• بازدید : 33 views
  • بدون نظر
این فایل در ۱۲صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:

بهائیان اعتقاد دارند که دین و علم و عقل هماهنگ بوده و با یکدیگر تطابق دارند. از نظر بهائیان علم موهبت الهی است. از انجا که علم کاشف حقایق اشیاء است بهائیان علم را بزرگ‌ترین منقبت جهان می‌دانند. 
عبدالبهاء می‌گوید: «…دین با علم توأم است زیرا دین و علم هر دو حقیقت است اگر دین مخالف حقیقت باشد وهم است و هر مسئلهٔ دینی که مخالف علم صحیح و عقل کامل باشد شایان اعتماد نه. پس تقالید و رسوماتی که منافی علم و ترقّی است باید زائل نمود
عبدالبهاء دین را مروّج علم می‌داند و اظهار می‌دارد که هرگاه یک دین الهی ظهور کرده، علوم و فنون نیز توسط پیروان آن دین و حتی مردمان دیگر، پیشرفت زیادی حاصل نموده‌است. 
عبدالبهاء ، همچنین جهل و تقلید را موجب گمراهی و عامل اختلافات میان اقوام مختلف می‌داند و علم را سبب عزت و رفع بسیاری از مشکلات بشر معرفی می‌نماید . به علاوه مقام علما و فلاسفهٔ روشنفکر را عظیم می‌شمارد.
انواع علم
عبدالبهاء می‌گوید:
علم بر دو قسم است: علوم مادیه و علوم الهیه. علوم مادیه کشف اسرار طبیعت کند، علوم الهیه کشف اسرار حقیقت نماید. عالم انسانی باید تحصیل هر دو علم کند ؛ اکتفای به یک علم ننماید، زیرا هیچ پرنده‌ای بجناح واحد پرواز نکند. باید به دو بال پرواز نماید. … مقصود از علم لاهوتی (الهی) کشف اسرار الهی است، ادراک حقایق معنوی است.
تطابق علم و دین
دین بهائی تأکید می‌نماید که علم و دین تفکیک ناپذیرند ؛ اگر حقیقت یکی باشد، محال است که علم مطلبی را صحیح تلقی نماید ولی دین آن را حقیقت به حساب آورد. عبدالبهاء علم و عقل را میزان سنجش تلقی می‌کند و بیان می‌دارد که انسان باید دین را با عقل بسنجد و بفهمد.
ضعف عقل
طبق اعتقادات بهائی عقل انسان با تمام توانائی‌های انکارناپذیرش، نمی‌تواند کاملاً درست تصمیم بگیرد و اگر نتواند مطلبی را که دین می‌گوید ادراک نماید، قصور از دین نیست بلکه از عقل است. و تنها عقل کامل، عقل کلّی الهی است که ماوراء طبیعت است و محیط بر جمیع اشیاء است. این عقل فقط مخصوص مظاهر مقدسه‌است.
علم و دين
شايد اعتقاد آنها باعث شگفتي كساني شوند كه گمان مي‌كنند علم و دين دو راه سازش‌ناپذيرند. زندگي معنوي فضانوردان و هزاران دانشمند ديگر، سرّي را فاش مي‌كند كه در آن دين، كشفيات علمي را تقويت و حمايت مي‌كند. 
برنامة فضايي در تاريخ خود، فضانورداني را ديده است كه با بي‌باكي و بي‌پروايي اعتقادشان را با خود به فضا برده‌اند و حتي زماني كه آمريكايي‌ها با مسائلي دست و پنجه نرم مي‌كردند كه علم و دين را از هم جدا مي‌كرد – همانند مسائلي در باب آفرينش و تكامل – سازمان‌هاي بسياري به وجود آمدند كه مي‌خواستند پيشه و مهارت‌شان در علم را با اعتقادشان به خداوند درآميزند. 
فرانسيس كالينز، سرپرست مؤسسة ملي تحقيقات ژن انساني در مصاحبه‌اش با Beliefnet، وب‌سايت مختص موضوعات معنوي مي‌گويد: «من دريافته‌ام كه باورهاي مذهبي‌ام، درك و لذت‌ام را از علم پربارتر كرده است. وقتي چيزي را در ارتباط با ژن‌هاي انساني كشف مي‌كنم، يك حس شگفتي توأم با ترس دربارة رموز زندگي به من دست مي‌دهد. به خودم مي‌گويم، فقط خداوند اين چيزها را از قبل مي‌دانسته. اين احساسي شديداً تكان‌دهنده و زيباست كه به من كمك مي‌كند خدا را ستايش كنم. افزون بر اين علم را براي من ارضاكننده و ارزشمندتر مي‌كند.» 
در سال ۱۹۵۸ نخستين هفت فضانورد ناسا در يك كنفرانس خبري شركت كردند. در آنجا جان گلن گفته بود: «من در اين پروژه شركت كردم، چون احتمالاً اين پروژه نزديك‌ترين چيز به بهشت است و من مي‌خواستم از آن نهايت استفاده را بكنم.» 
در سال ۱۹۶۲، گلن نخستين آمريكايي‌اي بود كه دور مدار زمين گشت. در سال ۱۹۹۸، در سن هفتاد و هفت سالگي باز به فضا برگشت و گفت: «اين براي من غيرممكن است كه به چنين مخلوقي بنگرم در حالي كه به خدا ايمان نداشته باشم.» 
خدمة «آپولوي ۸» اولين شبي را كه گرد ماه چرخيدند، جشن گرفتند و در جشن‌شان «سفر تكوين Genesis» – اولين كتاب مقدسي كه خلقت را تشريح مي‌كند – خواندند. اولين وعدة غذايي بر روي ماه هم عشاي رباني بود كه، باز آلدرين (Buzz Aldrin)با خود برده بود. مذهب (دين) در آخرين مأموريت كلمبيا هم در سفينه حاضر بود. 
مخلوقي زيبا 
هازبند، مهندسي كه اولين پرواز فضايي خود را در سال ۱۹۹۹ انجام داد در مصاحبه با شبكه فرسنو بي (Fresno Bee) گفته بود: «من يك مسيحي معتقد و سرسخت هستم. از اين پنجره به بيرون نگاه مي‌كنم، به اين مخلوق زيبايي كه خداوند آفريده است.» 
تنها عدة اندكي از دانشمندان، فضانورد مي‌شوند، اما بسياري از آنان كارشان را با همان واژه‌هاي حيرت‌آوري توصيف مي‌كنند كه فضانوردان به كار مي‌برند. 
كيتي فرگوسن نويسندة كتاب‌هاي علمي و نويسندة كتابي دربارة يوهانس كپلر [پروتستان لوتري آلماني قرن ۱۷ كه قوانين حركت سياره‌اي را كشف كرد. اين قوانين به نام او نامگذاري شده‌اند] مي‌گويد: «مطالعة واقعي علم و طبيعت، محقق را به سوي حسي از سرگشتگي و كوچكي انسان در برابر ذهني بسيار بزرگ‌تر سوق مي‌دهد. بسياري از اين محققان خواهند گفت كه كمتر مي‌توان مثالي چنين باشكوه از نبوغ خداوند در خلقت بياوريم. مثالي شكوهمندتر از تكامل.» 
برخي دانشمندان تئوري «نيت هوشمند» و يا ساير توضيحات علمي‌اي را كه قائل به يك خالق هستند مي‌پذيرند. سايرين ايمان و علم را با اصرار بر اين نكته تطبيق مي‌دهند كه به گفتة كالينز «خداوندگاري خالق، اين روند را طرح‌ريزي مي‌كند»، روند تكامل در حركت را. 
كالينز در گفت‌وگويي با Beliefnet گفته بود: «اين يك گمان پذيرفته شده است كه مردمان معتقد، حتماً خل شده‌اند يا به كله‌شان زده است.» هنگامي كه دانشمندان به زنان و مردان اهل ايمان مشكوك هستند، اهل ايمان هم گاهي به اهل علم دشمني مي‌ورزند. 
دان مونرو، مدير اجرايي [سازمان] ارتباط علمي آمريكا كه ۲۴۰۰ عضو دارد نيمة دهة ۱۹۶۰ را به ياد مي‌آورد، زماني كه دانشجوي كارشناسي رشتة فيزيولوژي سلولي بود و كشيش‌اش به او گفته بود كه او نمي‌تواند بفهمد چگونه يك مسيحي مي‌تواند يك زيست‌شناس بشود. مونرو مي‌گويد: «اين حرف كشيش نفسم را بند آورد. همسرم درست پشت من ايستاده بود و او هم به نفس‌تنگي افتاد. به منزل رفتم و درباره‌اش فكر كردم و هنوز هم كه بيش از ۳۰ سال مي‌گذرد، به آن فكر مي‌كنم.» 
مركز علوم طبيعي و اديان در بركلي كاليفرنيا هم با پرسش‌هاي هستي‌شناختي دست و پنجه نرم مي‌كند و از سال ۱۹۹۵ تشكلي را در واشنگتن با نام «گفت‌وگو دربارة علم، اخلاق و دين» ترتيب داده است. اين گروه بزرگ‌ترين انجمن علمي عمومي جهان است و مجلة علم (Science) را منتشر مي‌كند. 
 
