• بازدید : 58 views
  • بدون نظر
این فایل در ۴۵صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:

به منظور تهيه طرح طبقه بندي مشاغل و نظام پرداخت پويا و جامع از مدتها قبل مطالعات وسيعي در حوزه معاونت اداري و مالي دانشگاه شروع گرديده بود وهم زمان بااين كوشش ، دولت نيز به دنبال تغيير زير بنايي نظام پرداخت خود پيشنهادهاي متفاوتي را به مجلس ارائه مي نمود تا سرانجام نظام هماهنگ حقوق را به تصويب رسانيد تقريبا تمام موسسات دولتي و وابسته به دولت زير پوشش آن قرار گرفت
استخدام : عبارت از پذيرفته شدن شخص به خدمت در دانشگاه طبق ضوابط اين آيين نامه مي باشد.
كاركنان : كليه افرادي كه تحت عنوان شاغل رسمي يا قرار دادي ( اعم از تمام وقت و يا نيمه وقت ) به موجب حكم استخدامي و يا قرارداد كار به خدمت دردانشگاه پذيرفته مي شوند كاركنان دانشگاه ناميده شده و براي مدت دائم و يا موقت به يكي از پستهاي سازماني منصوب مي شوند .

استخدام : عبارت از پذيرفته شدن شخص به خدمت در دانشگاه طبق ضوابط اين آيين نامه مي باشد.
كاركنان : كليه افرادي كه تحت عنوان شاغل رسمي يا قرار دادي ( اعم از تمام وقت و يا نيمه وقت ) به موجب حكم استخدامي و يا قرارداد كار به خدمت دردانشگاه پذيرفته مي شوند كاركنان دانشگاه ناميده شده و براي مدت دائم و يا موقت به يكي از پستهاي سازماني منصوب مي شوند .
حقوق و مزايا : مبلغي است كه در برابر انجام كار واحد بر اساس نظام پرداخت دانشگاهي محاسبه و به طور ماهانه پرداخت مي شود.
مشاغل رسمي : مستخدم تمام وقتي است كه دوره آزمايشي خود را طي كرده و داراي حكم رسمي است.
مشاغل قراردادي : مستخدم تمام وقت يا نيمه وقتي است كه پس از طي دوره آزمايشي داراي قرارداد ساليانه و تحت پوشش ضوابط و مقررات بازنشستگي دانشگاه نخواهد بود مثل بازنشستگان به مامورين و مشاغلين ساير موسسات ومشاغلين غير تمام وقت .
ورود به خدمت 
شرايط عمومي ورود به خدمت در دانشگاه به شرح زير است :
تابعيت جمهوري اسلامي ايران ( استخدام اتباع بيگانه تابع مقررات عمومي كشور است ) 
داشتن حداقل ۱۸ سال و حداكثر ۴۰ سال و براي مشاغل تخصصي ۵۵ سال .
اعتقاد به يكي از اديان رسمي مقرر در قانون اساسي و معتقد به قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران .
نداشتن سابقه محكوميت جزائي موثر و اعتياد به مواد مخدر.
داشتن صحت مزاج و توانايي انجام كاري كه براي آن استخدام مي شود.
انجام خدمت وظيفه عمومي با داشتن معافيت قانوني دائم درصورت مشمول بودن.
دارا بودن حداقل گواهينامه پايان دوره ابتدايي يا گواهينامه تكميلي نهضت سواد آموزي .
دارا بودن شرايط احراز شغل مورد نظر طبق ضوابط مربوط.
انجام گزينش اخلاقي.
انتخاب افراد براي استخدام در دانشگاه از طريق مصاحبه و درصورت  لزوم آزمايش كتبي و ياشفاهي توسط مسوولان ذيربط انجام مي شود.
آيين نامه استخدام هيات علمي تمام وقت در دانشگاه آزاد اسلامي
ماده ۱- هدف :
هدف از تدوين آيين نامه تامين هيات عملي دانشگاه از طريق استخدام متخصصان غير شاغل و بازنشسته كه ميلند به منظور تربيت و آموزش جوانان كشور با دانشگاه آزاداسلامي همكاري نمايند.
ماده ۲- شرايط استخدام : 
۱-۲- دارا بودن سلامت و توانايي جسمي لازم .
۲-۲- دارا بودن درجه فوق ليسانس در رشته مربوط.
۳-۲- قبولي در گزينش علمي و عمومي توسط سازمان مركزي دانشگاه آزاد اسلامي .
ماده ۳ – نحوه استخدام : 
استخدام تمام وقت در دانشگاه آزاد اسلامي به صورت پيماني ، رسمي آزمايشي و رسمي قطعي به شرح زير مي باشد :
۱-۳- استخدام پيماني :
اعضاي هيات علمي كه مستقيما به واحدهاي دانشگاهي با سازمان مركزي مراجعه مي كنند، مي توانند حداكثر به مدت يك سال به استخدام پيماني دانشگاه آزاد اسلامي در آيند.
۲-۳- استخدام رسمي آزمايشي :
اعضاي هيات علمي از زماني صلاحيت علمي و عمومي آنان به تاييد سازمان مركزي دانشگاه رسيده باشد به استخدام رسمي آزمايشي دانشگاه در خواهند آمد.
