• بازدید : 74 views
  • بدون نظر

۱ ـ با ستايش خداوند شروع مي‌شود و اشاره به اينكه نور، رمز وحدت و ظلمت، رمز پراكندگي مي‌باشد. (نور در آيه ۱ به معني قرآن است.) آيه (۳-۱)

۲ ـ اشاره به سرنوشت طغيانگران و با آيات انفسي و آفاقي ما را متوجه توحيد و عالم صغير يعني رحم مادر و عالم كبير يعني ساختمان اين جهان مي‌كند. آيه (۵-۴)

۳ ـ قرآن يك برنامه تربيتي مرحله به مرحله را براي بيدار ساختن بت پرستان و مشركان به تناسب انگيزه هاي مختلف عرضه مي‌كند. آيه (۶)

۴ ـ براي كوبيدن عامل غرور كه يكي از عوامل مهم طغيان و سركشي و انحراف است به يادآوري وضع اقوام گذشته و سرانجام دردناك آنها براي از بين بردن غرور هشدار مي‌دهد. آيه (۶)

۵ ـ اشاره به بهانه‌جويي مشركان كه مي‌گفتند: قرآن سحر است. آيه (۱۰-۷)

۶ ـ خداوند به پيامبر مي‌گويد: كه منكران را بيم دهد. (ما را متوجه معاد مي‌سازد). آيه (۱۳-۱۱)

۷ ـ هدف، اثبات توحيد و مبارزه با شرك و بت‌پرستي است. آيه (۱۶ ۱۵ ۱۴)

۸ ـ اشاره به قدرت قاهره خداوند. آيه (۱۸-۱۷)


عتیقه زیرخاکی گنج