• بازدید : 118 views
  • بدون نظر
این فایل قابل ویرایش می باشد وبه صورت زیر تهیه شده وشامل موارد زیر است:

بازيافت ضايعات پلاستيكي در شهرهاي ايران غيراصولي و بدون هيچ گونه كنترل و برنامه‌ريزي منطقي صورت مي‌گيرد. حجم بسياري از مواد پلاستيكي را دوره‌گردها از گوشه و كنار شهرها و حتي از درون نهرهاي فاضلاب جمع‌آوري و روانه هزاران كارگاه كوچك غيربهداشتي مي‌كنند.
پايگاه اطلاع‌رساني شهرسازي و معماري: حيات، رشد و توسعه صنايع در گرو وجود صرفه اقتصادي طرح‌هاي صنعتي است. صنعت بازيافت نيز از اين قاعده مستثني نيست و به نظر مي‌رسد بايد به موازات بررسي زيست محيطي و بهداشتي، به عوامل اقتصادي بازيافت محصولات توجه شود
پلاستيك ماده شيميايي است كه از نفت خام تهيه و مواد مختلفي به آن اضافه مي‌شود. PVC يكي از انواع پلاستيك‌هاست كه حاوي عنصر كلر است و از نظر زيست محيطي خطرات بسياري را در بر دارد. هنگام توليد و تهيه پلاستيك مواد سرطان‌زا وارد محيط مي‌شوند در صورت آتش گرفتن اين ماده ، مواد خطرناكي از آن متصاعد شده و محيط را مي آلايند .
دست اندركاران صنعت بازيافت معتقدند بازيافت پلاستيك با توجه به هزينه بالاي آن و ساير هزينه‌هاي وابسته توجيه اقتصادي مناسبي ندارد. اما در عين حال با توجه افزايش جمعيت و به تبع آن افزايش ميزان توليد زباله‌هاي پلاستيكي بازيابي اين بخش از پسماند ها نيز ضرورتي انكار نا پذير است.
از سوي ديگر بازيافت زباله هاي پلاستيكي در صورتي كه در يك فرايند نظام يافته قرار گيرد و كنترل شود مي تواند در اشتغالزايي و تامين حفظ سلامت و بهداشت محيط زيست تاثير گذار باشد. 
دكتر «منيره مجلسي‌نصر»، عضو هيات علمي و مدير گروه بهداشت محيط دانشگاه شهيد بهشتي  يكي از مشكلات مهم توسعه شهري و صنعتي را مساله دفع مواد زائد جامد مي‌داند و معتقد است بسياري از كشورها در زمينه‌ مديريت اين مواد با مشكل مواجه و نيازمند راه‌حل‌هاي جامع و كاربردي هستند. 
به گفته اين كارشناس بر پايه «دستور كار ۲۱ » كنفرانس «ريو» در سال ۱۹۹۲، اگر اقدامات لازم در زمينه مواد زائد صورت نگيرد با توجه به تغيير جمعيت از ۳/۵ ميليارد نفر در سال ۱۹۹۲ به ۵/۸ ميليارد نفر در سال ۲۰۲۵ ميلادي، ميزان مواد زائد توليدي از نظر حجمي به ۴ تا ۵ برابر مي‌رسد. 
اين امر در ايران نيز با افزايش روزافزون جمعيت و گسترش مداوم شهرها از يك سو و توسعه فعاليت‌هاي صنعتي، تجاري و خدماتي از سوي ديگر منجر به توليد مقادير زيادي مواد زائد جامد شهري شده كه در بيشتر مواقع با توجه به كمبود امكانات و بودجه، مشكلات بسياري را در پي داشته است. 