۳-۳- استخدام رسمي قطعي :
اعضاي هيات علمي پس از گذراندن مرحله استخدام رسمي آزمايشي در صورت داشتن صلاحيت كافي به تشخيص سازمان مركزي به استخدام رسمي قطعي دانشگاه آزاد اسلامي در مي آيند مدت زمان لازم براي صدور حكم رسمي از بدو استخدام ( به صورت پيماني و رسمي آزمايشي )حداقل سه سال مي باشد.
تبصره ۱: در موارد خاص كه متقاضيان مستقيما به واحدهاي دانشگاهي مراجعه مي نمايند. واحدهاي دانشگاهي مي توانند پرونده متقاضيان را تكميل نموده و حداكثر ظرف يك ماه از تاريخ مراجعه جهت بررسي علمي و عمومي به سازمان مركزي ارسال دارند.واحدها نيز در صورت نياز مي توانند اينگونه متقاضيان را براي مدت دو نيم سال تا اعلام نتيجه صلاحيت هاي علمي و عمومي از طرف سازمان مركزي براساس قرارداد به كارگيرند.
تبصره ۲ – در صورتي كه ظرف يكسال از تاريخ اعلام وصول مدارك كامل اعضاي هيات علمي پيماني به هردليل پاسخ مثبت يا منفي از طرف سازمان مركزي اعلام نشود واحدها راسا مي توانند نسبت به استخدام رسمي آزمايشي آنان اقدام و يك نسخه از حكم مربوطه را به سازمان مركزي ارسال دارند به حال استخدام رسمي قطعي اعضاي هيات علمي منوط به طي مراحل گزينش علمي و عمومي آنان از طريق سازمان مركزي خواهد بود.
تبصره ۳- فارغ التحصيلان در مقاطع فوق ليسانس و دكتري مي توانند با استفاده از مزاياي طرح قانوني خدمت مشمولان متخصص تعهدات نظام وظيفه عمومي خود را دانشگاه آزاد اسلامي بگذرانند تعهد خدمت اينگونه متقاضيان به دانشگاه آزاد اسلامي در تهران و شهرستانهاي درجه يك ومراكز استان ۲ سال به انضمام دوره خدمت سربازي و براي مناطق محروم يكسال به انضمام دوره مزبور خواهد بود.
تبصره ۴ – در صورتي كه در مدت زمان استخدام پيماني صلاحيت عضو هيات علمي مورد تاييد قرار نگيرد واحد مربوطه ملزم به فسخ قرارداد خواهد بود.
ماده ۴- وظايف اعضاي هيات علمي :
اعضاي هيات علمي موظفند به ميزان ساعات تعيين شده در ماده ۵ اين آيين نامه به انجام وظايف مشروحه زير بپردازند :
۱-۴- تدريس دروس مطابق برنامه دانشگاه.
۲-۴- عهده دار شدن راهنمايي دانشجويان .
۳-۴- انجام امور پژوهشي درزمينه هاي مربوط با پيشنهادرئيس واحد دانشگاهي و تاييد سازمان مركزي.
۴-۴- انجام ساير امور كه از طرف واحد درارتباط با آموزش به وي محول مي شود.
ماده ۵ – تعداد ساعات كار موظف :
۱-۵- تعداد ساعات كار موظف در هفته ( تدريس و غير تدريس ) براي اعضاي هيات علمي تمام وقت ۳۲ ساعت مي باشد.
۲-۵- تعداد ساعات تدريس اعضاي هيات علمي تمام وقت ، ۱۰ ساعت در هفته خواهد بود.
۳-۵- حداقل ساعات تدريس براي روسا و معاونين واحدها كه به عضويت هيات علمي در آينده و ( داراي درجه دكتري يا فوق ليسانس مي باشند ) به ترتيب ۴ ساعت و ۶ ساعت خواهد بود كه با تدريس ساعات مزبور حقوق كامل ( منظور از حقوق بر مبناي ۱۰ ساعت تدريس است ) دريافت خواهند داشت و براي مسئولين ( روساي تمام وقت گروههايي كه عضو هيات علمي هستند در واحدهاي بسيار بزرگ و بزرگ بين ۶ تا ۱۰ ساعت و به تشخيص رئيس واحد و تاييد سازمان مركزي ) تعيين مي گردد.
حداقل ساعات تدريس اعضاي هيات علمي شاغل در سازمان مركزي بنا به پيشنهاد معاونت مربوط و تصويب رياست دانشگاه تعيين خواهد گرديد.
۴-۵- چناچه عضو هيات علمي بنا به تشخيص رئيس واحد دانشگاهي مربوط لازم باشد بيش از ساعات موظف تعيين شده در هفته تدريس نمايد به تعداد ساعات تدريس اضافي از ساعات موظف غير تدريس در هفته وي كسر و برابر آيين نامه حق التدريس مابه تفاوت حق التدريس ساعتي و ساعات كار غير تدريس را دريافت خواهند داشت.
۵-۵- در صورتي كه عضو هيات علمي بنا به نياز لازم باشد خارج از ساعات موظف خود كار غير تدريس نمايد حق الزحمه وي به ازاي هر ساعت كارغير تدريس عبارت از مجموع حقوق پايه ( ۴ ساعت تدريس در هفته ) به اضافه سوابق تدريس دانشگاهي ، به اضافه مزاياي مخصوص تقسيم بر ۱۵۰ خواهد بود .
۶-۵- هر عضو هيات علمي نبايد كمتر از ساعات تعيين شده تدريس نمايد.

