• بازدید : 48 views
  • بدون نظر
این فایل در ۲۰صفحه قابل ویرایش تهی شده وشامل موارد زیر است:

يكي از مهمترين اصطلاحات در شيمي اتم است كه بعنوان جزء لاينفك ماده هميشه مورد بحث و تحقيق شيميدانان بوده است. 
حال در اين مورد خاص ديدگاه هاي موجود درباره ماده را در آغاز قرن بيستم بررسي مي كنيم. 
دانشمندان اين زمان، هر وقت كه نمي توانستند نتايج آزمايشها را به كمك نظريه هاي موجود توضيح دهند، يا آزمايش هاي بيشتري انجام مي دادند يا نظريه هاي جديدي مطرح مي كردند. نظريه هاي جديد به ديدگاه هاي مختلفي از ساختار جهان منجر شوند. 
اجزاي اتم 
آزمايش هاي را در فورد: كشف هسته
با آزمايش هاي ارنست را در فورد و همكارانش كه در حدود ۱۹۱۱ در بريتانيا اجرا شدند اين بحث را آغاز مي كنيم. اين دانشمندان براي كشف اجزاي دروني اتمها آنها را با نوعي تابش، به آنها، بمباران كردند. آنها ذرات آلفا را به طور كامل نمي شناختند، ولي مي توانستند آنها را مورد بهره برداري قرار دهند. 
نكات اصلي آزمايش عبارت بودند از : 
پولونيم را، كه ماده اي پرتوزاست، به عنوان چشمي ذرات آنها به كار مي بردند. چشمه پولونيم ذرات آن را در همه ي جهات گسيل مي كرد، اما رادفورد فقط ذراتي را كه با هدف برخورد مي كردند مورد توجه قرار دارد. 
براي آشكارسازي ذرات آلفايي كه از هدف خارج مي شدند از پرده اي جابه جا شونده كه با ماده اي به نام سوسوزن رنگ خورده بود استفاده مي شد. 
ماده ي سوسوزن بر اثر برخورد دره ي آلفا از خود نور فلاش مانندي گسيل مي كند. بدين سان، رادفورد مي توانست جا پاهاي ذرات آلفا را پس از عبور از هدف مورد بررسي قرار دهد. 
نتايج اين آزمايش ها تكان دهنده بودند. در آن هنگام، مدل مورد قبول اتم مدل نان كشمشي  تامسون بود: توده ي كروي شكلي از بار مثبت كه الكترونهاي منفي در حجم آن پراكنده بودند. 
( الكترون را تامسون درست پيش از آغاز قرن بيستم كشف كرده بود ). اگر اين مدل درست بود، نتايج آزمايشهاي رادفورد مي بايست چيزي شبيه به شكل زير مي شد؛ يعني ذرات سنگين آلفا بايستي با اندكي انحراف از نان كشمشي مثبت بگذرند و كمي پراكنده شوند. 
اما دانشمندان با كمال تعجب مشاهده كردند كه بعضي از ذرات آلفا، مثل وقتي كه از جسم بسيار سنگيني منعكس شوند، مستقيماً به طرف چشمه باز مي گردند؛ و اين نتيجه با مدل نان كشمشي اتم سازگاري نداشت. 
اما نتايج اين آزمايشها با مدل جديدي سازگار بود. مدل زير: 
در اين مدل، هر اتم متشكل است از: 
يك هسته ي سخت كه كل بار الكتريكي مثبت اتم و تقريباً تمامي جرم آن را در بر مي گيرد. ذرات آلفا بر اثر برخورد با اين هسته ي بسيار چگال به عقب بر مي گردند. 
الكترونهاي سبك در فضاي خالي اطراف هسته پراكنده اند. بار الكتريكي منفي الكترونها با بار مثبت هسته برابري مي كند. 
ذرات آلفا از كنار الكترونها رد مي شوند. 
اما اين آخرين آزمايش دانشمندان نبوده رادرفورد و جيمز چادويك، براي شناخت بهتر هسته، به استفاده از ذرات آلفا ادامه دادند. در يك دسته آزمايش، آنها ذرات آلفا را به هسته هاي نيتروژن فرو تا بيدند و نتيجه را مورد بررسي قرار دادند. 
همچنانكه انتظار داشتند در نتيجه ي آزمايش ذرات آلفا را مشاهده كردند ولي اين ذره ها هسته هاي هيدروژن را نيز به همراه داشتند. خوب، اگر هسته هاي هيدروژن از هسته هاي نيتروژن قابل گسيل باشند، در اين صورت شايد هسته ي نيتروژن از هسته هاي هيدروژن تشكيل شده باشد. در واقع شايد همه ي هسته ها از هسته هاي هيدورژن تشكيل شده اند. 
پروتون، نامي است كه به هسته هيدروژن داده شده است. هر پروتون بار الكتريكي معادل يك واحد دارد كه، با علامت مخالف، مساوي با بار الكتريكي الكترون است. پورتونها داراي جرم هم هستند و ما براي سادگي كارمان، همه جرمها را برحسب جرم پورتون ( كه معادل ۱ واحد مي گيريم ) بيان مي كنيم. جرم هر الكترون، برحسب اين يكا، در حدود   است. 
اين آزمايش ها نشان دادند كه هسته ها نوعي ساختار دروني دارند. هسته ها هم از اجزايي به نام پروتون ساخته شده اند. هسته هايي كه برا مثبت بيشتري دارند. لزوماً از تعداد پروتونهاي بيشتري برخوردارند. 
نوترون در سال ۱۹۳۲ كشف شد. نوترون را چادويك در آزمايش ديگري كه با ذرات آلفا انجام مي شد، 
ذرات آلفا ولي هدف بر يليم فرو تابيده مي شدند. 
چادويك مشاهده كرد كه ذراتي بدون، بار الكتريكي از بريليم خارج مي شوند ( كه ما آنها را ذرات خنثي يا تابش خنثي مي ناميم. )
ذرات خارج شده از بريليم به هدف ديگري از پارافين برخورد 
مي كردند. 
ذرات خارج شده از هدف پارافين، پروتون بودند. 
چادويك چنين نتيجه گيري كرد كه اين تابش خنثي در واقع همان نوترون است كه مدتها در انتظارش بودند، زيرا اين ذره بايد جرمي نزديك به پروتون داشته باشد تا بتواند از پارافين پروتون خارج كند. 

عتیقه زیرخاکی گنج