• بازدید : 61 views
  • بدون نظر
این فایل در ۵صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:

پديدهٔ کِشَند يا جزر و مد اساساً زاييده نيروي گرانش کره ماه است، آشکار است که درياها در سنجش با خشکي‏هاي زمين نرمش‌پذيري بيشتري دارند و از اين روي در برابر نيروي کشش ماه کمتر ايستادگي مي‏کنند، به همين مناسبت توده‏هاي آب در زير پاي ماه انباشته مي‏گردند و پديده‏اي را به نام «برکشند» (مد) ايجاد مي‏کنند.
هم‌زمان با «برکشند» رو به ماه، «برکشند» ديگري در آن سوي کره زمين ايجاد مي‏گردد بدين‏سان که آبهاي آن سوي کره زمين که از ماه بدورند، کمتر متأثر گرديده و به اصطلاح عقب مي‏مانند و آب-توده کلاني را ايجاد مي‏کنند، بنابراين روزانه هر نقطه از سطح دريا دوبار دستخوش برکشند و دو بار هم دستخوش «فروکشند» (جزر) مي‏گردد
بنابراين، به‏طور ميانگين بازه زماني ميان دو برکشند و فروکشند پياپي ۱۲ ساعت و ۵/۲۵ دقيقه است، درست نيمه زماني که طول مي‏کشد، تا ماه ظاهراً يک دور کامل گرد زمين بپيمايد يعني ۲۴ ساعت و ۵۱ دقيقه.
کشند همراه با حرکت ظاهري ماه از افق شرقي ناظر، به سمت افق غربي او پيش مي‏روند.
اثر گرانش خورشيد در کشند نسبت ‏به ماه در رده دوم اهميت‏ برخوردار است، زيرا بازه آن بيشتر (فاصله خورشيد از زمين يکصد و پنجاه ميليون کيلومتر) است، از اين‏رو نسبت نيروي کشندزاي خورشيد تنها پيرامون ۷ درصد نيروي ماه است.
هنگامي که نيروهاي کشندزاي ماه و خورشيد هماهنگ عمل مي‏کنند، مثلاً هنگام ماه نو که هر دو در يک طرف زمين هستند، جزر و مدها در بيشينه خود هستند و به نام کشند بهاري يا «مهکشند» (spring tide) ناميده مي‏شود، حد ديگر وقتي است که خورشيد و ماه باهم زاويه ۹۰ درجه (تربيع) مي‏سازند در اين هنگام جزر و مد را به کمينه و به کشندهاي کوچک يا «کهشکند» (neap tide) بدل مي‏سازند.
نزديکي ماه نيز تأثيري در بلندي کشند دارد، هنگامي که ماه در فرودينه (حضيض) زميني قرار دارد نيروي کشندزاي آن به اندازه ۲۰% بيش از حد عادي است.
گرانش ماه سبب مي‏شود افزون بر آماسيدن آبهاي کره زمين، خشکي‏ها نيز دستخوش تورم گردند که در سنجش با آماس آبها نامحسوس است.
نيروي برآمده از گرانش ماه و لنگري که از جانب انباشته شدن آبها به وجود مي‏آيد، سبب مي‏شوند چرخش محوري زمين به آرامي ايست (ترمز) کند و بدين‏سان بر طول شبانه‏روز زميني مي‏افزايند.
بررسي خطوط رشد و نمو سنگواره‌هاي مرجاني بيانگر آن است که در ۳۵۰ ميليون سال پيش طول شبانه‏روز حدود سه (۳) ساعت کوتاهتر از شبانه‏روز کنوني بوده و طول سال خورشيدي به چيزي حدود ۴۰۰ روز افزون مي‏گرديده است.
بررسي‏هايي که از روي پيشينه‌هاي بجا مانده از خورشيدگرفتگي‌ها و ماه گرفتگيهاي گذشته به اجام شده، نشان مي‏دهد که روند افزايش طول روزهاي زميني ‏۰۰۱۶% ثانيه در هر سده است.
جزر و مد 
 

جزر و مد بلندي هاي ادواري مي باشد که در قسمت هاي بزرگ آبي روي مي دهد جزر و مد دليلي بر جاذبه زمين و ماه مي باشد . کشش جاذبه ماه دليلي مي باشد تا اقيانوس ها در مسير ماه بر آمده شوند . اقيانوس بر آمده ديگر در طرف متضاد قرار دارد زماني که زمين همچنين به طرف ماه کشيده مي شود از زماني که زمين مي چرخد دو جزر ومد اتفاق مي افتد .
 
