• بازدید : 56 views
  • بدون نظر
این فایل در ۱۳۶صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:

كاربرد مواد معدني در صنايع بويژه بعد از جنگ جهاني دوم رشد سريع پيدا كرده است.امروزه تعداد زيادي از انواع گوناگون سنگ و كاني و تركيبت آنها در صنايع به كار برده مي شودكه بين آنها ذغال سنگ جايگاه مخصوص به خود را دارد،كه در حال حاضر حيات بسياري از صنايع در گرو اين ماده معدني است.
در كشور ما كه اقتصادي وابسته به نفت داشته و دارد،بيشتر نگاهها معطوف به صنعت نفت بوده است و صنايع ديگر معدني رشد چنداني ننموده ويا به طور ناقص از اين صنايع بهره برداري گرديده است.
ناحيه‌پروده با وسعتي در حدود ۱۲۰۰ كيلومتر مربع در ۷۵ كيلومتري جنوب شهرستان طبس در محدوده عرض جغرافيايي َ۵۰  ْ ۳۲ تا َ ۰۵ ْ ۳۳و طول جغرافيايي َ ۴۵ ْ ۵۶ تا َ۱۵ ْ۵۷ قرار گرفته است . شكل هاي ۱-۱ و ۱-۲ موقعيت جغرافيايي پروده را نشان مي دهد .
ارتفاع متوسط ناحية‌زغالدار پروژه از سطح دريا ۸۵۰ متر مي باشد كه مرتفع ترين نقطة آن در غرب ۱۰۴۷+ متر و پست ترين آن در شرق۷۳۰+ متر قرار گرفته است . ناحية پروده جزء مناطق كويري با آب و هواي خشك و قاره‌اي محسوب مي شود كه نوسانات درجه حرارت شبانه روزي و ماهيانة آن زياد است .
حداكثر درجه حرارت شهر طبس در تابستان به ۴۵+ درجه ودر زمستان حداقل درجه حرارت به ۵- درجه مي رسد . اغلب ماههاي سال خشك و يا كم باران بوده و معمولاً‌در فصل زمستان و اوايل بهار باران نسبتاً كم مي بارد . درمنطقه مورد مطالعة رودخانه هاي داراي جريان دائمي نداريم و رودخانه‌هاي متعدد فصلي كه معمولاً جريان آب در آنها به هنگام بارندگي بصورت سيلاب مي باشد. ناحية زغالدار پروده عاري از پوشش گياهي بوده و تنها بوته هاي خار بصورت پراكنده به چشم مي خورد .


۱-۲- تاريخچه مطالعات 
 بررسي مناطق زغالدار طبس براي اولين بار در سال ۱۳۴۷ توسط اكيپ اعزامي از واحد كرمان آغاز شد .
به دنبال آن در سال ۱۳۴۹ كارشناسان روسي شركت ذوب آهن ايران به منظور تعيين كيفيت ، از لايه هاي زغالي ناحية نايبند نمونه برداري كردند .سپس در سالهاي ۱۳۵۲ و ۱۳۵۳ به منظور مطالعات جامعتر گروه هايي از كارشناسان روسي و ايراني به مناطق زغالدار اعزام گرديدند و در ارتباط با زغالخيزي  رسوبات ترياس ، ژرواسيك و كيفيت لايه‌اي زغالي مطالعاتي را انجام دادند .
بر اساس مطالعات ياد شده حدود گسترش رسوبات زغالدار ايران (‌مترياليس  ژرواسيك) در حوضة زغالدار طبس مشخص گرديد و وجود زغالهاي كك شو در نواحي شرق حوضچه (پروده – نايبند ) و زغالهاي حرارتي در ناحية غربي ( مزينو) مورد توجه قرار گرفت .
۱-۳-تكتونيك و ساختمان زمين شناسي حوضة طبس
 حوضة طبس بلوكي است نوري شكل كه بين گسلهاي نايبند –کلمردنائين واقع شده است . مشخصات اجمالي اين گسلها عبارتند از :

۱-۳-۱- گسل نايبند :
گسل نايبند با امتداد شمالي جنوبي از شرق حوضه عبور ميكند. اين گسل ۵۰۰ كيلومتر طول داشته و از نوع راستگرد مي باشد . شيب گسل بطرف شرق بوده و با عملكردي از نوع معکوس بلوك غرب را بالا برده است .
گسل نائيني به موازات گسل کلمردو با عملكردي عكس آن قرار گرفته است .
در حد فاصل گسلهاي اصلي نايبند و در جهتي تقريباً عمود بر آنها گسلهائي وجود دارند كه معمولاًدر نزديكي گسلهاي اصلي به طرف جنوب چرخشي مي نمايند .
اين گسلها از شمال به طرف جنوب عبارتند از : گسل پرورده (‌رستم )، گسل زنوغان ، گسل توري چاي و گسل قدير ، شيب تمامي اين گسلها به طرف جنوب بوده و به صورت رورانده عمل كرده اند .
سه ناحيه زغالي مجزا در حوضة‌طبس وجود دارند كه عبارتند از مزينو، نايبند و پروده
 

عتیقه زیرخاکی گنج