقيمانده‌ مي‌تواند معرف‌ مزايا باشد.

۷ . اجاره‌اي‌ به‌ عنوان‌ اجاره‌ سرمايه‌اي‌ طبقه‌بندي‌ مي‌شود كه‌ به‌ موجب‌ آن‌ تقريباً تمامي‌ مخاطرات‌ و مزاياي‌ ناشي‌ از مالكيت‌ دارايي‌ منتقل‌ شود. اجاره‌اي‌ كه‌ تقريباً تمام‌ مخاطرات‌ و مزاياي‌ ناشي‌ از مالكيت‌ دارايي‌ را منتقل‌ نكند به‌ عنوان‌ اجاره‌ عملياتي‌ طبقه‌بندي‌ مي‌شود.

۸ . نوع‌ اجاره‌ (يعني‌ سرمايه‌اي‌ يا عملياتي‌) به‌ محتواي‌ معامله‌ و نه‌ شكل‌ قرارداد بستگي‌ دارد. نمونه‌هايي‌ از شرايطي‌ كه‌ در آن‌، يك‌ اجاره‌ معمولاً به‌ عنوان‌ اجاره‌ سرمايه‌اي‌ طبقه‌بندي‌ مي‌شود، به‌ شرح‌ زير است‌:
 الف‌. طبق‌ قرارداد اجاره‌، مالكيت‌ دارايي‌ در پايان‌ دوره‌ اجاره‌ به‌ اجاره‌كننده‌ منتقل‌ شود (اجاره‌ به‌ شرط‌ تمليك‌)،
 ب‌ . اجاره‌كننده‌ اختيار داشته‌ باشد كه‌ دارايي‌ مورد اجاره‌ را در تاريخ‌ اعمال‌ اختيار خريد به‌ قيمتي‌ كه‌ انتظار مي‌رود به‌ مراتب‌ كمتر از ارزش‌ منصفانه‌ دارايي‌ در آن‌ تاريخ‌ باشد خريداري‌ كند و در آغاز اجاره‌، انتظار معقولي‌ وجود داشته‌ باشد كه‌ اجاره‌كننده‌ از اين‌ اختيار استفاده‌ خواهد كرد،
 ج‌ . دوره‌ اجاره‌ حداقل‌ ۷۵ درصد عمر اقتصادي‌ دارايي‌ را دربر گيرد، حتي‌ اگر مالكيت‌ دارايي‌ نهايتاً منتقل‌ نشود. 
 د . ارزش‌ فعلي‌ حداقل‌ مبالغ‌ اجاره‌ در آغاز اجاره‌ حداقل‌ برابر با ۹۰ درصد ارزش‌ منصفانه‌ دارايي‌ مورد اجاره‌ باشد، و 
 ه . دارايي‌ مورد اجاره‌ داراي‌ ماهيت‌ خاصي‌ باشد به‌ گونه‌اي‌ كه‌ تنها اجاره‌كننده‌ بتواند بدون‌ انجام‌ تغييرات‌ قابل‌ ملاحظه‌، از آن‌ استفاده‌ كند.
۹ . طبقه‌بندي‌ اجاره‌ها در آغاز اجاره‌ صورت‌ مي‌گيرد. اگر در هر زماني‌ اجاره‌دهنده‌ و اجاره‌كننده‌ توافق‌ كنند كه‌ به‌ جاي‌ تجديد قرارداد اجاره‌، شرايط‌ آن‌ را به‌ گونه‌اي‌ تغيير دهند كه‌ با توجه‌ به‌ معيارهاي‌ بندهاي‌ ۶ تا ۸ منجر به‌ طبقه‌بندي‌ متفاوتي‌ نسبت‌ به‌ اجاره‌ قبلي‌ شود، قرارداد تجديدنظر شده‌ به‌ عنوان‌ يك‌ قرارداد جديد تلقي‌ مي‌شود. تغيير در براوردها (نظير تغيير در براورد عمر اقتصادي‌ يا ارزش‌ باقيمانده‌ دارايي‌ مورد اجاره‌) يا تغيير شرايط‌ ( به‌ طور مثال‌، عدم‌ پرداخت‌ اجاره‌ توسط‌ اجاره‌كننده‌) نمي‌تواند به‌ عنوان‌ دليلي‌ جهت‌ تجديد طبقه‌بندي‌ اجاره‌ براي‌ مقاصد حسابداري‌ بكار رود.

۱۰ . اجاره‌ زمين‌ و ساختمان‌ همانند اجاره‌ ساير داراييها به‌ اجاره‌ سرمايه‌اي‌ و عملياتي‌ طبقه‌بندي‌ مي‌شود. اما يكي‌ از ويژگيهاي‌ زمين‌ اين‌ است‌ كه‌ معمولاً عمر اقتصادي‌ نامحدود دارد و چنانچه‌ انتظار نرود مالكيت‌ آن‌ در پايان‌ دوره‌ اجاره‌ به‌ اجاره‌كننده‌ منتقل‌ شود، تقريباً تمامي‌ مخاطرات‌ و مزاياي‌ ناشي‌ از مالكيت‌ به‌ اجاره‌كننده‌ منتقل‌ نمي‌شود (مانند اجاره‌ زمينهاي‌ وقفي‌). اين‌ نوع‌ اجاره‌ها، اجاره‌ عملياتي‌ تلقي‌ و هر گونه‌ پرداخت‌ اوليه‌ در رابطه‌ با آنها به‌ عنوان‌ پيش‌پرداخت‌ اجاره‌ محسوب‌ و در طول‌ دوره‌ اجاره‌ برمبناي‌ الگوي‌ كسب‌ منافع‌ مورد انتظار مستهلك‌ مي‌شود. پيش‌پرداخت‌ يادشده‌ در سرفصل‌ داراييهاي‌ ثابت‌ مشهود تحت‌ عنوان‌ “پيش‌پرداخت‌ زمينهاي‌ استيجاري‌” منعكس‌ مي‌شود.

حسابداري‌ اجاره‌ها توسط‌ اجاره‌كننده‌
اجاره‌هاي‌ سرمايه‌اي‌ 
۱۱ . اجاره‌هاي‌ سرمايه‌اي‌ بايد تحت‌ عنوان‌ دارايي‌ و بدهي‌ و به‌ مبلغي‌ معادل‌ ارزش‌ منصفانه‌ دارايي‌ مورد اجاره‌ در آغاز اجاره‌ يا به‌ ارزش‌ فعلي‌ حداقل‌ مبالغ‌ اجاره‌ ،  هر كدام‌ كمتر است‌ ،  در ترازنامه‌ اجاره‌كننده‌ منعكس‌ شود .  براي‌ محاسبه‌ ارزش‌ فعلي‌ حداقل‌ مبالغ‌ اجاره‌ ،  از نرخ‌ ضمني‌ سود تضمين‌شده‌ اجاره‌ و در صورتي‌ كه‌ تعيين‌ نرخ‌ ضمني‌ سود تضمين‌شده‌ اجاره‌ امكان‌پذير نباشد از نرخ‌ فرضي‌ استقراض‌ براي‌ اجاره‌كننده‌ استفاده‌ مي‌شود .

۱۲ . معاملات‌ و ساير رويدادها طبق‌ محتوا و واقعيتهاي‌ اقتصادي‌ و نه‌ صرفاً شكل‌ قانوني‌ آنها شناسايي‌ مي‌شود. در مورد اجاره‌هاي‌ سرمايه‌اي‌ ممكن‌ است‌ شكل‌ قانوني‌ اجاره‌ به‌ گونه‌اي‌ باشد كه‌ اجاره‌كننده‌ مالكيت‌ دارايي‌ مورد اجاره‌ را به‌ دست‌ نياورد، اما محتوا و واقعيتهاي‌ اقتصادي‌ مربوط‌ به‌ اجاره‌ مبين‌ آن‌ است‌ كه‌ اجاره‌كننده‌ با تعهد پرداخت‌ مبلغي‌ تقريباً برابر ارزش‌ منصفانه‌ دارايي‌ به‌ اضافه‌ هزينه‌ مالي‌ مربوط‌، منافع‌ اقتصادي‌ حاصل‌ از بكارگيري‌ دارايي‌ مورد اجاره‌ را براي‌ بخش‌ عمده‌ عمر اقتصادي‌ آن‌ تحصيل‌ مي‌كند.

۱۳ . چنانچه‌ اين‌ اجاره‌ها در ترازنامه‌ اجاره‌كننده‌ منعكس‌ نشود، منابع‌ اقتصادي‌ و تعهدات‌ واحد تجاري‌ كمتر از واقع‌ ارائه‌ و بدين‌ ترتيب‌ نسبتهاي‌ مالي‌ آن‌ نيز مخدوش‌ مي‌شود. بنابراين‌ انعكاس‌ اجاره‌هاي‌ سرمايه‌اي‌، از يك‌ سو به‌ عنوان‌ دارايي‌ و از سوي‌ ديگر به‌ عنوان‌ تعهد پرداخت‌ مبالغ‌ اجاره‌بها در آينده‌، در ترازنامه‌ مناسب‌ است‌. 

۱۴ . انعكاس‌ بدهيهاي‌ مربوط‌ به‌ اجاره‌هاي‌ سرمايه‌اي‌ به‌ شكل‌ مبلغ‌ كاهنده‌ داراييهاي‌ مربوط‌ در ترازنامه‌ مجاز نيست‌. اگر در متن‌ ترازنامه‌، بدهيها به‌ جاري‌ و غيرجاري‌ تفكيك‌ شود، با بدهيهاي‌ مربوط‌ به‌ اجاره‌ نيز به‌ همين‌ شكل‌ برخورد خواهد شد.

۱۵ . مخارج‌ مستقيم‌ اوليه‌ مرتبط‌ با هر يك‌ از اجاره‌هاي‌ سرمايه‌اي‌ از قبيل‌ هزينه‌هاي‌ ثبتي‌ و تأمين‌ تضمينهاي‌ مربوط‌ به‌ عنوان‌ بخشي‌ از مبلغ‌ دارايي‌ شناسايي‌شده‌ انعكاس‌ مي‌يابد.

۱۶ . مبالغ‌ اجاره‌ بايد بين‌ هزينه‌هاي‌ مالي‌ و كاهش‌ مانده‌ بدهي‌ تسهيم‌ شود .  هزينه‌ مالي‌ بايد به‌ گونه‌اي‌ به‌ دوره‌هاي‌ مالي‌ در طول‌ دوره‌ اجاره‌ تسهيم‌ شود كه‌ يك‌ نرخ‌ سود تضمين‌ شده‌ ادواري‌ ثابت‌ نسبت‌ به‌ مانده‌ بدهي‌ براي‌ هر دوره‌ ايجاد كند .  در عمل‌ براي‌ سهولت‌ محاسبه‌ مي‌توان‌ از نرخ‌ تقريبي‌ براي‌ اين‌ منظور استفاده‌ كرد .

۱۷ . در هر دوره‌ مالي‌ اجاره‌ سرمايه‌اي‌، سبب‌ ايجاد هزينه‌ استهلاك‌ دارايي‌ و هزينه‌هاي‌ مالي‌ مي‌شود . رويه‌ استهلاك‌ دارايي‌ مورد اجاره‌ بايد با رويه‌ مورد استفاده‌ براي‌ داراييهاي‌ استهلاك‌پذير تحت‌ تملك‌ واحد تجاري‌ يكسان‌ باشد .  هزينه‌ استهلاك‌ بايد طبق‌ استاندارد حسابداري‌ شماره‌ ۱۱ با عنوان‌  ” حسابداري‌ داراييهاي‌ ثابت‌ مشهود ”  محاسبه‌ و شناسايي‌ شود .  اگر نسبت‌ به‌ تملك‌ دارايي‌ در پايان‌ دوره‌ اجاره‌ توسط‌ اجاره‌كننده‌ ،  اطمينان‌ معقولي‌ وجود ندارد ،  دارايي‌ اجاره‌شده‌ بايد در طول‌ دوره‌ اجاره‌ يا عمر مفيد آن‌ هر كدام‌ كوتاه‌تر است‌، مستهلك‌ شود .

۱۸ . دارايي‌ ناشي‌ از اجاره‌ سرمايه‌اي‌ كه‌ معرف‌ حق‌ اجاره‌كننده‌ براي‌ استفاده‌ از مورد اجاره‌ است‌، غالباً عمر محدودي‌ دارد و بنابراين‌ بايد در دوره‌هايي‌ مستهلك‌ گردد كه‌ منافع‌ آن‌ عايد واحد تجاري‌ مي‌شود. مبلغ‌ استهلاك‌پذير دارايي‌ اجاره‌ شده‌، براساس‌ روشي‌ منظم‌ و يكنواخت‌ با رويه‌ استهلاك‌ ساير داراييهاي‌ مشابه‌ تحت‌ تملك‌ اجاره‌كننده‌، در طول‌ دوره‌ استفاده‌ مورد انتظار از دارايي‌ اجاره‌شده‌، مستهلك‌ مي‌شود. چنانچه‌ اطميناني‌ معقول‌ وجود داشته‌ باشد كه‌ در پايان‌ دوره‌ اجاره‌، مالكيت‌ دارايي‌ به‌ اجاره‌كننده‌ منتقل‌ مي‌شود، دوره‌ استفاده‌ مورد انتظار معادل‌ عمر مفيد دارايي‌ است‌. در غير اينصورت‌، دارايي‌ طي‌ دوره‌ اجاره‌ يا عمر مفيد آن‌، هر كدام‌ كوتاه‌تر است‌، مستهلك‌ مي‌شود.

۱۹ . مجموع‌ هزينه‌ استهلاك‌ دارايي‌ و هزينه‌ مالي‌ دوره‌ به‌ ندرت‌ با مبالغ‌ اجاره‌ براي‌ آن‌ دوره‌ برابر است‌ و بنابراين‌، شناسايي‌ مبالغ‌ اجاره‌ به‌ عنوان‌ هزينه‌ دوره‌ صحيح‌ نيست‌. از اين‌ رو، پس‌ از آغاز اجاره‌، برابر بودن‌ مبلغ‌ دارايي‌ و بدهي‌ مربوط‌ به‌ اجاره‌ امري‌ بعيد است‌.

