• بازدید : 39 views
  • بدون نظر
این فایل در ۷صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:

تاريخچه توت فرنگي:توت فرنگي ميوه اي نسبتا جديد است که تا ۲۵۰-۳۰۰ سال قبل به اين شکل امروزي وجود نداشت و بيشتر موارد استفاده دارويي داشته است. در قرن چهاردهم در فرانسه توت فرنگي هاي وحشي از جنگل به زمين زراعتي منتقل شد و از آن به عنوان يک گياه اهلي استفاده گرديد. در جنگلهاي شمال ايران توت فرنگي وحشي بطور فراوان يافت مي شود. بنظر مي رسد که اولين رقم اصلاح شده در زمان صدارت اتابک اعظم از فرانسه به ايران آمد و به نام اتابکي خوانده شد
مشخصات گياه شناسي و ارقام موجود توت فرنگي: توت فرنگي از جنس فراگاريا (Fragaria) و گونه رژا (Resea) بوده که امروزه از گونه هاي شيلنسيس (Chilensis) و ويرجينيا (Virginia) و هيبريد بين ايندو يعني اناناس (ananasae) استفاده زراعي مي گردد.
عموما گياهاني علفي باساقه هاي رونده يا استولون هستند.برگها مشتمل بر سه برگچه خشن و کرک دار برنگ سبز تيره بوده که در برخي از ارقام شفاف مي باشند. ساختمان گل شامل ۵ گلبرگ سفيد که در قسمت تحتاني خود به يک زائده کوچک متصل است، کاسه گل شامل ۵ کاسبرگ سبز رنگ بوده که در قسمت تحتاني تقريبا به يکديگر جوش خورده مي باشند. تعداد کاسبرگها در برخي از ارقام زراعتي ممکن است بيش از ۵ عدد باشد. پرچمها به تعداد ۲۰ عدد يا کمي بيشتر يا کمتر است. مادگي به تعداد زياد و بصورت مارپيچي بر روي نهنج قرار گرفته است و در مجموع و همراه با نهنج فرم نسبتا کشيده اي را تشکيل مي دهد. مادگي از فندقه هاي جدا از يکديگر که هر کدام داراي تخمدان با شکل راست و کوتاه مي باشد تشکيل شده است. در هر تخمدان يک تخمک وجود دارد و در واقع بذر به تعداد فندقه ها توليد مي شود. گل در واقع دو چنسه و پس از تلقيح گلبرگها ريزش کرده و نهنج بتدريج رشد و گوشتي شکل مي گيرد و ميوه بمرور زمان آبدار شده و از حالت اسيدي به قندي تبديل مي شود. اگر لقاح ناقص باشد تعداد فندقه ها محدود و چه بسا تقارن ميوه حفظ نمي شود.
ارقام توت فرنگي به گروه ارقام بهاره يعني بوته هايي که در سال يکبار ميوه مي دهند و ارقام چهار فصله که در سال بيش از يکبار ميوه مي دهند، تقسيم مي گردند. مهمترين ارقام بهاره عبارتند از گورلا، آليسو، تيوگو، رد گانتلت، اسيتا، کاتس کيل، فرسنا
ارقام چهار فصله: اين ارقام بسيار قوي الرشد و خزنده بوده و از اواخر ارديبهشت تا اواخر تابستان و گاهي اوايل پاييز ميوه مي دهند. ميوه ها ريز و به تعداد زيادتري در هر بوته توليد مي شوند. ارقام چهار فصله مانند: استرا، هومي جنتو مي باشد.
ازدياد توت فرنگي: ازدياد بطريق جنسي و غير جنسي صورت مي گيرد.
الف) ازدياد جنسي: ازدياد توت فرنگي بوسيله بذر مخصوص ارقامي است که طبيعتا توليد ساقه رونده نمي کنند و يا ارقامي که ساقه هاي رونده کمي دارند و همچنين جهت توليد ارقام جديد از روش ازدياد بذري استفاده مي شود.
