• بازدید : 61 views
  • بدون نظر
دانلود رایگان تحقیق بهترین گرافیست های ایران-خرید اینترنتی تحقیق بهترین گرافیست های ایران-دانلود رایگان مقاله بهترین گرافیست های ایران-تحقیق بهترین گرافیست های ایران
این فایل در ۲۵صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:
همیشه بهترین سینماگران استادترین ها در تئاتر هستند. طبیعی است، وقتی در کاری استاد خواهی بود، که از آغاز، آغاز کرده باشی. “گرافیک”، “معماری”، ” نقاشی” و حتی “موسیقی” در هم تنیده اند. همه از یک روح، یک ذات و یک جوهرند. این قانون اینجا هم صادق است. بهترین گرافیست ها آنهایند که هنر را شناخته اند به جوهرش و نه به ظاهرش
گرافیک، نقاشی، سنت، و مدرن با هم معنا میشوند. و نقاش می تواند بهترین منتقد از دیگر هنرمندان باشد. اما یکی از آنان که هنر را از آغاز، آغاز کرده است.،استاد “سید محمد ابوترابی” است. 
بعضی شهرها ذاتا هنرپرورند و آنچه از دامانشان میروید زیباییِ هنر را، بدون آموزشی پیشین می شناسد. نیشابور، شهر قلمدان های مرصع، یکی از این دیارهاست. 
نام کمال الملک را شنیده اید. همان که هنر را در آزادی تنید. و با هنر گفت، آنچه را که باید میگفت. از گذشته ها بگذریم. “ابوترابی” این جا به دنیا آمد. دبیرستانی بود و فنی میخواند. از خودش شنیده ام، روزی زنگ هندسه نیاز به رسم دایره ای بر تخته سیاه بود. معلم گفت: «چه کسی می تواند یک دایره بکشد؟» همه گفتند: «ابوترابی»! میگفت: «چنان دایره ای کشیدم که وقتی با پرگار، آزمونش کردیم دستم قوی تر از پرگار می نمود.» من فکر می کنم، اینجور هنرمندان را هنر صدا میزند، نه آنکه مدعی باشند.
به دانشکده ی هنرهای (۱) زیبای تهران راه یافت. لیسانس نقاشی خود را گرفت. جالب از همان اوایل کارش را بزرگ شروع کرد. «همکاری در نقش یک فرش نفیس به همت استاد حفیظی و استادی که همه می شناسیدش یعنی استاد حقیقی.» حوالی سال ۷۶ بود که از اصفهان به مشهد آمد. اولین همکاری هایش در راه اندازی مجتمع فرهنگی هنری امام رضا (ع) مشهد بود. در عین تدریسِ هنر در دانشگاه آزاد اسلامی در مراکز مختلفی چون سوره، ارشاد و … فعالیت داشت. و اکنون سمت کارشناس مسئول واحد هنرهای تجسمی حوزه و مشاور هنری در شهرداری مشهد را احراز کرده است





۱- دانشكده :محلي مانند دانشگاه براي تدريس هنر
استاد مرتضی ممیز
مرتضی ممیز متولد ۴/۶/۱۳۱۵ تهران، میدان مولوی و فرزند محمدعلی و خانم کوچک، سرانجام در شب ِ ۴/۸/۱۳۸۴ چشم ازجهان گرافیکی خود فرو بست. جهانی که خود ساخت و ساخت و به اتمام رساند. مرتضی ممیز در سال ۴۴ از دانشکده هنرهای زیبای تهران فارغ التحصیل شد و سه سال بعد گواهینامه ی طراحی غرفه و ویترین و معماری خود را از مدرسه عالی هنرهای تزیینی ِ پاریس دریافت نمود. گفتنی است دوره اخذ لیسانس ممیز ۱۱ سال به طول انجامید و ممیز(۲) در این دوره به کارهای مختلفی چون کار در آتلیه گرافیکی و… مشغول بود. سیمای کاریش در این دوره در آثار متعدد روی جلد و پوستر نمایان می نمود. آثارش در این زمان نگاهی نخبه گر و پیشرو داشت. همچنین درگیری های فکری ممیز با نسل قدیمی که گرافیک را در آثاری خرد وهمه فهم ِ لاله زاردرک می کردند باعث گردید تا همواره با نظام گرافیکی ِ کم توانی در جامعه مواجه گردد که در آن گرافیست،


۲- مميز :نوعي فرمول رياضي كه اغلب در علم رياضي استفاده مي شود.