۲۰ . براي‌ تعيين‌ كاهش‌ ارزش‌ دارايي‌ مورد اجاره‌ و به‌ عبارت‌ ديگر فزوني‌ مبلغ‌ دفتري‌ نسبت‌ به‌ منافع‌ اقتصادي‌ آتي‌ مورد انتظار دارايي‌، از استاندارد حسابداري‌ شماره‌ ۱۱ با عنوان‌ حسابداري‌ داراييهاي‌ ثابت‌ مشهود  استفاده‌ مي‌شود.

۲۱ . اجاره‌كننده‌ بايد در رابطه‌ با اجاره‌هاي‌ سرمايه‌اي‌ موارد زير را افشا كند :
 الف‌. رويه‌ حسابداري‌ مورد استفاده‌ جهت‌ شناسايي‌ اجاره‌هاي‌ سرمايه‌اي‌ ،
 ب‌ . روشهاي‌ مورد استفاده‌ جهت‌ محاسبه‌ استهلاك‌ و عمر مفيد يا نرخهاي‌ استهلاك‌ مورد استفاده‌ ،  
 ج‌  . صورت‌ تطبيق‌ ناخالص‌ مبلغ‌ دفتري‌ ،  ذخيره‌ كاهش‌ دائمي‌ در ارزش‌ دارايي‌ و استهلاك‌ انباشته‌ در ابتدا و انتهاي‌ دوره‌ كه‌ اضافات‌ ،  كاهش‌ ،  استهلاك‌ دوره‌ و ساير اقلام‌ گردش‌ داراييهاي‌ مورد اجاره‌ را نشان‌ دهد ،
 د  . مجموع‌ هزينه‌هاي‌ مالي‌ كه‌ بابت‌ قراردادهاي‌ اجاره‌ سرمايه‌اي‌ به‌ دوره‌ جاري‌ تخصيص‌ يافته‌ است‌ ،
 ه  . مبالغ‌ تعهدات‌ ناشي‌ از قراردادهاي‌ اجاره‌ سرمايه‌اي‌ پس‌ از كسر هزينه‌هاي‌ مالي‌ تخصيص‌ يافته‌ به‌ دوره‌هاي‌ آتي‌ و تفكيك‌ خالص‌ بدهيهاي‌ مربوط‌ به‌ دو طبقه‌ جاري‌ و غيرجاري‌ .
 و  . شرح‌ كلي‌ از اهم‌ شرايط‌ قرارداد اجاره‌ براي‌ اجاره‌كننده‌ از جمله‌ مدت‌، مبلغ‌ اجاره‌ سالانه‌، شرايط‌ تجديد قرارداد ،  اختيار خريد و محدوديتهاي‌ پيش‌بيني‌ شده‌ در قرارداد اجاره‌ شامل‌ محدوديت‌ در تقسيم‌ سود ،  استقراضهاي‌ جديد يا قراردادهاي‌ اجاره‌ جديد .

اجاره‌هاي‌ عملياتي‌
۲۲ . در اجاره‌هاي‌ عملياتي‌ ،  مبالغ‌ اجاره‌ بايد برمبناي‌ خط‌ مستقيم‌ طي‌ دوره‌ اجاره‌ به‌ عنوان‌ هزينه‌ دوره‌ شناسايي‌ شود مگر اينكه‌ مبناي‌ سيستماتيك‌ ديگري‌ بيانگر الگوي‌ زماني‌ كسب‌ منافع‌ اقتصادي‌ توسط‌ استفاده‌كننده‌ باشد .

۲۳ . براي‌ اجاره‌هاي‌ عملياتي‌، مبالغ‌ اجاره‌ (به‌ استثناي‌ مخارج‌ خدماتي‌ نظير بيمه‌ و نگهداري‌) برمبناي‌ خط‌ مستقيم‌ به‌ عنوان‌ هزينه‌ دوره‌ شناسايي‌ مي‌شود، مگر اينكه‌ مبناي‌ سيستماتيك‌ ديگري‌ معرف‌ الگوي‌ زماني‌ كسب‌ منافع‌ اقتصادي‌ دارايي‌ توسط‌ استفاده‌كننده‌ باشد، حتي‌ اگر پرداختهاي‌ مربوط‌ به‌ اجاره‌ برآن‌ مبنا نباشد.

۲۴ . اجاره‌كننده‌ بايد در رابطه‌ با اجاره‌هاي‌ عملياتي‌ موارد زير را افشا كند :
 الف‌. حداقل‌ مبالغ‌ اجاره‌ آتي‌ براي‌ اجاره‌هاي‌ عملياتي‌ غيرقابل‌ فسخ‌ همراه‌ با اطلاعات‌ مربوط‌ به‌ مدت‌ و مبلغ‌ اجاره‌ ساليانه‌ ،
 ب‌ . مبالغ‌ اجاره‌ كه‌ به‌ عنوان‌ هزينه‌ دوره‌ شناسايي‌ شده‌ است‌ ،  و
 ج‌ . شرح‌ كلي‌ از اهم‌ شرايط‌ اجاره‌ در مورد اجاره‌كننده‌ از جمله‌ محدوديتهاي‌ پيش‌بيني‌ شده‌ در قرارداد اجاره‌ ،  شامل‌ محدوديت‌ در تقسيم‌ سود ،  استقراضهاي‌ جديد و انعقاد قراردادهاي‌ اجاره‌ جديد .

حسابداري‌ اجاره‌ها توسط‌ اجاره‌دهنده‌ 
اجاره‌هاي‌ سرمايه‌اي‌ 
۲۵ . اجاره‌دهنده‌ بايد دارايي‌ مرتبط‌ با اجاره‌ سرمايه‌اي‌ را در ترازنامه‌ به‌ عنوان‌ يك‌ رقم‌ دريافتني‌ و به‌ مبلغي‌ معادل‌ سرمايه‌گذاري‌ خالص‌ در اجاره‌ منعكس‌ كند .

۲۶ . در اجاره‌هاي‌ سرمايه‌اي‌، اجاره‌دهنده‌ تقريباً تمام‌ مخاطرات‌ و مزاياي‌ ناشي‌ از مالكيت‌ دارايي‌ را به‌ اجاره‌كننده‌، منتقل‌ مي‌كند و بنابراين‌ با مبالغ‌ اجاره‌ دريافتني‌ به‌ صورت‌ بازيافت‌ اصل‌ و درآمد مالي‌ سرمايه‌گذاري‌ برخورد مي‌شود.
  • بازدید : 39 views
  • بدون نظر
این فایل در ۵صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:

در زمينة كاربرد مواد مركب در صنعت ساختمان، ديدگاه¬هاي مهندس موسوي، از اعضاي مؤسسه كامپوزيت ايران، قبلاً در شبكه بيان شد. اما گسترش مواد مركب در صنعت ساختمان، همواره با معضلاتي همچون هزينه، مسائل زيست محيطي، استانداردها و غيره نيز همراه بوده است كه در اين زمينه نيز گفتگويي با مهندس موسوي انجام و به اين موارد پرداخته شده است:
سوال: ضمن تشكر از شما با توجه به پايين‌تر بودن قيمت مصالح ساختماني در برابر كامپوزيت¬ها, آيا استفاده از كامپوزيت¬ها در بخش ساختمان صرفة اقتصادي دارد؟ 
مهندس موسوي: موادي كه براي تقويت سازه¬هاي بتن آرمه استفاده مي¬شوند، الياف شيشه و رزين اپوكسي مي¬باشد كه به علت تحريم ايران با قيمت¬هاي بالاتر از نرخ¬هاي متداول جهاني به دست ما مي¬رسند. البته ايران مواد اوليه مورد نياز را از كشورهاي شرقي بالاخص روسيه خريداري مي¬كند كه نسبت به نمونه¬هاي غربي خود از قيمت و كيفيت پايين¬تري برخوردار است. اما با تمام مشكلات بيان شده، به خاطر خصوصيات اين مواد و با توجه به مشكلات ساخت¬وساز، استفاده از آنها در كشور ما اجتناب ناپذير است. 

به طور مثال گاه هزينه متوقف كردن عملكرد بنا در مقايسه با هزينة تقويت بسيار سرسام¬آور است. در يكي از شهرهاي كشور، يك پل ترانزيت كالا پس از گذشت ۳۰ سال از احداث آن، در قسمت سرستون¬ها دچار آسيب گرديده بود و به علت موقعيت منحصر به فرد و حجم بسيار بالاي ترانزيت آن، امكان بستن پل وجود نداشت. چرا كه اين عمل ترافيك غير قابل كنترل و زيان مالي سنگين را به همراه مي¬آورد. در اين مورد روش¬هاي سنتي به هيچ وجه جوابگو نبوده و تقويت پل تنها به كمك كامپوزيت¬ها ممكن گرديد. در بازار ايران مواردي وجود دارند كه زمان بسيار مهمتر از هزينة تقويت است و بايد با جستجو و بررسي اين موارد را بيابيم. 

سوال: آيا كاربرد كامپوزيت¬ها در صنعت ساختمان، مستلزم رعايت استانداردها و قوانين خاصي نيست و آيا استانداردهاي لازم در كشور ما تدوين شده است؟ 
مهندس موسوي: متداول¬ترين استاندارد پذيرفته شدة صنعت ساختمان در دنيا، استاندارد انستيتوي بتن آمريكا (ACI) از زيرمجموعه¬هاي ASTM مي¬باشد. در ايران نيز مرجع تدوين استاندارد ساختمان، مركز تحقيقات مسكن وزارت مسكن و شهرسازي است كه استاندارد فوق را پذيرفته و مطابق با آن، دستورالعمل¬هاي مربوطه را تنظيم مي¬نمايند. 

رعايت استانداردهاي مربوط به استفاده از كامپوزيت¬ها در ساختمان نكتة قابل توجهي است و بعضي نهادها با مراجعة به ما نگراني خود را در اين باب اظهار داشته¬اند، اما بايد توجه داشت كه دستورالعمل¬هاي تدوين شده ASTM، در مورد مشخصه¬سازي و تست كارآيي سازه¬هاي كامپوزيتي است و در ساخت بنا به بيان كليت نحوة اجرا اكتفا نموده است. به اين ترتيب مهندس طراح ساختمان مي¬تواند با بررسي پارامترهاي مختلف مهندسي و هزينة اجرا به صلاحديد خود بهترين روش را انتخاب كند و در اين مورد، استاندارد، آزادي عمل را از مهندس طراح سلب نكرده است. 

در زمينة تقويت بناها به روش سنتي، هم¬اكنون آيين¬نامه¬هاي خاصي وجود ندارد و در مورد روش¬هاي جديد نيز كميتة چهارصد و چهل ASTM به انتشار مجموعه¬اي از مقالات معتبر مربوطه در قالب يك گزارش كاركرد پرداخته است كه بيانگر عنايت آنها به روش¬هاي نوين تقويت ساختمان مي¬باشد. با اين همه سردمداران تدوين استاندارد در اين زمينه، كانادا و ژاپن هستند و گفته مي¬شود آنها در صدد انتشار يك استاندارد تقويت بنا با كامپوزيت¬ها طي يكي دو سال آينده مي¬باشند. 

لازم به¬ذكر است در اين كشورها حتي بناهايي وجود دارند كه بيست سال از ساخت يا تقويت آنها با كامپوزيت¬ها مي¬گذرد و دچار كوچك¬ترين مشكلي نشده¬اند. اما با اين وجود، كشورهاي ياد شده مايل به سپري شدن مدت زمان بيشتري هستند. آنچه مسلم است كامپوزيت¬ها در هنگام وقوع زلزله بسيار بهتر از روش¬هاي سنتي معمول كه دستورالعمل¬ خاصي را نيز تبعيت نمي¬كنند، ظاهر خواهند شد. مراجع استاندارد دنيا رفته¬رفته تقويت بنا با كامپوزيت¬ها را پذيرفته¬اند اما در زمينه¬هاي ديگر مانند بحث اتصالات كامپوزيتي نياز به تحقيقات و پيشرفت بيشتري مي¬باشد. 

سوال: آيا كاربرد كامپوزيت¬ها در صنعت ساختمان مشكلات زيست محيطي به همراه ندارد؟ 

مهندس موسوي: در مبحث بازيافت و تجزيه¬پذيري كامپوزيت¬ها بايد گفت كه كامپوزيت¬ها از تركيب دو بخش اصلي الياف و رزين تشكيل شده¬اند. الياف عمدتاً از جنس شيشه و رزين¬ها نوعي مادة پلاستيك مي¬باشند. بنابراين مشكل مواد كامپوزيتي چندان حادتر از معضل اشياء شيشه¬اي يا پلاستيكي نمي¬باشد و شما مشاهده مي¬كنيد كه از اين دو ماده به صورت گسترده و روز افزوني استفاده مي¬نماييم. راه¬حل¬هايي براي بازيافت الياف شيشه و بعضي انواع رزين¬ موجود در كامپوزيت¬ها وجود دارد. 

موسسه كامپوزيت ايران در همين راستا مشغول انجام تحقيقاتي در زمينة استفاده از مازاد و ضايعات كامپوزيت-هاي مصرفي در تقويت داخلي بناهاي بتني مي¬باشد تا بتواند به گونه¬اي ضمني، از انباشته شدن اين ضايعات در طبيعت جلوگيري كند. در مورد مشكلات احتمالي حضور اين مواد در زندگي روزمره از قبيل آتش¬گير بودن يا متصاعد كردن گازهاي مضر براي سلامت انسان، بايد گفت كه اين قبيل معضلات مرتبط با نوع رزين مورد استفاده در ساخت كامپوزيت¬ها مي¬باشد و با انتخاب رزين مناسب مي¬توان نسبت به عملكرد مناسب كامپوزيت¬ها اطمينان حاصل كرد. به طور مثال رزين¬هاي فنوليك مي¬توانند دماهاي بسيار بالا را تحمل كنند و اصطلاحاً ضد حريق شناخته مي¬شوند. 

