• بازدید : 48 views
  • بدون نظر

موضوع تحقیق تغييرات محتواي آمينواسيدهاي آزاد، تركيبات فنلي و تركيبات ايميدازولي در دانه هاي در حال رويش سويا (Glycine max L. cv. Pershing) تحت اثر تنش شوري اسمزي و ژيبرلين برای رشته علوم گیاهی می باشد. در پژوهش حاضر تاثيرات تنش شوري ناشي از كلرور سديم ۵۰ ميلي مولار و تنش اسمزي ناشي از محلول پلي اتيلن گليكول ۶۰۰۰ هم فشار با آن با غلظت ۶۴ گرم بر ليتر با و يا بدون ژيبرلين (10 ميكروگرم بر ميلي ليتر) بر محتواي آمينو اسيدي، تركيبات فنلي و نيز تركيبات ايميدازولي در حين رويش دانه هاي سويا رقم پرشينگ (Glycine max L. cv. pershing) مورد بررسي قرار گرفته است.دانه ها در طي يك دوره زماني ۴۸ ساعته با محلولهاي فوق، محلول ژيبرلين و يا آب مقطر به عنوان شاهد آبياري شدند و در پايان هر ۸  ساعت، درصد جوانه زني، محتواي كلي آمينواسيدهاي آزاد، تركيبات فنلي و تركيبات ايميدازولي و نيز محتواي آمينواسيدهاي آرژينين، پرولين و گليسين بتائين مورد اندازه گيري قرار گرفت.

بر اساس نتايج حاصل،  تيمارهاي نمكي و پلي اتيلن گليكول قادر به ايجاد تاخير در جوانه زني دانه ها هستند و ژيبرلين اين تاخير را جبران مي نمايد. به نظر مي رسد كه تيمار نمكي به ويژه با ايجاد تاخير در افزايش محتواي آمينو اسيدي، آرژينين وتركيبات ايميدازولي موجب تاخير در جوانه زني است در حالي كه تنش اسمزي با ايجاد تاخير و يا كاهش در محتواي كلي آمينواسيدها و نيز محتواي گليسين بتائين و پرولين باعث اين تاخيربوده است. افزايش تدريجي محتواي پرولين و گليسين بتائين در حين تنش اسمزي و افزايش محتواي آرژينين و تركيبات ايميدازولي در تنش نمكي به طور احتمالي مكانيسمهاي مهم مقابله با تنشهاي مزبور در حين رويش دانه هستند. به نظر نمي رسد كه تغيير محتواي تركيبات فنلي در حين رويش دانه دليل قاطعي در تغيير قابليت رويشي دانه ها باشد. ژيبرلين به تنهايي و يا توام با تنشهاي به كار رفته در اين پژوهش باعث حفظ و يا افزايش محتواي  تركيبات مورد سنجش بوده است. پاسخ مقاطع زماني مختلف به ويژه مراحل جوانه زني مطلق و رشد در طي ۴۸ ساعت به تيمارهاي مورد استفاده به طور لزوم مشابه نمي باشد.


عتیقه زیرخاکی گنج