• بازدید : 42 views
  • بدون نظر
این فایل قابل ویرایش می باشد وبه صورت زیر تهیه شده وشامل موارد زیر است:

اساسا” تربیت و آموزش فرزندان تا شش سالگی به عهده والدین است و از آن پس اطفال مراحل تربیت مدرسه ای را طی می کنند و  ا مربیان و آموزگاران و دبیران آشنا میشوند و محیط رسمی مدرسه کنار محیط غیررسمی و عاطفی خانه قرار میگیرد ۰ با توجه به اینکه محصلان ابتدایی تا پیش دانشگاهی کشور ما تقربیا” یک چهارم جمعیت کشور ماراتشکیل میدهند و نیز با پذیرش این اصل که کیفیت و مطلوبیت برنامه تعلیم و تربیت هر کشور،رمز و توسعه و پیشرفت آن کشور میباشد 
و تربیت دینی یکی از اصول عمده تربیت در آموزشگاهها به شمار میآید لذا ابعاد و حساسیت موضوع بیشتر احساس میشود ۰ اهمیت و توجه وعنایت به تربیت دینی و مذهبی دانش آموزان در مقاطع مختلف تحصیلی بر هیچ کس پوشیده نیست ،بویژه در مقطع ابتدایی و راهنمایی آن هم قبل از هر چیز بدان سبب است که دانش آموزان هنوز در نهادهای بزرگتر اجتماعی وارد نشده اند و بیشترین تاثیرات خود را از دو نهاد خانه و مدرسه میگیرند ۰ لذا دو نهاد عمده تربیت فرزندان یعنی خانه و مدرسه باید با یکدیگر ارتباط تنگا تنگ داشته تا تربیت دینی نوجوانان و جوانان را برعهده گیرند ۰  نباید فراموش کنیم که اصل وراثت و اصل اکتساب نیز هر دو در خانه و مدرسه ریشه دارند امروزه از نظر تحقیقات روان شناسی به نظر میرسد که ،طرز بیان و سخنوری ،حضور ذهن و سرعت انتقال ، علایق و انگیزه ،استعدادهای هنری و حتی خوش خطی ، جنبه ارثی و ژنیتیکی داشته باشد ۰ اما ازطریق مدرسه چیزی به دانش آموزان به ارث نمیرسد ۰تمام آموزشهای مدرسه اکتسابی است ۰  از طرف دیگر دانش آموزان فقط ۹ ماه از سال را در مدرسه به سر میبرند و در این مدت نیز حدودا”۶۰ روز از سال را تعطیلی دارند ۰  حال اینکه خانواده در موقعیت های مختلف و متنوع امکان نفوذ و تاثیر گذاری به زوایای روحی ، باور داشتها ، اعتقادات ، تربیت دینی و معنوی فرزند خود را دارد و میتواند در شکل گیری شخصیت او موثر باشد ۰مسلما” مدرسه به تنهایی نمی تواند نظارت کاملی برزندگی آموزشی و تربیت دینی دانش آموز اعمال کند ۰ ولی با هماهنگی و همدلی اولیاء میتوان برخی نیازها ،نقایص معنوی ، لغزشهای احتمالی و گرایشات او را در مدرسهکشف کرد و با همکاری خانواده اش در رفع آنها کوشش نمود ۰  لذا اصول هشت گانه عمده پیشنهادی که در تربیت دینی نوجوانان و جوانان موثر بوده و مورد توجه مربیان واولیائ و ۰۰۰ قرار گیرد ۰ 
اصل اول : ترغیب و تشویق مقدم بر ترس و منع 