ما همچون كشورهاي ديگر دنيا ناچاريم از كامپوزيت¬ها استفاده كنيم و بسياري از كشورهاي در حال توسعه همچون هند و مالزي نيز به اين سمت روي آورده¬اند. اگر بخواهيم تنها به معضلات زيست محيطي آنها فكر كنيم بايد بسياري از مواد ديگر همچون پلاستيك¬ها را نيز كنار بگذاريم و بديهي است كه چنين عملي زندگي را غير ممكن مي¬سازد. 

سوال: استقبال مراجع ذي¬صلاح جهت توسعة فناوري استفاده از كامپوزيت¬ها در صنعت ساختمان كشور چگونه بوده است؟ 

مهندس موسوي: تقويت بتن با كامپوزيت¬ها شيوه¬اي نوين است و متاسفانه در كشور ما عادت به كهنه¬گرايي، دشواري¬هايي را پديد آورده است. حتي اساتيد مهندسي عمران نيز بعد از ما و پس از مشاهدة فعاليت¬هاي موسسه، اين مبحث جديد را جدي گرفتند و مطالعاتي را در اين راستا آغاز كرده¬اند. گاه شنيده مي¬شود كه روش-هاي سنتي از ۵۰ سال پيش مورد استفاده واقع شده¬اند و نيازي به استفاده از روش¬هاي جديد نيست؛ اما مشكلاتي كه در طي ۵۰ سال استفاده از آنها همواره دردسرساز بوده، از چشم دور مي¬ماند. اين تفكر حتي موجب پديدار شدن نوعي ترس از روي آوردن به راهكارهاي جديد حتي در بالاترين سطوح محققان ما گرديده است. 

ما دستاوردهايمان را براي ارگان¬ها و اساتيد مختلف از جمله وزارت مسكن و شهرسازي ارسال داشتيم و در كنفرانس¬ها و همايش¬هاي بين¬المللي به معرفي تكنولوژي جديد پرداختيم و همكاري و مساعدت مسئولين را خواستار شديم، اما استقبال كافي جهت توسعة اين بستر از سوي دست¬اندركاران به عمل نيامد و همكاري¬ها با سرعت مناسب پيش نمي¬رود. اين تكنولوژي، پتانسيل بهره¬گيري فراتر از اين حجم كوچك تقاضا را دارد و مسئولين امر بايد بيش از اين به مشكلات بپردازند.
كاربرد كامپوزيت در تقويت بناها مزايا و موانع( ديدگاه مهندس موسوي)
تقويت بناها به كمك كامپوزيت، از كاربردهاي نو و مهم اين مواد در صنعت ساختمان است كه توجه به آن براي كشورهاي زلزله¬خيز از جمله ايران اهميتي حياتي دارد. در همين رابطه طي گفتگويي با مهندس موسوي از اعضاي مؤسسه كامپوزيت ايران به بررسي ابعاد مختلف اين مسئله پرداخته شده است: 
سوال:


با تشكر از شما جهت شركت در اين گفتگو، لطفاً در مورد مزاياي استفاده از كامپوزيت¬ها جهت تقويت خارجي بناها توضيح دهيد؟ مهندس موسوي: 

سازه¬هاي ساختماني در مراحل مختلف طراحي، اجرا يا بهره‌برداري، در اثر عوامل مختلف از جمله عوامل محيطي يا گذر زمان دچار ضعف و سستي مي¬شوند. طي ۳۰ سال گذشته روش‌هاي نوين تقويت سازه¬ها جايگزين روش‌هاي قديمي گرديده و كشورهايي همچون آمريكا، كانادا و ژاپن به سرعت به اين مهم روي آورده¬اند. 

برخي از روش¬هاي قديمي كه شامل استفاده از غلاف¬هاي فلزي و بتني است از دو مشكل اساسي رنج مي-برند: 

لف) در اين روش¬ها جهت تقويت بنا، بايد ابتدا قسمتي از سازه جهت جاسازي قطعات تقويت¬كننده، تخريب موضعي گردد كه عملي خطرناك، مشكل و گاه غيرممكن است. 

ب) با توجه به مشكلات ساخت بتن، احتمال آنكه قطعات تقويت¬كننده نتوانند با سازة در دست تعمير به خوبي هماهنگ شوند وجود دارد. 

روش¬هاي نوين استفاده از كامپوزيت¬ها در تقويت ساختمان، نسبت به روش¬هاي سنتي، داراي مزاياي زير هستند: 

۱) سرعت اجراي بسيار بالا و سهولت كار 

۲) افزايش استحكام سازه بدون افزايش وزن سازه (نسبت مقاومت به وزن بالا) 

۳) مقاومت در برابر خستگي 

۴) مقاومت فوق¬العاده نسبت به خوردگي 

۵) مقاومت بسيار بالا در برابر زلزله 

۶) امكان تعمير مجدد و آسان 

۷) دوام و طول عمر زياد 

۸) هزينة كمتر در مقايسه با روش¬هاي سنتي 

۹) عدم آسيب رساندن به سازة در دست تعمير 

۱۰) عدم نياز به توقف عملياتي سازه در حين تعمير و عدم اخلال در كاربري سازه مورد تقويت به مدت طولاني 

سوال: 

به نظر شما آيا روي آوردن به تكنولوژي تقويت خارجي بناها با كامپوزيت¬ها براي كشور ضرورت دارد؟ چرا؟ مهندس موسوي: به دلايل زير تقويت بناها در كشور ما بسيار ضروري بوده و بايد مورد توجه سياستگذاران قرار گيرد. 

۱) زلزله¬خيز بودن كشور: كشور ما همچون ژاپن يك كشور زلزله¬خيز محسوب مي¬شود و مخصوصاً پايتخت كشور، تهران، در معرض خطر بزرگ وقوع زلزله قرار دارد. اين شهر همچنين از تراكم جمعيت بسيار بالايي رنج مي¬برد و الگوي مسكن و ساختمان بسيار نامناسب و متزلزلي دارد. به پيش¬بيني محققان زلزه¬شناس، طي يك زلزلة احتمالي، بالغ بر نيم ميليون نفر از جمعيت تهران در زير آوار جان خواهند باخت. با اين وجود چاره¬اي جز تقويت سازه¬هايي كه در هنگام وقوع خطر بتوانند امدادرسان باشند وجود ندارد. پل¬ها، مراكز درماني، مراكز آتش¬نشاني، مدارس، ادارات عمومي، بانك¬ها و حتي خطوط انتقال آب، گاز و برق نيز بايد جهت مقابله با خطر احتمالي تقويت شوند. در صورت وقوع زلزله، صدمة جبران‌ناپذيري به پايتخت وارد خواهد آمد كه كشور را فلج خواهد نمود. 

۲) وجود بناهاي فرسوده: در كشور ما پروژه¬هاي متعددي وجود دارند كه به علت سپري شدن ده¬ها سال از زمان ساخت آنها در اثر عوامل محيطي متعدد دچار آسيب جدي شده¬اند و بعضي از اين سازه¬ها شرياني بوده و توقف كاربري آنها هزينة سنگيني در بردارد. بسياري از سيلوها و پل¬هاي كشور چنين وضعيتي دارند و يكي از بهترين راهكار تقويت آنها استفاده از كامپوزيت¬ها مي¬باشد. همچنين بناهاي بزرگ و ناتمام بسياري از سال¬هاي قبل از انقلاب يا پس از آن وجود دارند كه به دلايل مختلف تاكنون تكميل نشده و به مرور زمان فرسايش يافته¬اند. تكميل اينگونه بناهاي كهنه، نياز به تقويت اولية مناسب دارد و موسسه كامپوزيت¬ ايران به نمونه¬هاي متعددي از آنها در اهواز، اصفهان و تهران برخورده است. 

۳) اجراي نامناسب بنا: با توجه به مشكل مسكن و تراكم جمعيت در شهرهاي بزرگ و همچنين عدم نظارت مناسب بر جريان انبوه¬سازي مسكن، در سالهاي اخير بناهاي ضعيف بسيار زيادي توسط سودجويان و بسازبفروش¬ها سر بر آورده¬اند. اين سازه¬هاي كوچك عمدتاً داراي طبقات متعدد بوده و جمعيت زيادي را در خود اسكان داده¬اند. همچنين به علت وجود رقابت، اين قشر از سازندگان مسكن همواره سعي در كاهش كيفيت و كميت مصالح مورد استفاده در ساختمان نموده¬اند و در نتيجه امروزه موارد متعددي را مي¬توان يافت كه عملكرد مورد انتظار از يك سازة چند طبقه در همان نخستين مراحل اجرا، مختل و بعضاً ناممكن است و آثار تزلزل در همان طبقات اوليه نمايان مي¬گردد. موارد متعددي از قبيل يك پاركينگ طبقاتي و يا يك برج ده طبقه واقع در تهران با اين معضل روبرو بودند كه براي رفع مشكل خود به موسسة كامپوزيت ايران مراجعه كرده¬اند. 
  • بازدید : 51 views
  • بدون نظر

ITIL مجموعه ای از تجربه های موفق و بهترین افکار، الگوها و روش ها در زمینه مدیریت است که در یک سازمان فرایند گردش کار را مشخص می کند. ITIL را می توان یک خط کش دانست که مفاهیم تجربه شده را مستند کرده و با زبان واحد بیان می کند. به عبارت دیگر ITIL، مجموعه ای از مفاهیم و قوانین برای مدیریت فناوری اطلاعات است. هدف اولیه آن رسیدن به یک سیستم مدیریت برای شرکت های فعال در زمینه IT و رضایت مشتری بود. به زبان عامیانه، ITIL یک زبان مشترک برای افرادی است که وظیفه شان خدمات رسانی است و می خواهند خدمات بهتر و سریع تری ارائه کنند و هدف آن مکانیزه کردن رفتار یک سیستم می باشد……

مزایای استفاده از ITIL

·         شفاف سازي همه جانبه

·         سازگاري با استاندارد ۲۰۰۰  ISO

·         افزايش پايايي و توان عملياتي خدمات

·         بهينه سازي استفاده از منابع ( IT ، مالي ، نيروي انساني، دانش فني و…)

·         قابليت اندازه گيري كيفيت خدمات

·         بهبود كيفيت در برنامه ريزي ها ، فرهنگ استفاده از خدمات و برقراري نظم در امور

مستقل از سكوهاي عملياتي…

  • بازدید : 43 views
  • بدون نظر
این فایل در ۲۵صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:

پيست، هي، شنيده ام كه مطالبي را براي آموزش به ديگران آماده كرده اي. آموزش افراد زيادي در سراسر دنيا. من مي توانم چيزي را كه شما به آن نيازمند هستيد در اختيارتان قرار دهم. آموزش الكترونيكي. بر روي اينترنت و شبيه پست الكترونيكي و تجارت الكترونيكي مي باشد. در حقيقت WBT بوده و مشابه CBT و بهتر از آن است. امروزه آموزش صرفاً بر روي اينترنت معنا و مفهوم دارد. حال مي خواهم يك LMS مهم و خوب را به شما معرفي كنم. براي كمك به شما تعداد زيادي LO و SCO و AU را نيز طرح خواهم كرد. شايد بعدها بتوانيد از يك LCMS نيز استفاده كنيد، كه بهتر و مناسب تر نيز مي باشد. حال LMS مي تواند LOي شما را به سرعت به راه بياندازد، LO مي تواند وضعيت تمام يادگيرنده هاي شما را منعكس نمايد.
درصورتي كه آموزش الكترونيكي و استانداردهاي آن را ترك نمي كنيد بدانيد كه تنها نيستيد. آموزش الكترونيكي براي كساني كه به تازگي وارد اين حوزه شده اند، فقط مجموعه اي از عبارات و لغات معمايي و مجهول، تعهداتي كه فقط اميد تحقق آنها وجود دارد، بوده و به نظر آنها اطلاعات علمي موجود بسيار اندك است. كتاب حاضر براي روشن شدن موضوع و ارائه اطلاعات بسيار مفيد طراحي شده در تصميم گيري آگاهانه در قبال آموزش الكترونيكي در سازمانتان به خوبي عمل كنيد.
اگرچه آموزش الكترونيكي به موضوعي بسيار مهم در آموزش سازمانهاي كل دنيا بدل شده ولي نسبت به ماهيت آن عقايد و افكار بسيار گوناگوني وجود دارد. در اين فصل در تمامي كل كتاب را با تشريح آموزش الكترونيكي و اجزاي آن ترسيم مي كنيم. سپس به بررسي دلايل موجود براي وابستگي اش موفقيت آميز آموزش الكترونيكي به پذيرش همگاني استانداردها مي پردازيم. در انتها نيز جهت درك روند تكامل استانداردهاي آموزش الكترونيكي تاريخچه استانداردها را مرور مي كنيم. اين تاريخچه در حقيقت با طرح يك مساله شروع، راه حل آن ارائه شده و سپس اين راه حل استاندارد مي شود نهايتاً اين راه حل به يك استاندارد مورد تاييد بدل مي شود.
آموزش الكترونيكي چيست؟
“آموزش الكترونيكي” عبارتي است كه در دنياي آموزش كامپيوتري نسبتاً جديد است. هر وقت كه يك كتاب يا مجله را در موردن اين موضوع مطالعه مي كنيد، تعريف متفاوتي را دريافت خواهيد كرد. ديدگاهي كه تقريباً مورد توافق مي باشد، عبارت است از اين كه آموزش الكترونيكي هر نوع محتواي آموزش كه به صورت الكترونيكي ارائه مي شود را در بر مي گيرد. براساس اين تعريف، اطلاعاتي كه در قالب يك پست الكترونيكي ارسال مي شود يا در نرم افزار مايكروسافت ورد (Msward) قرار مي گيرد را مي توان آموزش الكترونيكي دانست. البته ما قصد نداريم اين تعريف را به كار ببريم چرا كه بسيار كلي بوده و با هدف اين كتاب سازگاري ندارد. ما حوزه اين كتاب را به گونه اي محدود كرده ايم تا استانداردهايي كه مطرح مي شوند صرفاً به خريداران و توسعه دهندگان فن آوريها و محتواهاي آموزش اينترنتي مربوط شوند. ما آموزش الكترونيكي را به شرح زير تعريف مي كنيم هر نوع يادگيري، آموزش يا پرورش كه با استفاده از فن آوريهاي كامپيوتري شناخته شده خصوصاً فن آوريهاي مبتني بر شبكه اينترنت ارائه مي گردد.
استفاده از فن آوريهاي اينترنتي بدان معناست كه محتواي آموزشي بر روي يك وب سرور (Web Server) ذخيره شده و يادگيرندگان با استفاده از فن آوريهاي معروف و مناسبي مانند جستجوگرهاي وب و پروتكل هاي شبكمه ICP-IP به آنها دسترسي پيدا مي كنند.
 