ماده ۶ مزاياي مخصوص :
۱-۶- به منظور جذب متخصصان مورد نياز دانشگاه آزاد اسلامي به ويژه در نقاط محروم كشور مي توان تا ميزان دويست درصد حقوق پايه به عنوان مزاياي مخصوص به حقوق و مزايا به شرح زير اضافه نمود:
الف – تاميزان ۳۰ درصد نقاط غير محروم و ۵۰ درصد نقاط محروم به تشخيص رئيس واحد .
ب – علاوه بر بند الف تا ميزان ۵۰ درصد نقاط غير محروم و محروم به تشخيص رئيس منطقه .
پ – علاوه بر بند الف و ب بالا تا ميزان ۱۲۰ درصد نقاط غير محروم و ۱۰۰ درصد در نقاط محروم بنا به درخواست واحد از طريق رئيس منطقه و تائيد رياست دانشگاه .
ماده ۷ – فسخ قرار داد در مورد افضاي هيات علمي پيماني :
۱-۷- دانشگاه مي تواند بايك ماه اعلامي قبلي ابلاغ اعضاي هيات علمي پيماني را فسخ نمايد.
۲-۷- عضو هيات علمي پيماني مي تواند حداقل يك ماه قبل از پايان هرسال تحصيلي نسبت به فسخ قرار داد يا اعلام همكاري درنيمسال بعد تصميم خود را كتبا به اطلاع واحد دانشگاهي برساند.

ماده ۸ – ميزان حقوق و مزايا :
۱-۸- حقوق اعضاي هيات علمي بر اساس ۱۰ ساعت تدريس در هفته تعيين مي گردد.
تبصره ۱- حقوق پايه دانشيار عبارت است از حقوق پايه استاديار به اضافه ۱۰ در صد آن .
تبصره ۲- حقوق پايه استاد عبارت است از حقوق پايه استاد يار به اضافه ۲۰ در صد آن .
تبصره ۳- حقوق پايه براساس ۴ ساعت تدريس در هفته محاسبه مي گردد.
تبصره ۴- منظور از حقوق كامل : حقوق براساس ۱۰ ساعت تدريس در هفته و منظور از حقوق پايه حقوق بر اساس ۴ ساعت تدريس در هفته است.
۲-۸- حق سرپرستي وساير پرداختها مطابق آيين نامه مربوط و جدول امتيازات واحدها خواهد بود.
۳-۸- سوابق تدريس دانشگاهي و پيش دانشگاهي اعضاي هيات علمي قبل از استخدام در دانشگاه آزاد اسلامي و نيز سوابق تدريس آنان در دانشگاه آزاد اسلامي بر اساس جدول ضميمه محاسبه و بر اساس آن مرتبه و پايه علمي اعطا مي شود.
۴-۸- حق فرزند ، مسكن و خواربار طبق ضوابط دانشگاه تعيين مي شود اين مزايا تنها به اعضاي هيات علمي تمام وقت تعلق مي گيرد.
ماده ۹- مرخصي استخقاقي واستعلاجي :
۱-۹- مدت مرخصي استحقاقي ساليانه اعضاي هيات علمي رسمي كه با دانشگاه همكاري دارند يك ماه در سال با كليه حقوق و مزاياي مربوط خواهد بود و زمان آن به جز تعطيلات تابستاني به وسيله گروه آموزشي و تاييد رئيس واحد دانشگاهي تعيين مي گردد
  • بازدید : 42 views
  • بدون نظر
این فایل در ۲۰صفحه قابل ویرایش تهی شده وشامل موارد زیر است:

چارچوب نظري تدوين شده توسط هيأت تدوين استانداردهاي حسابداري مالي داراي موضعي صريح و روشن در ضرورت تهيه و افشاء اطلاعات مربوط به گردش وجوه نقد است. اين موضع با تعريف نيازهاي استفاده كنندگان بالقوه از اطلاعات مالي آغاز مي گردد. فرض شده است كه تصور سرمايه‌گذاران، وام دهندگان و كاركنان از بنگاه، منبعي از وجه نقد است كه منجر به تقسيم سود، پرداخت بهره، افزايش در ارزش بازار اوراق سرمايه، بازپرداخت وامها، پرداخت بهاي كالا و خدمات و يا حقوق و دستمزد مي‌گردد.  به همين لحاظ، هدف اصلي گزارشگري مالي كه منعكس كننده علايق مشترك همه استفاده‌كنندگان بالقوه صورتهاي مالي است
اين بيانيه نشان دهنده اين مطلب بود كه هيأت تدوين استانداردهاي حسابداري مالي توجه خود را به گزارشگري جريانهاي نقدي و در نهايت انتشار بيانه شماره ۹۵ معطوف نموده است. اين حركت هيأت تدوين استانداردهاي حسابداري مالي ناشي از برخي باورها و اعتقادات اعاي آن به شرح زير بود: 
اين بيانيه نشان دهنده اين مطلب بود كه هيأت تدوين استانداردهاي حسابداري مالي توجه خود را به گزارشگري جريانهاي نقدي و در نهايت انتشار بيانيه شماره ۹۵ معطوف نموده است. اين حركت هيأت تدوين استانداردهاي حسابداري مالي ناشي از برخي باورها و اعتقادات اعضاي آن به شرح زير بود: 
 «ارزيابي بازار از موفقيت قابل پيش بيني يك بنگاه در تحصيل جريانهاي نقدي مطلوب بر قيمتهاي بازار اوراق بهادار آن تأثير مي‌گذارد، اگر چه ارزش بازار اين اوراق تحت تأثير عوامل گوناگوني چون شرايط عمومي اقتصادي، نرخهاي بهره، روانشناسي بازار و غيره نيز قرار دارد كه مربوط به يك بنگاه به خصوص نمي‌باشد: 
همچنين جالب است به اين نكته توجه شود كه هيأت تدوين استانداردهاي حسابداري مالي در بيانيه شماره ۵ مفاهيم حسابداري ويژگيهاي مثبتي را كه صورت گردش وجوه نقد مي‌بايست در بر داشته باشد، بيان نموده است. 