اساسا” انسانها ترغیب و تشویق وزیبایی اعمال را بهتراستقبال میکنند تا عواقب احتمالی وایجاد رعب و ترسها درخصوص لغزشها و کوتاهی را ، بطور مثال در بیان زیبایی و عظمت نیایش و نماز به جای تذکر خشن و دید منفی به تخطی ها و غذابها که هم بجا و به حق است از شیوه ترغیب استفاده نماییم ویاد آورشویم که اولین چیزی که پس ازتوحیدو یکتا پرستی برپیامبر اسلام و پیروان اوواجب شد ، نماز بود و ازاینجا عظمت نماز که اساس ارتباط انسان با خداوند و قدردانی نعمت های بی پایان اوست روشن میشود۰   همچنین در اصل ترغیب از لذت نیایش و وصل به معبود و نورانیت روح و پذیرش دعاها و خواسته ها با پروردگار عالم راز و نیاز کنیم ۰ 
اصل دوم :استفاده ازروشهای غیرمستقیم به جای روشهای آمرانه و دستوری 
ایجاد ارتباط به شیوه غیرمستقیم و مشوقانه و دادن فرصت انتخاب و قضاوت و داوری و دادن میدان سئوال و چون وچرا کردن به نوجوان و جوان در خصوص مسایل دینی ، بذر رغبت و علاقه و کنجکاوی را در دل او به رشد میرساند ، زیرا بسیار تجربه شده است که روشهای دستوری و آمرانه و غیر تلطیف شده باعث دلزدگی و نفرت و دین گریزی میشود ۰
اصل سوم : در تربیت دینی چگونه گفتن مقدم بر چه گفتن است 
از موارد بسیار مهم و قابل تامل در تربیت معنایی و تربیت  دینی چگونه گفتن است زیرا نوجوانان و جوانان که  شخصیت اجتماعی آنان در حال شکل گیری است ، احتیاج فراوانی به همکاری و همدلی و لطافت کلامی و بیان مهرآمیزدارند و تجارب کافی در تحولات زندگی ندارند و انتظار دارند که با احترام از جانب افراد بزرگتر و مربیان و بالاخص مشاوران دینی و مسایل مذهبی و مربیان پرورشی و گفتن باید هماره سعی کنیم بذر امید را در دل آنها بکاریم تا علایق شان رشد کند   
  اصل چهارم : در تربیت دینی پیامها ، تحمیل کردنی نیست بلکه پذیرفتنی است 
نسل جدید باید در عین حفظ تربیت دینی با چشمان باز مسایل جدید را بنگرد تا در معرض تحمیل قرار نگیرد بنابر این دین امر لطیفی است و تربیت دینی کاری است بس ظریف ۰ مربیان تربیت دینی در ارائه پیامهای  دینی و تربیتی نقش موثری را دارند 
اصل پنجم : تکیه بر زیبایهای دینی در تربیت دینی 
اگردردوران جوانی و نوجوانی مباحث توحید و اثبات وجود خدا با استدلات و زیبایهای خاص که در آنها موج می زند مطرح میگردد حقایق روشن وحدانیت را با زیبایی یک روح پرستنده میپذیرد ۰لذا باید درهای زیبایی و لطایف تربیت دینی را بر روح و روان مخاطبین بگشاییم ۰
اصل ششم : ارتبط عاطفی مقدم بر ارتباط دستوری خشک 
روانشناسان معتقدند که نخستین امری که بر اثر پیوند های ارتباطی و معنوی یا معنایی و دوستی می شکفد محبت است و محبت در ابتدا امری مستقل و فراگیر است همانگونه که قرآن کریم نیز انسانها را به نیکیها و انجام اعمال نیک  ترغیب فرموده و از کارهای زشت برحذر میدارد۰ لذا مربی مسایل دینی نیز باید انسانها را و مخاطبان پاک و صالح خود را بشارت پاداش دهد و سپس انسانهای بدکردار را ازعذاب الهی بترساند۰
اصل هفتم:اصل عینیت بخشی وارائه بینش ورساگویی مقدم برکلی گویی ومبهم گویی 