انواع آموزش الكترونيكي
روش‌هاي آموزش الكترونيكي را مي‌توان براساس ميزان تفاوت آنها با استراتژي‌هاي سنتي آموزش دسته بندي نمود.
معمولاً سيستم هاي آموزش الكترونيكي در كنار روش هايي نظير آموزش توسط يك استاندارد راهنما مطالعه فردي، استفاده از كتابها ويدئو و… بعنوان بخش هاي يك سيستم جامع آموزش مطرح هستند. بهره گيري از مجموعه اين روش ها زماني اتفاق مي افتد كه سازمان در حال حركت از سيستم سنتي آموزش به آموزش الكترونيكي مي‌باشد. نتايج بررسي ها نشان مي دهد كه اتخاذ چنين رويكردي بهترين راه حل براي برآورده ساختن نيازهاي آموزشي سازمان مي باشد. اين رويكرد آموزش تركيبي  ناميده مي شود.
آموزش الكترونيكي را مي توان به دو دسته عمده تقسيم بندي نمود، هم زمان و غير هم زمان. اگرچه استانداردهايي كه در اين كتاب مطرح مي شوند بيشتر به آموزش الكترونيكي غير هم زمان مي پردازند، ولي تعريفي از هر دو مقوله در اينجا ارائه مي‌شود.
“آموزش الكترونيكي هم زمان” از يك مدل آموزشي استفاده مي كند كه در آن يك كلاس درس، دوره، سخنراني يا جلساتي با استفاده از اينترنت برگزار مي شوند. اين نوع از آموزش الكترونيكي به اين دليل هم زمان ناميده مي شود كه در آن بايستي تمام شركت كنندگان به طور هم زمان حاضر باشند. چندين بسته نرم افزاري خاص براي اين منظور وجود دارند كه امكان گفتگوي On-Line را فراهم آورده و وايت بردهايي الكترونيكي و… در اختيار كاربر قرار مي دهند. اين بسته هاي نرم افزاري، “ابزارهاي مشاركت”  ناميده مي شوند. جالب توجه است كه برخي از اين بسته هاي نرم افزاري امكان ذخيره سازي مطالب ارائه شده جهت استفاده در آينده را فراهم مي آورند. بدين نحو اين نوع از آموزشها در دسته غير هم زمان قرار مي گيرند.
“آموزش الكترونيكي غير هم زمان” نسخه تحت وب آموزش هاي مبتني بر كامپيوتر  (CBT) مي باشند كه عمدتاص از طريق CD-ROM يا شبكه محلي سازمان ارائه مي شوند. عموماً “محتواي آموزشي”  از يك سرور تحت وب ارائه و در هنگام صدور تقاضا به كامپيوتر يادگيرنده ارسال مي شوند. بدين ترتيب يادگيرندگان مي توانند در هر زماني كه بخواهند دوره هاي خود را دريافت كنند. معمولاً دوره هاي آموزشي به صورت تمام وقت (۲۴ ساعته) و طي ۷ روز هفته (۷/۲۴) در دسترس يادگيرنده بوده و در چهارچوب اجازه نامه هاي مناسب و مربوطه، از تمام كامپيوترهايي كه به اينترنت يا اينترنت سازمان متصل هستند، قابل دسترسي مي باشند. محتواي آموزشي مي تواند تركيبي از متن، تصاوير ثابت، تصاوير متحرك، صوت يا فيلم باشد. محتواي آموزشي خوب، تعاملي  بوده و به نوعي در آنها ارزشيابي نيز صورت مي گيرد. عموماً محتواي آموزش تسوط يك سيستم مديريت آموزش (LMS)  چنين سيستم هايي، امكان دسترسي به دوره ها را از طريق يك منوي شخصي براي يادگيرندگان فراهم آورده و ميزان پيشرفت يادگيرنده در آن دوره ها را بررسي، ثبت و قابل رديابي مي كنند. بخش عمده استانداردهايي كه تا به حال در اين زمينه تدوين شده اند به آموزش الكترونيكي غير هم زمان مربوط هستند.
 
اجزاي يادگيري الكترونيكي
براي آنكه بتوان آموزش الكترونيكي و استانداردهاي مربوط به آن را درك كرد ضروري است بين دو دسته از اجزاي آن تمايز قائل بشويم. يك دسته اجزايي را شامل مي شود كه مي توان آنها را “فيزيكي” ناميده اين اجزا وجود فيزيكي (يا حداقل الكترونيكي) دارند. آنها چيزهايي مانند فايلهاي محتواي آموزش، نرم افزار مديريت، و بانك‌هاي اطلاعاتي را شامل مي شوند. دسته دوم اجزايي را شامل مي شود كه مفهومي هستند مانند دوره ها و دروس، درك واضح و روشن اين اجزاي مفهومي براي بحث در مورد‌ آموزش الكترونيكي ضروري بوده، و بنابراين در ابتدا اين دسته را مورد بررسي قرار مي دهيم.
اجزاي مفهومي آموزش الكترونيكي
اشياي آموزشي- اجزاي اصلي و مفهومي آموزش الكترونيكي.
يك شي آموزشي  (LO) كوچك ترين بخش محتواست كه به تنهايي مي تواند به عنوان يك وحد با معناي آموزشي مطرح باشد. اندازه دقيق يك LO مي تواند متغير باشد، ولي بهترين عملكرد براي يك LO داشتن هدف يا منظور آموزش منحصر به فرد مي باشد. هر LO بايستي معنادار و در عين حال مستقل از محتوا باشد، به عبارتي نبايد جهت كامل شدن به بخشهاي ديگر محتواي آموزش وابستگي داشته باشد. اين بدان معناست كه هر LO مي تواند در چندين درس يا دوره مورد استفاده قرار بگيرد
  • بازدید : 43 views
  • بدون نظر
خرید ودانلود فایل تحقیق چوب- روشهای نمونه برداریوالزامات عمومی براي چوبهاي صنعتي پهن برگ-آزمونهای فيزيکی  و مکانيکی  -دانلود رایگان تحقیق خرید ودانلود فایل تحقیق چوب- روشهای نمونه برداریوالزامات عمومی براي چوبهاي صنعتي پهن برگ-آزمونهای فيزيکی  و مکانيکی  -خرید اینترنتی تحقیق خرید ودانلود فایل تحقیق چوب- روشهای نمونه برداریوالزامات عمومی براي چوبهاي صنعتي پهن برگ-آزمونهای فيزيکی  و مکانيکی  
این فایل در ۱۰صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:

اين استاندارد روشهای نمونه برداری انتخابی و مکانيکی چوب،برای مشروط سازی قطعات انتخاب شده و آماده سازی قطعات آزمونی را  مشخص می کند،بعلاوه الزامات عمومی برای آزمونهاي فيزيکی و مکانيکی روی نمونه های آزمون کوچک ، سالم و عاری از معايب قابل روئيت را تعيين می کند در ادامه برای آشنایی بیشتر شمه توضیحات مفصلی می دهیم.

۳                 روشهاي نمونه برداري

۳-۱             نمونه برداری بروش انتخابی

اين روش نمونه برداری،بايد در مواردی انجام پذيرد که ضريب تغييرات خواص چوب،

براي يك درخت ودر بين درختان يک گونه مشخص باشدودر صورت امکان،

انتخاب از تعداد زيادی درخت، گرده بينه ويا تخته بريده شده صورت گيرد. 

۳-۲            نمونه برداری بروش مکانيکی

اين روش نمونه برداری، بايد در مواردی انجام پذيرد که در آن ميانگين ضريب تغييرات خواص چوب مشخص باشد ودر صورت امکان انتخاب فقط از تعداد محدودی درخت،

گرده بينه وتخته بريده شده صورت گيرد.

۴                 انتخاب مواد اوليه

۴۱           براي تهيه تخته هاي مغزي، با توجه به تعيين کيفيت چوب درختان سرپا، انتخاب از يک درخت نمونه يا بهري از تخته هاي بريده شده ويا تخته منحصر بفرد و غيره صورت مي گيرد.نمونه از لحاظ مشخصات آماری بايد شاخص بهري از مجموعه بوده و مواد انتخاب شده بايد بصورت گرده بينه ويا تخته بريده شده باشند.

۴-۲           مشروط سازی مواد اوليه

تخته ها ويا گرده بينه ها بايد در جهت شرقي ـ غربي و دور از تابش مستقيم خورشيد قرار گيرند تا به رطوبت پايين تر از نقطه اشباع الياف۱ برسند وبايد انتهای مواد اوليه با مواد پوششي نظير پارافين، رنگ وغيره پوشانده شود تا از بروز شکاف وترك جلوگيری گردد.

۴۳           تبديل مواد اوليه

تخته هاي مغزی مطابق شکل يک از گرده بينه بريده می شود ودرصورتيكه گرده بينه دارای برون مرکزی باشد،تخته بايد از مرکز هندسی آن تهيه گردد.تخته هاي بريده شده بدون مغز، بايد بروشی تبديل شوند که حداقل دارای يک سطح شعاعی يا مماسی باشند.در نمونه گيری از گرده بينه هايی به قطر۷۵- ۱۱۰ سانتيمتر(بروش مکانيکی)، تخته های مغزی بايد از دو قطر مضاعف عمود بر هم برش داده شوند. ضخامت تخته مغزی نبايد از ۱۲۰ ميليمتر کمتر باشد.


۱             مشروط سازی آزمونه ها  

در صورتيكه رطوبت آزمونه ها برابر ويا بيشتر از نقطه اشباع الياف باشد(براي آزمونهاي شرايط

۶۵درصد±۲۰درجه سلسيوس و رطوبت نسبی۳ ±۲ خشك)، آزمونه ها بايد تحت شرايط دمايي

قرار گيرند،تا به رطوبت تعادل برسند.پس از مشروط سازی،آزمونه ها بايد درشرايطي نگهداری     شوند كه رطوبت آنها با اطمينان بدون کمترين تغييرتا زمان انجام آزمون ثابت باقی بماند.

 ياد آوري-در صورتيكه آزمونه ها براي انجام آزمونهاي شرايط تر۱ مورد استفاده قرار گيرند،رطوبت آنها نبايد از نقطه اشباع الياف كمتر باشد.

۵-۲            شکل وابعاد

برای انجام هريك از آزمونهاي فيزيكي ومكانيكي،آزمونه ها بسته به نوع آزمون و استاندارد انتخابي۲، از چوبدستكهاي آزموني بريده مي شوند.

۵-۳           جهت الياف

الياف چوب بايد بموازات محور طولی چوبدستكهاي آزمونی باشد.دواير رشد در سطوح انتهائی هر قطعه آزمونی بايد بطور موازی با يکديگر بوده و هر يک از دواير رشد در امتداد زوج خود در انتهاي مقابل قرار گيرد،سطوح مجاور نيز در نمونه ها بايد کاملاً عمود برهم باشند(گونيا شده باشند).

يادآوری – الياف چوب بايد نسبت به محور عرضی چوبدستكهاي آزمونی داراي زاويه راست باشند.

۵-۴           حد رواداري ابعاد آزمونه ها

حد رواداري براي هر يك از ابعاد آزمونه ها بايد۵± درصد باشد.

يادآوري- سطح زير بار بايد صاف و تميز شده باشد.

۵-۵           نشانه گذاري

هريک از آزمونه ها بايد براساس محلی که چوبدستكهاي آزمونی از آنجا تهيه شده است، علامتگذاری شوند تا محل ونوع برش آنها مشخص گردد.

۵-۶            تعداد

تعداد آزمونه ها بايد بر حسب هدف (تعيين کيفيت درختان سرپا،درخت نمونه،بهری ازتخته هاي بريده شده ويا از يک تخته منحصر بفرد)، براساس روشهای نمونه برداری استفاده شده و يا ميزان دقت آزمايش مورد نظر، تعيين گردد.مقاديرخصوصيات عمده فيزيکی و مکانيکی با حدود اطمينان ۹۵ درصد محاسبه می گردند.

۵-۶۱       در نمونه برداری بروش انتخابی حداقل تعداد آزمونه ها طبق فرمول۱ به شرح زيرمحاسبه می شود:


۶                الزامات عمومی برای آزمونهاي فيزيکی ومکانيکی چوب

۶-۱           شرايط رطوبت نسبي و دمای محيط آزمايشگاه

درجه حرارت محلي که آزمونها درآن انجام می پذيرد ۲±۲۰درجه سلسيوس بطورثابت

ثابت نگهداشته می شود و رطوبت نسبی ترجيحاً ۳±۶۵ درصد خواهد بود.در صورتيكه

ثابت نگهداشتن رطوبت نسبی آزمايشگاه امکان پذير نباشد،آزمونه ها بايد بلافاصله پس از مشروط سازی ويا خارج کردن از ظروف درب دار، مورد آزمون قرار گيرند.

۶-۲          مراحل وروشها

۶-۲-۱     آزمونهای مورد نياز بايد طبق استاندارد مربوطه انجام پذيرند.

