• بازدید : 32 views
  • بدون نظر
این فایل در ۲۰صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:

دعا كردن يكي از بهترين اعمالي است كه هم خداوند كريم در قرآن و هم پيامبر اكرم (ص) و امامان معصوم (ع) سفارش بسيار نموده اند. 
آيات قرآن راجع به دعا كردن 
۱ـ (اعراف آيه ي ۸۰): براي خدا نامهاي نيك است پس او را به وسيله آن ها بخوانيد و دعا كنيد. 
۲ـ (غافر آيه ي ۶۰):  مرا بخوانيد و درخواست كنيد تا پاسخ دهم.
۳ـ (انعام آيه ي ۵۳):  اي پيامبر نبايد آنان را كه هر صبحگاه و شبانگاه خدا را مي خوانند از پيش خود براني. 
۴ـ (فرقان آيه ي ۷۷):   اي رسول من بگو اگر به سوي خدا متوجه نشويد و دعا نكنيد پروردگارم به شما اعتنا نخواهد كرد. 
«سخنان ائمه ي معصومين راجع به دعا» 
 رسول اكرم (ص): دعا حربه ي مومن است براي رفع دشمنان و عمود دين است كه به آن دين مومن برپا است و نور آسمان و زمين است. (بحار النوار جلد ۹۳ص ۲۸۸)
امام صادق (ع): دعا همان عبادتي است كه خداوند درباره اش فرموده همان كساني كه از عبادت و پرستش من تكبر كنند به زودي با ذلت و خواري وارد جهنم خواهند گشت پس فرمود دعا كن، خدا را بخوان و مگو كارها بر حسب تقدير الهي انجام خواهد شد. (وسائل الشيعه)
پيامبر اكرم (ص):  ناتوان ترين مردم كسي است كه از دعا كردن ناتوان باشد. (مشكاه الانوار)
امام رضا (ع): دعا از نيزه كارگرتر است و دعا بر مي گرداند قضا را هر چند از آسمان نازل شده باشد و محكم شده باشد و دعا كليد همه ي رحمت ها است. 
امام صادق عليه السلام: خداوند عزو جل خوشش نمي آيد كه بندگانش از همديگر خواهش و درخواست كنند و همين مطب را درباره ي خودش دوست دارد چون خداوند عز و جل خوشش نمي آيد كه از او سوال و درخواست كنند و نعمتهاي خداوندي را از روي بخواهند. (ص ۱۱۰۹، ح ۲، ب ۲۰)
امام محمد باقر عليه السلام: هيچ چيزي نزد خدا برتر از سوال و درخواست آن چه كه در نزد اوست 
نمي باشد. 
رسول اكرم (ص): كسي كه به دعا توفيق يابد، بدبختي ندارد و وقتي خدا توفيق خود را براي دعا فراهم نمود علامت آن است كه درهاي رحمت را بروي او گشوده است. (وسائل الشيعه)
امام صادق (ع): هنگامي كه بنده ي مومن دعا كند خداوند عز و جل به فرشتگان گويد با اين كه دعاي اين بنده مستجاب است در عين حال حاجتش را ديرتر برآوريد چون من دوست دارم آوازش را بشنوم. 
امام رضا (ع): به اصحاب خود فرمود بر شما باد به سلاح انبياء گفتند: سلاح انبياء چيست؟ فرمود: دعا.
امام موسي كاظم (ع): فرمود كه از براي هر مرض دوا و دعائيست. هرگاه خداي تعالي به خاطر بيمار رساند كه دعا كند به تحقيق اذن داده است در شفاي او. 

«فوايد:»
فوايد دعا از سخنان ائمه معصومين (ع) 
امام صادق (ع): همانا بنده ي مؤمني درباره ي حاجتي خداي خود را خوانده و دعا مي كند. در آن حال خداوند عز و جل به فرشتگان گويد: حاجت او را ديرتر برآوريد چون مشتاق شنيدن صداي او هستم و در روز قيامت خدا عز و جل به آن بنده خواهد گفت: بنده ي من دعا كردي و من برآوردن حاجت تو را مدتي به تأخير اندختم و ثواب ديرتر برآوردن حاجتت الان چنين و چنان خواهد و درباره ي فلان مطلب دعا كردي باز هم دعايت را دير مستجاب كردم و اكنون به عوض دير مستجاب شدن دعايت مزد و پاداش فراواني خواهم داد. امام صادق (ع) فرمود: همين كه مومن خوبي نتيجه را مي بيند آرزو مي كند كه اي كاش هيچ يك از دعاهايش در دنيا مستجاب نمي شد. (ب ۲۱، ح ۵، ص ۱۱۱۲)
پيامبر اكرم (ص) فرمود: هر مسلماني كه دعا كرده و خدا را بخواند البته در غير قطع رحم و گناه حتما يكي از اين سه نعمت به او داده خواهد شد: 
اول: خواسته اش را بزودي برآورد.