رسول گرامی اسلام (ص) که الگوی مربیان دینی است در فصاحت و بلاغت و بیان روان ساده وعینی گویی چنان بود که مردم می گفتند : ای رسول خدا ! ما کسی را فصیحتر از تو نیافتیم و حضرت در پاسخ می فرمودند : چه چیزی مراازاینگونه گفتن باز دارد در حالی که قرآن که فصیح ترین کلام است بر زبان من جاری شده است 
  • بازدید : 34 views
  • بدون نظر
این فایل در ۱۳صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:

یكی از گستره‏ها در «تربیت دینی‏» استفاده از روش (Method) هایی است كه نه تنها شایسته، بلكه بایسته است كه در تربیت‏دینی مربیان و فراگیران – بویژه نوجوانان، جوانان، دانش‏آموزان و دانشجویان – به كار گرفته شود و استفاده از روش‏های‏تربیتی صحیح، از اصول و مبانی مهمی است كه همه دست اندركاران مسایل‏تربیتی نوجوانان و جوانان باید به آن توجهی وافر كنند، زیرا «دنیای امروز، دنیای به كارگیری روش‏ها و بهره‏گیری از راه كارهاست
یكی از گستره‏ها در «تربیت دینی‏» استفاده از روش (Method) هایی است كه نه تنها شایسته، بلكه بایسته است كه در تربیت‏دینی مربیان و فراگیران – بویژه نوجوانان، جوانان، دانش‏آموزان و دانشجویان – به كار گرفته شود و استفاده از روش‏های‏تربیتی صحیح، از اصول و مبانی مهمی است كه همه دست اندركاران مسایل‏تربیتی نوجوانان و جوانان باید به آن توجهی وافر كنند، زیرا «دنیای امروز، دنیای به كارگیری روش‏ها و بهره‏گیری از راه كارهاست.»  
امام رضاعلیه السلام در این زمینه می‏فرماید : «هر كس در پی كاری، از همان راه و روش آن رود، هرگز نلغزد و اگر بلغزد، راهكار رهایی‏اش را نیز بیابد.» (۱)
به هر ترتیب شایسته است تا دو نكته مهم را فراروی خویش داشته باشیم: 
۱. در این نگاشته، ما روش‏های تربیتی را از آموزه‏های وحیانی و اندیشه‏های ولایی برگرفته‏ایم. به همین جهت، در فهرست منابع چیزی از دیگران ارایه نكرده‏ایم . 
۲. به جهت رعایت اختصار، بیشتر به جنبه‏های تئوریك موضوع پرداخته‏ایم، اگر چه به جنبه‏های كاربردی آن نیز توجه داشته‏ایم. از این‏رو، حتی ازآوردن متن آیات و روایات و غالبا از ذكرمثال، تجربه‏ها و نمونه‏های عملی، پرهیخته‏ایم و به تعبیر مولانا«بحر در كوزه‏» كرده‏ایم، اما: 
گر بریزی بحر را در كوزه‏ای چند گنجد؟ قسمت‏یك روزه‏ای اكنون به تبیین برخی از روش‏های تربیت دینی – بویژه برای نوجوانان، جوانان، دانش‏آموزان و دانشجویان – می‏پردازیم كه عبارتند از: 

۱. روش تربیت تقلیدی
 تقلید بر چهار نوع است: الف. تقلید آگاهانه و سودمند (مانند تقلید در كارهای مثبت)
ب. تقلید آگاهانه و زیان‏مند (مانند تقلید در كارهای منفی) 
ج. تقلید ناآگاهانه و سودمند (مانند تقلید كودك در یادگیری سخن گفتن) 
د. تقلید ناآگاهانه و زیان‏مند (مانند تقلید كودك در به كارگیری سخنان زشت) 
نوع اول و دوم از تقلید، همان الگوبرداری مثبت، یا منفی از دیگران است كه در «روش تربیتی الگویی‏» به آن خواهیم پرداخت. 