 تکنیسین (۳) خوانده می شد و اعتبار وی تنها به پول درک می گردید. شاید همین نظام کم توان باعث شد تا در سال ۴۸ پیشنهاد ایجاد رشته گرافیک را به دانشکده ی هنرهای زیبا بدهد. بنیانگذاری این رشته برای دانشجویان هنر باعث گردید تا سیستم ناقص گرافیک که بدست ناتوان(و یا کم توان) نقاشان اداره می شد و می رفت به سمت انحطاط برود، جان بگیرد و تلاشی را برای پا گرفتن در خشکزارِ این سرزمین آغاز کند و در ادامه گرافیستهایی نوجو پدید آیند و برگ تازه ای از آثار گرافیک را بازگشایی نمایند.
تا این زمان(۱۳۴۸) مرتضی ممیز به غیر از طراحی گرافیک برای کتابها و پوسترها، تلاشی را تحت عنوان مدیرهنری در مجلاتی چون ایران آباد(۳۹) کتاب و کیهان هفته(۴۰و۴۱)، فرهنگ(۴۰) کاوش(۴۲و۴۳)، نگین(۴۴) آغاز نمود. مجلاتی که نحوه و سبک کاری ممیز را در جامعه تثبیت و معرفی نموده است. آثار ممیز در این دوره در کتاب هفته به چنان پرکاری و دوره ی خلاقی بدل می گردد که نام ممیز را به عنوان گرافیستی مولف و کم نظیر بر سر زبانها می اندازد. 


۳- تكنسين :ارائه دهنده طرحهاي نو در هر رشته اي
همچنین ادامه کار ممیز در نشریات فرهنگ و نگین، راه را برای ورود گرافیستهای جوان و نوجوی دهه ی ۴۰ مانند فرشید مثقالی باز می نماید. آثار روی جلد ممیز برای نشریه کتاب هفته نمونه هایی از چاپ (سیلک و لیتوگرافی)(۴) موفق و خلاقانه ای است که ارزشهای گرافیکی بسیار مفیدی را با خود به همراه دارد. تصویرسازی های درون کتاب نگاه نوجو و بی قرار او را که کمی متاثر از آثار گرافیکی اروپای شرق به خصوص لهستان و شوری سابق می نمود را داراست. این نگاه چنان از فیلتر مرتضی ممیز گذشت که تاثیر آن را بر جریان گرافیک و آثار گرافیستها می توان مشاهده نمود. روی جلدها در نگین و فرهنگ و زندگی نمونه ی برخورد خلاق وگرافیکی با موضوعاتی چون مشاهیر و ادبا می باشد که اگر چاپ نا مرغوب آن زمان را در دست پر خمیر ممیز، جذاب و حتی شاهکار بدانیم، کم بیجا نگفته ایم. در این دوره، صنعت چاپی که جای چندانی برای مانورِ تونالیته ها و رنگها ندارد با طراحی و شگردهای ممیزبه دوره ای از کارهای خلاق و متفاوت بدل گردیده است.


۴- سیلک و لیتوگرافی :نوعي از صنعت چاپ كه در قديم بسيار استفاده مي شد.
 و راه را برای ورود آثارِآوانگارد در گرافیک می گشاید. می بایست به یاد آوریم در این دوره گرافیست از مرز برش کاغذ خود هم مطمئن نبودند و حاصل چاپ شده آثارشان معمولا فرق زیادی با نمونه طراحی شده داشته است ولی ممیز با مصالحه، سعی در ایجاد فضای کاری خلاق و پویا به نفع خویش می نماید. ممیز در این آثار به هیچ وجه گرفتار تولید آثاری صرفا ً تکنیکی نگردیده و همواره ابزار را در راه بیان ایده ها و افکارش به کار بست.
