• بازدید : 37 views
  • بدون نظر
این فایل در ۲۱صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:

موارد گوناگون مربوط به منحنی‌های عمودیهای عمودی
ارتفاع نقاط میانی در منحنی (بر روی منحنی)
اغلب اوقات محاسبه ارتفاع نقاط روی منحنی‌های عمودی در فواصل نزدیک‌تر نسبت به محل‌های کامل ضروری به نظر می‌رسد. مثلا در نقطه   یا   یا مقادیری که در برخی نقاط میانی خاص وجود دارد. در این گونه موارد روش توازن تانژانت مانند همین روش در محل‌های کامل عمل می‌کند ولی اعداد کاملا هم درست نیستند به عنوان نمونه ارتفاع محل (موقعیت) ۲/۷۵+۶۳ در منحنی مثال ۱-۲۳ برابر است با:
بالاترین یا پایین‌ترین روی منحنی
زمانی که دو خط شیب‌دار در یک منحنی عمودی نشانه‌های جبری مخالف داشته باشد، بین P.V.C و P.V.T ، هم نقطه پایینی و هم بالایی وجود دارد. این نقطه بر روی محل کامل منطبق نمی‌شود و موقعیت آن، معمولا از اهمیت زیادی برخوردار است. در منحنی عمودی خاصی تغییر کلی در شیب (A) بین تانژانت‌ها از روی تمایز زیر، مشخص می‌شود که در آن   و   به ترتیب ترازها (شیب‌های) درصدی تانژانت‌های عقبلی و جلویی هستند.
 
میزان تغییر شیب   با استفاده از تساوی زیر به دست می‌آید که در آن L طول منحنی در موقعیت‌هاست:
 
در این بحث، فرض بر این است که منحنی دارای شیب نخستین   ، به صورت وسیله‌ای بر روی منحنی حرکت می‌کند همزمان با حرکت این وسیله در طول منحنی این وسیله به طور عمودی می‌چرخد تا این که در نهایت در انتهای نقطه در   شیب‌دار می‌شود. طی چرخش این وسیله سرانجام هم‌تراز می‌شود و اگر در میزان   درصدی در هر موقعیت (محل) چرخش کند، تعداد محل‌های نقطه همتراز (که نقطه بالایی یا پایینی است) به این ترتیب محاسبه می‌شود:
 
در منحنی مثال ۱-۲۳ محل و ارتفاع نقطه بالایی این گونه بدست می‌آید:
 
