• بازدید : 66 views
  • بدون نظر
دانلود رایگان تحقیق درباره ترکیبات آلی-دانلود رایگان مقاله درباره  ترکیبات آلی-دانلود رایگان سمینار درباره  ترکیبات آلی-خرید اینترنتی فایل تحقیق  ترکیبات آلی-تحقیق  ترکیبات آلی-دانلود رایگان پروزه  ترکیبات آلی 
این فایل در ۱۰صفحه قابل ویرایش تهیه شده وبرای افرادی که رشته شیمی دارند مناسب است.
از نظر تاریخی، مهمترین محافظت کننده های آلی، اجزایی بودند که از تقطیر قطران، اصولا از زغال سنگ حاصل می شدند؛ محافظت کننده هایی از این نوع قبلاً به طور مفصل در بخش ۴-۲ شرح داده شده اند

افزودن مواد سمی به روغن سنگین نفت خام در ابتدا تلاشی بود برای یافتن جایگزینی کرئوزوت، در مواقع کمیابی آن، در حالی که فرمول بندی های جدید به گونه ای طراحی شدند که تمام مزایای کرئوزوت را بر حسب سمیت دارا می باشند و حتی فراریت محدود که در پایدار سازی میزان رطوبت چوب فرآوری شده، بسیار با ارزش است را نیز دارا می باشند. البته عیوبی نظیر ظاهر کثیف و احتمال ترشح که تا حد زیادی به علت انتخاب حلال نسبتاً خام و ارزان قیمت می باشد نیز از جمله موارد احتمالی می باشد. محافظت کننده های آلی واقعی چوب شامل محلول مواد سمی در حلالهای فرار می باشند و در صورتی که حلال کاملاً فرار و ماده سمی بیرنگ باشد، فرآوری کاملا تمیزی حاصل می شود. فعالیت محافظت کننده فقط به رسوب سمی پایدار بستگی دارد و حلال هیچ فعالیت محافظتی را نخواهد داشت، اما در عین حال ممکن است گران قیمت باشد. استفاده از چنین حلالهایی فقط هنگامی میتواند تأیید شود که محافظت کننده های حمل شده با آب یا آب برد، به صورت غیر قابل قبولی باشند. مشکل اصلی استفاده از آب، متورم شدگی یا بادکردگی چوب است که برای اموری نظیر درودگری غیر قابل قبول است، حتی اگر چوب فرآوری شده خشک باشد زیرا هنوز خطر تغییر شکل(پیچیدگی) دائمی وجود خواهد داشت.

در چنین مواقعی است که هزینه اضافی یک حلال آلی می تواند توجیه پذیر باشد و در حال حاضر امور مرتبط با نجاری و درودگری معرف بازار اصلی برای محافظت کننده های مبتنی بر حلال آلی می باشند.

حلالهای آلی- مزایای اختصاصی

Organic Solvents – Proprietary advantages

با وجود آنکه حلال آلی ممکن است مستقیماً در خواص محافظت کننده سهیم نباشد، قطعاً از اهمیت قابل توجهی برخوردار است. مایعات تقطیری غیر قطبی نفت خام سبک، گرانرویهای(ویسکوزیته های) پایینی دارند و می توانند به سرعت به داخل چوب خشک نفوذ کنند، به طوری که برای استفاده در فرمول بندی محافظت کننده هایی که جهت کاربرد سطحی به وسیله برس، اسپری یا غوطه ور سازی طراحی می شوند، بسیار مناسبند. با این وجود، رسیدن به نفوذ عمیق توسط فرمول بندی محافظت کننده کافی نیست، چرا که تبخیر بعدی حلال سبب میشود که مواد سمی به جایی در سطح، که بسیار مستعد از دست رفتن به وسیله تبخیر و شستشو می باشند، برگردند. کمک حلالها به صورت مکرر مرود استفاده قرار می گیرند، گاهی اوقات برای افزایش سرعت حل نمودن مواد سمی در حین تولید، اما غالباً برای فراهم کردن باقی مانده یا پسماندهای دارای گرانروی بالا که باعث ابقای مواد سمی به هنگامی می شوند حلال حامل تبخیر می شود، و بر این اساس توزیع مناسبی را ایجاد میکنند. در بعضی موارد استفاده از کمک حلالها سمیت ظاهری یک جزء فعال را به طور مشخص کاهش می دهد که شاید به علت توزیع عمیق تر یا فعالیت محافظت کننده ای که پایداری بیشتر و عمر مؤثر طولانی تری را تأمین می کند، باشد. با وجود آنکه بعضی از محصولات مبتنی بر غلظت یکسان یا مشابه یک ماده سمی خاص باشند، عملکرد آنها به گستردگی تغییر می کند و نباید چنین فرض شود که محصولات با خصوصیات ظاهراً مشابه، عملکرد شمابهی دارند.

