• بازدید : 43 views
  • بدون نظر

این فایل در ۲۸صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:

تهيه شناسنامة درس
۱- جايگاه رشته در علم: الهيات و معارف اسلامي رشته ايست كه به شناخت علوم اسلامي اعم از فقه، تفسير، كلام، فلسفه و عرفان پرداخته و با توجه به عنوان كلي الهيات به شناخت ساير اديان نيز مي پردازد.
۲- جايگاه درس در رشته: آشنايي دانشجو با معادلهاي انگليسي اصطلاحات و واژگان تخصصي الهيات و نحوة  ترجمة جملات متون تخصصي. 
۳- جايگاه فصل در درس: اين منتخب فصل دوم از بخش اول كتاب زبان تخصصي SHI‛A  مي باشد با عنوان Division within shi‛ism  كه به بررسي فرقه هاي مختلف شيعه از زيديه و اسماعيليه گرفته تا شيعة دوازده امامي مي پردازد.
۴- مشخصات منبع: چاپ غير دانشگاهي است. (چاپ انصاريان. قم) چاپ هاي ديگري نيز دارد.
۵- بسندگي منبع: كافي است، البته اين كتاب راهنماي آموزشي دارد كه جز ترجمة پاراگراف به پاراگراف و واژه نامه مورد اضافه تري ندارد.
در ادامه برای آشنایی بیشتر شما توضیحات مفصلی میدهیم
الف- شناخت معادلهاي حروفي و نمادهاي حركتي عربي در انگليسي، مثل: تشخيص طاء از تاء و تشخيص اُ از او، ب-  بكارگيري آموخته هاي گرامري در بافت واژگان و اصطلاحات تخصصي، ج- مرور تاريخ و اصول اعتقادي فرق شيعه.
فعاليت هاي درون متني: تمرين و پرسش ندارد.
فعاليت هاي پژوهشي: چون حجم كتاب زياد است و موضوعات مطرح شده در اين كتاب در دروس مختلف عربي يا فارسي اين رشته موجود است در اين درس فعاليت پژوهشي ضروري نيست.
خلاصه كردن متن: به جهت غير قابل پيش بيني بودن سؤالات امتحاني و پيوستگي مطالب، خلاصه كردن متن منطقي به نظر نمي رسد.
فعاليت علمي: درخواست تكليف از دانشجو جهت تمرين براي يادگيري درست ترجمة جملات در پيشرفت دانشجو مؤثر است.






گام دوم: تحليل محتوا و تهية طرح درس
۱- تفكيك پاراگراف ها با عنوان دهي: ص ۷۵ ازچاپ انصاريان.
پاراگراف اول: فروع دين عامل انشعاب دين. هر ديني اصولي دارد و فروعي كه اين فروع باعث پيدايش انشعاب در دين مي شوند.
پاراگراف دوم: عدم انشعاب در زمان سه امام نخست.
پاراگراف سوم: عدم انتخاب اكثريت شيعة اماميه از امام هشتم به بعد بواسطة اعتقاد به مهدي موعود، وجود اختلاف در موضوعات حقوقي و كلامي بين اماميه انشعاب محسوب نمي شود. اختلاف در اصول تشيع از انشعابات تشيع نيست. مثل: بابي و بهايي.
پاراگراف چهارم: عدم بقاي انشعابات شيعي تا زمان حال به جزء فرقه هاي زيديه و اسماعيليه.
زيديه و انشعابات آن 
پاراگراف اول: پيروي زيديه از زيدالشهيد پسر امام سجاد. طغيان او عليه خليفة اموي هشام بن عبدالملك.
پاراگراف دوم: تلقي پيروان زيد از او به عنوان امام پنجم. تداوم امامت در اخلاف وي. قيام برادر زادة زيد، اطروش، در خراسان، دعوت اطروش از مردم غير مسلمان مازندران به دين اسلام (تشيع زيدي).
پاراگراف سوم: اعتقاد زيديه به هر امام فاطمي نسب به شرط آگاهي از علوم ديني، زهد، شجاعت و كرامت. بدون امام بودن زيديه از زمان اخلاف اطروش تا ۶۰ سال پيش (احتمالاً تاريخ نگارش كتاب). قيام امام يحيي در يمن در زمانيكه جزو امپراطوري عثماني بود و تداوم آن توسط اخلاف وي تا زمان حال.
پاراگراف چهارم: اعتقاد به حذف نام دو خليفه اول و شروع ائمه از علي (ع) توسط اخلاف زيد. در اصول اعتقادي راه زيديه به معتزله شبيه است و در فروع به فقه ابوحنيفه.
