• بازدید : 56 views
  • بدون نظر

این فایل در ۱۳۶صفحه ی قابل ویرایش تهیه شده است و در۶ فصل به شرح زیر است:               

فصل اول کلیات تحقیق شامل کلیات طرح شامل بیان مسئله،هدفهای تحقیق ،سوالات فرضیه تحقیق،روش تحقیق وقلمرو تحقیق ومشکلات تحقیق می باشد. در فصل دوم شامل مقدمه، زبان و ادبیات عربی وفارسی در دوره صفویه ،تاریخ صفویه، پادشاهان صفویه، مدارس دوره صفویه ومراکز علم وتربیت مهاجرت علمای عرب زبان به ایران وتاثیر ادبی انها،زبان وادبیات عرب وعلوم در اوایل قرن دهم،علما ودانشمندان قرن دهم والکرکی محقق الثانی و …   بیان گردیده است، در فصل سوم به زبان وادبیات عرب در قرن یازدهم در ایران، علمای اسلامی در قرن یازدهم همزمان با قرن دوم صفویه،  علما وادبای عربی گوی قرن یازدهم، الخلخالی ،شیخ محمد حسن بن زین الدین شهید ثانی بن علی بن احمد عاملی و شیخ بهایی وشیخ لطف الله اصفهانی و …  اختصاص داده شده و درفصل چهارم  بهعلما و ادبای عربی گوی قرن دوازدهم،قاضی سعید قمی،شیخ عبد القاهر عبادی ،علامه مجلسی، سید نعمت اله جزایری و شیخ حر عاملی و … و در فصل پنجم دوره افشاریه، دوره زندیه  زبان و ادبیات و علما و ادبای آنها تعریف شده است و در فصل آخر نتیجه گیری صورت گرفته است.

 

 

 

 

 

 

چکیده پایان نامه (شامل خلاصه ، اهداف ، روش های اجرا و نتایج به دست آمده ) :

در اين پايان نامه به بررسي سير تاريخي ادبيات عرب در ايران در سه دوره صفويه ، زنديه و افشاريه پرداخته شده است.بدين منظور ابتدا در مقدمه فصل دوم به بيان تاريخ ادبيات عرب در ايران پرداخته شده است و به وضعيت اين زبان در دوره هاي سوم و چهارم قمري اشاره شده است.و دلايلي بر عدم شكوفا شدن ادبيات عرب ذكر گرديده است.پس از آن سير تاريخي زبان و ادبيات عرب در دوره صفويه و تاريخچه صفويه در ايران بيان شده است و در ادامه پادشاهان دوره صفويه ، مراكز مهم علم و تربيت عنوان گرديده است.

و نظر به اهميت موضوع مهاجرت علماي عرب زبان به ايران بخشي را به اين مهم اختصاص داده شده است.و با دسته بندي اين دوران ابتدا علماي مهم عربي گوي قرن دهم ، قرن يازدهم وقرن دوازدهم هجري قمري كه همزمان با دوره صفويه بودند به رشته تحرير در آمده است.در ادامه وبا توجه به همزمان بودن تقريبي دوره افشاريه و زنديه فصل پنجم ، اين دوره را مورد بررسي قرار داده است.و به شرح زندگي عالمان دو دوره فوق پرداخته شده است.و در نهايت با نتيجه گيري به بيان و دلايل رشد ادبيات عرب در ايران ، ادبيات عرب اعم از نثر و نظم و ساير موارد در اين خصوص ارائه گرديده است و به اين باور مي توان رسيد كه در اين دوران بيشتر عالمان با پيش زمينه ادبيات عرب در غالب مذهب تشيع به مدح ائمه (ع) پرداخته اند و گاهي به مدح ديگر عالمان و زماني به مرثيه سرايي اكتفا كرده اند.مطالب خود را در باب اجازات و شروح بيان نموده و به زنده نگه داشتن ادبيات عرب در ايران پرداخته اند و عالمان به بيان غزل ، قصيده ، وشعرهاي سطحي و برگرفته از شيوه هاي قدما بسنده مي نمودند و به تعليم و تعلم قناعت نموده اند.

 


عتیقه زیرخاکی گنج