در قرآن كریم و در داستان هابیل و قابیل به نوع اول از تقلید اشاره شده است. «پس، خدا زاغی را برانگیخت كه زمین را می‏كاوید، تا به قابیل نشان دهد چگونه جسد برادرش هابیل را پنهان كند. (۲) 
به نوع چهارم از تقلید نیز در قرآن مجید و در مورد كافران نیز اشاره شده است. «چون به آنان گفته می‏شود از آنچه خداوند فرو فرستاده است پیروی كنید، گویند: نه، بلكه از چیزی كه پدران خود را بر آن یافته‏ایم پیروی می‏كنیم. آیا هر چند پدرانشان چیزی را درك نمی‏كرده و به صواب نمی‏رفتند شایسته تقلیدند». (۳) 
پس، این گونه تقلیدهای كوركورانه و بدون دلیل‏های خردمندانه كاملا نكوهیده است و باید درباره این نوع تقلیدها گفت: 
خلق راتقلیدشان بر باد داد ای دو صد لعنت‏بر این تقلید باد در این جا لازم است تا به دو نكته مهم اشاره كنیم: 
الف: استفاده مثبت از روش تقلیدی در تعلیم و تربیت، شایسته و گاه بایسته است، ولی استفاده منفی از آن شایسته نیست. 
ب: با توجه به تقلیدورزی شدید فرزندان و دانش‏آموزان، باید همه ما كاملا مواظب گفتار و رفتار خود باشیم. برای نمونه، یكی ازمربیان ورزش به علت زانو درد به هنگام ورزش كردن، زانوبندی را به پای چپ خود می‏بندد. پس از سپری شدن چند جلسه آموزشی و تمرین ورزشی، متوجه می‏شود كه برخی از شاگردان وی بدون داشتن هیچ گونه زانو دردی هنگام ورزش كردن، زانوبندی را به پای چپ خویش و حتی پای راستشان هم می‏بندند، و این مساله نشان می‏دهد كه رفتارمربیان، حتی به طور ناخواسته، تا چه میزانی می‏تواند مورد تقلید متربیان و فراگیران قرار بگیرد و بر آنان تاثیر بگذارد. 
۲. روش تربیت تلقینی 
از روش‏های دیگری كه می‏توان در تربیت‏به كار گرفت، تلقین مثبت‏به خود و دیگران است. امروزه نیز یكی از روش‏های درمان برخی از بیماری‏ها، مانند افسردگی، منفی‏نگری، ناامیدی و وسواس، روش تلقین درمانی است. 
بنابراین تكرار ۳۱ بار آیه «فبای‏آلا ربكما تكذبان‏»در سوره الرحمن، و ۱۰ بار آیه «ویل یومئذ المكذبین‏» در سوره مرسلات و ۸ بار آیه «فاتقوا الله و اطیعون‏» و ۵ بار آیه «و ما اسالكم علیه من اجر…» در سوره شعرا، نشان از اهمیت‏به كارگیری «روش تلقینی‏» دارد حضرت امیر مؤمنان علی‏علیه السلام نیز این روش را مورد توجه قرار داده و می‏فرماید: 
«اگر بردبار نیستی، خود را همانند بردباران نما; زیرا بسیار اندكند كسانی كه خود را به گروهی همانند می‏كنند و یكی از آنان نمی‏شوند». (۴) 
هم چنین حضرت امام خمینی‏قدس سره می‏فرمایند: 
«یكی از چیزهایی كه برای انسان مفید است تلقین است… یك مطلبی كه باید در نفس انسان تاثیر بكند، با تلقینات و تكرارها بیشتر درنفس انسان نقش پیدا می‏كند.» (۵) 
به همین جهت، اگر استفاده از روش تلقینی در تعلیم و تربیت‏به صورت «منفی‏» و «تحمیل‏» نباشد، بلكه به صورت «مثبت‏» و «آگاهانه‏» و «آزادنه‏» انجام پذیرد، بسیار مطلوب و مؤثر خواهد بود. 
