• بازدید : 58 views
  • بدون نظر
بمب کا لريمتر
بدست آوردن ارزش حرارتي يک سوخت از مهمترين پارامترهاي مربوط به سوختها مي باشد .هر گاه مقداري از سوخت به طور کامل سوزانده شود و حرارت ناشي از آن محاسبه گردد مي توان ارزش حرارتي آنرا محاسبه نمود.روشي که در صنعت براي محاسبه ارزش حرارتي يک سوخت به کار ميرود استفاده از حرارت بوجود آمده از سوخت براي گرم کردن يک مايع وبه طور معمول آب خالص است با محاسبه مقدار افزايش درجه حرارت آب ميتوان حرارت بوجود آمده از سوخت رابه دست آورد آنچه که مهم است اينست که انفجار در يک محيط مناسب وکاملا”بسته بايد صورت بگيرد در غير اين صورت نتايج واعداد بدست آمده فاقد ارزش ميباشند .در مورد سوختهاي جامد هم اين نکته ضروري است که بايد سوخت را به صورت پودر در آورد و فورا” آنرا وزن نمود چون رطوبت هوا به سرعت جذب سوخت خواهد شد وبا تغيير وزن ارزش حرارتي آن از بين خواهد رفت نکته مهم ديگر اين است که سوخت مصرف شده بايد به دقت اندازه گيري شود .

  • بازدید : 102 views
  • بدون نظر
این فایل در ۵صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:

مین به عنوان سلاحی انفجاری برای حفاظت از مناطق ویژه مثل مرزها و یا محدود کردن حرکت دشمن (در مناطق جنگی) و در دو نوع کلی زمینی و دریایی، از جمله قدیمی ترین حربه های نظامی به شمار می رود که هنوز جایگاه خود را در ارتش های جهان از دست نداده، بلکه به طراحی های جدید نیز تن داده است. 

سابقه استفاده بشر از اشکال نخستین این سلاح به رم باستان بازمی گردد، زمانی که سربازان رومی بر سر راه دشمنان حفره های کوچکی به اندازه یک کف پا کنده و در آنها میخ های تیز پر می کردند، سپس روی حفره ها را می پوشاندند. اروپایی ها در قرون وسطی گودال های کوچکی کنده و داخل آنها میخ های چهار شاخی به نام «کالتروپ» می ریختند تا حرکت صفوف دشمن را مختل کند
بر پایه بعضی متون تاریخی، شخصی به نام «ژوگ لیانگ» از پادشاهی «شو» در چنین (قرون سوم میلادی) گونه ای از مین های زمینی را اختراع کرد که قابلیت انفجاری داشتند. متون دیگری نیز حاکی از استفاده چینی ها از مین های زمینی انفجاری علیه حملات مغول ها در سال ۱۲۷۷ پس از میلاد هستند. 
در حدود قرن چهارده یا پانزده میلادی، سلسله مینگ موفق شد گونه مدرن تری از مین را که با پودر سنگ و باروت ساخته می شد، به کار گیرد. 

در سال ۱۵۷۳ در شهر آگزبرگ (جنوب آلمان، مرکز باواریا) یک مهندس نظامی به نام ساموئل زیمرمان نوعی مین انفجاری موسوم به «فلادرماین» را اختراع کرد که قدرت انفجاری بسیار زیادی داشت. این گونه مین تا اواخر قرن ۱۹ کاربرد گسترده ای داشت که از جمله موارد استفاده آن می توان به جنگ های داخلی اروپا در قرن ۱۸، انقلاب آمریکا (استقلال طلبان) و جنگ شمال و جنوب (جنگ داخلی آمریکا) اشاره کرد. 

نخستین نوع مین های انفجاری ضد نفر که به لحاظ مکانیکی بسیار مدرن بودند توسط نیروهای ژنرال گابریل رینز در جریان نبرد «یورک تاون» در سال ۱۸۶۲ ساخته شد. این مین ها به فیوز برقی مجهز بودند و از قابلیت انفجار کنترل شده (از راه دور و با نیروی اپراتور خودی) برخوردار بودند. ارتش آلمان در جنگ جهانی اول موفق شد طراحی های مدرن تری از این مین های فیوزدار را ارائه کند. 
در مقابل انگلیسی ها نیز دست به کار ساخت نوعی از مین های زمینی شدند که حاوی گازهای سمی بود و می توانست علاوه بر نیروی نابودکننده حاصل از انفجار، شمار دیگری از سربازان را مسموم کند. نیروی تخریبی این مین ها آن قدر بالا بود که اتحاد جماهیر شوروی تا دهه ۸۰ نیز به تولید آن مبادرت می ورزید. مین های شیمیایی در ادامه راه را برای تولید مین های هسته ای هموار کردند که در حال حاضر در ارتش بریتانیا و آمریکا ساخته می شوند. 

با توجه به تاریخچه مختصری که از اختراع و کاربرد مین ذکر شد، می توان انواع مین های زمینی را که در ارتش های کنونی رایج هستند به این شرح تقسیم کرد؛ 

۱ – مین های ضدخنثی که در صورت مبادرت دشمن به خنثی، منفجر می شوند و به هیچ وجه قابلیت خنثی شدن را ندارند. 