اسماعيليه و انشعابات آن
پاراگراف اول: اعتقاد اسماعيليه به مهدويت اسماعيل فرزند امام جعفر الصادق به عنوان امام هفتم با وجود مرگ وي در زمان حيات پدر. توجيه سه گروه راجع به مرگ اسماعيل. دوام توجيه گروه سوم تا زمان حاضر مبني بر تداوم امامت در نسل اسماعيل و اخلافش با وجود مرگ وي در زمان حيات پدر.
پاراگراف دوم: تشابه فلسفي اسماعيليه با صابئين (ستاره پرستان) و عناصري از «معرفت خفي» هندوها. اعتقاد به واقعيت ظاهري و باطني در آراء و علوم اسلامي. ابتناء وحي يا تنزيل بر تفسير دورني يا تأويل.
پاراگراف سوم: اعتقاد اسماعيليه به وجود دو جهت هميشگي ناطق و صامت. پيامبر صامت و امام يا وصي يا ولي ناطق است. تجلي كامل خدا بودن حجت.
پاراگراف چهارم: «حجت خدا» حول عدد هفت مي چرخد. پيامبر تجلي كامل خداست و قدرت تشرف به ساحت رموز الهي را دارد.
هفت وصي او نيز داراي قدرت اجراي دو ويژگي و صايت و ولايت هستند. هفتمين وصي قدرت نبوت را نيز دارد و سپس سيكل بعدي.
پاراگراف پنجم: از آدم (ع) تا اسماعيل سير نبوت، وصايت و ولايت را مطرح مي كند.
پاراگراف ششم: بر شماري نام هفت امام تا محمدبن اسماعيل به جز امام حسن (ع). اختفاي نام اخلاف محمدبن اسماعيل تا نسل هفتم. پس از آنها شروع حكومت نخستين مجموعة ۷ فرمانرواي فاطمي در مصر. اعتقاد به ۱۲ نقيب علاوه بر حجت به جز فرقة دروزيه كه ۶نقيب را از ائمه و ۶ نفر بقيه را از ديگران مي دانند.
باطنيان 
پاراگراف اول: ظهور فردي ناشناس، عامل به نماز و روزه و قانع به دست رنج خود در شهر كوفه و دعوت او به مذهب اسماعيليه قبل از ظهور عبيد الله المهدي در شمال آفريقا. اعزام ۱۲ نقيب به دمشق توسط او. ترك ناگهاني كوفه و عدم اطلاع از وي.
پاراگراف دوم: جانشين اين مرد فردي به نام احمد مشهور به قرمط مبلغ در عراق. صدور برخي احكام متفاوت در امر نمازهاي يوميه و جواز شرب خمر از جانب وي دعوت باطنيان ديگر از مردم به كيش باطني همزمان با اين رويداد.
پارگراف سوم: عدم احترام به جان و مال مردم از طرف باطنيان، كشتار در يمن، بحرين و سوريه و غارت اموال. راهزني به كاروانهاي حج و كشتار و چپاول اموال و آذوقه و مركب هاي آنها.
پاراگراف چهارم: فتح بصره توسط ابوطاهر قرمطي. اعزام سربازان به مكه. كشتار مردم و زائران تازه از راه رسيده. تقسيم پردة كبه بين افراد خود. انتقال حجرالاسود به يمن به مدت ۲۲ سال. تلقي مسلمانان از آنان به عنوان افراد خارج از دين. تنفر حاكم فاطمي- اسماعيلي مصر از قرمطيان.
پاراگراف پنجم: مورخان ويژگي خاص باطنيه را اعتقاد آنها به امور باطني و رازورانة  دين مي دانند و ظواهر شريعت را خاص مردم ساده دل و بي بهره از عقلانيت و روحانيت تلقي مي كنند، هرچند برخي امامان باطني به پيروي از برخي قوانين و احكام ديني دستور مي دهند.
نزاريه، مستعليه، دروزيه و مقنعه
پاراگراف اول: عدم انشعاب فرقة اسماعيلي و افول سلطنت و امامت آن طي هفت نسل. مرگ مؤيدبن علي و مشاجرة خونين فرزندانش نزار و مستعلي و چيرگي مستعلي بر برادرش.
پاراگراف دوم: پديد آمدن دو فرقة نزاريه و مستعليه. نزاريه  پيروان حسن صباح كه از مصر اخراج شد. تأسيس حكومت در الموت قزوين توسط حسن صباح و دعوت مردم به آرمان اسماعيلي.
پاراگراف سوم: تداوم راه حسن صباح توسط بزرگ اميد رودباري و پسرش كيا محمد و پسر وي حسن علي ذكره السلام در قرن ۶٫ تغيير مسير راه نزاريه و گرايش چهارمين حاكم اسماعيلي به باطنيه. تداوم سلطنت و حكومت تا حملة هلاكو فاتح مغول. علاقمندي آقاخان محلاتي در ايران به نزاريه در قرن ۱۳ و طغيان او عليه شاه قاجار در كرمان و فرار او به بمبئي. تبليغ نزاريه باطنيه در آنجا. شهرت نزاريه به آقاخانيه در اين دوره.
