• بازدید : 75 views
  • بدون نظر

آلارم هاي فشار مسير هوايي، در مورد تغييرات پر و كم فشار در مدارات مسير هوايي مربوطه به بيماران كه بصورت مكانيكي تهويه مي شوند، اخطارهاي لازم را توليد مي كنند. آنها اغلب با تهويه كننده هاي مراقبتهاي بحراني و غير بحراني بكار مي روند. آلارم هاي كم فشار ممكن است مواردي نظير، نقص دستگاه تهويه (ونتيلاتور)، قطعيهاي مدار تنفس، خارج شدن هاي لوله (براي مثال جابجايي يك لولة درون ناي از ناي و رفتن به حلق) و يا بوجود آمدن نشتي هايي در لوله هاي درون نايي كه به ميزان كافي پر از هوا نشده اند و يا در بريدن سر ناي (Tracheostomy ) و يا اتصالات مدارات تنفس، را اعلام كنند. برخي سيستم ها هم چنين، فشار متوسط مسير هوا را مقايسه، نظارت و نمايش مي دهند. آلارم هاي پرفشار براي شرايطي نظارت مي كنند كه مي توانند سبب زخمها و برش هاي ريويِ ناشي از فشار (زخم ريه (شش) كه توسط فشار زياد بوجود مي آيد) شوند.
مانيتورهاي حس كنندة فشار در دستگاههاي تنفس، يك يا تعداد بيشتري فشار را در مدار تنفس بيمار و از طريق يك خط حس كنندة فشار، اندازه مي گيرند، كه در محل اتصال آن با لولة درونِ ناي يا لولة برش دهندة ناي بصورت بهينه اي به مدار تنفسي متصل شده است. اين محل مديريت فشار مستقيم و مسلطي را در روزنة مسير هواي بيمار فراهم مي كند. مطالعات نشان مي دهند كه لولة درون نايي، اتصالات اصطكاكي چسبيده به اتصال لولة درون نايي و راه هوايي بيمار از معمول ترين نقاط جدايي و قطع مدار تنفسي بيماري باشند. قطع شدن ها و يا نشتي هاي بزرگ در اين خط هوايي (مسير عبور هوا)، سبب فرار گاز از سيستم و توليد قطره در پيك (حد بالا) فشار تزريق- ماكزيمم فشاري كه در طول تزريق در مسير هوايي ريه (شش) توليد مي شود، مي شود. وقتي كه PIP (پيك فشار تزريق) (Peak inpiration pressure) به زير يك حد آستانة از قبل تعيين شده افت مي كند، يك اخطار و آلارم را فعال مي كند. (هم چنين بنامهاي پيكِ فشار مسير هوا، نقص در سيكل و يا اخطار كاهش فشار نيز خوانده مي شود).


عتیقه زیرخاکی گنج