دوم: ذخيره ي آخرتش قرار دهد.
سوم: پيشامد ناگواري را از او دور كند. 
ياران گفتند اگر چنين است فراوان دعا كنيم. فرمود: فراوان دعا كنيد. 
امام صادق (ع): خداوند در روز قيامت دعاي مومنان را جزء كارهاي نيك آنان شمرده و به همين بهانه در بهشت جاي بهتري به آنان خواهد داد. 
علي (ع): دعا سپر مومن در مقابل بلاها است و اگر درب خانه اي را زياد بكوبي عاقبت به رويت باز شود. خداوند دوست دارد بندگانش از او درخواست كنند و به پاداش دعاي آنان در روز قيامت مانند عملهاي ديگرشان خواهد داد. (وسائل الشيعه)
امام صادق (ع): بر شما باد به دعا كردن چه اينكه هيچ وسيله اي مانند دعا شما را به مقامات قرب معنوي نزديك نمي كند. 
رسول اكرم (ص): دعا مغز روح عبادتها است. هيچ دعايي بي اثر نمي ماند و لااقل كفاره ي بعضي از گناهان واقع مي شود. (وسائل الشيعه)
«سخنان ائمه ي معصومين (ع) درباره ي چگونه دعا كردن» 
امام صادق (ع): اگر كسي از شما بخواهد داراي حالتي شود كه همه ي خواسته هايش را خداوند بر آورد بايد از همه ي مدرم نا اميد باشد و هيچ اميدي جز خداوند نداشته باشد پس اگر خداوند چنين حالتي را در قلب او بيابد چيزي از خدا نخواهد مگر اينكه برآورد. (وسائل الشيعه)
پيامبر اكرم (ص): شخصي به پيامبر (ص) عرض كرد دوست دارم دعايم مستجاب شود. حضرت فرمود: خوراك خود را پاك كن و سعي كن حرام وارد شكمت نشود. 
امام صادق (ع) فرمود: هنگام دعا قلب خود را متوجه خدا گردان و چنان گمان داشته باش كه خواسته ات در آستانه ي در حاضر و آماده است. 
پيامبر اكرم (ص): دعا كنيد در حالي كه يقين و اطمينان داشته باشيد كه دعاي شما مستجاب خواهد شد. 
امام صادق (ع): مردي از بني اسرائيل مدت سي و سه سال دعا مي كرد و از خداي خود فرزندي پسر مي خواست همين كه ديد دعايش مستجاب نمي شود. 
خطاب به خدا نموده گفت: خدايا مي دانم من از تو خيلي دورم كه صداي مرا نمي شنوي يا با اين كه نزديكي و مي شنوي در عين حال پاسخم نمي دهي، در اين هنگام كسي به خواب او آمده گفت سرّ مستجاب نشدن دعاي تو اين است كه بد زباني مي كني و در حال دعا قلبت آشفته و ناپاك است و نيت ناشايسته و ناجور است.  
اگر مي خواهي دعايت مستجاب شود اين هر سه عيب را از خود دور كن. يعني خوش زبان باش و قلبت را پاك و پاكيزه نموده قلباً از خدا بترس و بپرهيز  و نيتت را سالم نما (خوشبين و اميد وار به رحمت خدا باش).
پس از اين جريان آن مرد تصميم گرفت به سفارشها عمل كند. اتفاقاً در نتيجه ي عمل به آن دستورها خداوند پسري به او مرحمت نمود. 
پيامبر اكرم (ص): خداوند مستجاب نكند دعاي كسي را كه دلش پريشان است و نداند چه مي گويد. 
«چه وقتها براي دعا كردن مناسبتر است» 
امام صادق (ع): بر شما باد به دعا كردن بعد از نمازها چه اينكه دعايي مستجاب است. 
امام باقر (ع):  همين كه شب جمعه فرا رسد خداوند عز و جل مي فرمايد: آيا دعا كننده اي هست كه جوابش دهم. آيا در خواست كننده اي هست كه عطا كنم او را ؟
آيا استغفار كننده اي هست كه بيامرزم او را. آيا توبه كننده اي هست كه توبه اش را بپذيرم. 
پيامبر اكرم (ص): بهترين وقت دعا سحرگاهان است. 
امام صادق (ع): دعا پيش از طلوع و غروب آفتاب سنت و دستوري است واجب و مسلم همراه طلوع و غروب آفتاب. 
پيامبر اكرم (ص): به درستي كه در شب ساعتي است كه هر دعاي بنده مستجاب است و آن مابين نيمه شب تا ثلث (سوم) باقيمانده شب. گفتم: شب خاصي است از شبها يا هر شب است. فرمود: هر شب. 
امام صادق (ع): سه وقت است كه دعا در آن اوقات مستجاب است: 
۱ـ بعدا از نماز واجب
۲ـ هنگام آمدن باران 
۳ـ هنگام ظاهر شدن آيه و نشانه ي معجزه اي از طرف خدا براي بندگان خود. 