۶-۲-۲    پس از انجام آزمونها،درصد رطوبت و در صورت لزوم وزن مخصوص آزمونه ها محاسبه می گردد.در اينصورت برای تهيه آزمونه هاي مورد نياز، بايد از نمونه های آزمون شده استفاده گردد.تعداد آزمونه هايي كه برای تعيين ميانگين رطوبت استفاده مي شود،حداقل بايد ۳   عدد باشند





  • بازدید : 45 views
  • بدون نظر
« استاندارد طرح هاي آمارگيري- ارزيابي، كنترل و بهبود مداوم كيفيت » به منظور ارائه 
روش هايي براي ارتقاي كيفيت طرح هاي آمارگيري تهيه و تدوين شده است .

 ابزارها و روش هاي مختلفي براي ارزيابي و كنترل كيفيت دريك فرايند توليد معرفي شده اند. از

آن جا كه آمار و اطلاعات نيز توليدات فرايند طرح هاي آمارگيري يا آمارهاي ثبتي مي باشند،

مي توان از اين ابزارها و روش ها براي ارزيابي و كنترل كيفيت توليدات آماري نيز استفاده نمود .

آنچه در اينجا حائز اهميت است ، شناسايي، مستندسازي و تحليل سريع مشكلات موجود و ارا ئه

راه كار براي حل آن هاست. در اين نوشتار ، ضمن بيان روش ها و ابزارهاي ارزيابي و كنترل

کيفيت، با ارائه چند مثال، كاربرد آن ها در مراحل مختلف طرح هاي آمارگيري شرح داده شده

است.

در ادامه با ما همراه باشید.
 

  • بازدید : 51 views
  • بدون نظر
این فایل در ۱۰صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:

یکی از استانداردهای حسابرسی، استاندارد کنترل کیفیت کار حسابرسی است که در بخش ۲۲ استانداردهای حسابرسی مطرح شده است. در این بخش، کار حسابرسی به معنای اشتغال حرفه‌ای درحرفه حسابرسی مطرح شده و محدود به کار اجرایی نیست. در این رابطه سیاستها و روشهای کنترل کیفیت در دو سطح موسسات و در سطح هرکار حسابرسی مطرح شده است. بنابراین چنین برداشت می‌شود که طیف این استاندارد وسیع و گسترده است. 
سیاستها و روشهای کنترل کیفیت در سطح موسسات حسابرسی 
موسسات حسابرسی ‌باید سیاستها و روشهایی را تدوین و مستقر کنند تا مطمئن شوند که عملیات حسابرسی آنها براساس استانداردهای حسابرسی انجام می‌شود. این استاندارد یک سیستم کنترل داخلی یا محیط کنترلی برای این حرفه ایجاد می‌کند تا فعالیت حسابرسی به‌نحو مناسب انجام شود. البته سیاستها و روشها در سطح موسسات حسابرسی بستگی به سازماندهی و حجم و گستردگی موسسات حسابرسی و مراکز جغرافیایی آنها و همچنین به رابطه منافع با مخارج بستگی دارد. 
اولین قسمت سیاستها و روشهای کنترل کیفیت، الزامات حرفه‌ای است. کارکنان موسسه حسابرسی باید به اصول استقلا‌ل، رازداری و درستکاری و رفتار حرفه‌ای پایبند بوده و آن را رعایت کنند. به‌نظر می‌رسد با توجه به اهمیتی که اخلا‌ق حرفه‌ای دارد، این موضوع در صدر سیاستها و روشها قرارگرفته‌است. 
کار حسابرسی برمبنای اخلا‌قیات پایه گذاری شده است. سنگ بنای کارحسابرسی براساس انتخاب افرادی است که از نظر اخلا‌قیات در سطح بالایی قرار داشته‌ باشند. 
مهمترین ویژگی مورد نیاز برای این افراد استقلا‌ل است بطوری که باید بیطرف، رازدار و دارای رفتار حرفه‌ای که درستکاری از مبانی آن است، باشند و نباید روابطی مالی با صاحبکار از ‌نظر مشارکت یا سرمایه‌گذاریها داشته باشند. 
چنانچه این ویژگی را تقویت کنیم، به‌نظر می‌رسد استفاده کنندگان اعتماد بیشتری نسبت به جامعه حرفه‌ا ی پیدا خواهند کرد. اعتلا‌ی اخلا‌ق و رفتار حرفه‌ای نیاز به آموزش دارد لذا باید مبانی رفتار حرفه‌ای را تدوین کنیم و به کارکنان موسسه حسابرسی مقاله حاضربرگرفته از سخنرانی زنده یاد مرحوم سیامک جوانبخت است که در همایش کنترل کیفیت در تاریخ پانزدهم اردیبهشت سال جاری در محل سازمان حسابرسی، بوسیله ایشان برای شرکت کنندگان ایراد شد. آموزش کامل بدهیم. این آموزش را می‌توان از راههای مختلف انجام داد، به صورت اطلا‌عیه‌هایی که به آنها داده می‌شود، یا کلا‌سهای آموزشی که برای آنها برگزارمی‌شود. همچنین به منظور داشتن اعتماد نسبت به رعایت اخلا‌ق حرفه‌ای ضروری است که از‌حسابرسان درکارهای مختلف تاییدیه‌ای در رابطه با استقلا‌ل و نداشتن روابط منع شده با واحدهای مورد رسیدگی دریافت شود. این مجموعه الزامات حرفه‌ای است که به‌نظر می‌رسد برای زیرساخت یک موسسه حسابرسی اهمیت خاصی دارد. حال اگر سازمان حسابرسی را به عنوان نمونه بررسی کنیم می‌بینیم که آیین رفتار حرفه‌ای در این سازمان تهیه و تدوین شده، بخشنامه‌های مختلفی در رابطه باحفظ استقلا‌ل کارکنان حرفه‌ای در واحدها، از طرف مدیریت سازمان تهیه و ابلا‌غ شده، ودر هنگام استخدام تاییدیه‌ای مبنی بر رعایت اصول و موازین حرفه‌ای از آنها دریافت می‌شود. ضمناً در برنامه‌های آموزشی سازمان نیز مبحث اخلا‌ق و رفتار حرفه‌ای نیز گنجانده شده که به‌نحو مناسب اجرا می‌شود. 
قسمت دوم سیاستها و روشهای کنترل کیفیت در سطح موسسات حسابرسی مهارت و صلا‌حیت حرفه‌ای است. خصوصیات اخلا‌قی شرط ابتدایی در مورد اشخاصی است که می‌خواهند در این حرفه کارکنند. شرط دوم این است که این افراد باید دارای صلا‌حیت حرفه‌ای و تخصصی بوده و آموزشهای لا‌زم را نیز ببینند تا بتوانند وظایف خود را آگاهانه انجام دهند وقادر باشند با بکارگیری دانش و مهارت خویش، مراقبتهای حرفه‌ای را در اجرای وظایف خود به کاربرند. 
حسابرسان با این ویژگیها باید در ضمن کار نیز آموزش ببینند ومهارت و دانش آنها افزایش یابد. به‌نظر می‌رسد اگر افراد ماهری را هم بکار بگیریم ولی به آنها آموزش مستمر بمنظور افزایش مهارت و دانش آنها داده نشود، کیفیت مورد انتظار حاصل نخواهد شد. 
در ارتباط با انتخاب کارکنان از نظر دانش و صلا‌حیت فنی، روشهایی در استانداردها پیش‌بینی شده که نمونه‌هایی از آن به شرح زیرا ست. 
هر موسسه حسابرسی باید با توجه به نیاز پرسنلی خود که تابع حجم کارهای در دست و یا کارهایی است که در آینده به موسسه ارجاع خواهد شد برنامه‌ای برای استخدام داشته باشد. مسئولا‌ن استخدام باید خود از صلا‌حیتهای حرفه‌ای (ا داری و تخصصی) برخوردار باشند. 
به منظور استخدام باید شرایط و معیارهایی از پیش تعیین شود به طوریکه این معیارها دربرگیرنده‡ متغیرهایی مانند هوش، استعداد، درستکاری، صداقت ، انگیزه‌ها، استعداد حرفه‌ای، سوابق تحصیلی، موفقیتها وتجارب باشد. 
پس برای ارزیابی داوطلبان استخدام در موسسه حسابرسی به شرایط و معیارهایی نیاز است که در این میان عنصرهای اخلا‌قی و بعضی خصایص شخصی بسیار مهم است. هوش و استعداد حسابرسان باید در سطح خوبی باشد. 
نگهداری سوابق استخدامی در موسسه‌های حسابرسی مهم است. باید همواره سوابق استخدامی یکایک کارکنان موسسه حسابرسی حفظ شود . در پرونده سوابق استخدامی حسابرس وجود مدارکی نظیر درخواست همکاری، مستندات مربوط به مصاحبه، مدارک مربوط به سوابق تجربی و آموزشی و گواهی کار از کارفرمایان قبلی اهمیت خاصی دارد. 
پس از استخدام برای حفظ و ارتقای کیفیت و دانش حرفه‌ای کارکنان باید برنامه‌ر یزی لا‌زم برای آموزش مستمر حرفه‌ای تدوین شود. برای این‌کار باید <کمیته اعتلا‌ی حرفه‌ای> در موسسه حسابرسی در نظر گرفته شود. اعضای این کمیته ‌باید دارای وظایف مشخص و اختیارات کافی باشند و باید برمبنای تصمیمات آنها برنامه‌های آموزشی ‌طراحی شود. 
در برنامه‌های آموزشی موسسات حرفه‌ای باید هدفها، نحوه آموزش و پیش‌نیازهای آموزشی گنجانده شود. 
ضمناً آموزش در داخل موسسه حسابرسی، شرکت کارکنان در کمیته‌های مختلف، تهیه و توزیع مقالا‌ت حرفه‌ای و همچنین آشنا کردن کارکنان با استانداردهای حرفه‌ای جدید به این امر کمک می‌کند. همچنین برخی از برنامه‌ها را می‌توان به صورت آموزشهای خاص برای تربیت کارکنان متخصص در صنایعی مانند بیمه و بانک تدوین نموده و با بهره‌گیری از منابع خارج از موسسه، از جمله رهنمودهای انجمنهای حرفه‌ای، اجرا کرد. 
در برنامه‌های آموزشی خارج از سازمان، شرکت کارکنان در سمینارها را نیز می‌توان گنجاند. لا‌زمه اجرای مناسب برنامه‌های اعتلا‌ی حرفه‌ای نظارت براجرای آموزش است. سوابق‌آموزشی در سطح کل موسسه و تک تک کارکنان باید در قسمت آموزش نگهداری شود. 
درخصوص‌ارتقای حرفه‌ای کارکنان، باید دستورعمل‌های خاصی داشته باشیم که در آن مسئولیتهای رده‌های مختلف تعیین شده باشد، ارزیابی عملکردشان انجام شود و شرایط ارتقا به رده‌های بالا‌تر تعیین شود و اینها قاعدتاً باید از طریق تعیین وظایف حرفه‌ای و ارزیابی آنها در مراحل مختلف کار حسابرسی از طریق آزمون دانش فنی، تواناییها و تحلیل قضاوتها و مهارتها و رهبری، چگونگی ارتباط با صاحبکار، ارزیابی گردد. ضمناً داوطلبان استخدام در موسسه نیز باید به این مسائل آگاهی کامل داشته باشند. 
در زمینه‡ تقسیم کار حسابرسی نیز می‌دانیم که قاعدتاً کار توسط یک نفر انجام نمی‌شود. بنابراین کار حسابرسی باید با توجه به نوع و حجم کار تقسیم و زمانبندی شود. این تقسیم کار اهمیت خاصی دارد. در تقسیم کار باید به پیچیدگی و حجم کار و ضوابط استقلا‌ل توجه خاص شود. 
پس باید افرادی واجد شرایط و تحت سرپرستی مناسب به‌نحو مطلوب کاری را به سامان برسانند. هر مرحله کار حسابرسی باید چنان هدایت و سرپرستی و بررسی شود که از انجام کار با کیفیت مناسب اطمینان به دست آید. پس هدایت و سرپرستی و بررسی مجدد کار جزو الزاماتی است که باید سرلوحه سیاستها و روشها قرار گیرد. 
در انجام کار حسابرسی باید از نظر کارشناسان استفاده شود ودر تدوین رهنمودهایی که در زمینه مشاوره تدارک دیده می‌شود ‌باید زمینه‌های مناسب و منابعی دستیافتنی مطرح شود و به آگاهی کارکنان برسد. در این زمینه می‌توان از نظر مشورتی کارشناسان صنعتی، حقوقی، انجمنهای حرفه‌ای یا کمیته‌های تخصصی داخلی کمک گرفت. در ارتباط با مسائل فنی نیاز مبرمی به کارشناسان فنی در ارتباط با طرحهای عمرانی و طرحهای افزایش سرمایه داریم که بنظر می‌رسد همکاری آنها در انجام کار تاثیر زیادی در کیفیت کار خواهد داشت. 
مطلب دیگر در مورد پذیرش و حفظ صاحبکار است. در این زمینه، الزام شده است که صاحبکاران باید به‌طور مستمر ارزیابی شوند. ارزیابی صاحبکاران از بُعد استقلا‌ل موسسه حسابرسی، توانایی موسسه حسابرسی در ارتباط با ارائه خدمات به آنها و الزامات قانونی پذیرش صاحبکار و از همه مهمتر درستکاری صاحبکاران بسیار اهمیت دارد. پس قبل از اینکه صاحبکاران پذیرش شوند باید از این دیدگاهها مورد ارزیابی قرار بگیرند
  • بازدید : 39 views
  • بدون نظر
این فایل در قالب pdfوبه صورت زیر تهیه شده:

استانداردهای حسابداری بر مبنای مفاهیم نظری گزارشگری مالی تدوین گردیده است. مفاهیم نظری مزبور توسط کمیته تدوین استانداردهای حسابداری با هدف تدوین استانداردهای حسابداری هماهنگ تهیه و به پیوست این مجموعه ارائه شده است.

دامنه کاربرد استانداردهای حسابداری، صورتهای مالی با مقاصد عمومی (که از این به بعد صورتهای مالی نامیده می‌شود) است که به منظور ارائه اطلاعات مفید در مورد وضعیت مالی، عملکرد مالی و انعطاف‌پذیری مالی واحد تجاری جهت تصمیم‌گیری استفاده‌کنندگان تهیه می‌شود.