 
  ارتفاع در محل
فاصله دید و طول منحنی
همانگونه که قبلا گفته شد منحنی‌های عمودی باید به‌گونه‌ای ساخته شوند که برای رانندگان حداقل فاصله دید را برای ماشین‌ها یا سایر اشیاء در جاده فراهم کند. راننده باید بتواند شیء را در ارتفاع مشخص که از فاصله تخمین زده شده کمتر نباشد ببیند تا به این ترتیب او قادر باشد با تنظیم فاصله لازم برای توقف ماشین پا روی ترمز بگذارد. جزئیات AASHTO در توصیف حداقل طول لازم برای منحنی‌های عمودی در رأس و در پایین‌ترین نقطه و حداقل فواصل دید وارد جزئیات بیشتری می‌شود. طول منحنی‌های عمودی، عموماً به حداقل فواصل دید اندازه‌گیری شده از یک ارتفاع دید   که بالای جاده قرار دارد و با نگاه به یک شیء با ارتفاع ۶ اینچی در جاده اندازه‌گیری می‌شود نسبت داده می‌گردد.
حداقل چهار معیار مختلف در ایجاد طول‌های موجود در منحنی‌های عمودی پایینی موثر است که عبارتند از:
۱- فاصله دید چراغ جلویی
۲- رفاه راننده
۳- کنترل آب
۴- ظاهر عمومی طول‌های انتخابی برای منحنی‌های عمودی در رأس بر اساس امنیت رفاه و ظاهر و سایر موارد خاص دیگر.
۴-۲۳
منحنی‌های عمودی با تانژانت نابرابر
تقریبا تمام منحنی‌های عمودی تانژانت‌هایی با طول برابر دارند. تمامی مواردی که تا کنون در این بخش به آنها اشاره شد به این طبقه تعلق دارند. گاهی اوقات استفاده از منحنی‌های با تانژانت نابرابر جهت مناسب کردن انها در موقعیت‌های غیرمعمول نقشه‌برداری مطلوب است یک منحنی تانژانت نابرابر شامل دو منحنی عمودی با تانژانت برابر است که در هر یک مقدار متفاوت   (میزان تغییر شیب) را دارست پایان نخستین منحنی (P.V.T آن) به آغاز دومین منحنی منطبق است (P.V.C آن) این نقطه، نقطه انحناء عمودی مرکب یا C.V.C می‌باشد که در شکل ۵-۲۳ نشان داده شده است.
C.V.C با رسم یک خط مستقیم از نقطه میانی تانژانت پُشتی به نقطه میانی تانژانت جلویی مشخص می‌گردد.
C.V.C در این خط نقطه‌چین مستقیماً در بالا یا پایین P.V.I مشخص می‌شود. دو منحنی با تانژانت خط DE در C.V.C انتخاب می‌شود. در نتیجه حرکت آرامی از نخستین منحنی به دومین منحنی انجام می‌گیرد. ارتفاع C.V.C با ابعادی مشخص می‌گردد یا از طریق شیب خط DE مانند زیر و با توجه به ارتفاع P.V.I و درصد خطوط شیب‌دار معین در شکل ۵-۲۳ بدست می‌آید.
در این جا تانژانت عقب برابر با   ارتفاع دارد و تانژانت جلویی   ارتفاع دارد.
  ارتفاع
  ارتفاع
  شیب خط
  = ارتفاع C.V.C
اکنون، امکان پیگیری محاسبات دو منحنی با توجه به این که طول نخستین منحنی   و   و   است طول دومین منحنی نیز برابر با   و   و   است در مثال زیر ارتفاع‌ها در طول این منحنی دارای تانژانت نابرابر مشخص می‌شود.
مثال ۳-۲۳
یک خط شیب‌دار با شیب   یک خط شیب‌دار   را در محل   که ارتفاع آن   است ارتفاع د رمحل‌های   را برای این منحنی تانژانت نابرابر   تعیین کنید؟
راه‌حل :
ارتفاع C.V.C و شیب درصدی خط DE که قبل از این مثال مشخص شده غالباً نخستین بخش این راه‌حل است. ارتفاع‌ها به موازات خطوط شیب‌دار محاسبه شده‌اند. در محاسبه این ارتفاع‌ها، ارتفاع‌های تانژانت از محل‌های ۶۲ تا ۶۵ در شیب   تغییر می‌کند در حالی که از محل‌های ۶۵ تا ۷۰ در شیب   تغییر می‌یابد و از محل‌های ۷۰ تا ۷۲ تغییر برابر با   است.
منحنی ۱ :
ارتفاع P.V.I = ارتفاع D =  
ارتفاع نقطه میانی خط مستقیم از محل ۶۲ تا C.V.C ؛ در نتیجه:
 
ارتفاع نقطه میانی منحنی =  
تفاوت در ارتفاع از P.V.I تا نقطه میانی منحنی:
 
توان تانژانت در محل ۶۳ =
 
منحنی ۲ :
ارتفاع P.V.I = ارتفاع E =  
ارتفاع نقطه میانی خط مستقیم از محل ۶۸ تا محل ۷۲ :
 
ارتفاع نقطه میانی منحنی:
 
تفاوت در ارتفاع از P.V.I تا نقطه میانی منحنی:
 
توان تانژانت در محل ۶۹ :
 