اطلاعات سودمندي را در مورد فعاليتهاي بنگاه در تحصيل وجه نقد از طريق عمليات جاري به منظور بازپرداخت بدهيها، تقسيم سود يا سرمايه‌گذاري مجدد به منظور حفظ يا توسعه ظرفيت عملياتي، در مورد فعاليتهاي تأمين مالي چه از طريق استقراض و چه از طريق صاحبان سرمايه و همچنين در مورد فعاليتهاي سرمايه‌گذاري يا پرداخت‌هاي نقدي ارائه مي‌كند. استفاده هاي مهم از اطلاعات مربوط به دريافتها و پرداختهاي نقدي جاري به منظور كمك كردن به دستيابي به عواملي همچون نقدينگي بنگاه، انعطاف پذيري مالي، سودآوري و ريسك مي باشد. 
بر همين اساس، هيأت تدوين استانداردهاي حسابداري مالي در بررسي‌هاي اوليه خود در سال ۱۹۸۰، صورت گردش وجوه نقد را به عنوان اطلاعاتي مطلوب كه مي‌بايست به همراه ساير صورتهاي مالي ارائه شود، معرفي نمود. دلايل پشتوانه اين نظريه توسط هيأت تدوين استانداردهاي حسابداري مالي به شرح زير بيان شده است: 
۱- تعيين اطلاعات بازخورد جريانهاي نقدي واقعي 
۲- كمك به تعيين رابطه بين سود حسابداري و جريانهاي نقدي 
۳- تهيه اطلاعاتي در مورد كيفيت سود 
۴- بهبود قابليت مقايسه اطلاعات در گزارشگري مالي 
۵- كمك به ارزيابي انعطاف پذيري و قابليت تبديل دارائيها به وجه نقد
۶- كمك به پيش بيني جريانهاي نقدي آتي.  
در يك جمله مي‌توان گفت كه تمامي دلايل فوق، ناشي از محدوديتهاي حسابداري تعهدي است. عليرغم وجود اين محدوديتها، نمي‌توانت گفت كه اطلاعات تهيه شده بر مبناي حسابداري تعهدي بدون ارزش مي‌باشند، بلكه در عوض مي‌توان ادعا كرد كه اطلاعات مربوط به گردش وجوه نقد، در كنار ترازنامه و صورت حساب سود و زيان گزارش شده مي‌تواند منجر به ارائه بهتر اطلاعات مالي بنگاه شود. بر اساس فلسفه اصل افشاء مي‌بايست كليه اطلاعات كه به طور بالقوه سودمند مي باشند، در صورتي كه منافع ناشي از ارائه آنها به مراتب بيش از هزينه تهيه و گزارش آنها باشد، بر اساس صورت گردش وجوه نقد به عنوان يكي از مباني اطلاعاتي سودمند مطرح است كه هزينه تهيه و ارائه آن نيز بسيار اندك است، زيرا اطلاعات مندرج در اين صورت مالي چيزي بيش از تلخيص و طبقه‌بندي مجدد اطلاعات حسابداري مربوط به يك دوره مالي به شكل ديگر نيست. 
مهيت صورت گردش وجوه نقد 
صورت گردش وجوه نقد بر آن است تا اطلاعاتي در مورد تغييرات در وجه نقد و معادل نقد در طي يك دوره حسابداري ارائه نمايد. اين اطلاعات مي‌تواند در ارزيابي نقدينگي، انعطاف پذيري مالي، توانائيهاي عملياتي و ريسك بنگاه مفيد باشد. منظور از معادل نقد، سرمايه گذاري كوتاه مدت و قابل تبديل سريع به وجه نقد است كه داراي دو ويژگي به شرح زير باشد: 
۱- به راحتي قابل تبديل به مبالغ مشخص وجه نقد باشد. 
۲- به حدي به سررسيد نزديك باشد كه ريسك ناشي از تغيير در ارزش آن به لحاظ تغيير در نرخ بهره، جزئي باشد. 