۲ – مین های ضد تانک 
۳ – مین های ضد نفر 
۴ – مین های جنگی 

مقابله با استفاده از مین های زمینی

به دنبال تلاش های مستمر سازمان بین المللی ICBL (مخفف عبارت مقابله بین المللی با استفاده از مین های زمینی، شبکه ای است متشکل از ۱۲۰۰ سازمان غیردولتی در ۶۰ کشور جهان که در سال ۱۹۹۲ تاسیس شده) در تاریخ ۱ مارس ۱۹۹۹ معاهده ای در اتاوای کانادا امضا و به اجرا درآمد که به معاهده اتاوا مشهور شد و منع تولید و استفاده از مین های ضدنفر را مد نظر قرار می داد. 
اگرچه در متن این معاهده به مین های ضدتانک و یا دیگر انواع مین های انفجاری اشاره ای نشده بود و از این لحاظ، اقدامی ناقص به شمار می آمد اما نخستین تلاش جهانی و رسمی برای مقابله با آثار استفاده از این گونه تسلیحات نظامی در ارتش های دنیا بود. معاهده اتاوا در ابتدا به امضای ۱۲۲ کشور رسید و در ادامه شمار امضاکنندگان به ۱۵۳ کشور ادامه یافت. اما هنوز ۴۰ کشور دیگر مدنظر معاهده هستند که به امضای آن تن نداده اند.

تولیدکنندگان مین های زمینی

براساس گزارش سازمان ICBL در اوت ۲۰۰۴، یازده کشور (که هیچ کدام معاهده اتاوا را امضا نکرده اند) جزو تولیدکنندگان اصلی مین های زمینی به شمار می روند. این کشورها عبارتند از؛ کوبا، هندوستان، ایران، عراق، میانمار، نپال، کره شمالی، پاکستان، فدراسیون روسیه، سنگاپور و ویتنام. 

در گزارش یاد شده همچنین آمده است؛ ترکیه پس از امضای معاهده اتاوا تولید مین های زمینی را متوقف کرده، مصر به طور غیررسمی اعلام کرده که تولید مین را از سال ۱۹۸۸ متوقف کرده، آمریکا از سال ۱۹۹۷ دیگر مین های ضد نفر را تولید نمی کند (اما در یک بیانیه دولت آمریکا در فوریه ۲۰۰۴ اعلام شد که آمریکا توسعه مین های ضد نفر و ضد تانک را ادامه خواهد داد). 
کره جنوبی اعلام کرده که از سال ۲۰۰۰ هیچ گونه مینی را تولید نکرده است. چین در سپتامبر ۲۰۰۳ به طور رسمی خبر از توقف تولید مین های زمینی را داد. در مارس ۲۰۰۴ یک مقام لیبیایی اظهار داشت که لیبی هرگز به تولید مین های ضد نفر مبادرت نورزیده. پرو نیز اعلام کرده که از ژانویه ۹۹ تولید مین را متوقف کرده است و دانمارک نیز پس از امضای معاهده اتاوا تولید مین را متوقف ساخته است.
فاماس
سلاح فاماس در سال ۱۹۶۷ توسط یک مهندس اسلحه فرانسوی بنام Paul Tellie طراحی شد. 
هدف از طراحی این سلاح جایگذینی آن با تفنگ نیمه اتوماتیک Mas Mle.49/56 و مسلسل دستی MAT- 49 و MAC Mle.1929 بود.اولین نمونه این تفنگ در سال ۱۹۷۱ ساخته شد و برای آزمایش به ارتش فرانسه تحویل داده شد.در آن زمان ارتش فرانسه مدلی از مسلسل ساخت کشور سوئیس را بکار میبرد . این مسلسل با کالیبر ۵۶/۵ ساخت کارخانه SIG بود و با کد SG – ۵۴۰ شناخته می شد .در سال ۱۹۷۸ سلاح FAMAS در مقیاس ۴۰۰ هزار قبضه تولید شد.پس از آن یک شرکت فرانسوی بنام GIAT دست به تحول این سلاح زد و نمونه جدیدی از آن را با کد G1 معرفی کرد.این سلاح دارای محفظه ماشه بزرگی بود که کل دست در آن جای می گرفت.همچنین روپوش لوله آن از جنس پلاستیک ساخته شده بود.البته مدل G1 یک نمونه آزمایشی بود و در سال ۹۹۴ مدل G2 به عنوان مکمل آن مرفی شد که از خشاب مورد استفاده در سلاح M – ۱۶ (نوع کوتاه آن) بهره می گرفت.این سلاح در طیف نسبتا وسیعی توسط نیروی دریایی و زمینی فرانسه استفاده شد و تعدادی از آن به کشورهایی مانند امارات متحده و سنگال صادر شد.شکل کلی این سلاح مبنایی برای طراحی سلاح FELIN خواهد بود که از فرانسویان هنوز از آن پرده داری نکرده اند.مدل لوله کوتاه این سلاح با طول ۳۲۰ میلیمتر برای نبردهای چریکی ساخته شده است.مدل Commando آن دارای طول لوله ۴۰۵ میلیمتر و گونه مخصوص آن برای تکتیراندازی دارای طول لوله ۶۲۰ میلیمتر می باشد.نمونه ای که برای مقاصد تکتیراندازی ساخته شده دارای دوربین مخصوص ، دوپایه و دستگیره حمل مخصوص می باشد .سلاح فاماس در جنگ خلیج فارس با موفقیت استفاده شد و توانست ضریب اطمینان بالا و کیفیت قابل قبول خود را به اثبات برساند. 
توضیحات فنی 
این سلاح از نوع bull pup می باشد یعنی خشاب آن در قسمت انتهایی سلاح و پشت قبضه تپانچه ای نصب می شود. 
در ساخت این سلاح از پلاستیک به وفور استفاده شده.این سلاح از سیستم گلنگدن تاخیری اهرمی استفاده می کند که از سلاح AAT_ 52 به عاریت گرفته شده ( البته مخترع این سیستم شخصی مجارستانی به نام Paul de kilary می باشد که این سیستم را قبل از جنگ جهانی دوم طراحی کرده ). 
گلنگدن سلاح از نوع بسته می باشد.وقتی گلوله شلیک می شود ، فشار گاز باروت باعث می شود تا فشنگ به پیشانی جنگی فشار وارد کرده و آن را به عقب هل دهد.زمانی که هنوز فشار گاز باروت بالا می باشد ، اهرم تاخیر حرکت کوتاه گلنگدن را به قسمت سنگین تر گلنگدن که حرکتی طولانی تر دارد انتقال می دهد که این عامل باعث ایجاد تاخیر در باز شدن گلنگدن می شود.
  