۳.روش تربیت تدریجی 
پزشك روان‏شناسی می‏گفت: «در تعلیم و تربیت، جذب كردن پیش از ساختن است‏»و جذب كردن دیگران، غالبا زمینه سازی می‏خواهد و به كارگیری «روش تدریجی‏» در تعلیم و تربیت و ساختن انسان‏ها از لوازم مهم زمینه‏سازی پرورشی و آموزشی است. نزول آیات قرآن و ابلاغ آنها درمدت ۲۳ سال و به صورت تدریجی به مردم از سوی پیامبر اكرم علیها السلام كه مهم‏ترین و بهترین آموزش‏ها و روش‏های تربیتی را در قوانین عملی اسلام برای مردم; هم چون روزه، زكات و جهاد پس از ۱۵ سال، تحریم تدریجی ربا در آیات ۳۹ سوره روم و ۱۶۱ سوره نساء و ۱۳۰ سوره آل عمران و ۲۷۵ تا ۲۷۹ سوره بقره، و تحریم تدریجی مشروبات الكلی در آیات ۲۱۹ سوره بقره و ۴۳ سوره نساء و ۹۰ و ۹۱ سوره مائده، ارزش و اهمیت استفاده از روش تدریجی در مسایل تربیتی و آموزشی را نشان می‏دهد و بر آن تاكید می‏ورزد. 
بنابراین اولا: توجه به روش تدریجی در تعلیم و تربیت، بدین معنی نیست كه در مراحل آغازین و سطوح پایین‏تر می‏توان از آموزش‏ها و استدلال‏های غلط و یا مساوی تربیتی بی پایه و سست پایه، استفاده كرد. و ثانیا: به كارگیری روش تدریجی در تعلیم و تربیت، تنها در قلمرو استدلال برهان‏ها نیست، بلكه در نوع مطالب و اعمال نیز صادق است. مثلا آیا آموزش مطلب عرفانی دقیق و فلسفی عمیق و واداشتن به انجام كارهای اخلاقی پسندیده مهم; مانند خواندن نماز شب، برای نوجوانانی كه به این حد از درك و عمل نرسیده‏اند، رو است ؟ 
و ثالثا: در تعلیم و تربیت تدریجی حتما باید سطح فكر، قدرت فهم و شرایط علمی، فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی فراگیران و فرزندان را در نظر داشت; زیرا هماره نمی‏توان برای بیماران مختلفی كه درد مشتركی نیز دارند، فقط یك نسخه درمانی ارایه كرد. شاید به همین دلیل بوده است كه معصومان ماعلیهم السلام به سؤال مشترك مانند «افضل الاعمال‏» برترین كارها، از سوی افراد گوناگون پاسخ‏های گوناگونی داده‏اند.
  • بازدید : 46 views
  • بدون نظر
این فایل قابل ویرایش می باشد وبه صورت زیر تهیه شده:

اساسا” تربیت و آموزش فرزندان تا شش سالگی به عهده والدین است و از آن پس اطفال مراحل تربیت مدرسه ای را طی می کنند و  ا مربیان و آموزگاران و دبیران آشنا میشوند و محیط رسمی مدرسه کنار محیط غیررسمی و عاطفی خانه قرار میگیرد ۰ با توجه به اینکه محصلان ابتدایی تا پیش دانشگاهی کشور ما تقربیا” یک چهارم جمعیت کشور ماراتشکیل میدهند و نیز با پذیرش این اصل که کیفیت و مطلوبیت برنامه تعلیم و تربیت هر کشور،رمز و توسعه و پیشرفت آن کشور میباشد ،و تربیت دینی یکی از اصول عمده تربیت در آموزشگاهها به شمار میآید لذا ابعاد و حساسیت موضوع بیشتر احساس میشود ۰ اهمیت و توجه وعنایت به تربیت دینی و مذهبی دانش آموزان در مقاطع مختلف تحصیلی بر هیچ کس پوشیده نیست ،بویژه در مقطع ابتدایی و راهنمایی آن هم قبل از هر چیز بدان سبب است که دانش آموزان هنوز در نهادهای بزرگتر اجتماعی وارد نشده اند 
