• بازدید : 53 views
  • بدون نظر
این فایل در ۱۳۸صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:

بشر از زماني كه خود را شنا خته، در پي تلاش و فعاليت بوده و طبيعتاً در مسير زمان، تحولاتي را پشت سر گذاشته است. 
در دوره‎هايي كه زندگي بشر از شكار و صيد و يا كشاورزي تأمين مي‎شده، به سبب سادگي ابزار، عوارض وابسته به شغل (ايمني و بهداشت محيط كار) ناچيز بوده است و در اكثر موارد از چند خراش يا زخم ساده يا حدا كثر شكستگي اعضاء تجاوز نمي‎كرده است، ولي بتدريج كه صنعت پيشرفت كرد و نيروي محركه مكانيكي الكتريكي بوجود آمده ، خطرات نيز به همان نسبت افزايش يافت. 
با وقوع انقلاب صنعتي در سالهاي بين ۱۷۶۰ تا ۱۸۳۰ در انگلستان و سرايت آن به ديگر كشورهاي اروپايي، نيروي محركه مكانيكي و الكتريكي وبوجود آمد با گسترش اختراعات و اكتشافات به تدريج كارهاي دستي، ماشيني شد. 
استفاده از انرژيهاي ماهيچه‎اي، حيوانات، باد و جريان آب به حداقل رسيد و استفاده از انرژي جريان الكتريسيته، انرژي بخار (از طريق ماشين بخار و توربين بخار) و انرژي سوخت (گازهاي ناشي از سوخت بنزين و گازوئيل) افزايش يافت و جايگزين  آنها شد. 
انقلاب صنعتي با اختراع ماشين بخار (۱۷۸۲) توسط «جيمز وات» آغاز شد و جهشي در صنايع نساجي و به دنبال آن در صنايع ديگر در انگلستان ايجاد كرد. سپس با اختراع وسايل ماشيني متعدد (به منظور تغيير و تبديل انرژي) به سرعت در تمام اروپا و آمريك او بعد هم در نقاط ديگر جهان گسترش يافت. 
در نتيجة انقلاب صنعتي و اختراع و تكامل ماشينهاي توليد جديد، محيط كار از خانه‎ها و كارگاه‎هاي كوچك به كارخانه‎ها كشانده شد و صنعت چهره جديدي به خود گرفت. 
هرچند انقلاب صنعتي براي انسان آسايش زيادي در زندگي  به همراه آورد و باعث گسترش پيشرفت در كليه مظاهر و شئون حيات شد، ليكن اين دگرگونيها جنبه‎هاي منفي نيز به دنبال داشت كه مهمترين آنها حوادث صنعتي، سروصدا، آلودگي محيط زيست و آلودگي هواست. 
دربارة‌ پيشگيري از حوادث صنعتي بايستي اذعان داشت كه بشر با قيمتي گزاف و دردناك تجربه اندوزي كرده است. اوايل قرن نوزدهم با اوج انقلاب صنعتي و ورود ماشين در عرصه توليد، تغييرات شگرف، وسيع و همه  جانبه‎اي در شيوه زندگي  و اوضاع اقتصادي، صنعتي، اجتماعي و فرهنگي مردم جهان پديدار شد. 
اولين قانون كار  را فرانسه در خصوص كارخانه‎ها و كارگاه‎هايي كه ار انرژي مكانيكي استفاده مي‎نمودند و يا كار بطور مداوم در آنها صورت مي‎گرفت، مدون ساخت و همين قانون يك نظام بازرسي را در كارخانه‎هايي كه داراي ۲۰ كارگر بودند پيش‎بيني نمود، معذالك قوانين لازم در خصوص حفاظت فني و واقعي كلمه تا سال ۱۸۳۹ تدوين نگرديد. 
در بخشنامه‎اي به تاريخ ۲۸ مه ۱۸۴۵ وزير كشور و دارايي پروس توصيه نمودند كه براي كارخانه‎ها بازرسان طبي تعيين شود. در سال ۱۸۵۳ براي مراكز صنعتي دوسلدرف- اكس لاشاپل و آرنسبرگ، بازرساني از سوي دولت، انتخاب و موظف شدند كه به امور حفاظتي و نيز سلامت كارگران جوان رسيدگي كنند. 
حمايت عمومي از كارگران، در مقابل حوادث و بيماري‎هاي ناشي از كار،  با تدوين قوانيني بوسيله كنفدراسيون آلمان شرقي در سال ۱۸۶۹ تأمين شد  و سپس در سال ۱۸۷۲ يك نظام بازرسي حفاظت و بهداشت كار بطور كلي، در پروس و تقريباً در همان دوره در ايالات صنعتي ساكس و باد بوجود آمد. 