صورت گردش وجوه نقد، جريانهاي ورودي و خروجي وجه نقد را در سه بخش عملياتي، سرمايه‌گذاري و تأمين مالي طبقه‌بندي مي كند. اين طبقه‌بنيد ناشي از اين استدلال هيأت تدوين استانداردهاي حسابداري مالي است كه انجام تجزيه و تحليل توسط استفاده‌كنندگان خارج از سازمان به منظور پيش بيني مبلغ، زمان‌بندي و ابهام د مورد جريانهاي نقدي آتي مستلزم ارائه اطلاعات مالي تفكيك شده در قالب گروههاي مشابه است.  در نتيجه صورت گردش وجوه نقد بايد به طور واضح نشان دهنده اطلاعات مالي در قالب گروههاي زير باشد:
۱- خالص وجه نقد ناشي از فعاليتهاي عملياتي
۲- گردش وجوه نقد ناشي از فعاليتهاي سرمايه‌گذاري 
۳- گردش وجوه نقد ناشي از فعاليتهاي تأمين مالي 
۴- خلاص افزايش يا كاهش در وجه نقد
۵- تطبيق مانده ابتداي دوره وجه نقد با مانده آن در پايان دوره 
۶- جدول ضميمه مربوط به گزارش فعاليتهاي عمده سرمايه گذاري و تأمين مالي غير نقدي. 
صورت گردش وجوه نقد را مي توان به يكي از دو روش مستقيم يا غيرمستقيم تهيه نمود. در روش مستقيم، جريانهاي نقدي خروجي ناشي از فعاليتهاي عملياتي از جريانهاي ورودي ناشي از فعاليتهاي عملياتي كسر شده و در نتيجه خالص وجه نقد ناشي از فعاليتهاي عملياتي محاسبه مي‌شود. در روش غير مستقيم، سود خالص از بابت تفاوتهاي ميان جريان سود و جريان وجه نقد ناشي از فعاليتهاي عملياتي تعديل و در نتيجه خالص وجه نقد ناشي از فعاليتهاي عملياتي تعيين مي‌گردد. بيانيه شماره ۹۵ هيأت تدوين استاندارهاي حسابداري مالي لازم دانسته است كه جدول تطبيق سود خالص و خالص وجه نقد ناشي از فعاليتهاي وجه نقد ناشي از فعاليتهاي عملياتي، تهيه و به همراه صورت گردش وجوه نقد ارائه گردد
  • بازدید : 54 views
  • بدون نظر
این فایل در ۱۳۸صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:

در دنیای امروز که هر روز شکل تازه ای از ارتباطات اقتصادی به وجود می‌آید و افراد و شرکتها و مؤسسات با یکدیگر در ارتباط می‌باشند و تغییرات مالی آنها بر یکدیگر تأثیر دارد و روز به روز این فعالیت‌ها پیچیده‌تر می‌شود این عوامل باعث می شود که نقش حسابداری به عنوان فراهم کنندگان اطلاعات مالی با استفاده از استانداردهای حسابداری برای استفاده کنندگان بیشتر مشخص گردد. نیاز روز افزون موسسات و سازمانها به اطلاعات صحیح و بهنگام جهت بکارگیری در فرآیند تصمیم گیری مدیران، مقوله‌ای اجتناب ناپذیر است. 
رمز www.ir-translate.com
حسابداری یک سیستم اطلاعاتی است که با فراهم کردن اطلاعات لازم کمک می کند تا سرمایه گذارها، اعتبار دهندگان، مدیران و دولت نسبت به مسائل اقتصادی بهتر بتوانند تصمیم بگیرند. برای مثال اگر شخصی بخواهد در شرکتی سرمایه گذاری کند، تمایل دارد که وضعیت مالی آن شرکت و یا نتایج عملیات آن شرکت را در طی سالهای قبل بداند. موضوعاتی که بصورت گزارش های مالی توسط حسابداران تهیه می شود. حسابداری به منظور جوابگویی به نیازهای انسان بوجود آمده است به همین دلیل با گذشت زمان و به موازات گسترش فعالیتهای اقتصادی و افزایش پیچیدگی آن، هدفها و روشهای حسابداری برای جوابگویی به نیازهای اطلاعاتی، توسعه یافته است چرا که اشخاص، شرکتها و دولت برای تصمیم گیری در مورد توزیع مناسب منابع مالی نیاز به اطلاعاتی قابل اتکا دارند که این اطلاعات را به یاری حسابداری می‌توان بدست آورد. از سوی دیگر انجام سرمایه گذاری یکی از مواد ضروری و اساسی در فرایند رشد و توسعه اقتصادی کشور است و سرمایه گذاران نیز از بعد عرضه سرمایه، تا حد امکان سعی دارند منابع مالی خود را به سوئی سوق دهند که کمترین ریسک و بیشترین بازده را داشته باشد. یعنی بدنبال برآورد ریسک سرمایه گذاری خواهند بود. این در حالی است که یکی از مبانی اساسی برای محاسبه ریسک بازار شرکتها، استفاده از اطلاعات تولید شده توسط سیستم حسابداری است.


● تعاریف و کلیات
حسابداری یک سیستم است که در آن فرایند جمع آوری، طبقه بندی، ثبت، خلاصه کردن اطلاعات و تهیه گزارش های مالی و صورتهای حسابداری در شکل ها و مدل های خاص انجام می‌گیرد تا افراد ذینفع درون سازمانی مثل مدیران و یا برون سازمانی مثل بانکها، دولت و … بتوانند از این اطلاعات استفاده کنند. حسابداری به عنوان یک نظام پردازش اطلاعات، داده‌های خام مالی را دریافت نموده آنها را به نظم در می‌آورد. محصول نهایی نظام حسابداری گزارش ها و صورت های مالی است که مبنای تصمیم گیری اشخاص ذینفع (مدیران، سرمایه گذاران، دولت و … ) قرار می‌گیرد.