استانداردهای حسابداری در مورد صورتهای مالی کلیه واحدهای تجاری (انتفاعی) اعم از این که در بخش خصوصی یا عمومی فعالیت کند، کاربرد دارد. اگرچه این استانداردها معطوف به واحدهایی است که با هدف کسب سود فعالیت می‌کنند اما عمدتاً در مورد واحدهای غیرانتفاعی نیز با اعمال تعدیلات لازم کاربرد دارد.

واحدهای تجاری خارج از کشور که مالکیت آنها متعلق به واحدهای تجاری ایرانی است در صورتی‌که در تهیه و ارائه صورتهای مالی خود تابع مقررات و استانداردهای حسابداری محلی باشند، ملزم به رعایت الزامات استانداردهای حسابداری ایران نیستند. با این حال در مواردی که واحد تجاری، واحد فرعی یک واحد سرمایه‌گذار ایرانی باشد، تهیه صورتهای مالی واحد فرعی براساس استانداردهای حسابداری ایران نیز جهت استفاده در تهیه صورتهای مالی تلفیقی ضروری است
نحوه ارائه صورتهای مالی[ویرایش]
هدف این استاندارد تجویز مبنایی برای ارائه صورتهای مالی با مقاصد عمومی یک واحد تجاری به منظور حصول اطمینان از قابلیت مقایسه با صورتهای مالی دوره‌های قبل آن واحد و با صورتهای مالی سایر واحدهای تجاری می‌باشد. برای دستیابی به این هدف، در این استاندارد ملاحظات کلی درخصوص نحوه ارائه صورتهای مالی، رهنمودهایی درباره ساختار آنها و حداقل الزامات درخصوص محتوای صورتهای مالی ارائه شده است. چگونگی شناخت، اندازه‌گیری و افشای معاملات و سایر رویدادهای خاص در سایر استانداردهای حسابداری ارائه می‌شود

صورت جریان وجوه نقد[ویرایش]
صورت جریان وجوه نقد اطلاعاتی را درباره جریانهای وجه نقد واحد تجاری طی دوره مالی مورد گزارش ارائه می‌کند، لیکن اطلاعات مزبور جهت ارزیابی جریانهای آتی وجه نقد کفایت نمی‌کند. برخی جریانهای وجه نقد ناشی از معاملاتی است که در دوره‌های مالی قبل رخ داده و بعضاً انتظار می‌رود منجر به جریانهای وجه نقد دیگری در یکی از دوره‌های‌آتی گردد. بدین لحاظ برای ارزیابی جریانهای وجه نقد آتی، صورت جریان وجوه نقد معمولاً باید توأم با صورتهای عملکرد مالی و ترازنامه مورد استفاده قرار گیرد. ارزیابی فرصتها و مخاطرات فعالیت تجاری و وظیفه مباشرت مدیریت مستلزم درک ماهیت فعالیت تجاری از جمله نحوه ایجاد و مصرف وجه نقد توسط واحد تجاری است. ترازنامه، صورتهای عملکرد مالی و صورت جریان وجوه نقد تواماً اطلاعاتی را در مورد وضعیت مالی، عملکرد مالی و همچنین نقدینگی، توانایی بازپرداخت بدهیها و انعطاف‌پذیری مالی فراهم می‌آورند. بدین‌لحاظ ایجاد ارتباط بین اطلاعات مندرج در صورت جریان وجوه نقد و اطلاعات ارائه شده در صورتهای مالی اساسی دیگر حائز اهمیت است.

درآمد عملیاتی[ویرایش]
بنابر تعریف ارائه شده در فصل سوم مفاهیم نظری گزارشگری مالی، درآمد عبارت است از افزایش در حقوق صاحبان سرمایه بجز مواردی که به آورده صاحبان سرمایه مربوط می‌شود. مفهوم درآمد، هر دو گروه ” درآمد عملیاتی‌“ و ” درآمد غیرعملیاتی“ را در برمی‌گیرد. درآمد عملیاتی عبارت از درآمدی است که از فعالیتهای اصلی و مستمر واحد تجاری حاصل می‌گردد و با عناوین مختلفی از قبیل فروش، حق‌الزحمه، سود تضمین شده، سود سهام و حق امتیاز مورد اشاره قرار می‌گیرد. مبحث اصلی در حسابداری درآمد عملیاتی عمدتاً معطوف به تعیین زمان شناخت درآمد عملیاتی است. درآمد عملیاتی زمانی شناسایی می‌شود که شواهد کافی مبنی‌بر وقوع یک جریان آتی ورودی منافع اقتصادی وجود داشته باشد (یعنی جریان منافع اقتصادی مرتبط با درآمد عملیاتی به درون واحد تجاری محتمل باشد) و این منافع را بتوان به‌گونه‌ای اتکاپذیر اندازه‌گیری کرد.

حسابداری ذخایر، بدهیهای احتمالی و داراییهای احتمالی[ویرایش]
هدف این استاندارد اطمینان از بکارگیری معیارهای شناخت و مبانی اندازه‌گیری مناسب در مورد ذخایر، بدهیهای احتمالی و داراییهای احتمالی و نیز افشای اطلاعات کافی در یادداشتهای توضیحی برای درک بهتر ماهیت، زمان‌بندی و مبلغ آنها توسط استفاده‌کنندگان صورتهای مالی می‌باشد.

رویدادهای بعد از تاریخ ترازنامه[ویرایش]
استاندارد رویدادهای بعد از تاریخ ترازنامه که در تاریخ تیرماه ۱۳۸۵ توسط مجمع عمومی سازمان حسابرسی تصویب شده است جایگزین استاندارد رویدادهای بعد از تاریخ ترازنامه مصوب ۱۳۷۹ می‌شود و الزامات آن درمورد صورتهای مالی که دوره مالی آنها از تاریخ ۱/۱/۱۳۸۵ و بعد ازآنشروع می‌شود، لازم‌الاجراست. هدف این استاندارد تعیین مواردی که صورتهای مالی بابت رویدادهای بعد از تاریخ ترازنامه تعدیل می‌شود، وافشای اطلاعات درباره رویدادهای بعد از تاریخ ترازنامه تا تاریخ تأیید صورتهای مالی. همچنین طبق این استاندارد اگر رویدادهای بعد از تاریخ ترازنامه بیانگر نامناسب بودن بکارگیری فرض تداوم فعالیت باشد، واحد تجاری نباید صورتهای مالی خود را برمبنای تداوم فعالیت تهیه کند.

گزارش عملکرد مالی[ویرایش]
هدف این استاندارد ملزم کردن واحدهای تجاری به انعکاس مشخص و بارز برخی عناصر عملکرد مالی است تا به درک استفاده‌کنندگان صورتهای مالی از عملکرد مالی واحد تجاری طی یک دوره کمک کند و مبنایی جهت ارزیابی عملکرد مالی و جریانهای نقدی آتی برای آنها فراهم آورد.

حسابداری مخارج تحقیق و توسعه[ویرایش]
استاندارد شماره ۷ با نام “حسابداری هزینه‌های تحقیق و توسعه” حذف و با استاندارد شماره ۱۷ به نام داراییهای نامشهود تلفیق شده است.

حسابداری موجودی مواد و کالا[ویرایش]
موجودی مواد و کالا، بخش عمده‌ای از داراییهای بسیاری از واحدهای تجاری را تشکیل می‌دهد. بنابراین، ارزشیابی و انعکاس موجودی مواد و کالا اثر با اهمیتی در تعیین و ارائه وضعیت مالی و عملکرد مالی واحدهای تجاری دارد.

حسابداری پیمانهای بلندمدت[ویرایش]
هدف این استاندارد تجویز نحوه حسابداری درآمدها و هزینه‌های مرتبط با پیمانهای بلندمدت در صورتهای مالی پیمانکار است. به دلیل ماهیت فعالیت موضوع پیمانهای بلندمدت، تاریخ شروع پیمان و تاریخ تکمیل آن معمولاً در دوره‌های مالی متفاوتی قرار می‌گیرد. بنابراین، مسئله اصلی در حسابداری پیمانهای بلندمدت، تخصیص درآمدها و هزینه‌های پیمان به دوره‌هایی است که در آن دوره‌ها عملیات موضوع پیمان اجرا می‌شود. این استاندارد معیارهای شناخت مندرج در مفاهیم نظری گزارشگری مالی را جهت تعیین زمان شناخت درآمد و هزینه‌های پیمان به عنوان اقلام صورت سود و زیان بکار می‌گیرد. این استاندارد همچنین، رهنمودهایی را برای اعمال این معیارها ارائه می‌کند.

حسابداری کمکهای بلاعوض دولت[ویرایش]
هدف این استانداردبرای حسابداری کمکهای بلاعوض دولت و سایر اشکال کمکهای دولتی بکار گرفته می‌شود. الزامات این استاندارد، همچنین می‌تواند به عنوان بهترین الگوی عمل حسابداری کمکهای بلاعوض و سایر اشکال کمک دریافتی از منابع غیر دولتی مورد استفاده قرار گیرد.

داراییهای ثابت مشهود[ویرایش]
هدف این استاندارد، تجویز نحوه حسابداری داراییهای‌ثابت مشهود است تا استفاده‌کنندگان صورتهای مالی بتوانند اطلاعات مربوط به سرمایه‌گذاری واحد تجاری در این داراییها و تغییرات آن را تشخیص دهند. موضوعات اصلی در حسابداری داراییهای ثابت مشهود عبارت از شناخت دارایی، تعیین مبلغ دفتری آن و شناخت هزینه استهلاک و زیان کاهش ارزش دارایی است. این استاندارد در سال ۸۶ تجدید نظر شده است.

افشای اطلاعات در خصوص اشخاص وابسته[ویرایش]
هدف این استاندارد، تعیین الزامات افشا در صورتهای مالی واحد تجاری برای جلب نظر استفاده‌کنندگان به این امر است که وضعیت مالی، عملکرد مالی و انعطاف‌پذیری مالی واحد تجاری ممکن است تحت تأثیر وجود اشخاص وابسته، و معاملات و مانده حسابهای فیمابین قرار گرفته باشد. این استاندارد در سال ۸۶ تجدید نظر شده است.

حسابداری مخارج تأمین مالی[ویرایش]
هدف این استاندارد، تجویز نحوه عمل حسابداری مخارج تأمین مالی است. براساس این استاندارد، مخارج تأمین مالی عموماً بلافاصله به عنوان هزینه دوره شناسایی می‌شود، به استثنای مواردی که این مخارج به حساب دارایی واجد شرایط منظور می‌گردد.

نحوه ارائه داراییهای جاری و بدهیهای جاری[ویرایش]
از جمله اطلاعات مفیدی که می‌تواند در تحلیل وضعیت مالی واحدتجاری برای استفاده‌کنندگان صورتهای مالی مفید واقع شود، ارائه جداگانه داراییهای جاری و بدهیهای جاری در ترازنامه است. معمولاً به مازاد داراییهای جاری بر بدهیهای جاری، ” خالص داراییهای جاری‌“یا ” سرمایه در گردش“ و به مازاد بدهیهای جاری بر داراییهای جاری ” خالص بدهیهای جاری“ اطلاق می‌شود.

حسابداری سرمایه‌گذاری‌ها[ویرایش]
این استاندارد به نحوه حسابداری سرمایه‌گذاریها و الزامات افشای اطلاعات مربوط می‌پردازد. حسابداری سرمایه‌گذاری در کلیه واحدهای تجاری باید طبق الزامات این استاندارد انجام شود. این استاندارد نحوه حسابداری سرمایه‌گذاری در واحدهای تجاری فرعی و وابسته در صورتهای مالی تلفیقی را تعیین نمی‌کند لیکن درخصوص نحوه حسابداری سرمایه‌گذاریهای پیشگفته در صورتهای مالی واحد تجاری اصلی کاربرد دارد مگر در مواردی که در استانداردهای حسابداری مربوط به سرمایه‌گذاری در واحدهای تجاری فرعی و وابسته نحوه عمل دیگری تجویز شده باشد.

تسعیر ارز[ویرایش]
هدف این است که تسعیر معاملات ارزی و عملیات خارجی به نحوی صورت گیرد که نتایج آن عموماً با آثار تغییرات نرخ ارز بر جریانهای وجوه نقد واحد تجاری و ارزش ویژه آن هماهنگی داشته باشد واین اطمینان را ایجاد کند که صورتهای مالی تصویری مطلوب از نتایج عملکرد ارائه می‌دهد. همچنین، صورتهای مالی تلفیقی، نتایج مالی و ارتباط اقلام را به گونه‌ای که در صورتهای مالی ارزی قبل از تسعیر نشان داده شده است، منعکس کند

حسابداری داراییهای نامشهود[ویرایش]
هدف این استاندارد، تجویز نحوه حسابداری داراییهای نامشهود است. موضوعات اصلی در حسابداری داراییهای نامشهود عبارت از معیارها و زمان شناخت دارایی، تعیین مبلغ دفتری (شامل هزینه استهلاک) و موارد افشاست.

صورتهای مالی تلفیقی و حسابداری سرمایه‌گذاری در واحدهای تجاری فرعی[ویرایش]
هدف این استاندارد، الزام واحدهای تجاری اصلی به تهیه صورتهای مالی تلفیقی به منظور ارائه اطلاعات مالی درباره فعالیتهای اقتصادی گروه واحدهای تجاری است، به‌گونه‌ای که منابع تحت کنترل گروه، تعهدات گروه و نتایج کسب شده از طریق بکارگیری منابع گروه را به عنوان یک شخصیت اقتصادی واحد نشان دهد. این استاندارد با فرض این که واحدهای تجاری عضو گروه، شرکت سهامی هستند تنظیم شده است اما الزامات آن در مورد سایر انواع واحدهای تجاری نیز کاربرد دارد.