ترکیبات نیتراته rated compounds

نیتره کردن(نیتراسیون) ممکن است فعالیت قارچ کشی ترکیباتی نظیر فنول، کرزول، اکسیلنول، نفتول و آنترانول را افزایش دهد. ترکیبات نیتراته مختلف به عنوان محافظت کننده های چوب در قرن نوزدهم مطرح شدند اما مدتی بعد از نظر تجاری نیز پذیرفته شدند، زیرا آزمایشها نشان داد که ابقای بالای، مثلا، دی نیتروفنول یا دی نیترو- O– کرزول، هنگامی که آنها به تنهایی استفاده می شدند، لازم بود.

راکو- آنتیونین- آنتین جرمین- میکانتین

Raco – Antinonnin – Antingermin – mykantin

راکو، اصولا از فنول های نیتراته تشکیل شده است، در هیمن حال آنتیونین که در سال ۱۸۹۲ معرفی شد و تا سال ۱۹۱۳ نیز مورد استفاده قرار گرفت که متشکل از مخلوط دی نیترو- O– کرزولات، صابون نرم و آب بود. در آنتی جرمین، مس در ترکیب با نیترو- O– کرزول استفاده می شد. با این وجود، مهمترین کاربرد ترکیبات آلی نیتراته در ترکیب با نمکها در محافظت کننده های نوع ولمان بود که در بخش ۴-۳ توصیف شد. با وجود آنکه تلاشهایی برای توسعه فرآوری های محلی جهت افزایش عمر تیرهای فرآوری شده صورت گرفته است، ذکر این نکته جالب است که فرمول بندی دی نیتروفنات سدیم که تحت عنوان خمیر میکانتین شناخته می شود به همین منظور تا ۱۹۱۲ توسط فالک تولید شد.

ترکیبات کلرینه- کلروفنولها

Chlorinated compounds – chlorophenols

تلاشهایی برای بالا بردن فعالیت محافظت کننده کرئوزوت به وسیله کلردار کردن (کلرنیاسیون) انجام گرفته است که علاقه به فنولهای کلرینه را سبب شده است، با این حال، این ترکیبات تا زمانی که هاتفیلد در ایالات متحده نسبت به ارزیابی فعالیت انها اقدام نمود، بعنوان محافظت کننده های چوب، به وطور جدی مورد توجه قرار نگرفتند. او ابتدا تتراکلروفنول و سپس پنتا کلروفنول را بررسی قرار ایوانشکی و تورشکی در همان زمان دی- و تری کلروفنول ها را مورد بررسی قرار دادند. تا سال ۱۹۳۵ هاتفیلد توانست خواص محدوده کاملی از کلروفنولها و کلر- o– فنیل فنولها و همچنین نمکهای سدیم آنها را بررسی کند. بر این منبا، مشخص شد که کلردار کردن بیشتر، عموماً فعالیت قارچ کشی و همچنین نقطه ذوب را افزایش می دهد و محافظت کننده های فعالتر و پایدارتری را ایجاد می کند. با تکمیل بعدی این تحقیقات، پنتا کلروفنول برای محافظت از کارهای چوبی(چوبکاری) بیرونی در حدود سال ۱۹۳۶ معرفی شد و در ظرف چند سال، محلول ۵% پنتا کلروفنول بعنوان فرمول بندی استاندارد حلال آلی به طور گسترده پذیرفته شد.


عتیقه زیرخاکی گنج