به موجب قانون امپراطوري مصوب ۱۵ ژوئيه ۱۸۷۸، بازرسي كارخانه‎ها در كليه ايالات آلمان اجباري گرديد.  قوانين مربوط به بيمة حوادث ناشي از كار ‎- كه در چهارچوب آن نظام انجمن‎هاي  و بيمه حوادث بوجود آمد‎- در سال ۱۸۸۴ تدوين گرديد. 
 انجمن ژاپني براي رفاه در صنايع كه در سال ۱۹۲۸ تأسيس شد، يكي از قديمي‎ترين سازمانهاي  موجود در آسيا مي‎باشد و به دنبال آن انجمن هندي براي حفاظت كه در سال  1931  تأسيس شد. در كشور استراليا شوراي ملي براي حفاظت و انجمن گال جديد جنوبي، فعاليت‎هاي خود را از سال ۱۹۲۷ آغاز كرده‎اند. 
 شايد در صنعت معدن بيشتر از هر رشته ديگر در زمينه حفاظت تحقيقات به عمل آمده باشد. انفجار گاز و غبار، موارد حريق، تأسيسات برقي از مسائلي هستند كه درباره آنها كارهاي زيادي صورت گرفته است. بطور كلي صنعت از تحقيقات مربوط به محصولات شيميايي و مصالح ساختماني، مواد استخراجي، ماسك‎هاي تنفسي و غيره استفاده شاياني نموده است. به عنوان نمونة مؤسسات تحقيقي مي‎توان مؤسسات زير را نام برد:
۱- انجمن صاحبان صنايع بلژيك 
۲- انستيتو «فدرال»  برا‌ي آزمايش مواد و مصالح 
۳- انستيتوي «بوخوم»  در خصوص تحقيقات راجع  به سيليكوز  در جمهوري فدرال آلمان 
۴- مركز مطالعات و تحقيقات در خصوص صنعت زغال در فرانسه (صنعت ملي شده)
۵- انستيتوي ملي ايتاليا براي پيشگيري از حوادث 
۶- انستيتو حفاظت در معادن شفيلد انگلستان 
۷- دفتر معادن در ايالات متحده آمريكا 
سازمان بين‎المللي كار ‎(I.L.O)
«International Labour Organisation»
سازمان بين‎المللي كار در سال ۱۹۱۹ به موجب ماده ۱۳ «قرارداد صلح ورساي» تأسيس شد و ۴۲ كشور به عضويت آن درآمدند. هدف از تأسيس اين سازمان، استقرار عدالت اجتماعي، آزادي و امنيت اقتصادي و ايجاد فرصتهاي مساوي براي مردم همه كشورها بوده است. 
سازمان بين‎المللي كار در حقيقت يكي از قديمي‎ترين مؤسسات بين‎المللي است كه گرچه پس از اولين جنگ جهاني ايجاد شد، بعد از جنگ جهانسوز و خانه خراب كن جهاني دوم نيز همچنان پابرجا باقي ماند و در سال ۱۹۴۶ بصورت يكي از سازمانهاي تخصصي وابسته به سازمان ملل متحد درآمد. 
اين سازمان، تنها تشكيلات بين‎المللي است كه در كار و فعاليت آن نه تنها نمايندگان دولتها، بلكه نمايندگان كارگران و كارفرمايان نيز از سراسر دنيا شركت مي‎كنند،‌ و اين سه جانبه بودن باعث مي‎شود كه فعاليت‎هايش به واقعيت‎هاي روزمره دنياي امروز نزديك شود. 
وظايف سازمان بين‎المللي كار 
وظايف سازمان بين‎المللي كار در كنفرانسي كه در سال ۱۹۴۴ در فيلادلفيا تشكيل شد، به شرح زير مورد تأكيد قرار گرفت:
 سازمان بين‎المللي كار موظف است كه در كشورهاي مختلف جهان برنامه‎هايي را به منظور تأمين هدفهاي زير تشويق نمايد:
۱) اشتغال تام و بالا بردن سطح زندگي. 
۲) بكار گماردن كارگران در مشاغلي كه رضايت خاطر، كارداني و مهارت خويش را در آنها ابراز و تا سر حد امكان به تأمين رفاه و آسايش عمومي خدمت كنند. 
۳) ايجاد تضمينهاي لازم براي عموم كارگران ذينفع، از نظر امكانات آموزشي و ايجاد وسايل به منظور تسهيل نقل و انتقال كارگران و همچنين مهاجرت آنها. 

عتیقه زیرخاکی گنج