چندان مبالغه نخواهد بود اگر بگوییم واژگان گرافیکِ آکادمیکِ امروز، عمری به اندازه ی مرتضی ممیز دارد یا شاید بهتر بگوییم عمری وابسته ی به مرتضی ممیز دارد. همچنین او از سال ۴۸ تاکنون با تربیت خیل بسیاری از دانشجویان گرافیک تاثیر مثبتی بر ارتقاء و شناخت گرافیک در بین جامعه ی ایرانی داشت. ممیز علاوه بر دانشکده ی هنرهای زیبا در دانشکده ی هنرهای تزیینی و دانشگاه فارابی نیز تدریس نمود و رییس انتخابی کمیته هنرهای تجسمی یونسکو در تهران بوده است. عضو International Advertising Association نیویورک تا سال ۵۴ بوده است و از سال ۵۶ تاکنون نیز یکی از اعضای انجمن بین المللی طراحان گرافیک محسوب می گردد. علاوه بر اینها وی عضو موسس و رییس هیات مدیره انجمن صنفی طراحان گرافیک ایران و مشاور هنری و داور چندین بینال و نمایشگاه در داخل وخارج از ایران محسوب می گردد. 
در ادامه فعالیت مرتضی ممیز در دهه چهل، وی مدیر هنری نشریات ِ فرهنگ و زندگی(۴۸تا۵۷)، رودکی(۵۰ تا۵۷)، سینما(۵۳و۵۴)، معماری و هنر ایران(۶۶)، کلک(۶۹تاکنون)، نگاه نو(۷۰تا۷۸)، شریف(۷۲تا۸۰)، تصویر(۷۱)، Silk Road(73و۷۴)، فصلنامه خاورمیانه(۷۳)، گفتگو(۷۳تاکنون)، پیام امروز(۷۳تا۷۹)، زمان(۷۳تا۷۹) و جشنواره ی جهانی فیلم تهران(۵۲تا۵۶) نیز به شمار می آید.
در حوزه ی تئاتر نیز با آثار «دیکته و زاویه» نوشته غلامحسین ساعدی و کارگردانی رشیدی در سال۴۷ آغاز به کار نمود و طراحی صحنه ی این کار را بر عهده داشت و در ادامه طراحی صحنه هایی چون پرواربندان(ساعدی)، لئوکادیا(ژان آنوی- سمندریان)، وای بر مغلوب(ساعدی-رشیدی)، بازرس(گوگل-انتظامی) و…و همچنین طراح نورِ بازگشتی نیست(گلچهره سجادیه)، دندون طلا(داود میرباقری) و… را خلق نموده است. او علاوه بر آثار پوستر فیلم مانند ستارخان(علی حاتمی)، طبیعت بی جان(سهراب شهیدثالث)، مادر(علی حاتمی)، هامون(داریوش مهرجویی) و… سه انیمیشن کوتاه با عنوانهای: آنکه عمل کرد و آنکه خیال بافت(۵۰)، یک نقطه ی سبز(۵۱) و سیاه پرنده(۵۲) را در پرونده خویش دارد. همچنین تصویرگر کتابهای بسیاری برای کودکان و نوجوانان محسوب می شود که مطرح ترین آنان مانند «اینک خورشید» نگاهی بسیار خلاق و جذاب در مقوله تصویر دارد، نگاهی پویابه پدیدآوری تصویرسازی کتاب کودک با مصالح تکرارشونده و درک مناسب از ویژگی های تصویر در خدمت متن. در تصاویر این کتاب با استفاده از فنون دستگاه کپی تصاویر طراحی شده توسط خود ممیز تکرار و کنار یکدیگر کلاژ گردیده است. آثار این کتاب نشان از هوش بالای طراح در گزینش و استفاده از تکنینک دارد. همچنین کتاب «قصه های قرآن» که یکی از معروفترین آثار وی با تکنیک «اسکراچ برد»(۵) به حساب می آید راهی تازه در تهیه ی تصویر سیاه و سفیدِ کتابهای نوجوانان می باشد. اتفاقی که تاثیر آن را در آثار تصویرگران هم نسل و بعد از خود به صورتی جدی می توان پیدا نمود. 


۵- اسکراچ برد: راهی تازه در تهیه ی تصویر سیاه و سفیدِ کتابهای نوجوانان
تمام آثار چاپ شده و فعالیتهای گذشته وی در اعتلای گرافیک و گذر از «کم دانسته ها» موثر و توانا بوده است.