نام اسلحه : اف ان اس پی آر ( اسلحه مخصوص پلیس ) 

تصویر سلاح 
======= 
توضیحات در مورد سلاح 
————————– 

Name: FN Special Police Rifle – SPR 

نوع اسلحه : تک تیرانداز ( اسنایپر ) 

Type: Sniper Rifle 

کالیبر : ۵۱ × ۷٫۶۲ میلی متر ناتو 

Calibers: 7.62x51mm NATO 

وزن : ۴٫۹ کیلوگرم ( تا ۷٫۵ بسته به ورژن اسلحه ) 

Weight: 4.9 kg – 7.5 kg depending on version 

طول اسلحه : ۱۱۲۰ میلی متر ( ۴۴ اینچ ) 

Length: ~1120 mm (44″) 

طول لوله : ۶۱۰ میلی متر ( ۲۴ اینچ ) 

Barrel Length: 24″ (610mm) 

برد مؤثر : ۷۰۰ الی ۸۰۰ متر 

Effective range: 700-800 meters 

ظرفیت خشاب : چهار فشنگ ( از نوع جعبه ای جدا شونده ) 

Feed Mechanism: 7.62×51/.308 – 4 rounds in detachable box magazine 
این اسلحه برای اولین بار توسط شرکت اف ان هرستال بلژیک (FN Herstal ) ساخته شد ولی امروزه شرکت یو اس ریپیتینگ آرمز ((US Repeating Arms Co (USRAC ) در آمریکا مشغول ساختن آن است . در حال حاضر اداره تجسس فدرال ( اف بی آی ) (Federal Bureau of Investigation (FBI) ) این اسلحه را برای تیمهای تک تیرانداز ( اسنایپر ) خود بکار می گیرد . 

مسلح کردن در این سلاح بوسیه عملکرد گلنگدن است و برای هر شلیک باید یک بار گلنگدن را کشید . خشاب معمولی در این اسلحه از نوع پنج تایی جعبه ای جداشونده است ولی در انواعی مدل پنج فشنگی و سه فشنگی متصل نیز وجود دارد . طول اسلحه نیز بسته به طول لوله ممکن است متفاوت باشد و در مدلی که طول لوله ۲۰ اینچ است ، طول اسلحه ۵ میلی مترکاسته شده و ۱۰۱۵ میلی متر می شود . ورژنهای مختلف این اسلحه آ۱ ، آ۱آ ، آ۲ ، آ۳ ، آ۴ و آ۵ هستند .
  • بازدید : 73 views
  • بدون نظر

قیمت : ۳۵۰۰۰ ريال    تعداد صفحات : ۳۰    کد محصول : ۱۸۸۸۵    حجم فایل : ۸۲ کیلوبایت   

عنوان مقاله: 

فهرست مطالب این مقاله که در قالب فایل word تقدیم حضورتان می گردد به شرح زیر است:

● مقدمه
● نشانه حمله هسته ای 
● پدافند هسته ای 
● تابش الکترومغناطیسی 
● رژیم صهیونیستی و کابوس ایران هسته ای
● بمب اتمی و انرژی اتمی 
● چگونگی انفجار بمب هسته ای 
● منابع

امیدوارم این مقاله برای شما مفید باشد و بهره کافی را از مطالب آن ببرید.

 


عتیقه زیرخاکی گنج