● تاریخچه حسابداری
حسابداری در جهان نزدیک به ۶۰۰۰ سال قدمت دارد و تاریخ نخستین مدارک کشف شده حسابداری به ۳۶۰۰ سال قبل از میلاد برمی گردد. پیشینه حسابداری در ایران نیز به نخستین تمدنهایی بر می گردد که دراین سرزمین پا گرفت، و مدارک حسابداری بدست آمده با ۲۵ قرن قدمت، گواه بر پیشرفت این دانش در ایران باستان اس. در طول تاریخ، روشهای حسابداری متوع و متعددی برای اداره امور حکومتی و انجام دادن فعالیتهای اقتصادی ابداع شد، که در پاسخ به نیازهای زمان، سیر تحولی و تکاملی داشته است. ممیزی املاک در تمدن ساسانی(در جریان اصلاحات انوشیروان، به منظور تشخیص مالیاتهای ارضی، کلیه زمینهای مزروعی کشور ممیزی و مشخصات آن از جمله مساحت، نوع زمین و نوع محصول در دفتری ثبت می گردید.) و تکامل حسابداری برای نگهداری حساب درآمد و مخارج حکومتی در دوران سلجوقیان(نگارش اعداد را به صورت علایمی کوتاه شده از نام اعداد عربی، حساب سیاق می نامند.
حسابداری سیاق که احتمالا در دوران سلجوقیان تکامل یافته، روشی است که بر اساس آن، حساب جمع و خرج هر ولایت در دفتر مربوط به ان ولایت ثبت و در عین حال یک دفتر اصلی در مرکز نگهداری می شده است که خلاصه جکع و خرج هر ولایت به طور جداگانه در صفحات مربوط، در آن به خط سیاق نوشته می شده است. این روش در دوران قاجاریه تکمیل شد و کتب خمسه(دفاتر پنج گانه) برای گروههای عمده مخارج نیز نگهداری می شده است. 
و نگهداری حساب فعالیتهای بازرگانی به حساب سیاق، نمونه های بارز و پیشرفته آن است. 
با این حال حسابداری نوین( دوطرفه) همانند بسیاری از دانشهای کاربردی دیگر، به همراه ورود فراورده های صنعتی و رسوخ موسسات و شرکتهای خارجی به ایران راه یافت. و در جریان تحولات اقتصادی _اجتماعی صد سال گذشته با پیدایش سازمانهای جدید دولتی و خصوصی و دگرگونی شیوه های تولید و توزیع بسیار پیشرفت کرد. 
حسابداری با تمدن همزاد است و به اندازه تمدن بشری قدمت دارد. در تمدنهای باستانی بین النهرین که قسمت اعظم ثروتهای جامعه در اختیار فرمانروا یا فرمانروایان بود. معمولا کاهنان که قشر ممتازی را در سلسله مراتب اجتماعی تشکیل می دادند و ظیفه نگارش را بطور اعم و نگهداری حساب درآمدها و ثروتهای حکومت را بطور اخص به عهده یا در واقع در انحصار داشتند و در عین حال به ثبت برخی از معاملات شهروندان نیز می پرداختند، از جمله در تمدن باستانی سومر (SUMMER) نظام مالی جامعی برقرار بود و کاهنان سومری علاوه بر نگهداری حساب درآمدهای حکومتی، به نحوی موجودی غلات، تعداد دامها و میزان املاک حکومتی را محاسبه می کردند. 
نخستین مدرک کشف شده حسابداری در جهان، لوحه های سفالین از تمدن سومر در بابل (Babylon) است و قدمت آن به ۳۶۰۰ سال قبل از میلاد می رسد و از پرداخت دستمزد تعدادی کارگر حکایت دارد. 
مدارک و شواهد بدست آمده از تمدن باستانی مصر (۵۲۵_۵۰۰۰ ق.م) حکایت از آن دارد که در اجرای طرحهای ساختمانی این تمدن، نوعی کنترل حسابداری برقرار بوده که بهره گیری از نیروی کار هزاران هزار نفر را در امر ایجاد بنا و حمل و نقل مصالح ساختمانی در تشکیلاتی منظم، میسر می کرده است، از تمدن مصر در دورانی که یونانیان و رومیان بر آن تسلط داشتند نیز مجموعه های متعددی از حسابهای نوشته شده بر پاپیروس باقی مانده است. 
شواهد و مدارک به دست آمده از یونان باستان نیز حکایت از استقرار کنترلهای حسابداری دارد. از جمله حساب معبد پارتنون در لوحه های مرمرین اکروپولیس حک و بخشی از ان هنوز هم باقی است. 
سکه به عنوان واحد پول حدود ۷۰۰ سال قبل از میلاد در لیدی(Lydia) ابداع گردید.(لیدی سرزمینی باستانی است که در آسیای صغیر، کنار دریای اژه بین میزی (Mysia) و کاری(Caria) قرار داشت. کرزوس (Croesus) آخرین پادشاه آن از کوروش شکست خورد.) و به سرعت در تمدنهای آن زمان رواج یافت. در ازان عصر هخامنشی ، نظام مالی و پولی (نظام پولی بدیعی توسط داریوش اول بر پایه طلا و نقره با رابطه مبادله ثابت پایه گذاری شد و سکه داریک به وزن ۸.۴۱ گرم در مقابل ۲۰ سکه نقره به نام “شکل” هر یک به وزن ۵.۶ گرم مبادله می شده است و بنابراین رابطه تبدیل طلا به نقره ( ۳/۱ ۱۳ ) ) جامع ومنسجمی بر قرار بوده و حساب درآمدها و مخارج حکومت به ریز و به دقت ثبت و ظبط و نگهداری می شده است. 