علایق و انگیزه ،استعدادهای هنری و حتی خوش خطی ، جنبه ارثی و ژنیتیکی داشته باشد ۰ اما ازطریق مدرسه چیزی به دانش آموزان به ارث نمیرسد ۰تمام آموزشهای مدرسه اکتسابی است ۰  از طرف دیگر دانش آموزان فقط ۹ ماه از سال را در مدرسه به سر میبرند و در این مدت نیز حدودا”۶۰ روز از سال را تعطیلی دارند ۰  حال اینکه خانواده در موقعیت های مختلف و متنوع امکان نفوذ و تاثیر گذاری به زوایای روحی ، باور داشتها ، اعتقادات ، تربیت دینی و معنوی فرزند خود را دارد و میتواند در شکل گیری شخصیت او موثر باشد ۰مسلما” مدرسه به تنهایی نمی تواند نظارت کاملی برزندگی آموزشی و تربیت دینی دانش آموز اعمال کند ۰ ولی با هماهنگی و همدلی اولیاء میتوان برخی نیازها ،نقایص معنوی ، لغزشهای احتمالی و گرایشات او را در مدرسهکشف کرد و با همکاری خانواده اش در رفع آنها کوشش نمود ۰  لذا اصول هشت گانه عمده پیشنهادی که در تربیت دینی نوجوانان و جوانان موثر بوده و مورد توجه مربیان واولیائ و ۰۰۰ قرار گیرد ۰ 
اصل اول : ترغیب و تشویق مقدم بر ترس و منع 
اساسا” انسانها ترغیب و تشویق وزیبایی اعمال را بهتراستقبال میکنند تا عواقب احتمالی وایجاد رعب و ترسها درخصوص لغزشها و کوتاهی را ، بطور مثال در بیان زیبایی و عظمت نیایش و نماز به جای تذکر خشن و دید منفی به تخطی ها و غذابها که هم بجا و به حق است از شیوه ترغیب استفاده نماییم ویاد آورشویم که اولین چیزی که پس ازتوحیدو یکتا پرستی برپیامبر اسلام و پیروان اوواجب شد ، نماز بود و ازاینجا عظمت نماز که اساس ارتباط انسان با خداوند و قدردانی نعمت های بی پایان اوست روشن میشود۰   همچنین در اصل ترغیب از لذت نیایش و وصل به معبود و نورانیت روح و پذیرش دعاها و خواسته ها با پروردگار عالم راز و نیاز کنیم ۰ 
اصل دوم :استفاده ازروشهای غیرمستقیم به جای روشهای آمرانه و دستوری 
ایجاد ارتباط به شیوه غیرمستقیم و مشوقانه و دادن فرصت انتخاب و قضاوت و داوری و دادن میدان سئوال و چون وچرا کردن به نوجوان و جوان در خصوص مسایل دینی ، بذر رغبت و علاقه و کنجکاوی را در دل او به رشد میرساند ، زیرا بسیار تجربه شده است که روشهای دستوری و آمرانه و غیر تلطیف شده باعث دلزدگی و نفرت و دین گریزی میشود ۰
اصل سوم : در تربیت دینی چگونه گفتن مقدم بر چه گفتن است 
از موارد بسیار مهم و قابل تامل در تربیت معنایی و تربیت  دینی چگونه گفتن است زیرا نوجوانان و جوانان که  شخصیت اجتماعی آنان در حال شکل گیری است ، احتیاج فراوانی به همکاری و همدلی و لطافت کلامی و بیان مهرآمیزدارند و تجارب کافی در تحولات زندگی ندارند و انتظار دارند که با احترام از جانب افراد بزرگتر و مربیان و بالاخص مشاوران دینی و مسایل مذهبی و مربیان پرورشی و گفتن باید هماره سعی کنیم بذر امید را در دل آنها بکاریم تا علایق شان رشد کند   
  اصل چهارم : در تربیت دینی پیامها ، تحمیل کردنی نیست بلکه پذیرفتنی است 
نسل جدید باید در عین حفظ تربیت دینی با چشمان باز مسایل جدید را بنگرد تا در معرض تحمیل قرار نگیرد بنابر این دین امر لطیفی است و تربیت دینی کاری است بس ظریف ۰ مربیان تربیت دینی در ارائه پیامهای  دینی و تربیتی نقش موثری را دارند 
اصل پنجم : تکیه بر زیبایهای دینی در تربیت دینی 