حسابداری ترکیب واحدهای تجاری[ویرایش]
هدف این استاندارد، تعیین الزامات مربوط به گزارشگری مالی ترکیبهای تجاری است. طبق این استاندارد کلیه ترکیبهای تجاری باید با استفاده از روش خرید به حساب گرفته شود. بنابراین واحد تحصیل‌کننده، داراییها و بدهیهای قابل تشخیص واحد تحصیل شده را به ارزش منصفانه آنها در تاریخ تحصیل شناسایی می‌کند. افزون بر این، سرقفلی نیز شناسایی و مستهلک می‌گردد و درمورد آن آزمون کاهش ارزش نیز صورت می‌گیرد.

سرمایه‌گذاری در واحدهای تجاری وابسته[ویرایش]
این استاندارد باید برای حسابداری سرمایه‌گذاری در واحدهای تجاری وابسته بکار گرفته شود. با این حال، این استاندارد در رابطه با سرمایه‌گذاری در واحد تجاری وابسته توسط صندوقهای سرمایه‌گذاری و واحدهای تجاری مشابه کاربرد ندارد. این قبیل سرمایه‌گذاریها طبق استاندارد “حسابداری سرمایه‌گذاریها” به ارزش بازار اندازه‌گیری می‌شود. در ضمن، رعایت الزامات افشای قسمت (و) بند ۳۵ برای صندوقهای سرمایه‌گذاری و واحدهای تجاری مشابه الزامی است.

حسابداری اجاره‌ها[ویرایش]
هدف این استاندارد، تجویز رویه‌های حسابداری و افشای مناسب برای اجاره‌های سرمایه‌ای و عملیاتی توسط اجاره‌دهنده و اجاره‌کننده است. اجاره ابزاری است که واحد تجاری از طریق آن حق‌خرید یا استفاده از داراییها را به‌دست می‌آورد. در قراردادهای اجاره به شرط تملیک، اجاره‌دهنده موظف است در صورت عمل به شرایط قرارداد توسط اجاره‌کننده، مالکیت قانونی دارایی مورد اجاره را در پایان مدت اجاره به وی انتقال دهد. بنابراین الزامات این استاندارد در مورد حسابداری قراردادهای اجاره به شرط تملیک نیز کاربرد دارد.

گزارشگری مالی میان‌دوره‌ای[ویرایش]
هدف این استاندارد تعیین حداقل محتوای گزارش مالی میان‌دوره‌ای و تعیین اصول شناخت و اندازه‌گیری قابل اعمال در تهیه صورتهای مالی کامل یا فشرده میان‌دوره‌ای است. گزارش مالی میان‌دوره‌ای به موقع و قابل اتکا، اطلاعات مفیدی در رابطه با توان کسب سود و ایجاد جریانهای نقدی، شرایط مالی و نقدینگی واحد تجاری برای سرمایه‌گذاران، اعتباردهندگان و سایر استفاده‌کنندگان فراهم می‌آورد.

حسابداری مشارکتهای خاص[ویرایش]
این استاندارد باید برای حسابداری مشارکتهای خاص شامل نحوه ارائه داراییها، بدهیها، درآمدها و هزینه‌های مشارکت خاص در صورتهای مالی هر یک از شرکای خاص و سرمایه‌گذاران، صرف‌نظر از نوع مشارکت خاص، بکار رود.

گزارشگری مالی واحدهای تجاری در مرحله قبل از بهره‌برداری[ویرایش]
هدف این استاندارد، تشخیص واحدهای تجاری در مرحله قبل از بهره‌برداری و تجویز گزارشگری مالی پاره‌ای اطلاعات خاص درباره آنها در مرحله قبل از بهره‌برداری است. توضیح اینکه معیارهای شناخت و اندازه‌گیری معاملات و سایر رویدادهای مالی و نیز بخش عمده گزارشگری مالی واحدهای تجاری در مرحله قبل از بهره‌برداری و واحدهای تجاری در حال بهره‌برداری مشابه است.

گزارشگری بر حسب قسمت‌های مختلف[ویرایش]
هدف این استاندارد، تجویز مبانی گزارشگری اطلاعات مالی بر حسب قسمتهای مختلف یک واحد تجاری است. این اطلاعات در مورد انواع مختلف محصولات و خدمات ارائه شده و نیز مناطق جغرافیایی مختلف عملیات واحد تجاری است که به استفاده‌کنندگان صورتهای مالی در درک بهتر عملکرد گذشته واحد تجاری، ارزیابی بهتر مخاطرات و بازده‌های واحد تجاری، وقضاوتهای آگاهانه‌تر در مورد کل واحد تجاری کمک می‌کند. برخی واحدهای تجاری، محصولات و خدمات متنوعی تولید و ارائه می‌کنند یا در مناطق جغرافیایی متفاوتی فعالیت دارند که از نرخهای سودآوری، فرصتهای رشد، انتظارات آتی و مخاطرات مختلفی برخوردارند. اطلاعات در مورد انواع مختلف محصولات و خدمات یک واحد تجاری و عملیات آن در مناطق جغرافیایی متفاوت، که اغلب اطلاعات قسمت نامیده می‌شود، برای ارزیابی مخاطرات و بازده‌های یک واحد تجاری مفید است.

فعالیتهای کشاورزی[ویرایش]
کاربرد این استاندارد در حسابداری در داراییهای زیستی، وتولید کشاورزی در زمان برداشت است، مشروط بر اینکه به فعالیت کشاورزی مربوط باشد این استاندارد در مورد تولید کشاورزی، یعنی محصول برداشت شده از داراییهای زیستی واحد تجاری، تنها در زمان برداشت، کاربرد دارد. بعد از زمان برداشت، تولید کشاورزی تابع الزامات استاندارد حسابداری موجودی مواد و کالا یا سایر استانداردهای حسابداری مربوط خواهد بود. بنابراین، این استاندارد به فراوری محصولات کشاورزی بعد از زمان برداشت مربوط نمی‌شود؛ برای مثال، فرایند فراوری انگور تا سرکه توسط باغدار پرورش‌دهنده انگور مشمول این استاندارد نیست. هرچند چنین فرایندی می‌تواند به‌طور منطقی و طبیعی فعالیت کشاورزی محسوب شود و با دگردیسی زیستی تا حدی مشابه باشد، اما این نوع فراوری در این استاندارد در تعریف فعالیت کشاورزی قرار نمی‌گیرد.

طرحهای مزایای بازنشستگی[ویرایش]
بکارگیری این استاندارد در حسابداری طرحهای مزایای بازنشستگی الزامی است. کلیه صندوقهایی که متولی اجرای طرحهای مزایای بازنشستگی می‌باشند، ازجمله سازمان تأمین اجتماعی، صندوق بازنشستگی کشوری و صندوقهای شرکتها و سازمانها مشمول این استاندارد هستند. طرحهای مزایای بازنشستگی که شخصیت حقوقی جداگانه‌ای ندارند نیز در صورت گزارشگری مستقل، مشمول این استاندارد می‌باشند. الزامات سایر استانداردهای حسابداری درصورتی برای طرحهای مزایای بازنشستگی کاربرد دارد که توسط این استاندارد جایگزین نشده باشد. این استاندارد با حسابداری طرحهای مزایای بازنشستگی برای تمام اعضا به عنوان یک گروه سر و کار دارد و به گزارش درباره مزایای بازنشستگی هریک از اعضا نمی‌پردازد. این استاندارد در مورد طرحهای دیگری از قبیل بیمه بیکاری و خدمات درمانی که توسط برخی سازمانها و صندوقها در کنار طرحهای مزایای بازنشستگی اداره می‌شود، کاربرد ندارد. صندوقهای بازنشستگی که به‌طور همزمان متولی انجام این موارد می‌باشند اطلاعات مرتبط با طرحهای مزبور را برمبنای الگوی صورتهای مالی مندرج در این استاندارد، در صورتهای مالی صندوق بازنشستگی ترکیب و حسب مورد اطلاعات تفکیکی ارائه می‌کنند.

فعالیتهای بیمه عمومی[ویرایش]
هدف این استاندارد تجویز روشهای حسابداری برای حق‌بیمه، خسارت و مخارج تحصیل بیمه‌های عمومی مستقیم و اتکایی و همچنین افشای اطلاعات این نوع فعالیتها در صورتهای مالی شرکتها و مؤسسات بیمه است. الزامات سایر استانداردهای حسابداری درصورتی برای فعالیتهای بیمه عمومی کاربرد دارد که توسط این استاندارد جایگزین نشده باشد.

فعالیتهای ساخت املاک[ویرایش]
هدف این استاندارد تجویز روشهای حسابداری درآمد و مخارج مرتبط با فعالیتهای ساخت املاک است. موضوع اصلی این استاندارد، شناخت و تخصیص درآمدها و مخارج فعالیتهای ساخت املاک در دوره‌های مالی انجام این فعالیتهاست.

سود هر سهم[ویرایش]
هدف این استاندارد، تجویز ضوابط تعیین و ارائه سود هر سهم، به منظور بهبود قابلیت مقایسه عملکرد واحدهای تجاری مختلف در یک دوره گزارشگری و مقایسه عملکرد یک واحد تجاری در دوره‌های گزارشگری مختلف است. اگرچه به دلیل کاربرد رویه‌های حسابداری متفاوت در تعیین سود، اطلاعات مربوط به سود هر سهم محدودیتهایی دارد با این حال ثبات رویه در تعیین مخرج کسر در محاسبات مربوط به سود هر سهم، گزارشگری مالی را بهبود می‌بخشد. لذا، تأکید اصلی این استاندارد بر مخرج کسر در محاسبه سود هر سهم است.

دارایی های غیرجاری نگهداری شده برای فروش و عملیات متوقف شده[ویرایش]
هدف این استاندارد، تجویز نحوه حسابداری دارایی های نگهداری شده برای فروش و نحوه ارائه و افشای عملیات متوقف شده است. به طور خاص، این استاندارد موارد زیر را الزامی نموده است. دارایی هایی که معیارهای طبقه‌بندی به عنوان ” نگهداری شده برای فروش“ را احراز می‌کنند، به اقل مبلغ دفتری و خالص ارزش فروش اندازه‌گیری و احتساب استهلاک چنین داراییهایی متوقف می‌شود، ودارایی هایی که معیارهای طبقه‌بندی به عنوان ” نگهداری شده برای فروش“ را احراز می‌کنند در ترازنامه، و نتایج عملیات متوقف شده در صورت سود و زیان، به طور جداگانه ارائه می‌شوند.

کاهش ارزش دارایی‌ها[ویرایش]
هدف این استاندارد تجویز رویه‌هایی است که واحد تجاری با بکارگیری آنها اطمینان می‌یابد داراییها بیش از مبلغ بازیافتنی منعکس نمی‌شود. یک دارایی، در صورتی کاهش ارزش دارد که مبلغ بازیافتنی ناشی از فروش یا استفاده از دارایی، از مبلغ دفتری آن کمتر باشد. طبق این استاندارد، واحد تجاری باید زیان کاهش ارزش را شناسایی کند. این استاندارد همچنین الزامات برگشت زیان کاهش ارزش و افشا را تعیین می‌کند.
  • بازدید : 55 views
  • بدون نظر
دانلود رایگان تحقیق بودجه و استاندارد-خرید اینترنتی تحقیق بودجه و استاندارد-دانلود رایگان مقاله بودجه و استاندارد-تحقیق بودجه و استاندارد
این فایل در ۳۰صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:
اصطلاح بودجه، اصطلاحي آشنا است و بودجه بندي و کنترل بودجه قرن هاست که در امور پايه کشور به کار ميرود و همه ساله اخبار مربوط به تقديم لايحه بودجه توسط دولت به مجلس و تصويب آن را پس از اصطلاحاتي که در مجلس به عمل مي آيد
تعريف بودجه:
بودجه عبارت است از تعبير مالي و يا مقداري، سياست از پيش طرح ريزي شده يک مؤسسه، براي رسيدن به هدفي مشخص در يک دوره زمان معين که قبل از آغاز دوره و تصويب شده باشد.
موارد استفاده از بودجه:
بودجه موارد استفاده متعدد و گوناگوني دارد، بودجه مي تواند به عنوان ابزار برنامه ريزي عامل کنترل و يا به عنوان وسيله اي جهت برقراري ارتباط بين دستگاه هاي دولتي مورد استفاده قرار گيرد. به طور کلي سياست هاي کوتاه مدت و بلند مدت دولت در سند بودجه اعلام ميشود. براي تامين نيازهاي اطلاعاتي هر يک از موارد استفاده فوق به اطلاعات مربوط به پيش بيني در آمد و هزينه به  و اشکال مختلف در لايحه بودجه طبقه بندي ميشود. طبقه بندي هزينه ها و در آمدها زمينه لازم را براي تجزيه و تحليل و تصميم گيري فراهم مي کند و به طور کلي طبقه بندي بودجه سبک و ترتيب ارائه اطلاعات را در سند بودجه مشخص مي کند. 
Public Administtration Servece (1964:43)