در رم و یونان باستان حسابداری پیشرفته ای وجود داشته و نوعی حساب جمع و خرج تنظیم می شده است. یک جمعدار، یک مامور دولت و یا شخصی که محافضت پول یا دارایی دیگری به او محول بوده است در مقاطعی از زمان حساب خود را به اربابش پس می داده است. برای این کار رو فهرست تفصیلی از دریافتها و پرداختها بر حسب پول، وزن یا مقیاس دیگری تهیه می شد که جمع آن دو مساوی بود. فهرست پرداخت شامل مبالغ پرداختی، کالای فروخته شده و یا به مصرف رسیده در طول یک دوره بعلاوه مانده پول و کالایی بود که نزد جمعدار باقی مانده و باید به ارباب تادیه می شد. این نوع حسابداری تا قرون وسطی ادامه یافت. 
همانطور که ملاحظه فرمودید، حسابداری باستانی تنها جنبه های محدودی از فعالیتهای مالی را در بر می گرفت و یا سیستم جامعی که کلیه عملیات مالی حکومت را ثبط و ظبط کند و یا به نگهداری حساب معاملات تجاری بپردازد، فاصله بسیاری داشت. 
سرمایه داری تجاری و رنسانس 
از دوران باستان تا اواخر قرون وسطی تغییری اساسی در جهت تبدیل حسابداری به یک سیستم جامع صورت نگرفت و تنها پیشرفت قابل ذکر گسترش دامنه نگهداری حساب برای عملیات گوناگون حکومتها و اشخاص بود. 
از اوایل قرن سیزدهم “دولت_شهرها” و یا “شهر_جمهوریهای” کوچکی خارج از سلطه پادشاهان و خوانین فیودال در ایتالیای کنونی پا گرفت که فضای سیاسی_ اقتصادی مناسبی را برای رشد سوداگری فراهم آورد.بدین معنی که در این جمهوریهای کوچک هیچ مانعی در راه تجارت آزاد، حتی تجارت با سرزمینهای دوردست وجود نداشت و استفاده از سرمایه به صورت سرمایه مولد یا سرمایه تجاری مانند کشتیها و سایر وسایل بازرگانی امکان پذیر و متداول بود. علاوه بر این، با رونق داد وستد، پول در مبادلات تجاری نقش گسترده یافت و اقتصاد پولی رواج یافت. 
در قرون سیزدهم و چهاردهم همزمان با رشد بازرگانی، صنعت و بانکداری، پیشرفت زیادی در تکنیک نگهداری حساب بوجود آمد. بزرگتر شدن اندازه موسسات، رواج معاملات نسیه و استفاده از عوامل متعدد در کسب و کار موجب شد که دیگر یک شخص به تنهایی نتواند امر موسسه بزرگی را اداره کند و این امر ابداع سیستم حسابداری کاملتری را ضروری ساخت. 
گمان می رود که کاربرد قاعده جمع وخرج در مورد حساب صندوق نخستین گام در راه پیدایش سیستم نوین بوده باشد. 
بدین معنی که صندوقدار در ازای وجوهی که دریافت می کرد بدهکار و در مقابل مبالغی که می پرداخت بستانکار می شد. این قاعده در مورد حسابهای مشتریان نیز بکار می رفت و آنان در ازای وجوهی که قرض می گرفتند و یا کالایی که به نسیه می خریدند بدهکار و در مقابل وجوهی که می پرداختند بستانکار می شدند و بدین ترتیب مانده حساب آنها معین می شد. همین قاعده در مورد نگهداری حساب بستانکاران نیز بکار می رفت. در نیمه قرن سیزدهم حسابداران ایتالیایی متوجه این نکته شدند که دریافت پول از یک بدهکار دو ثبت را ضروری می سازد. جنبه دریافت پول که باید در حساب صندوق ثبت شود و جنبه پرداخت پول که باید در حساب شخصی پرداخت کننده پول ثبت گردد. در اوایل قرن چهاردهم دو اصطلاح بدهکار و بستانکار ، یعنی دو واژه ایتالیایی دادن(dare) و گرفتن(avere) کاملا متداول گردید. پیشرفت تازه در قرن چهاردهم ابداع شکل دو طرفه حساب بود که در سمت چپ اقلام بدهکار و در سمت راست اقلام بستانکار، نوشته می شد و با این کار چگونگی ثبتها آشکار می گردید. 
حسابداری جنسی با نگهداری حسابی جداگانه برای هر محموله از کالای خریداری شده آغاز گردید و هر حساب در ازای خرید یک محموله کالا بدهکار و در مقابل حساب فروشنده یا حساب نقد بستانکار می شد. 