اگردردوران جوانی و نوجوانی مباحث توحید و اثبات وجود خدا با استدلات و زیبایهای خاص که در آنها موج می زند مطرح میگردد حقایق روشن وحدانیت را با زیبایی یک روح پرستنده میپذیرد ۰لذا باید درهای زیبایی و لطایف تربیت دینی را بر روح و روان مخاطبین بگشاییم ۰
اصل ششم : ارتبط عاطفی مقدم بر ارتباط دستوری خشک 
روانشناسان معتقدند که نخستین امری که بر اثر پیوند های ارتباطی و معنوی یا معنایی و دوستی می شکفد محبت است و محبت در ابتدا امری مستقل و فراگیر است همانگونه که قرآن کریم نیز انسانها را به نیکیها و انجام اعمال نیک  ترغیب فرموده و از کارهای زشت برحذر میدارد۰ لذا مربی مسایل دینی نیز باید انسانها را و مخاطبان پاک و صالح خود را بشارت پاداش دهد و سپس انسانهای بدکردار را ازعذاب الهی بترساند۰
اصل هفتم:اصل عینیت بخشی وارائه بینش ورساگویی مقدم برکلی گویی ومبهم گویی 
رسول گرامی اسلام (ص) که الگوی مربیان دینی است در فصاحت و بلاغت و بیان روان ساده وعینی گویی چنان بود که مردم می گفتند : ای رسول خدا ! ما کسی را فصیحتر از تو نیافتیم و حضرت در پاسخ می فرمودند : چه چیزی مراازاینگونه گفتن باز دارد در حالی که قرآن که فصیح ترین کلام است بر زبان من جاری شده است ۰
اصل هشتم : اصل انگیزش و امید به جای منفی نگری و انتقاد شدید 
امام علی (ع) در خصوص تربیت نوجوان می فرماید : باید شتاب کرد و نباید نوجوان را به حال خود گذاشت ۰حتی امام علی (ع) در خصوص نوع بیان که مبادا وجهه منفی انگارانه داشته باشد تاکید می فرمایند : ” ولا تقل ما را یحب آن یقال لک ” به مردم سخنانی نگو که دوست نداری همان را به تو بگویند.
نتیجه گیری :
در قرآن کریم ودر تربیت انسانها امید واری را از جانب خدا و یاءس و نامیدی را از شیطان میداند و میفرماید : از رحمت و امید به خدا نا امید نشوید که تنها قوم کافران از رحمت خدا نا امید میشوند ۰ بنا براین در تربیت دینی موءثر و واقعی ، محور اصلی خداست و در هر کاری تو فیقات او قرین رحمت است ۰ لذا سخن وبحث  همواره با نام اوست که او همه نعمت و رحمت و مثبت و خیر است. در نتیجه قرآن نیز انسانها را به انجام اعمال پسندیده ترغیب میکند و از ارتکاب اعمال نکوهیده به شدت برحذر می کند لذا سخنان مربی دینی باید اینگونه باشد ۰ او باید دل پاک نوجوان و جوان که بی آلایش را بشارت داده و با کلام مثبت به معرفی الگوها بپردازد 
 
  • بازدید : 74 views
  • بدون نظر
این فایل در قالب PDFتهیه شده وشامل موارد زیر است:

ی تردید تربیت از مهم ترین ودر عین حال از مشکل ترین امور است. دین اسلام ،دینی
فطری است وتبیین تعالیم وآموزه های دینی در دومنبع گرانسنگ ،کتاب انسان ساز
قرآن کریم وروایات گرانمایه وسنت معصومین آمده است که این روش ها به همه
ابعاد زندگی انسان توجه دارد. برای شکوفایی استعداد های فطری انسان وتربیت دینی
استفاده از آموزه های دینی وبه کارگیری روش های صحیح تربیت ضروری است .اهمیت
وتوجه به تربیت دینی ومذهبی دانش آموزان در مقاطع مختلف تحصیلی به خصوص در
دوران ابتدایی و راهنمایی بر کسی پوشیده نیست.
