• بازدید : 32 views
  • بدون نظر
این فایل در ۲۳صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:

بیمه های اموال در جهت مستقیم تلاش هایی است که برای جلوگیری از وقوع حادثه و کاهش میزان خسارت، در صورت تحقق خطر مورد بیمه، صورت می گیرد. زیرا تحقق خطر بیمه شده
 برای مثال آتش سوزی، باعث انهدام ثروت و دارایی های ملی می شود که بر اقتصاد جامعه اثر منفی دارد. بیمه آتش سوزی هم فقط میزان خسارت را بین جامعه بیمه شد گان سر شکن می کند، در حالی که تعدادی از ضایعات و صدمات وارده (مانند آثار روانی، ترس، نگرانی و بیم از آینده) را نمی توان با پول جبران کرد. این جاست که پیش گیری از وقوع حوادث و یا حد امکان کاهش ان مفهوم پیدا می کند. بیمه اموال در اقتصاد کشور نقش مهمی ایفا می کند
پس از وقوع آتش سوزی، تجدید بنای ساختمان های مسکونی، تجاری و صنعتی را امکان پذیر می سازد، به رفاه عمومی و جلوگیری از بی کاری کمک می کند و از لحاظ مالی بیمه گذار را از نا به سامانی نجات می دهد.
۲ ) اگر مورد بیمه شرکت تجاری باشد که در زمینه صادرات فعالیت می کند، بیمه اموال می تواند به حفظ موقعیت شرکت در بازار جهانی و برخورداری از استانداردهای مربوط یاری رساند.
۳ ) به اقتصاد ملی برای حفظ تراز پرداخت های کشور کمک می کند.
۴ ) به دلایل زیر موقعیت موسسات تجاری را ثبات می بخشد و اعتبار آن ها را افزایش می دهد.
– میزان حق بیمه از قبل مشخص است و بیمه گذار می تواند آن را در بودجه سالیانه خود در نظر بگیرد. در حالی که بدون داشتن این بیمه نامه، شرکت باید خود نظر احتمالی را که ممکن است در هر لحظه به وقوع بپیوندد و از نظر مالی شرکت را دچار مشکل کند بر عهده گیرد.
– با داشتن این بیمه نامه، دیگر نیازی نیست که شرکت همیشه مبلغ معتنابهی وجه نقد داشته باشد تا در زمان وقوع خطر احتمالی، خسارت ها را جبران کند. خسارت ها را جبران کند.ضمن آن که می تواند این وجوه را سرمایه گذاری و بنیه مالی خویش را تقویت کند.
– با داشتن پوشش بیمه ای، دارایی های شرکت تضمین می شود و می تواند با خیال راحت عملیات خود را گسترش دهد و با آسودگی خاطر وام های مورد لزوم را دریافت کند.
تقسیم بندی بیمه های اموال:
بیمه های اموال به سه گروه بزرگ به شرح زیر تقسیم می شوند:
۱ ) بیمه های اشیا؛
۲ ) بیمه های زیان پولی؛
۳ ) بیمه های مسئولیت؛
۱ ) بیمه های اشیا:
بیمه های اشیا از متنوع ترین انواع بیمه ها هستند. موضوع تعهد بیمه گر در بیمه اشیا جبران زیان مادی است که به دارایی بیمه گذار وارد آمده است.
 به عبارت دیگر، وقوع حادثه موجب وارد آمدن زیان به اموال بیمه گذار می شود و بیمه گر باید ضرر وی را جبران کند. حداکثر تعهد بیمه گر در بیمه های اشیا جبران زیان و خسارت  مادی بیمه گذار است.
 یعنی بیمه نباید موجب انتفاع بیمه گذار شود، بلکه بیمه گذار فقط باید در موقعیتی قرار گیرد که بلافاصله قبل از تحقق خطر بیمه شده در ان موقعیت قرار داشته است. پس از وقوع حادثه بیمه گر خسارت را به شخص بیمه گذار می پردازد، مگر این که به موجب توافق دو طرف قرار داد، استفاده کننده از بیمه نامه شخص دیگری باشد که نفع بیمه پذیر داشته و از وقوع خسارت متضرر شده است که در این صورت خسارت به وی پرداخت می شود.
۲ ) بیمه های زیان پولی:
موضوع بیمه اموال، اشیای مادی عینی و قابل لمس است، در حالی که موضوع بیمه زیان پولی تامین بیمه ای برای جبران زیان های پولی غیر مادی بیمه گذار است، مانند از دست دادن در آمد، سود، منفعت یا کاهش ارزش به شکل پول، بیمه های زیان پولی به سه شاخه بیمه اعتبار، بیمه تضمین و بیمه عدم النفع تقسیم می شوند.
۳ ) بیمه های مسئولیت:
در بیمه های مسئولیت، تعهد بیمه گر جبران زیان و خسارت وارده به اشخاص ثالثی است که بیمه گذار مسئوول آن شناخته می شود. در واقع، بیمه گر خسارت شخص ثالث را جبران نمی کند بلکه خسارتی را می پردازد که بیمه گذار قانوناً در مقابل آن مسئولیت بوده است و باید از اموال و دارایی خود آن را بپردازد.
 از انواع بیمه های مسئولیت می توان به بیمه مسئولیت مالک و مستاجر در مقابل هم، بیمه مسئولیت مقاطعه کاران، بیمه مسئولیت مدنی دارندگان وسایل دارندگان وسایل نقلیه موتور ی زمینی و بیمه مسئولیت دایر کنند گان و اداره کنند گان مکان های ورزشی و تفریحی اشاره کرد.