پاراگراف چهارم: مستعليه پيروان المستعلي. دوام حكومتش در مصر تا قرن ۶٫ تداوم تفكر آنها در هند توسط بهره ها تا امروز. 
پاراگراف پنجم: دروزيان و انتساب آنها به كوهي در لبنان و سوريه. پيروان خلفاي فاطمي. الحاق آنها به باطنيان بر اثرتبليغ به باطنيه. اعتقاد آنها به مرگ و اختفاي ششمين خليفة فاطمي و سرانجام ظهور دوباره اش به دنيا.
پاراگراف ششم: مقنعه كه پيرو عطاالمروي معروف به المقنع بوده كه خود وي از پيروان ابومسلم خراساني به شمار مي رفته. ادعاي المقنع مبني بر حلول روح ابومسلم و تجسد او در قالب وي. سپس دعوي نبوت و بعد الوهيت. دستگيري در سال ۱۶۲ در قلعه اي در ماوراءالنهر. خودسوزي با يارانش در آتش. باقي پيروانش به باطنيه و اسماعيليه پيوستند.
اختلاف بين شيعة دوازده امامي و اسماعيليه و زيديه
پاراگراف اول: اكثريت شيعيان با وجود تقسيمات درون آن دوازده امامي هستند. نقد و اعتراض شيعيان عليه دو مسئلة حكومت اسلامي و حجيت در علوم ديني كه حق ويژة اهل بيت است از نظر شيعه.
پاراگراف دوم: تعلق خلافت به عنوان ولايت باطني و رهبري روحاني به علي (ع) و فرزندانش. تصريح نام ۱۲ امام از جانب پيامبر. اعتقاد شيعيان به عدم نسخ احكام و قوانين شريعت به عنوان اصول حيات روحاني تا قيامت. لزوم تعليم اين احكام توسط اهل بيت پيامبر. 
پاراگراف سوم: اختلاف اماميه و زيديه در باور زيديه به تعداد بيشتري امام علاوه بر خاندان پيامبر و عدم اعتقاد به محدوديت ۱۲ نفرة امامان. عدم پيروي زيديه از فقه اماميه.
پاراگراف چهارم: اختلاف بين شيعيان دوازده امامي و اسماعيليه در اعتقاد اسماعيليان به عدد ۷  درمورد امامان و عدم ختم نبوت به پيامبر اكرم. اعتقاد آنها به تغيير و دگرگوني در احكام شريعت و عدم پايبندي به شريعت خصوصاً در ميان باطنيه. بر عكس اماميه به ختم نبوت و ۱۲ وصي معتقدند. و به اعتبار جنبة ظاهري شريعت و عدم امكان نسخ آن. تأكيد اماميه بر جنبة ظاهري و باطني قرآن.
خلاصة تاريخ تشيع دوازده امامي
پاراگراف اول: تأكيد اكثريت شيعه (دوستان و حاميان علي (ع) بعد از فوت پيامبر) بر دفاع از حقانيت اهل بيت در مسئلة خلافت و مرجعيت ديني. نقد و اعتراض عليه ديدگاه رايج و جدايي از اكثريت.
پاراگراف دوم: تحت فشار بودن شيعيان طي دورة خلفاي راشدين و شدت يافتن آن در دورة بني اميه كه شيعه به هيچ وجه حمايت نمي شد. هر چه شكنجه توسط اكثريت بيشتر اعتقاد اقليت راسخ تر. بهره مندي از مظلوميت باعث شيوع اعتقادات و باورهاي شيعه. 
پاراگراف سوم: احراز توانايي شيعه بواسطة ضعف بني اميه با آغاز حكومت عباسيان در ميانة قرن ۲٫ دشوار شدن شرايط تا پايان قرن سوم. قيام مؤثر آل بويه كه شيعه بودند در آغاز قرن ۴ و احراز قدرت و توانايي قابل توجه در تخقق فعاليت هايشان. آغاز مباحثات تحقيقي و علمي و تداوم آن تا پايان قرن ۵ . آغاز قرن ۷ با تهاجم مغول اغتشاشات ناشي از هرج  و مرج و جنگ هاي صليبي فشار بر شيعه بيشتر شد. مذاكرة برخي از حاكمان فارس و مازندران باعث قدرت و گسترش شيعه شد. وجود مغول باعث حضور بيش از پيش انبوه شيعه در فارس و سرزمين هاي اسلامي ديگر. تداوم وضع تا قرن ۹٫
پاراگراف چهارم: آغاز قرن ۱۰ قيام صفويه و تبديل تشيع به دين رسمي قلمرو وسيعي از ايران و تداوم آن تا عصر حاضر. وجود دهها ميليون نفر شيعه در سراسر جهان.

عتیقه زیرخاکی گنج