ب) ازدياد غير جنسي: در ازدياد غير جنسي که تقسيم بوته خوانده مي شود بوته هايي را که خوب رشد کرده و قوي هستند پس از خارج کردن از زمين به چند بوته کوچکتر که هر کدام داراي مقداري ريشه مي باشند تقسيم کرده و سپس آنها را در محل اصلي نشاء مي کنند. در اين روش بايد از بوته هاي سالم پايه هاي مادري استفاده گردد. روش ازدياد از طريق ساقه هاي رونده بدين صورت مي باشند که پس از ريشه دار شدن ساقه هاي رونده در تابستان از بوته مادري جدا و در محل سايه نشاء کرده و سپس در فصل پاييز بوته هاي انتخابي را به زمين اصلي انتقال مي دهند.
شرايط خاک و شرايط محيطي رشد توت فرنگی:توت فرنگي گياهي است که در خاکهاي مختلف تقريبا سازگار است با اين وجود خاکهاي عميق نرم با بافت شني رسي را ترجيح مي دهد. بهترين PH مناسب براي توت فرنگي ۵/۵ تا ۵/۶ مي باشد. اگر ميزان آهک خاک از حد مجاز بيشتر باشد عارضه کلروز يا زرد شدن برگها بروز خواهد کرد. از لحاظ آب و هوا در شرايط مرطوب و شرايط نسبتا گرم محصول دهي مناسب خواهد داشت. در شرايط گرم و مرطوب بايد آب کافي در اختيار گياه قرار گيرد و همچنين ارقام مقاوم به گرما انتخاب گردد. در ارتفاع ۴۰۰ تا ۸۰۰ متري از سطح دريا مي تواند رشد مناسبي داشته باشد. نيمه مقاوم به سرما بدون پوشش کاه و کلش مي تواند تا ۵- درجه سانتي گراد را تحمل نمايد ولي با پوشش ويژه تا -۱۸ درجه سانتي گراد را متحمل است. از نظر نياز سرمايي جزء گياهان کم نياز به سرما تقسيم بندي مي شود بطوريکه در ۲۰۰ تا ۴۰۰ ساعت دماي کمتر از ۷ درجه سانتي گراد نياز سرمايي و ناچيز آن منتفي مي گردد. سطحي بودن ريشه ها که معمولا تا عمق ۱۵ تا ۲۰ سانتي متري خاک توزيع مي گردد گياه را حساس به کم آبي مي کند. جهت توليد محصول بهاره بايد از ارقامي استفاده گردد که طالب روزهاي کوتاه و نياز دمايي پائين تري باشند تا گل انگيزي و محصول دهي آنها بخوبي انجام گيرد.
در ارقام ۴ فصله روز کوتاهي يا روز بلندي و همچنين پائين بودن و بالا بودن درجه حرارت زياد مطرح نيست و اين گروه از توت فرنگيها معمولا در شرايط مختلف براحتي گل مي دهند.
پيش رس کردن توت فرنگي: توت فرنگي طبيعتا از ميوه هاي نوبرانه و از اولين ميوه هاي است که در بهار به بازار عرضه مي شود. در حالت معمولي و در مناطق معتدل زمان برداشت ميوه در اواخر ارديبهشت ماه تا اوايل تير است ولي امروزه با فن آوري هاي خاصي مي توان زمان رسيدن ميوه را به جلو انداخت. به عبارت ديگر مي توان با استفاده از وسائل و امکانات امروزي اقدام به پيش رس کردن و توليد توت فرنگي خارج از فصل نمود و عرضه توت فرنگي را مدت طولاني تري ادامه داد . البته هزينه هاي اضافي که براي پيش رس کردن ايجاد مي شود به علت قيمت بيشتري که محصول نوبرانه دارد جبران خواهد شد.
پيش رس کردن توت فرنگي در گلخانه: مطمئن ترين وسيله براي پيش رس کردن استفاده از گلخانه است. مشکل استفاده از گلخانه در درجه اول هزينه سنگين احداث گلخانه و نياز به تخصص و تجربه کافي براي کشت توت فرنگي در گلخانه است.