تعاریف:
اموال: شامل هر چیز مادی و فیزیکی است که در معرض خسارت و زیان اتفاقی و احتمالی قرار دارد. از نظر حقوقی نیز تفاوتی بین اموال غیر منقول ثابت (مثل زمین و ساختمان) و اموال منقول و متحرک وجود ندارد.
اموال بیمه پذیر: کلیه اموالی که ورود زیان و خسارت ناشی از حوادث اتفاقی بر آن ها متصور است، به استثنای موارد زیر، بیمه پذیرند.
آتش سوزی چیست؟
آتش سوزی، احتراق شدید مواد سوختنی و یا آتشی نا خواسته و از کنترل خارج شده است که معمولاً با سرعت نور، دود و حرارت زیاد توام است. احتراق نیز ترکیب یک ماده سوختنی با اکسیژن است که امکان دارد آرام (مانند اکسیده شدن مس) یا شدید (همراه با حرارت، دود و نور) باشد. برای ایجاد آتش سه عامل مورد نیاز است:
۱ ) مواد اشتغال پذیر: جامدات، مایعات، و گازها. میزان مواد اشتغال پذیر در ایجاد آتش سوزی نقش مهمی ایفا می کند.
۲ ) اکسیژن (هوا): محیط اطراف ما پر از مواد اشتعال پذیر و اکسیژن هواست.
۳ ) انرژی آتش زنه: این انرژی ممکن است با افزایش گرما تولید شود. انرژی آتش زنه اندکی کافی است تا آتش سوزی آغاز شود. این عوامل، انرژی لازم را برای شروع آتش سوزی مهیا می کنند: ایجاد آتش زنه به طور مستقیم (زدن کبریت)؛ افزایش حرارت؛ آتش سوزی خود به خود، انفجار جرقه الکتریکی، کنش و واکنش شیمیایی، و متمرکز کردن نور در یک نقطه با استفاده از عدسی.
مثلث حریق:
برای ایجاد آتش، وجود مثلث حریق (سوخت، حرارت و اکسیژن) ضروری است. چنان چه یکی از این سه ضلع برداشته شود، آتش سوزی به خودی از بین می رود. از بین بردن حرارت یا سرد کردن حریق معمولاً با آب صورت می گیرد که بسیار موثر و در عین حال کم خرج است. به طور کلی برای اطفای حریق، جامدات بهترین وسیله به شمار می آیند.
برای از بین بردن ضلع سوخت باید آن را از حریق جدا کرد. بهترین کار آن است که مانع از رسیده هوا با اکسیژن شویم. برای مثال، مواد سوختنی را که بر روی زمین پخش هستند و هنوز شعله ور نشده اند، یا در ظروف در باز مشتعل شده اند با کف شیمیایی یا فیزیکی کاملاً می پوشانند تا مانع از رسیدن هوا یا اکسیژن به آن ها شوند. این طریقه خاموش کردن را بیشتر «خفه کردن» گویند. 
پودر های شیمیایی، مایعات و گازهای خاموش کننده که با فشار بر روی مواد مشتعل پاشیده می شوند سنگین تر از هوا هستند و در واقع اکسیژن را دور می کنند تا حریق خاموش شود. حتی درصد اکسیژن هوا بر اثر اختلاط با گازهای بی اثر از حد معینی کمتر شود، حریق به خودی خاموش می شود. 
درجه احتراق :درجه حرارتی که لازم است تا احتراق حاصل شود و به آن درجه حرارت سوخت گویند و به سه گروه به شرح زیر تقسیم می شود:
۱ ) نقطه اشتعال: کمترین درجه حرارتی که یک جسم می تواند آن قدر بخار اشتعال پذیر متصاعد کند که با دریافت شعله، احتراق موقتی و کوتاه به وجود آورد و عمل احتراق ادامه یابد.
۲ ) نقطه آتش: کمترین درجه حرارتی که یک ماده یابد دریافت کند تا  با رسیدن منبع آتش زنه مشتعل شود و با دور کردن منبع آتش زنه، سوختن آن ادامه پیدا کند.
۳ ) درجه حرارت خود سوزی: کمترین درجه حرارت برای این که یک ماده اشتعال پذیر بدون احتیاج به منبع آتش زنه «به خودی خود» مشتعل شود.
حرارت:
تعریف:
بنا بر فرضیه «حرکت مولکولی» اتم ها و مولکول های هر جسم در حرارتی بالاتر از صفر مطلق ۲۷۳- درجه پیوسته در حرکت هستند. اتم ها سه نوع حرکت متمایز دارند: دورانی، نوسانی و انتقالی که به طور متصل باعث برخورداری کم و بیش سریع و شدید مولکول های اجسام مختلف (گاز، مایع یا جامد) با هم می شوند و در هر تصادم با همان زاویه بر خورد و با سرعتی برابر با نتیجه نیروهای تصادم کننده بر می گردند. همین نیروست که مولد فشار است. برای ترسیم نموداری از تعداد این برخوردها در ذهن، می توان تصور کرد که در درجات عادی حرارت و فشار، تعداد برخوردهای یک مولکول در ثانیه برابر تیک تیک ساعت در ۷۰ سال است.

عتیقه زیرخاکی گنج