شرايط دعا كردن 
اول: اعتراف به گناهان 
دوم: شكر نعمتها 
سوم: صلوات بر محمد و آل محمد
چهارم: دعا كردن و حاجت خواستن
پنجم: صلوات بر محمد و آل محمد
اگر دعايتان مستجاب شده مواظب سه حالت باشيد 
اول: آن كه عجب نكني و نگويي من معلوم مي شود آدم خوبي هستم كه دعايم مستجاب شده زيرا عجب و خود پسندي باعث فساد عمل و غلبه ي شيطان است. 
دوم: شكر و حمد خدا نمايي كه تفضل كرد بر تو به اجابت دعاي تو، بلكه مستحب است دو ركعت نماز شكر به جاي آورد. 
سوم: همين كه دعاي تو مستجاب شد ترك دعا نكني و باز در خانه ي خدا بروي تا بيگانه نشوي و در وقت حاجت خواستن دوباره آشنا باشي.
«اگر دعايتان به اجابت نرسيد مواظب اين سه حالت باشيد.» 
اول: آن كه مأيوس نشوي از رحمت خدا، زيرا به اجابت نرسيدن دعا ممكن است به سبب گناهان تو باشد كه مانع اجابت است پس در صدد رفع آن به توبه و تعذيب نقش برآي. 
دوم: ترك دعا نكن. 
سوم: راضي باش به تقدير الهي تا همان رضاي تو باعث اجابت دعايت بشود. 
امام حسن (ع) مي فرمايد: من ضامنم از براي كسي كه در قلب او چيزي خطور نكند به جز رضا و خشنودي به قضاي خدا اين كه دعا كند پس مستجاب شود. 
دعا كردن سه حالت دارد كه به هر حالتي كه باشد براي انسان اجر معنوي دارد: 
حالت اول: آن كه صلاح بنده در آن هست و به او مي رسد و مشروط به دعا نيست و در اين صورت ثمره ي دعا و چيز است يكي رسيدن به مطلوب و ديگر تقرب به خدا. 
حالت سوم: آن كه صلاح بنده در آن نيست و به آن نمي رسد چند دعا بكند و چه نكند در اين صورت ثمره ي دعا دو چيز است يكي تقرب به خدا، دوم عوض آن كه در دنيا از او منع شده در آخرت به اضعاف آن به او عطا مي شود.
كتب معتبر ادعيه:  
۱ـ مفتاح الفلاح  شيخ بهائي
۲ـ عده الداعي  ابن فَهْد حلي
۳ـ قوت القلوب  ابوطالب مكي
۴ـ اقبال   سيد بن طاووس
۵ـ انجيل اهل بيت 
۶ـ زبور آل محمد
۷ـ صحيفه ي كامله ي سجاديه  امام سجاد (زين العابدين) علي بن الحسين
۸ ـ كافي  تقه الاسلام كليني 
۹ـ وافي 
۱۰ـ بحار الانوار
۱۱ـ عوالم 
۱۲ـ فصل الخطاب 
اهميت شب براي عبادت و دعا 
ز دل بسيــار گـفـتـي و شـنـيـدي شـب ديــوانـه ي دل را نـديــدي
 شب ديوانه ي دل يك طلسم است كه تعريفش برون از حد و رسم است
           ادب كردي چو نـفـس بي ادب را             گــشايـي ايـن طلــسم بوالعـجب را
دل ديـوانـه ي رنـد جـهانـسـوز چـو شب آيد نخواهد در پيش روز
           بـود آن مـرغ دل بي بال و بي پر   كـه شـب خو كرده با بالين و بستر
          به‌شب مرغ‌حق‌است و نطق‌حق‌حق   چـو مـي بـيـند جمال حسن مطلق
         دلـي كـوس بلبل گلزار ديار است   شـب او خوشتر از صبح بهار است
         شب‌آيد‌‌تاكه‌دل‌درمَحق‌ودر‌طَمس   نـمـايـد سـورت و الليـل را لمس
        شــب آيــد تـا كـه انـــوار الــهي             بـــتـابـد بـر دل پــاك از تـبـاهي
     خوشاصوم وخوشاصَمت و خوشا فكر  خـوشـا انـدر ســوهـا خـلـوت ذكر
اوقاتِ در تاثير دعا و احوال داعي، دخلي سبز است و اگر دين الوقت و بالاتر از آن ابو الوقت شده اي «طوبي لك و حُسْنُ مَآب»
مخصوصا شب را در ادعيه و اذكار و خلوت و فكر شأني شايان است. ليل غيب است و انسان را به غيب و باطن مي كشاند و مي رساند. 
خداوند سبحان مي فرمايد: اَللَّيلُ لي. 
 

عتیقه زیرخاکی گنج