  • بازدید : 58 views
  • بدون نظر
این فایل در ۹۲صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:

از نظر گیاه شناسی میوه عبارت است از تخمدان رشد کرده و تکامل یافته یک گل که ممکن است با برخی قسمت های دیگر گل همراه باشه. از نظر باغبانی میوه عبارت است از قسمت گوشتی و خوراکی یک گیاه چند ساله که به طور معمول به صورت تازه مصرف می شود و در بوجود آمدنش قسمت های مختلف گل تاتثیر مستقیم دارند . بنابراین خربزه، هندوانه،خیار، گوجه فرنگی و بادنجان که همگی یک ساله هستند، یا به صورت یک ساله کشت می شوند   سیب زمینی که گل در بوجود آمدنش نقشی ندارد، میوه به حساب نمی آیند(غده) و ژوخه
 و در بخش سبزی ها از آن ها نام برده می شود
میوه ها از نظر نیازهای دمایی به دو دسته تقسیم می شوند:میوه های مناطق معتدله و میوه های گرمسیری و نیمه گرمسیر.
میوه های مناطق معتدله همگی خزان دار بوده، برای رشد درباره احتیاج به یک دوره سرمای زمستانه دارند تا از حالت خفتگی بیرون آیند.
میوه های گرمسیری و نیمه گرمسیری ممکن است همیشه سبز و یا خزان دار باشد و بیشتر در مناطق گرم و نیمه گرم دنیا می رویند، و آن هایی که از این گروه خزان دار هستند به سرمای بسیار کمی نیاز دارند.هر یک از ۲ گروه فوق بر اساس عادت رشد و نوع میوه ای. هر که بوجود می آورند، به گروههای متفاوتی به شرح زیر تقسیم می شوند:
گروهبندی میوه های مناطق معتدله
۱-میوه های درختی
-الف -میوه های دانه دار مانند سیب، گلابی، به و زالزالک
میوه های هسته دار مانند گیلاس، آلبالو، زردآلو، هلو، گوجه و آلو
میوه های مرکب  مانند شاه توت و توت
میوه های خشکباری مانند فندق،گردو و بادام
۲-میوه های خرد یا دانه ریز
آن هایی که میوه هسته یا حبه دارند مانند انگور،انگور فرنگی و زغال لخته آبی رنگ
آن هایی که میوه مجتمع دارند مانند تمشک و توت فرنگی

درختان همیشه سبز
مرکبات: شامل پرتقال،لیمو ترش، لیموشیرین، نارنگی، گریپ فروت
   نخیلات: شامل ازگیل و خرما
ازگیل که جزو دانه دارها است
ت-انبه و آواکادو
درختان میوه خزان کننده 
 الف -انار
انجیر  
پسته 
خرمالو
   3-گیاهان علفی
موز
آناناس (۲۷)
نیاز برای فناوری پس از برداشت
میوه ها و سبزی ها به گونه ای آرمانی ، هنگامی برداشت می شوند که از لحاظ خوران یا کیفیت هبری در حالت بهینه باشند به هر حال از آن جایی که آنها سیستم بیولوژیکی زنده هستند پس از برداشت از بین می روند آهنگ از بین رفتن به میزان زیادی در میان فراورده ها متفاوت است ورویهمرفته بستگی به آهنگ متابولیسم آنها را ولی برای بسیاری  از آنها سریع است.
گسترش عمر پس از برداشت فرآورده های باغبانی، به دانش سازه هایی که به از دست رفتن کیفیت یا ایجاد مواد غیر قابل فروشی می انجامد نیاز دارد، هم چنین از این دانش برای ایجادفنا وری توانمند که میزان خراب شدن را به کم ترین حد می رساند.
استفاده شود این حوزه از تلاش علمی امروزه به عنوان پس از برداشت شناخته شده است در سال های اخیر پس از برداشت باغبانی توجه شده زیرا دانسته اند که  عملیات جا به جایی نادرست پس از برداشت به از دست رفتن مقدار زیادی از فرآورده  می انجامد ، که به نوبه ی خود نیاز به مصرف کارگر، مواد و سرمایه برای رشد دارد.
هم اکنون این ایده وجود دارد که برای بالابردن تولید تاکید بیشتری روی نگهداری فرآورده پس از برداشت می باشد تا افزایش تولید و به نظر می رسد که این در راستای بازگشت بهتر منابع کارگر، انرژی و سرمایه موجود می باشد.