دكتر «هايده شيرازي»، مدير عامل سازمان بازيافت و تبديل مواد كرمانشاه از ديگر كارشناساني است كه معتقد است جمع‌آوري پسماندها در بسياري از شهرهاي ايران، حتي در شهرهاي بزرگ، به دليل فقدان برنامه‌ريزي مناسب با افزايش پسماندهاي ناشي از تجمع جمعيت (افزايش مهاجرت و جمعيت) و تغيير الگوهاي مصرف (استفاده از مواد يك بارمصرف پلاستيكي) به معضل بزرگي تبديل شده است. امروزه مديريت پسماند ديگر فقط منحصر بر جمع‌آوري پسماندها نيست، بلكه جمع‌آوري پسماندها يكي از حلقه‌‌هاي مهم مديريت آن يعني آموزش، تفكيك، جمع‌آوري، بازيافت و پردازش است .
وي مي‌افزايد: «اگر امكانات تفكيك پسماندها در مبدا (استقرار مخازن) فراهم شود، ولي امكانات مناسب جمع‌آوري پسماند فراهم نشود، اجراي برنامه آموزشي براي تفكيك پسمانده ها موفق نخواهد بود و علاوه بر آلودگي‌هاي زيست‌محيطي، هزينه‌هاي پردازش پسماندها _ به عنوان جايگزين دفن _ بيشتر خواهد شد.» 
روش‌ها و صنايع بازيافت پلاستيك در ايران
مواد زايد پلاستيكي در سه مرحله توليد و وارد چرخه زباله مي‌شوند؛ در جريان توليد مواد خام، ساخت كالا و مصرف. دكتر «نعمت‌الله جعفرزاده» دكتر در مهندسي بهداشت محيط معتقد است: «در شروع اين فرايند، يعني مرحله بهره‌برداري از مواد اوليه، موادي توليد مي‌شود كه كيفيت چندان بالايي ندارند و به آنها مواد دورريز مي‌گويند. بعد از اين مرحله، مقداري از مواد خام در مراحل توليد كالاهاي پلاستيكي به مواد زايد تبديل مي‌شوند. مثلا در كارگاه‌هايي كه با استفاده از دستگاه‌هاي تزريق پلاستيك انواع مختلف پلاستيك‌هاي بادي و تزريقي توليد مي‌شود، درصدي از محصول كيفيت مطلوبي ندارد كه بايد از چرخه توليد كنار گذاشته شود. در مرحله دوم ساخت و هنگام تبديل محصول به ابعاد استاندارد، مقداري مواد دورريز توليد و در مرحله مصرف نيز مقداري ضايعات پلاستيكي مثل بطري‌هاي پلاستيكي و جز اينها توليد مي‌شود. بنابراين بسته به نوع صنعت و مصرف، انواع مختلف مواد پلاستيكي در زباله‌ها يافت مي‌شوند.» 
تركيبات عمده مواد پلاستيكي در زباله‌هاي شهري شامل مواد پلاستيكي مثل پي‌وي‌سي، پلي‌اتيلن، پلي‌آيمدها و پلي‌استايرن است. اين مواد به دليل كاربرد زياد در صنايع بسته‌بندي، ظروف يك‌بار مصرف و لوازم خانگي به مقدار زيادي در زباله‌هاي شهري يافت مي‌شوند. بنابراين صنايع بازيافتي بايد حول محور اين مواد شكل گيرند.» 
با وجود گذشت حدود ۳۵ سال از عمر صنعت پتروشيمي در ايران، بازيافت پلاستيك به دليل وجود منابع سرشار نفت و ارزاني مواد اوليه پلاستيك تا قبل از انقلاب اسلامي مورد توجه صنايع قرار نگرفت. بعد از انقلاب و به خصوص در زمان جنگ تحميلي، محاصره اقتصادي و كاهش درآمدهاي نفتي و در نتيجه افزايش قيمت مواد پلاستيكي تعدادي از كارخانه‌ها به فكر استفاده از ضايعات پلاستيكي و استفاده مجدد از مواد پلاستيكي افتادند. بدين طريق آهسته آهسته صنعت بازيافت پلاستيك رونق گرفت. در حال حاضر بسياري از كارخانه‌هاي كشور با استفاده مجدد از مواد پلاستيكي به عنوان جبران‌كننده در خريد مواد خام اوليه صرفه‌جويي مي‌كنند. 