منحنی عمودی که از یک نقطه خاص می‌گذرد :
مشکلی که معمولا در کار با منحنی‌های عمودی وجود دارد عبور یک منحنی از نقطه‌ای خاص است. مثلا: همان گونه که نشان داده شده، ممکن است یک منحنی عمودی از فاصله معینی از بالای مجرای آب بگذرد. مشکل اینجاست که طول صحیح منحنی که از نقطه تعیین شده در سوال می‌گذرد باید بدست آید.
به همین ترتیب یک منحنی عمودی بر روی پل شاید نیاز به عبور از فاصله خاصی داشته باشد تا در آب‌های قابل کشتیرانی جاده و راه‌آهن در حد مجاز ساخته شود. برای حل این مشکل معادله توازن تانژانت از هر دو طرف منحنی و با استفاده از طول L به عنوان یک مجهول نوشته می‌شود و توازن تانژانت در P.V.I نیز در نظر گرفته می‌شود. دو معادله را می‌توان همزمان برای مقادیر مجهول محاسبه کرد.
  • بازدید : 39 views
  • بدون نظر
این فایل در ۱۱۵صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:

در اين شاخه از نقشه برداري ، شكل واقعي زمين ، انحناء ، اثر ميداثقل آن در اندازه گيري ها و محاسبات نقشه برداري ، در نظر گرفته مي شود. اين شاخه از علم نقشه برداري با دقت بسيار بالا و در مناطق با وسعت زياد انجام مي شود. در اين شاخه از نقشه برداري مشاهدات انجام شده بدليل اينكه تحت تاثير عوامل فيزيكي مانند انكسار ، انحناء نور ، كرويت ، دما و… قرار دارند ، قبل از استفاده ، بايستي تصحيحات بر روي آنها اعمال گردد
وسايل مورد استفاده در عمليات:
۱-ميخ فولادي ، ۲-چكش ، ۳-ماسه ، ۴-استمبلي ، ۵-كلنگ
مراحل انجام كار:
در روز اول كلاس تئوري تشكيل شد براي آشنايي با درس كنترل مهندسي ، توضيحاتي در مورد كارهايي كه مي بايست در عمليات (سرزمين) انجام دهيم داده شد و بعد به منطقه ي مورد نظر رفته و يك پلي گونه چهارضلعي تشكيل داديم مطابق شكل (۱-الف) چون كنترل مهندسي بيشتر بحث در مورد ژئودزي مي باشد و ژئودزي بيشتر بحث ، در فواصل زياد مي باشد. به همين دليل فواصل بين ايستگاهها بيش از ۵۰۰m مي باشد. چهار ايستگاه بر روي زمين ايجاد كرديم شكل شماره (۱-الف) پلي گونه را نمايش مي دهد و به اين صورت كه براي هر ايستگاه چاله اي به قطر ۳۰cm-20cm و عمق ۵۰cm-40cm حفر كرده و بعد يك ميله ي فولادي به طوري در گودال قرار مي دهيم كه ۳cm-2cm از ميله بيشتر از زمين بيرون نباشد و اطراف ميله ي فولادي را با بتن پر مي كنيم و به همين ترتيب بقيه ي ميخ ها را بر روي زمين پياده كرديم و كنار هر ميخ را كُپه گذاري مي كنيم و روي كپه ها را رنگ آميزي مي كنيم تا نسبت به محيط طبيعي قابل تشخيص باشد.
گزارش كار روز دوم:
تاريخ:۱۷/۵/۸۷
وسايل مورد استفاده:
۱-تونل Leica TC407 ، ۲-ترازياب DZS2 ، ۳-دو عدد سه پايه ي دوربين ، ۴-دو عدد شاخص ، ۵-دو عدد تراز= ، ۶-دو عدد ژالن ، ۷-دو عدد منشور ، ۸-سه پايه ي ژالن
مراحل انجام كار:
در روز دوم مي بايست فاصله ي بين هر ايستگاه با ايستگاه بعدي (امتداد) سه بار اندازه گيري شود و زواياي داخلي پلي گون را هر كدام سه كوپل قرائت و در جدول مربوط به هر كدام يادداشت نمائيم و ترازيابي رفت و برگشتي بين ايستگاهها انجام شود و اعضاي گروه به دو اكيپ تقسيم بندي شدند. اكيپ اول به ترازيابي و اكيپ دوم به اندازه گيري فاصله و زواياي داخلي پلي گون پرداختند و اعضاي اكيپ دوم سيد امير سيد احمدي – مجيد مهدوي – سيد رحيم مرتضوي – سجاد يوسفي – محمد شفيعي – هادي ملاحسيني بودند اكيپ دوم دوربين را روي ايستگاه S1 مستقر كرده و بعد روي ايستگاههاي  S3,S4,S2 منشور و ژالن ها را در حالت تراز قرار داده به صورتي كه منشور روي ژالن قرار گرفته و بعد نوك ژالن را روي ميخ گذاشته و آن را به كمك سه پايه ي ژالن در حالت تراز قرار مي دهيم چون فاصله ي بين ايستگاه زياد مي باشد ما نمي توانيم ژالن و منشور را ببينيم از آئينه استفاده مي كنيم به طوري كه دو نفر آئينه به دست روي ايستگاههاي S3,S4,S2 ايستاده اند هر وقت اپراتور دوربين بخواهد به هر كدام از ايستگاهها نشانه روي كند ، يك نفر آئينه بدست كنار او ايستاده است و به او مي گويد نور بدهد به سمت ايستگاه مورد نظر نور مي دهد و آن فردي كه روي آن ايستگاه ايستاده است به طرف ما نور مي دهد و اپراتور دوربين به سمت نور نشانه روي مي كند تا ژالن و منشور را در تلسكوپ دوربين مشاهده كند و به همين ترتيب براي ايستگاههاي بعدي همين عمليات را انجام مي دهيم تا مشاهدات طول و زاويه اي را انجام دهيم ، فرم مشاهده شده از شماره يك و دو مي باشد و بعد مشاهدات انجام شده را تصحيح كرده و مختصات تك تك نقاط را طبق محاسبات انجام شده بدست مي آوريم و اكيپ اول مي بايست ترازيابي انجام دهند اعضاي اكيپ ترازيابي: ماهرويي زاده – دبستاني – كاظمي پور – حاج حسيني بودند در اين مرحله به دليل كمبود وقت ترازيابي فقط بين نقاط S2,S3 به صورت رفت و برگشتي صورت گرفت به اين ترتيب كه ابتدا دوربين را بر روي سه پايه گذاشته و آن را بر روي سه پايه تراز كرده و در اينجا از نقظه ي S3 به S2 حركت مي كنيم حال يك شاخص را بر روي نقطه ي S3 در حالت تراز قرار مي دهيم و يك قرائت B.S روي نقطه ي S3 انجام داده و در جدول ترازيابي يادداشت مي كنيم و با توجه به اينكه بايد فاصله ي هر شاخص از دوربين به طوري باشد كه ديد و وضوح داشته باشد و حداكثر فاصله بين شاخص و دوربين بين ۴۰m تا ۵۰m مي باشد و در ادامه شاخص دوم را در فاصله ي ديد دوربين قرار مي دهيم و يك قرائت F.S انجام داده و يادداشت مي كنيم و حال دوربين را جابجا كرده و در دهانه دوم قرار مي دهيم و روي همان شاخص قرائت B.S انجام مي دهيم و به همين ترتيب اين مراحل را انجام مي دهيم تا به نقطه ي S2 برسيم و در برگشت از S2 به S3 همين مراحل را انجام مي دهيم تا به نقطه ي S3 برسيم و فرمهاي مشاهده شده سه تا شش مربوط به اين عمليات مي باشد و در اين حالت مي توان اختلاف ارتفاع بين دو نقطه و مقدار خطا ترازيابي رفت.
مشكلات مراحل انجام كار:
۱-مهمترين مشكل وزش بادهاي شديد كه باعث تكان خوردن شاخص مي شود و در قرائت عامل را با مشكل دچار مي سازد و درصد خطا را بالا مي برد.
۲-گرم بودن هوا

عتیقه زیرخاکی گنج