در مناطق گرمسیر بزرگی از کشورهای رشد یافته را در بر می گیرد، این گونه خسارتها از نظر اقتصادی و اجتماعی می تواند شایان توجه باشد.در مناطق پیشرفته مانند آمریکای شمالی ، اروپا، استرالیا وزلاندنو فساد پس از برداشت فرآورده تازه در بسیاری از موردها جدی هستند 
که اغلب از راه سبب های گوناگون صورت می گیرد.مهم ترین مدرک ذکر شده در مورد تلفات میوه و سبزی ها به وسیله ی فرهنگستان علوم ملی آمریکا در سال ۱۹۷۸به چاپ 
رسیده که ادبیات و نظر اهل خبره را تا آن زمان بررسی کرده است.
برای برخی از فرآورده های ویژه دامنه ی تغییرات تلفات بین ۵تا۱۰۰ درصد است.
در حالی که این آمار ممکن است  بهترین برآورد سرتا سر جهانی باشد، ولی اگر برای شرایط خاصی بکار برده شده باشد، در واقع بی معنی خواهد بود.
اشکالی که به گونه ی عموم تکرار می شودتغییرات تلفات پس از برداشت بین۲۰تا۴۰ درصد
است و معمولا بدون هیچ گونه داده ی کمی حمایت کننده است.
یک مطالعه کمی که به وسیله موسسه جابجایی غذایی آسه آن صورت گرفته ،دریافته اید که تلفات انتقال ۳دوره ای کلم هیچ بین سرماترا،اندونزی و سنگاپور۳۰ درصد است.
مشکلی که در اجرای چنین آزمایش هایی وجود دارد، نیاز پژوهشگران  به۵/۱ تن کلم پیچ است که سه ساعت پس از حمل برش داده شوند.
مطالعه کمی تلفات در نقاط گوناگون در طول جابه جایی در تایوان نشان می دهد که میزان آن بین ۴تا۳۰ درصد است اما فراورده های مختلف دارای حساسیت گوناگونی در طول جابه جایی در تایوان نشان می دهد که میزان آن بین ۴تا۳۰ درصد است،
اما فراورده مختلف دارای حساسیت گوناگونی در طول جابه جایی به صورت عمده و خرده فروشی دارند.موسسه ی داخل آمریکا،برای شرکت تعاونی کشاورزی
ازراه لاگرا و همکارانش (۱۹۹۰)برای چندین سال روی ارزیابی سیستم های پس از (IICAL)
 برداشت به گونه ی کامل،کارکرده اند ولی نیاز به میزان بالای اندازه گیری کمی را به کمترین حد می رساندهمکاری بین موسسه های IICA وAFHB و موسسه ی پس از برداشت برای مواد فاسد شدن(PIP) به راهکار عملی منجر شده است تا جزئیات و به گونه ی سیستماتیک مسائل پس از برداشت در داخل هر موقعیت باغبانی تشخیص داده شود. کار برد روش  شناسی نیاز به مطالعه ای چند جانبه و یا گروه کاری دارد تا دانش لازم برای پیش از تولید،تولید برداشت، پس از برداشت و بازاریابی فراهم شود تا بتوان جابه جایی هر فراورده را انجام داد. چنین ادعا شده است که می توان یک ارزیابی کامل در خلال۲تا۴ هفته به گونه ای انجام داد که اولویت ها شناسایی شوند و جایگزین هایی به عنوان اولویت ها در حل مسائل در محدوده ی زمانی و خط مشی توسعه مطرح شوند. نقش نهایی فناوری پس از برداشت طرح  روش هایی است که به وسیله آن فساد فراورده تا حد امکان در فاصله ی زمانی بین برداشت تا مصرف نهایی به کم ترین حد برسد. حربه ی اصلی در فیزیولوژی پس از برداشت به تنظیم هوای انبار مربوط می شود. نظارت بر دما مهمترین فاکتور محیطی تعیین کننده است به گونه ای که میزان فساد پس از برداشت در اثر تمام سبب ها تحت تاثیر دما قرار می گیرد. پاسخ فرآورده به دما،در یک دامنه ی دمای طبیعی در فراورده های تازه ی باغبانی یکسان نیست که در بر گیرنده ی یخ زدن بافت های گیاهی (نزدیک به ۲تا۰) و حد بالا نزدیک به ۴۰ درجه سانتیگراد که بافت از بین می رود.(۲۶)

عتیقه زیرخاکی گنج