 
مراحل بازيافت ضايعات پلاستيكي
پس از جمع‌آوري پلاستيك‌هاي ضايعاتي، كه بيشتر توسط افراد دوره‌گرد، به اصطلاح عاميانه آن، «نمكي‌ها»، انجام مي‌شود، اشخاصي به نام «آسيابي خرها» آنها را خريداري مي‌كنند. در مرحله بعد، تعدادي از كارگران كه مسئول تفكيك پلاستيك‌ها بر مبناي رنگ و جنس آنهايند جداسازي پلاستيك‌ها را آغاز مي‌كنند. اين كارگران به طور معمول پلاستيك‌ها را از نظر جنس به دو نوع بادي و تزريقي و نيز از نظر رنگ‌بندي به انواع بي‌رنگ، سفيد، قرمز، آبي و مشكي تقسيم مي‌كنند. 
جعفرزاده معتقد است: «در ساختمان پلاستيك‌هاي بادي مانند پلي‌اتيلن، پلي وينيل كلرايلد بسيار فشرده وجود دارد و به همين دليل اينها انواع خشك و شكننده‌اند در حالي كه پلاستيك‌هاي تزريقي مانند پلي‌اتيلن با تراكم پايين، و پلي‌اتي‌تري‌فتالات نرم‌تر و انعطاف‌پذيرترند. هدف اصلي از جداسازي اين دو نوع مواد از يكديگر آن است كه كيفيت حاصل از مخلوط كردن اين دو نوع پلاستيك مطلوب نيست و مخلوط حاصل به صورت شن‌ريزه از دستگاه بيرون مي‌آيد.» 
از نظر رنگ‌بندي نيز ارزش ريالي پلاستيك‌ها متفاوت است به هر ميزان كه از طرف مواد بي‌رنگ و يا با رنگ روشن به طرف رنگ‌هاي تيره‌تر مي‌رويم از ارزش ريالي پلاستيك‌ها كاسته مي‌شود، به اين معني كه پلاستيك‌هاي بي‌رنگ يا كريستالي بالاترين قيمت و پلاستيك‌هاي كدر و متمايل به رنگ مشكي پايين‌ترين قيمت را دارند. 
در مرحله بعدي، پلاستيك‌هاي جدا شده را در يك آسياي بزرگ مي‌ريزند و آنها را به صورت تكه‌هاي بسيار ريز (چيپس) خرد مي‌كنند. پلاستيك‌هاي خرد شده در اين مرحله آماده فروش به كارخانه‌هاي بازيافت پلاستيك هستند. 
در كارخانه و در نخستين مرحله، پلاستيك‌هاي خرد و ريز در يك ظرف شستشو قرار مي‌گيرند و پس از شست و شو در يك سبد خشك كن پخش مي‌شوند. در قسمت زيرين اين سبد يك منبع حرارت‌زا با گرماي ملايم قرار دارد.» 
وي با توصيف اين مراحل مي‌افزايد: «پس از اين كه پلاستيك‌ها خشك شدند، در دستگاه «اكسترودر»، قرار مي‌گيرند. اين دستگاه شبيه به چرخ گوشتي بزرگ است، با اين تفاوت كه ناحيه مياني آن مجهز به سيستم‌هاي حرارت‌زا (منظور از سيستم‌هاي حرارت‌زا، تعدادي المنت با مقاومت بالاست كه توان توليد حرارت بسيار زيادي را دارند. حرارت‌زا، تعدادي المنت با مقاومت بالاست كه توان توليد حرارت بسيار زيادي را دارند). حرارتي كه اين سيستم ايجاد مي‌كند به طور متوسط بين ۲۵۰ تا ۱۵۰ درجه سانتي‌گراد است. به كمك حرارت توليد شده، پلاستيك‌هاي خرد و ريزقبلي به صورت خميري از داهانه «اكسترودر» خارج مي شوند (اصطلاح رايج براي اين خمير «كلوچه» است).
از آن جا كه وجود خرده‌هاي چوب و كاغذر و غيره در اين مرحله باعث خراب شدن جنس توليدي مي‌شود، يك قوري استيل با چشمه هاي بسيار ريز در محل خروج خميرپلاستيك از دستگاه قرار داده شده تا به عنوان صافي عمل كند. چون مواد به شكل مذاب خراج مي‌شوند، اين مواد اضافي گرفته مي‌شود. هر چند مدت يك بار نيز براي تميز كردن قوري آن را مي‌سوزانند.»
جعفرزاده مراحل نهايي كار را اين گونه بيان مي‌كند: «خميرها (كلوچه‌ها) را در يك ظرف آب قرار مي دهند تا سرد و سفت شوند و بعد آنها را در داخل آسيا مي‌ريزند. اين دستگاه خمير سفت شده را به گلوله‌ها و گويچه‌هاي پلاستيكي (گرانول) كه نسبتا ريز و خرد هستند تبديل مي‌كند. اين گويچه‌هاي پلاستيكي (گرانول‌ها) را مي‌توان ماده خام ثانوي تلقي كرد. در مرحله نهايي، اين گرانول‌ها را در دستگاه‌هاي قالب‌گيري مي‌ريزند و محصول مورد نظر در قالبي كه از قبل طراحي شده است تولدي مي‌شود. محصولاتي را كه در مرحله قالب‌گيري به شكل نامطلوب و ناقص توليد مي‌شوند، دوباره آسياب مي‌كنند و مورد استفاده قرار مي‌دهند.»
  • بازدید : 38 views
  • بدون نظر