با الهام از این سخن گرانقدر امام راحل که فرمودند: «هدف مخالفین شما این است که بچه های شما را از اسلام منحرف کنند و جوانهای شما را از اسلام منحرف کنند، توجه کنید که کودکها و جوانها را به تعلیمات اسلامی تربیت کنید تا انشاءالله کشورشما از آسیب مصوب بماند.»با توجه به اینکه اسلام تمامی ضعفها و کاستیهای روحی و روانی، حتی اجتماعی و اقتصادی را ناشی از غفلت انسان از مبداء آفرینش ومعادمی داند، خداوند در قرآن کریم می فرماید:«هر کس از یاد کردن من خودداری کند، زندگی سختی خواهد داشت» لزوم توجه دادن دانش آموزان به فرایض دینی در شرایط فعلی جامعه، آشکار می شود. چرا که فرایض دینی موجب افزایش تقوا می شود. «ای مردم خدایی را پرستید که آفریننده شما و آنکه پیش از شما بودند باشد که پارسا و منزه شوید. تقوا بر اثر توجه و پایبندی به رعایت فرایض دینی حاصل شده و ضامن سعادت واقعی و ابدی انسانهاست. بنابراین هیچ آموزشی در مدارس بالاتر از ایجاد تقوا نیست. قرآن مجید، تزکیه و تقوا را قبل از تعلیم و تعلم بیان فرموده است و این نشان از اهمیت تقواست. تحکیم پایه های فرایض دینی در مدارس باعث بیداری، آگاهی، استقلال، نجات دانش آموزان و در نتیجه نجات کشور از هر گونه انحراف می گردد.
-۱ آشنایی تدریجی با مسائل دینی
آشنایی با تعالیم اسلامی به صورت آرام آرام وبه تدریج صورت می گیرد، طبق روایاتی
متعددي که از معصومین رسیده است به عبادات تمرینی کودك ودعا و نیایش در
پیشگاه خداوند واثر درخشان در روح طفل اشاره شده است .
از امام محمد باقر (ع) در حدیثی که در این مورد بیان فرموده است:
را به طفل بیاموزند،در چهار سالگی « لااله الا الله » در سن سه سالگی کلمه توحید »
را به او یاد دهند ودر پنج سالگی رویش را به قبله متوجه کنند و به « محمد رسول الله »
او بگویند سر به سجده بگذارد ودر شش سالگی کامل،رکوع وسجده صحیح را به او
بیاموزند و در هفت سالگی به او بگویند دست ورویت را بشوي ونماز بگزار. ۱
در دوران کودکی بر والدین لازم است تمهیدات وفرصت سازي لازم را براي گرایش به
انجام اعمال عبادي براي کودکان فراهم کنند تا علاوه بر ایجاد روحیه دینداري ،زمینه
دین باوري در دوران بعدي را براي آنان فراهم سازد.
-۲ پرورش احسا سات دینی
در صورتی که ارزشهاي دینی توسط والدین در فضاي خانه اجرا شود وتکالیف دینی
جدي گرفته شود ،اعمال عبادي با جلوه هاي زیبایی مانند جشن تکلیف،شرکت در جشن
هاي دینی ومجالس ومراسم دینی همراه شود.


عتیقه زیرخاکی گنج