   اسحاق نيوتن ( ۱۷۲۷- ۱۶۴۲ ) اولين کسي بود که جزر و مد را شرح داد شرح او از جزر ومد در ۱۶۸۶ منشر شد در کتاب دوم پرينسپيا . 

 
کنش متقابل خورشيد با جزر و مد ها : 


   
جزرو مد هاي بهار : 
 جزر ومد ها ي بهار خصوصاً جزر ومد هاي قوي هستند ( آنها هيچ چيز ندارند تا با فصل بهار انجام دهند ) آنها زماني رخ مي دهد که زمين ، خورشيد و ماه در يک خط باشند نيروهاي جاذبه ماه و خورشيد هر دو در اختيار جزر و مد ها مي باشد جزر ومد بهار در طول ماه کامل و ماه جديد اتفاق مي افتد . 


    
جزر ومد پروکسيجين بهار : 

اين جزر ومد نادر مي باشد و جزر ومد قوي است اين جزرومد خيلي زياد ( قوي )زماني که ماه به طور غير معمول به خورشيد نزديک مي شود اتفاق مي افتد و در ماه جديد اهله قرار دارد    ( زماني که ماه بين خورشيد و زمين است ) اين جزر ومد هر ۵/۱ سال يکبار اتفاق مي افتد .


 زمين شناسي  : 

   
جزر و مد هاي کِه کشند جزرومد هاي ضعيف مي باشند آنها زماني که نيروهاي جاذبه ماه و خورشيد در يکي ديگر عمود هستند اتفاق مي افتد جزرو مد هاي که کشند در طول يک چهارم ماه رخ مي دهد 
انرژي جزر و مد و انتخاب محل 
کل انرژي جزر و مدي توزيع شده روي زمين حدود ۳×۱۰۶ Mw است. مهمترين عامل تخمين انرژي جزر و مدي عبارتست از ارتفاع جزر و مد و سطح حوضه جزر و مدي است. ماکزيمم انرژي که مي‌توان به هنگام دوره جزر و مد توليد کرد، عبارت است از Emax= d g s h2 در اين فرمول h ارتفاع جزر و مد و S سطح محصور و d جرم مخصوص آب و g شتاب گرانش زمين است.

اولين طرح بزرگ انرژي الکتريکي از جزر و مد در فرانسه در سال ۱۹۶۶ شروع به کار کرد. در اين واحد ضريب توان ، تبديل انرژي جزر و مد به الکتريسته در حدود ۱۸ تا ۲۵ در صد است. انرژي جزر و مد آلوده کننده نيست و براي موجودات دريايي نيز اثرات کمي دارد. 


 




تکنيکهاي استفاده از انرژي جزر و مد 
يکي از روشهاي ساده و قديمي استفاده از انرژي جزر و مد ايجاد يک حوض تنها است. اين تکنيک فقط يک حوض را با مسدود کردن خليج حاصله از مصب رود يا خليج اصلي توسط يک سد مورد استفاده قرار مي‌دهد. در طول دوره تناوب يا بالا آمدن آب از دريچه‌هاي راههاي کانالي حوض را پر مي‌کند. وقتي که سطح آب در حوض بالاتر از سطح آب دريا هست، انرژي پتاسيل آب مسدود شده حوض با گذشتن از توربين مولد الکتريسته انرژي توليد مي کند. در اين طرح حدود ۵ ساعت توليد و ۶ تا ۷ ساعت پرکردن مجدد و توقف مشخص مي‌شود. تکنيک انرژي خروجي يک راهه حوض تنها با قرار دادن توربين ، مولدي که مي‌تواند موتور پمپ کمکي به هنگام عمليات پر کردن مجدد مورد استفاده قرار گيرد، اصلاح مي‌شود.

طرح ديگر عبارت از يک حوض با دو راه است. که توليد انرژي بر اثر حرکت آب از طرف دريا به حوض و از طرف حوض به دريا صورت مي‌گيرد. با بکار بردن چنين دستگاهي انرژي بيشتري نسبت به طرح قبلي توليد مي‌شود. با وجود اين انرژي توليد شده در اين طرح مانند طرح يک راهه آن چنان زياد نيست، بنابراين توربينهاي طرح دو راهه بسيار بزرگ و گران قيمت هستند. انرژي خروجي تکنيک مولد يک دو راهه نيز بايد با پمپ کمکي اصلاح شود، توسعه طرح انرژي جزر و مد لارانس براي دو راه عمليات حوض تنها با پمپ بوده است.
  • بازدید : 64 views
  • بدون نظر
این فایل در قالب pdfتهیه شده وشامل موارد زیر است:

پدیدهٔ کِشَند (به انگلیسی: Tide) یا جزر و مد اساساً زاییده نیروی گرانش کره ماه است، آشکار است که دریاها در سنجش با خشکی‌های زمین نرمش‌پذیری بیشتری دارند و از این روی در برابر نیروی کشش ماه کمتر ایستادگی می‌کنند، به همین مناسبت توده‌های آب در زیر پای ماه انباشته می‌گردند و پدیده‌ای را به نام «برکشند» (مد) ایجاد می‌کنند.
هم‌زمان با «برکشند» رو به ماه، «برکشند» دیگری در آن سوی کره زمین ایجاد می‌گردد بدین‌سان که آبهای آن سوی کره زمین که از ماه بدورند، کمتر متأثر گردیده و به اصطلاح عقب می‌مانند و آب-توده کلانی را ایجاد می‌کنند، بنابراین روزانه هر نقطه از سطح دریا دوبار دستخوش برکشند و دو بار هم دستخوش «فروکشند» (جزر) می‌گردد.
بنابراین، به‌طور میانگین بازه زمانی میان دو برکشند و فروکشند پیاپی ۱۲ ساعت و ۵/۲۵ دقیقه است، درست نیمه زمانی که طول می‌کشد، تا ماه ظاهراً یک دور کامل گرد زمین بپیماید یعنی ۲۴ ساعت و ۵۱ دقیقه.

کشند همراه با حرکت ظاهری ماه از افق شرقی ناظر، به سمت افق غربی او پیش می‌روند.

اثر گرانش خورشید در کشند نسبت به ماه در رده دوم اهمیت برخوردار است، زیرا بازه آن بیشتر (فاصله خورشید از زمین یکصد و پنجاه میلیون کیلومتر) است، از این‌رو نسبت نیروی کشندزای خورشید تنها پیرامون ۷ درصد نیروی ماه است.
هنگامی که نیروهای کشندزای ماه و خورشید هماهنگ عمل می‌کنند، مثلاً هنگام ماه نو که هر دو در یک طرف زمین هستند، جزر و مدها در بیشینه خود هستند و به نام کشند فنری یا «مه‌کشند» (spring tide) نامیده می‌شود، حد دیگر وقتی است که خورشید و ماه باهم زاویه ۹۰ درجه (تربیع) می‌سازند در این هنگام جزر و مد را به کمینه و به کشندهای کوچک یا «که‌کشند» (neap tide) بدل می‌سازند.
نزدیکی ماه نیز تأثیری در بلندی کشند دارد، هنگامی که ماه در فرودینه (حضیض) زمینی قرار دارد نیروی کشندزای آن به اندازه ۲۰٪ بیش از حد عادی است.
گرانش ماه سبب می‌شود افزون برآماسیدن آبهای کره زمین، خشکی‌ها نیز دستخوش تورم گردند که در سنجش با آماس آبها نامحسوس است.
نیروی برآمده از گرانش ماه و لنگری که از جانب انباشته شدن آبها به وجود می‌آید، سبب می‌شوند چرخش محوری زمین به آرامی ایست (ترمز) کند و بدین‌سان بر طول شبانه‌روز زمینی می‌افزایند.
بررسی خطوط رشد و نمو سنگواره‌های مرجانی بیانگر آن است که در ۳۵۰ میلیون سال پیش طول شبانه‌روز حدود سه (۳) ساعت کوتاهتر از شبانه‌روز کنونی بوده و طول سال خورشیدی به چیزی حدود ۴۰۰ روزافزون می‌گردیده است.
بررسی‌هایی که از روی پیشینه‌های بجا مانده از خورشیدگرفتگی‌ها و ماه گرفتگیهای گذشته به انجام شده، نشان می‌دهد که روند افزایش طول روزهای زمینی ۰۰۱۶٪ ثانیه در هر سده است.

اصولاً جز و مد به دلیل نیروهای بر همکنش جاذبه‌ای و سینماتیکی دستگاه زمین – ماه – خورشید به وجود می‌آید.جزر و مد اثر فراوانی در پارامترهای مداری دستگاه زمین – ماه دارد به نوعی که بررسی دقیق جزر و مد در این عمل کاملاً مخل می‌باشد در حالی که کل نیروهای مولد جزر ومد کوچک است. نیروی اساسی جزر و مد مربوط به ماه است.

عتیقه زیرخاکی گنج