دانلود پروژه پایان نامه ورد بازیافت مواد رو براتون گذاشتم.

دانلود این فایل می تواند کمک ویژه ای به شما در تکمیل یک پایان نامه ی کامل و قابل قبول و ارایه و دفاع از آن در سمینار مربوطه باشد.
برخی از عناوین موجود در این مقاله : 
۱- بازيافت پلاستيك از نمكي‌ها تا كارگاه‌ها
۲- مراحل بازيافت ضايعات پلاستيكي
۳- ميزان بازيافت مواد پلاستيكي در تهران
و بسیاری موارد دیگر…
امیدوارم این مقاله مورد استفاده شما دوستان عزیز قرار بگیره.


بازيافت پلاستيك از نمكي‌ها تا كارگاه‌ها

بازيافت ضايعات پلاستيكي در شهرهاي ايران غيراصولي و بدون هيچ گونه كنترل و برنامه‌ريزي منطقي صورت مي‌گيرد. حجم بسياري از مواد پلاستيكي را دوره‌گردها از گوشه و كنار شهرها و حتي از درون نهرهاي فاضلاب جمع‌آوري و روانه هزاران كارگاه كوچك غيربهداشتي مي‌كنند.

پايگاه اطلاع‌رساني شهرسازي و معماري: حيات، رشد و توسعه صنايع در گرو وجود صرفه اقتصادي طرح‌هاي صنعتي است. صنعت بازيافت نيز از اين قاعده مستثني نيست و به نظر مي‌رسد بايد به موازات بررسي زيست محيطي و بهداشتي، به عوامل اقتصادي بازيافت محصولات توجه شود. چرخه بازيافت مواد چرخه‌اي بسيار طولاني و هزينه‌بر است و دراين ميان بازيافت پلاستيك با توجه به زياد بودن هزينه بهره‌برداري و ساير هزينه‌هاي ساليانه نسبت به سود حاصل از فروش محصول بازيافتي به نام «گرانول» توجيه اقتصادي مناسبي ندارد .
پلاستيك ماده شيميايي است كه از نفت خام تهيه و مواد مختلفي به آن اضافه مي‌شود.
PVC يكي از انواع پلاستيك‌هاست كه حاوي عنصر كلر است و از نظر زيست محيطي خطرات بسياري را در بر دارد. هنگام توليد و تهيه پلاستيك مواد سرطان‌زا وارد محيط مي‌شوند در صورت آتش گرفتن اين ماده ، مواد خطرناكي از آن متصاعد شده و محيط را مي آلايند .
دست اندركاران صنعت بازيافت معتقدند بازيافت پلاستيك با توجه به هزينه بالاي آن و ساير هزينه‌هاي وابسته توجيه اقتصادي مناسبي ندارد. اما در عين حال با توجه افزايش جمعيت و به تبع آن افزايش ميزان توليد زباله‌هاي پلاستيكي بازيابي اين بخش از پسماند ها نيز ضرورتي انكار نا پذير است.
از سوي ديگر بازيافت زباله هاي پلاستيكي در صورتي كه در يك فرايند نظام يافته قرار گيرد و كنترل شود مي تواند در اشتغالزايي و تامين حفظ سلامت و بهداشت محيط زيست تاثير گذار باشد.
دكتر «منيره مجلسي‌نصر»، عضو هيات علمي و مدير گروه بهداشت محيط دانشگاه شهيد بهشتي  يكي از مشكلات مهم توسعه شهري و صنعتي را مساله دفع مواد زائد جامد مي‌داند و معتقد است بسياري از كشورها در زمينه‌ مديريت اين مواد با مشكل مواجه و نيازمند راه‌حل‌هاي جامع و كاربردي هستند.
به گفته اين كارشناس بر پايه «دستور كار ۲۱ » كنفرانس «ريو» در سال ۱۹۹۲، اگر اقدامات لازم
در زمينه مواد زائد صورت نگيرد با توجه به تغيير جمعيت از ۳/۵ ميليارد نفر در سال ۱۹۹۲ به ۵/۸ ميليارد نفر در سال ۲۰۲۵ ميلادي، ميزان مواد زائد توليدي از نظر حجمي به ۴ تا ۵ برابر مي‌رسد.
اين امر در ايران نيز با افزايش روزافزون جمعيت و گسترش مداوم شهرها از يك سو و توسعه فعاليت‌هاي صنعتي، تجاري و خدماتي از سوي ديگر منجر به توليد مقادير زيادي مواد زائد جامد شهري شده كه در بيشتر مواقع با توجه به كمبود امكانات و بودجه، مشكلات بسياري را در پي داشته است.