انواع طبقه بندي بودجه 
به طور کلي طبقه بندي هاي بودجه اي را مي توان به شرح زير تقسيم بندي کرد. 
۱٫ طبقه بندي در آمدها و ساير منابع تامين اعتبار 
۲٫ طبقه بندي هزينه ها 
۳٫ طبقه بندي عملياتي 
۴٫ طبقه بندي سازماني 
۵٫ طبقه بندي اقتصادي 
بودجه از چهار مرحله تشکيل مي شود که در مجموع اين چهار مرحله را دور بودجه يا سيکل بودجه ناميده اند. 
۱٫ تنظيم و پيشنهاد بودجه 
۲٫ تصويب بودجه 
۳٫ اجراي بودجه 
۴٫ نظارت و کنترل بودجه 
– مرحله  و تنظيم بودجه که فني ترين قسمت از فرايند بودجه را تشکيل مي دهد شامل کليه عمليات مربوط به ، ارزيابي، و طبقه بندي اطلاعات بودجه اي و پيشنهاد آن را با رعايت قوانين و مقررات مربوط مي باشد. 
امروزه اصول مديريت جديد ايجاب مي کند که هيات مديره عمليات خود را با دقت کافي برنامه ريزي کند و رويدادها و شرايطي را که ممکن است در آينده در صنعت و تجارت آنها موثر باشد مورد توجه قرار دهد. علاوه بر برنامه ريزي بر اساس پيش بيني آينده بايد روش هايي برگزيده شود که بر اساس آن نتايج واقعي با نتايج مورد انتظار براي مديريت مقاير پذير باشد به طوري که بتوان به هر نوع مغايرت بدون تاخير رسيدگي کرد و اقدام لازم به عمل آورد به اين ترتيب بودجه بندي و کنترل بودجه اي اصلاً با برنامه ريزي سرو کار دارد و از اين حيث در خورد مقايسه با يک سفر دريايي است. قبل از شروع مسافرت، ناخدا مسير خود را با توجه به عوامل موثري از قبيل خطرات کشتيراني جذرو مد درياها و پيش بيني اوضاع نامساعد جوي که ممکن است در جريان مسافرت پيش آيد طرح ريزي مي کند. در جريان مسافرت ناخدا، طرح پيش بيني شده خود را به آنچه در عمل در پيرامونش مي گذرد مقايسه مي کند و هر گونه رويدادهاي غير عادي را در کارنامه روزانه مسافرتي خود ثبت مي نمايد. حتي ممکن است چنانچه شرايط موجود اقتضا کند از مسير پيش بيني شده منحرف شود. ناخدا در پايان مسافرت شرايط واقعي را که با آن مواجه شده است با برنامه از پيش تنظيم شده مقايسه مي کند و از تجربه هاي به دست آمده براي برنامه ريزي مسافرت هاي مشابه بعدي استفاده مي کند. 
مقايسه فرق شباهت اقداماتي را که براي تنظيم بودجه لازم است به شرح زير مشخص مي سازد:
الف). تنظيم طرحي براي نيل به هدف معيني که با توجه به کليه عوامل زير بود وصول به آن امکان پذير باشد. 
ب). مقايسه مستمر نتايج واقعي با ارقام بودجه و تعيين مغايرت يا انحرافات بين نتايج واقعي و استاندارد در تجزيه  بر حسب علل انحراف. 
د). اقدام به موقع براي رسيدگي به انحرافات به منظور اصلاح وضع و يا تجديد نظر در سياست موسسه و در پي آن اصلاح ارقام بودجه. 
– تصويب بودجه 
بودجه پيشنهادي مقدماتي هيات مديره شرکت هاي دولتي پس از انجام اصلاحات و اعمال نظرهاي مشورتي سازمان مديريت و برنامه ريزي و سپس او تاکيد مجدد هيات مديره و مدير عامل شرکت با نظرهاي مشورتي سازمان مديريت و برنامه ريزي در جلسه مجمع عمومي صاحبان سهام مطرح و پس از تصويب آن در اجراي موضوع تبصره ۳۳ قانون برنامه اول اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي جمهوري اسلامي ايران براي درج در لايحه بودجه کل کشور مجددا به سازمان مديريت و برنامه ريزي ارسال مي گردد. 
موارد خاص در تصويب بودجه: 
۱٫ امتناع از تصويب بودجه           2. بودجه يک يا چند دوازدهم 
– در واقع در مورد امتناع از تصويب بايد گفت که در واقع امتناع از تصويب در کلمه مخالفت با برنامه ها و سياست ها است. 
– در مورد بودجه يک يا چند دوازدهم بايد گفت چنانچه دولت به هر دليل نتواند تا پايان سال، بودجه سال آينده را تنظيم کند و يا پارلمان کار بررسي و تصويب بودجه را به تعويق اندازد، در هر دو حالت دولت ناگزير است براي پرداخت هاي خود از مجلس تقاضاي اعتبار موقت يک دوازدهم براي يک ماه، دو دوازدهم براي دو ماه نمايد. 
اجراي بودجه ← که مرحله اساسي در فرآيند بودجه مي باشد. 

کمسيون بودجه:
کار آمد سيستم هاي کنترل بودجه اي در گرو همکاري فعالانه کليه مديران اجرائي موسسه است. بالاترين مقام اجرايي يعني مدير عامل يا رئيس هيات مديره اصول کلي سياست تنظيم بودجه را که به تصويب هيات مديره رسيده است ابلاغ مي کند ولي اجراي کنترل بودجه اي معمولا به عمده يک کمسيون بودجه گذاشته مي شود. اين کمسيون معمولا از مديران اجرايي فعاليت هاي اصلي موسسه از قبيل مدير فروش مدير توليد يا نمايندگان آنها به رياست مدير عامل يا نماينده او تشکيل مي شود و رئيس بودجه در سمت دبير کمسيون انجام وظيفه مي کند. کمسيون بودجه برنامه کلي بودجه را تعيين مي کند و رئيس بودجه هدايت، مراقبت، گرد آوري و هماهنگ کردن اطلاعات و بررسي و تلفيق آنها به صورت بودجه کل را به عهده مي گيرد. 
نظارت و کنترل بودجه:
کنترل بودجه عبارت است از استقرار بودجه هايي که مسئوليت هاي مديران اجرايي را با نياز مندي هاي يک مبناي تنظيم بودجه ربط دهد، ونيز مقايسه مستمر نتايج واقعي با نتايج بودجه اي، به منظور دستيابي به هدف هاي آن از طريق اقدام انفرادي يا جهت دستيابي به مبنايي براي تجديد نظر در بودجه. 
کنترل بودجه اي، اکنو ن در کشورهاي پيشرفته صنعتي پذيرفته شده و به اجرا گذاشته ميشود. به تدريج تعداد بيشتري از موسسات، به کمک موثري که يک سيستم کار آمد کنترل بودجه اي مي تواند به حسن اداره امور موسسه کندپي مي برند از طرف ديگر هر سال هزاران موسسه تنها در نتيجه نداشتن برنامه ريزي صحيح قبلي که ممکن بود نتايج زير را نشان دهد ور شکست مي شوند. 
۱٫ صنعت و تجارت موسسه، اصولاً مي بايد شروع  شود.  
۲٫ خطراتي در پيش بوده است که موسسه مي بايد براي مراجعه با آن به موقع آماده مي شد بررسي هاي به عمل آمده نشان مي دهد که از ميان شمار بسيار سازمان هاي ناموفق تنها گروهي انگشت شمار از بودجه و کنترل بودجه استفاده مي کردند. 





هدف هاي کنترل بودجه: 
۱٫ طرح ريزي سياست موسسه 
۲٫ هماهنگ کردن فعاليت هاي کليه قسمت ها به منظور تحقق بخشيدن به سياست موسسه به طوري که هر فعاليت به منزله جزئي از يک مجموعه سازگار و هماهنگ باشد. 
۳٫ کنترل کردن هر يک از عمليات به منظور دريافت بهترين نتيجه دست يافتني از آن. 
مهم ترين وظايف رئيس بودجه: 
۱٫ تعمير و ابلاغ دستور عمل بودجه به قسمت ها و ادارات با ذکر اطلاعات خواسته شده و آخرين تاريخ ارسال به کمسيون بودجه 
۲٫ تهيه اطلاعات راجع به عمليات دوره هاي گذشته و ارسال آن ها به روساي قسمت ها و ادارات به منظور کمک به بر آورد عمليات آينده.
۳٫ دريافت و کنترل بودجه هاي تفضيلي. 
۴٫ مذاکره با روساي ادارات و قسمت ها به منظور تجديد نظر در بودجه پيش نهادي. 
۵٫ مراقبت در جمع آوري به موقع بودجه هاي تفصيلي. 
۶٫ خلاصه بودجه هاي تفصيلي. 
۷٫ تلفيق خلاصه بودجه هاي تفصيلي در يک بودجه کل. 
۸٫ تسليم بودجه ها به کمسيون بودجه و اداي توضيحات لازم راجع به موارد خاص.
۹٫ ابلاغ اصطلاحاتي که توسط کمسيون بودجه در بودجه هاي پيش نهادي ادارات و قسمت ها به عمل آمده است به روساي مربوط. 
۱۰٫ تنظيم بودجه کل که اجزا آن به تصويب کميسيون بودجه رسيده است. 
۱۱٫ هماهنگ کردن مساعي همه مسئولان تنظيم بودجه تفصيلي. 
دوره بودجه: 
دوره    بودجه    عبارت   است از مدت    زماني که بودجه براي تعمير مي شود ، در صنايع مختلف انواع مختلف بودجه براي دوره هاي متفاوت، سه ماهه شش ماهه يا سالانه يا حتي دوره هاي طولاني تر تعمير مي شود. با اين حال غالباً بودجه ، هزينه هاي جاري براي دوره هاي يک ساله و بودجه هزينه هاي سرمايه براي دوره هايي طولاني تر مثلا ۵ ساله يا حتي ۱۰ ساله تهيه مي شود تعيين دوره بودجه معمولا به دو عامل بستگي دارد. 
۱٫ ماهيت و نوع کار موسسه: 
در موسساتي که هزينه هاي سرمايه اي مبالغ در خور ترجمي را تشکيل مي دهد و احتياج به برنامه ريزي دراز مدت دارد. مانند شرکت هاي هواپيمايي بودجه ها براي مدت طولاني مثلا ۵ ساله يا حتي ۱۰ ساله تمديد مي شود. در حالي که موسسه هايي که معاملاتشان جنبه فصلي دارد مثل بنگاه هاي تعمير مواد گوشتي دور، بودجه معمولا يک دوره فصلي کامل را در بر مي گيرد. 
۲٫ کنترل هزينه در آمدها: 
کنترل يک موسسه از طريق برنامه ريزي و کنترل هزينه ها و در آمد آن يکي از هدف هاي عمده کنترل بودجه اي است و براي اين منظور لازم است که گزارش هاي کوتاه مدت براي مقايسه  منظم در آمد ها و هزينه هاي واقعي با ارقام بودجه در دسترس باشد. بدين جهت در انتخاب دوره بودجه معمولا هر دو عامل فوق در نظر گرفته مي شود يعني بودجه ها براي دوره هاي دراز مدت تمديد مي شود و سپس به بودجه هاي کوتاه مدت ماهانه  و سه ماهه تقسيم مي گردد تا بتوان درآمد و هزينه ها را به طور موثر کنترل کرد. 


عامل محدود کننده: 
هنگام پيش بيني عمليات آينده غالبا به عاملي بر مي خوريم که ساير امکانات موسسه را تحت الشعاع قرار مي دهد و استفاده از آن ها را محدود مي کند. چنين عاملي را عامل محدود کننده يا عامل اصلي بودجه مي نامند، ميزان تاثير اين عامل بايد مقدمتا سنجيده شود تا حتي المقدور از هماهنگي و قابليت اجرايي بودجه هاي عملياتي اطمينان حاصل شود. 
يکي از هدف هاي کنترل بودجه عبارت است از هماهنگ کردن فعاليت کليه قسمت ها به منظور تحقق بخشيدن به سياست موسسه يکي از اقدامات عمده اي که در اين راه صورت مي گيرد عبارت است از ايجاد هماهنگي و سازگاري بين بودجه هاي توليد و فروش. به اين ترتيب اگر بر آورد فروش به ميزان چشمگيري از ظرفيت توليدي تجاوز کند، آن گاه ظرفيت توليدي عامل محدود کننده خواهد بود. در اين شرايط چنانچه ظرفيت کافي موجود نباشد مي توان براي توسعه آن برنامه ريزي دراز مدت به اجرا گذاشت و يا برنامه هاي کوتاه مدت براي اضافه کاري، نوبت کاري، واگذاري قسمتي از عمليات به پيمانکاري، يا نبود روش هاي کنترل به کار بست
بودجه هاي عملياتي:
بودجه اي گويند که مربوط به يکي از عمليات يا فعاليت موسسه باشد. مانند بودجه فروش: بودجه هاي عملياتي براي هر يک از فعاليت هاي موسسه جدا مي شود و از تلفيق و تلخيص  بودجه کل به دست مي آيد پذيرفته مي شود و ملاک عمل قرار مي گيرد- تعداد و نوع بودجه هاي عملياتي بستگي به نوع موسسه و تنوع عمليات آن دارد.
بودجه کل:
رئيس بودجه پس از تکميل بودجه هاي فرعي، آنها را در يک بودجه کل تلخيص و تلفيق مي کند. اين بودجه شامل جمع فروش ها و هزينه هاي بودجه اي است که در بودجه هاي فرعي مربوط درج شده است و به لين ترتيب تصوير کاملي از نتايج طرح ريزي شده براي دوره آينده را نشان مي دهد، به طوري که مي شود از مجموعه بودجه هاي فرعي، فقط آن هايي را که در درآمد موسسه تأثير ندارد و در بودجه کل منعکس نشده اند که عبارتند از بودجه استفاده از وسايل توليدي که بودجه هزينه هاي سرمايه اي و بودجه نقدي، بودجه کل در کميته بودجه بررسي مي شود و چنانچه مورد تصويب کميته قرار گيرد آن را براي تصويب نهايي به هيأت مديره مي فرستد. در اين مرحله ممکن است اصطلاحاتي در بودجه تقاضا شود و تغييرات مکرري ضرورت پيدا کند. ولي موقعي که بودجه به تصويب رسيد به منزله استانداردي است که بايد هر يک از دواير موسسه در دست يابي به آن کوشش کنند . هنگامي که بودجه براي تصويب  به هيأت مديره  فرستاده مي شود. معمولا يادداشت هايي نيز به آن ضميمه مي گردد که در آن علل بروز اختلافات عمده يا دوره هاي قبل توضيح داده مي شود.
روش هاي انعطلاف پذيري بودجه:
اساس بودجه بر پيش بيني در آمدها و هزينه هايي است. به همين جهت به هنگام اجراي بودجه، ممکن است نياز به تغيير اقلام بودجه ضرورت پيدا کند. تا گردش منظم کارهاي دولت دچار وقفه و رکود نگردد.

عتیقه زیرخاکی گنج