• بازدید : 63 views
  • بدون نظر
پژوهش حاضر به بررسي تاثير يادگيري همياري بربهبود بيان نوشتاري دانش آموزان داراي ناتواني يادگيري ويژه مي‌پردازد. جامعه آماري اين تحقيق ۷۲ نفر بود ، كه به طور تصادفي انتخاب و به دو گروه ۳۶ نفره آزمايش و گواه تقسيم شدند. از پرسشنامه تحليل بيان نوشتاري براي بررسي و نمره گذاري متون بيان نوشتاري استفاده شده است. به منظور اطمينان محقق از يكسان بودن توانايي نوشتن گروه ها ، هر دو گروه در يك دوره بيان نوشتاري شركت نمودند و پيش آزمون تحليل بيان نوشتاري انگلرت(۱۹۹۰) از آنها به عمل آمد كه تفاوت نداشتند. براي انجام اين پژوهش ، گروه آزمايش به ۱۲ گروه سه نفره تقسيم شدند كه هر گروه با هم انشا مي‌نوشتند. هر جلسه دو موضوع به دانش آموزان داده مي‌شد و آنها به دلخواه يكي را انتخاب مي‌كردند.در حالي كه گروه كنترل به روش معمول,تك تك انشا مي‌نوشتند. پس ار پايان جلسه دهم از دو گروه ، پس آزمون به عمل آمد و همگي انشاي يك نفره نوشتند. نتايج نمرات نشان داد كه عملكرد گروه آزمايش بهتر از گروه گواه بوده است و يادگيري گروهي مي‌تواند تاثير مثبتي بر انشاي دانش آموزان داراي ناتواني يادگيري داشته باشد چرا كه دانش آموزان مي‌توانند با مشورت از عقايد يكديگر استفاده نمايند ، راجع به انشاي يكديگر اظهار نظر كنند و در نتيجه پيشرفت نمايند.
بيان نوشتاري يكي از مهم ترين مسائل محققان يادگيري و زبان است. بعضي از دانش آموزان شكايت مي‌كنند كه با وجود شناخت قواعد دستوري و معنايي ياد نمي‌گيرند بنويسند بايد توجه داشت گرچه نمي‌توانند نويسنده شوند ، اما مي‌توانند بهتر و سازمان يافته تر بنويسند. در اين ميان دانش آموزان داراي ناتواني يادگيري ويژه مشكلات پيچيده تري در بيان نوشتاري دارند. كاپلان وسادوك (۱۹۹۱) ترجمه پور افكاري (۱۳۷۲) بيان مي‌كنند ، اكثر كودكان با ناتواني در بيان نوشتاري ، با بالا رفتن سن و رفتن به كلاس هاي بالاتر ، جملات كتبي و شفاهي شان ، ابتدايي تر و عجيب تر شده و نسبت به سطح مورد انتظار پايين تر به نظر مي‌رسند. كلمات انتخابي آنها اشتباهي و نا مناسب ، پاراگراف ها آشفته و فاقد توالي و كلام مناسب است. با افزايش تعداد و انتزاعي شدن خزانه لغات ، توانايي آنها نيز براي هجي كردن درست كاهش مي‌يابد.اكثر كودكان به دليل احساس بي كفايتي و شكست در كار و تحصيل ، دچار نااميدي و در نتيجه درماندگي و افسردگي مي‌گردند. عدم رضايت شخصي از نوشته ، تمسخر هم كلاسي ها و سرزنش معلم و والدين ، كم كم اين باور را در فرد بوجود مي‌آورند كه نمي‌تواند چيز خوبي بنويسد و منجر به پايين آمدن اعتماد به نفس و خود پنداره تحصيلي او مي‌گردد.چنانچه افراد مبتلا به ناتواني در بيان نوشتاري ، مداخله كمكي دريافت نكنند ، در انطباق اجتماعي ، در زمينه مهارت هاي نگارش دچار مشكلات زيادي خواهند شد (انزابي ۱۳۵۳).كار گروهي به افراد فرصت بيشتري مي‌دهد تا با عقايد و ايده هاي ديگران آشنا شوند و مدل هاي مفيدي را براي يادگيري نوشتن بياموزند.

عتیقه زیرخاکی گنج