دكتر «هايده شيرازي»، مدير عامل سازمان بازيافت و تبديل مواد كرمانشاه از ديگر كارشناساني است كه معتقد است جمع‌آوري پسماندها در بسياري از شهرهاي ايران، حتي در شهرهاي بزرگ، به دليل فقدان برنامه‌ريزي مناسب با افزايش پسماندهاي ناشي از تجمع جمعيت (افزايش مهاجرت و جمعيت) و تغيير الگوهاي مصرف (استفاده از مواد يك بارمصرف پلاستيكي) به معضل بزرگي تبديل شده است. امروزه مديريت پسماند ديگر فقط منحصر بر جمع‌آوري پسماندها نيست، بلكه جمع‌آوري پسماندها يكي از حلقه‌‌هاي مهم مديريت آن يعني آموزش، تفكيك، جمع‌آوري، بازيافت و پردازش است .
وي مي‌افزايد: «اگر امكانات تفكيك پسماندها در مبدا (استقرار مخازن) فراهم شود، ولي امكانات مناسب جمع‌آوري پسماند فراهم نشود، اجراي برنامه آموزشي براي تفكيك پسمانده ها موفق نخواهد بود و علاوه بر آلودگي‌هاي زيست‌محيطي، هزينه‌هاي پردازش پسماندها _ به عنوان جايگزين دفن _ بيشتر خواهد شد.»
روش‌ها و صنايع بازيافت پلاستيك در ايران
مواد زايد پلاستيكي در سه مرحله توليد و وارد چرخه زباله مي‌شوند؛ در جريان توليد مواد خام، ساخت كالا و مصرف. دكتر «نعمت‌الله جعفرزاده» دكتر در مهندسي بهداشت محيط معتقد است: «در شروع اين فرايند، يعني مرحله بهره‌برداري از مواد اوليه، موادي توليد مي‌شود كه كيفيت چندان بالايي ندارند و به آنها مواد دورريز مي‌گويند. بعد از اين مرحله، مقداري از مواد خام در مراحل توليد كالاهاي پلاستيكي به مواد زايد تبديل مي‌شوند. مثلا در كارگاه‌هايي كه با استفاده از دستگاه‌هاي تزريق پلاستيك انواع مختلف پلاستيك‌هاي بادي و تزريقي توليد مي‌شود، درصدي از محصول كيفيت مطلوبي ندارد كه بايد از چرخه توليد كنار گذاشته شود. در مرحله دوم ساخت و هنگام تبديل محصول به ابعاد استاندارد، مقداري مواد دورريز توليد و در مرحله مصرف نيز مقداري ضايعات پلاستيكي مثل بطري‌هاي پلاستيكي و جز اينها توليد مي‌شود. بنابراين بسته به نوع صنعت و مصرف، انواع مختلف مواد پلاستيكي در زباله‌ها يافت مي‌شوند.»
تركيبات عمده مواد پلاستيكي در زباله‌هاي شهري شامل مواد پلاستيكي مثل پي‌وي‌سي، پلي‌اتيلن، پلي‌آيمدها و پلي‌استايرن است. اين مواد به دليل كاربرد زياد در صنايع بسته‌بندي، ظروف يك‌بار مصرف و لوازم خانگي به مقدار زيادي در زباله‌هاي شهري يافت مي‌شوند. بنابراين صنايع بازيافتي بايد حول محور اين مواد شكل گيرند.»
با وجود گذشت حدود ۳۵ سال از عمر صنعت پتروشيمي در ايران، بازيافت پلاستيك به دليل وجود منابع سرشار نفت و ارزاني مواد اوليه پلاستيك تا قبل از انقلاب اسلامي مورد توجه صنايع قرار نگرفت. بعد از انقلاب و به خصوص در زمان جنگ تحميلي، محاصره اقتصادي و كاهش درآمدهاي نفتي و در نتيجه افزايش قيمت مواد پلاستيكي تعدادي از كارخانه‌ها به فكر استفاده از ضايعات پلاستيكي و استفاده مجدد از مواد پلاستيكي افتادند. بدين طريق آهسته آهسته صنعت بازيافت پلاستيك رونق گرفت. در حال حاضر بسياري از كارخانه‌هاي كشور با استفاده مجدد از مواد پلاستيكي به عنوان جبران‌كننده در خريد مواد خام اوليه صرفه‌جويي مي‌كنند. 