زمينه‌هاي مشترك 
برخي عقيده دارند فاصلة ميان علم و دين در حال كم شدن است. ويليام فيليپس برندة جايزة نوبل فيزيك در سال ۱۹۹۷ است. او موفق به سرد كردن و به تله انداختن اتم‌ها به كمك ليزر شده است. او مي‌گويد، اين بينش كه علم و دين در درگيري متقابل با يكديگر هستند در حال كم‌رنگ شدن است. در عوض اين ديدگاه كه علم و دين، هر دو «چيزهاي مهمي دربارة زندگي و جهان كاينات دارند كه به ما مي‌گويند و گاهي تو نياز داري كه با هر دوي‌ آنها مشورت كني تا بهترين پاسخ را بيابي» در حال افزايش است. فيليپس استاد دانشگاه مريلند است و گاهي روزهاي يكشنبه در مدرسة كليساي محل اقامتش تدريس مي‌كند. 
اي‌لين او. دانو استاد فيزيك دانشگاه سنت ‌لورنس كانتون در نيويورك، اخيراً فرصت مطالعاتي خود را در رصدخانة واتيكان ايتاليا به پايان رسانده است. او مي‌گويد: «‌اكنون مردم به ايمان دانشمندان علاقة افزوني نشان مي‌دهند و دانشمندان ايمان خود را مي‌جويند و از آن سخن مي‌گويند. ما در حال حركت به دوره‌اي هستيم كه علم و دين قطبيت كمتري دارند.»

عتیقه زیرخاکی گنج