مرتضی ممیز علاوه بر دهها عنوان مقاله، نقد و گفتگو، آثاری را در هیبت کتاب به طبع رسانیده است که از جمله آنها می توان طراحی و نقاشی( وزارت آموزش و پرورش-۵۱)، Graphic art in iran(شورای عالی فرهنگ و هنر-۵۳)، طرح تزیینی و نقشه کشی (وزارت آموزش و پرورش-۵۴)، نشانه ها(چهاررنگ-۶۲)، طراحی اعلان(ویلهم-۱۹۸۴-آلمان)، تصویر و تصور(اسپرک-۶۸)، طراحی روی جلد(ماه ریز-۸۰)، طراحی اعلان جلد۲(مرکز-۸۱)، طراحی نشانه جلد۲(ماه ریز-۸۱) را ذکر نمود.
اگرچه در سالیان اخیر چندان کار گرافیک نمی کرد و شاید بهتر بگوییم آثار چندان خوبی نداشت(آنطور که مرتضی ممیز را می شناختیم) ولی در شکلی تازه (به قول قباد شیوا:) دیپلمات فرهنگی شده بود و سعی بسیاری در تشکیل انجمن صنفی و ایجاد بستری برای حضور گرافیست ها از خود نشان داد که نتایج آن در شکل گیری نهادهای مختلف و گروههای هنری می توان جستجو کرد و فضای راکد گرافیک با تک عنوان نشریه گرافیکی و یک بینال دست و پا شکسته را (به همراه هم نسلان دیگر) تبدیل به جریانی از گروههای مختلف گرافیکی، بینالها و نمایشگاههای متعدد نمود که نیاز است تا از طرف نسل حاظر ادامه یابد. جریاناتی چون بینال پوستر، نمایشگاه روی جلد کتاب، پوسترهای تجربی و نمایشگاه تایپوگرافی و…. وی با برپایی و تشویق مجلات مختلف گرافیک و چاپ و معرفی هنرمندان و هنر گرافیک ایران به جهان راهی را به جوانمردی در زندگی طی نمود. 
علیرضا مصطفی زاده 
متولد ۱۳۴۱
فارغ التحصیل از دانشکده هنرهای زیبا
عضو انجمن صنفی طراحان گرافیک ایران
عضوا گروه تحریره نشره جهت اطلاع ( خبرنامه انجمن صنفی طراحان گرافیک ایران
مدرس دانشکده هنر و معماری دانشگاه آزاد 
عضو گروه انتخاب و داوری در چند نمایشگاه گرافیک 
عضو گروه گرافیک رنگ پنجم
شرکت درسومین تا هفتمین بینال گرافیک ایران
پوستر های نسل چهار.
پوستر های تجربی – موزه هنرهای معاصر.
خشت اول ( نخستین نمایشگاه گروه رنگ پنجم 
تایپوگرافی بود کور ( نخستین نمایشگاه تایپوگرافی ایران.
شرکت در نمایشگاه های فریاد ایرانی
شرکت در نمایشگاه تصویر سال 
پوستر همبستگی – جمهوری چک
فستیوال کراکف لهستان
نمایشگاه سه سالانه پوستر اسلواکی
اولین نمایشگاه دوسالانه چین و . . . .
افتخارات :
جایزه دوم طراحی پوستر از پنجمین سه سالانه طراحی گرافیک و پوستر اکراین .
لوج زرین دیپلم افتخار برای طراحی نشانه از چهارمین نمایشگاه دوسالانه گرافیک ایران .
ایزه ویژه دوسالانه بین المللی پوستر تهران 
استاد صادق ‌بریرانی
متولد بندر انزلی ۱۳۰۲ / در ۱۶ سالگی نقاشی را از درویشی بنام امیرهوشنگ زرین‌کلک فراگرفت / قبولی در داشکده هنرهای زیبا ۱۳۲۶  همکلاسی با سهراب سپهری و منوچهر شیبانی / دریافت درجه لیسانس از دانشکده هنرهای زیبا ۱۳۳۱ / دریافت درجه فوق لیسانس از دانشگاه ایندیای آمریکا ۱۳۳۸ / شروع کارهای خط – نقاشی با قلموی ابداعی خودش / دریافت جوایز متعدد از بی‌ینال‌ها و جشنواره‌های جهانی / داوری چند بی‌ینال جهانی از جمله بی‌ینال برونو ۱۳۵۵ / تدریس در دانشکده هنرهای زیبا 

عتیقه زیرخاکی گنج