این فقط قسمتی از متن مقاله بود برای دریافت کل متن مقاله،لطفا آنرا خریداری کنید.

  • بازدید : 99 views
  • بدون نظر
این فایل در ۱۵صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:

این فایل به صورت طرح توجیهی راه ادازی شده وشامل موارد زیر است:

موضوع طرح : بازيافت مواد پلاستيكي ، توليد نايلون و چاپ روي آن 
ظرفيت : – توليد گرانول از ضايعات پلاستيكي و نايلون ۳۰۰ تن
           – توليد نايلون و نايلكس و چاپ روي آن ۱۵۰ تن
مجوز هاي لازم: اعلاميه تاسيس 
سرمايه گذاري كـل: ۱۸۵۱ ميليون ريال
سهم آوردة متقاضي: ۲۰۱ ميليون ريال
سهم تسهيلات: ۱۶۵۰ ميليون ريال
دورة بازگشـت سرمايه: ۴/۲ سال ( معادل ۲۹ ماه )
سود ويژه : ۶۶۴ ميليون ريال
ميزان اشتغالزايي : بيست نفر
جمع‌آوري زباله هاي قابل بازيافت علاوه بر جلوگيري از آلودگي محيط زيست ، در صورت جدا سازي مي‌تواند به عنوان مواد اوليه بسياري از كارخانجات توليدي به حساب آيد. جمع‌آوري ضايعات پلاستيكي و وارد كردن آن در چرخه توليد مي‌تواند علاوه بر ايجاد اشتغال و به كار گيري سرمايه هاي سرگردان در زمينه توليد برخي محصولات پلاستيكي از قبيل توليد تابلوهاي راهنمايي و رانندگي ،‌توليد سطل هاي زباله و …. استفاده گردد.
      مراحل بازيابي ضايعات پلاستيكي بشرح زير مي‌باشد:
      1-دسته بندي ضايعات : پس از جمع‌آوري بايد ضايعات بر حسب نوع مواد از قبيل پلي پروپيلن و پلي اتيلن و نرمي و سختي دسته بندي گردند.
      2-خرد كردن و آسياب كردن : مواد نرم و مواد سخت بايد بطور جداگانه و توسط آسياب خرد گردند. اندازه ذرات به دست آمده معمولا تغيير مي‌نمايد و بر اساس شرايط مصرف آن معمولا اندازه اي كه مصرف مي‌شود داراي اندازه اي كمتر از يك اينچ مي‌باشد.
      3-شستشو : ذرات به دست آمده از مرحله دوم بايد مورد شستشو قرار گيرند ، ذرات سخت را مي‌توان در ماشين هاي شستشوي آبي تميز نمود به اين منظور مي‌توان از پودر كربنات سديم يا پودرهاي شوينده معمولي استفاده نمود.
     4- آب گيري و خشك كردن: ذرات شستشو شده داراي آب و رطوبت هستند و بنابر اين آب آنها بايد گرفته شود و در كوره حرارتي رطوبت زدايي شوند.
     5-گرانول كردن : براي آماده كردن ذرات آسيابي جهت استفاده در فرايندهاي پايين دستي و يا به منظور كامپاوند كردن با مواد دست اول ،‌ ذرات آسياب شده تميز بايد به شكل گرانول در آيند. اكسترودرهاي مورد استفاده جهت گرانول سازي سه نوع هستند كه براي PVC يا PET و متفرقه بكار مي‌روند.
    ماشين مورد استفاده جهت كار بر روي ضايعات ثانويه عبارت از سيستم برش سرد مي‌باشد . در مرحله گرانول سازي مي‌توان رنگينه ها و يا رنگدانه ها را به پلاستيك افزود. ماشين مورد استفاده جهت كار بر روي ضايعات اوليه سيستم برشي است كه به وسيله گاز خنك خواهد شد.
      ضمن اينكه نياز اين طرح براي بكارگيري نيروهاي متخصص و فاقد تخصص فرصت مناسبي را براي اشتغال نيروهاي متخصص و آموزش افراد كم تخصص در حين كار ايجاد نمايد، ضمن اينكه با توجه به  ماهيت اين فعاليت توليدي مي‌توان از نيروي كار بانوان در رده‌هاي تخصصي و كارگري نيز  بنحو مقتضي استفاده نمود.    

عتیقه زیرخاکی گنج