سپس با فروش هر مقدار از کالای یک محموله، حساب مربوطه بستانکار و در مقابل حساب مشتری یا حساب نقد، بستانکار می گردید تا این که تمامی اجناس یک محموله به فروش برسد. این کار یعنی بدهکار کردن حساب هر محموله از کالای خریداری شده به قیمت خرید و بستانکار کردن آن به قیمت فروش معمولا تفاوتی را ایجاد می کرد که به حساب سود و زیان نقل می شد. بدین ترتیب سیستم دفترداری دوطرفه به آرامی و در پی مجموعه ای از ابداعات پیاپی در فاصله سالهای ۱۲۵۰-۱۳۵۰ میلادی در چند جمهوری کوچک ایتالیا زاده شد و تکامل یافت و شهرهای فلورانس، ونیز و جنوا پیشرو این تحول بودند. برخی از صاحبنظران دفاتر حساب بجا مانده از سالهای ۱۲۹۶ تا ۱۲۹۹ را نخستین دفاتر جساب دو طرفه کامل می دانند. برخی دسگر حساب دو طرفه کاملا متوازنی را که در سال ۱۳۴۰ میلادی توسط پیشکار(steward) شهر جنوا(Genoa) تنظیم گردیده است. نحستین نمونه کامل دفاتر حساب دوطرفه ذکر می کنند. در هر حال، در آستانه قرن پانزدهم میلادی در ایتالیا و دیگر کشورهای اروپایی، سیستم دفترداری دوطرفه بکار می رفته است. 
گسترش فن دفترداری دوطرفه به سراسر اروپا مرهون انتشار کتاب ریاضیاتی است که لوکا پاچیولی (Luca Pacioli) به سال ۱۴۹۴ تالیف کرده است. پاچیولی کشیشی بود که در دانشگاههای جمهوریهای پروجا، ناپل، پیزا و فلورانس ریاضیات تدریس می کرد و با اندیشمندان بزرگ هم عصر خود از جمله پیرو دلا فرانسسکا (piro della francedca)، لیون باتیستا آلبرتی (Leon Battista Alberti) و لیونارده داوینچی (Leonardo da Vinci) دوستی نزدیک داشت. مطالب کتاب ریاضیات مزبور را پاچیولی نوشت و شکلهای آن را داوینچی ترسیم کرد. 
بخشی از این کتاب شامل چند فصل به حسابداری اختصاص داشت که نخستین توصیف مدون از سیستم حسابداری دوطرفه است. در این بخش از کتاب، پاچیولی با استفاده از منابع و روشهای موجود سه دفتر اصلی حساب را به ترتیب زیر تشریح می کند: 
دفتر باطله (Waste Book) (در ایران این دفتر را دفتر کپیه یا مسدوده هم نامیده اند.) 
که خلاصه معاملات تاجر به ترتیب تاریخ وقوع در آن ثبت می شد. 
دفتر روزنامه (Journal) 
که در آن مطالب دفتر باطله تلخیص و بر حسب بدهکار و بستانکار ثبت می گردید. 
دفتر کل (Ledger) 
حاوی حسابهای واقعی که ثبتهای دفتر روزنامه به آن نقل می گردید. 
پاچیولی لهمیت کاربرد پول را بعنوان مقیاس مشترک سنجش اقلام مختلف به درستی دریافته بود و بر لزوم تاریخ گذاری معملات و عطف متقابل دفاتر به یکدیگر تاکیدی بجا داشت. با این حال، وی درباره دوره مالی، تهیه تراز آزمایشی، تهیه صورت سود و زیان، بستن حساب سود و زیان به حساب سرمایه و تهیه ترازنامه مطلبی ندارد و تنها درباره طرز بستن و لزوم موازنه کردن حسابها به هنگام نقل حسابها از دفاتر قدیمی به دفاتر جدید توضیحات نسبتا کاملی داده است. همچنین پاچیولی بین اموال شخصی تاجر و اموال تجارتخانه تمایزی نگذاشته و درباره نگهداری حساب داراییهای ثابت نیز مطلبی ندارد. 
رساله پاچیولی (که او را پدر حسابداری می نامند) به علت سادگی، روانی و ارزشهای عملی در طول قرنهای پانزدهم و شانزدهم به اغلب زبانهای اروپایی ترجمه شد و حسابداری دوطرفه تا اواخر قرن هفدهم در اغلب کشورهای اروپایی رواج یافت. 
از قرن شانزدهم تا اوایل قرن نوزدهم تحول بنیادی در حسابداری بوجود نیامد، تنها تغییر اساسی تیوری جدیدی بود که توسط استوین (Simon Stevin) هلندی در اواخر قرن شانزدهم عنوان شد. بر اساس این تیوری در هر معامله در مقابل هر بدهکار باید یک بستانکار وجود داشته باشد. استوین همچنین ضرورت تفکیک اموال موسسه را از اموال شخصی صاحب سرمایه مطرح و لزوم نگهداری حسابی جداگانه برای سرمایه را نیز عنوان کرد. تغییرات دیگری که در این فاصله در دفترداری رخ داد عبارت بود از ایجاد ستونهای فرعی در دفاتر روزنامه و کل، منسوخ شدن دفتر باطله و جایگزینی اسناد و مدارک مربوط به معاملات (مانند فاکتور خرید و فروش) به جای آن. حسابداری جنسی نیز در این فاصله بهبود یافت و سود و زیان هر محموله محاسبه و به حساب سود و زیان نقل می گردید. تا سال ۱۸۰۰ میلادی موازنه کردن حسابها در پایان سال، تهیه صورت سود و زیان و ترازنامه معمول شد اما جز برای نگهداری سوابق فعالیتهای موسسه استفاده دیگری نداشت. 
سیستم دفترداری دوطرفه که گوته (Goethe) اندیشمند بزرگ آلمانی آن را یکی از زیباترین ابداعات بشری می داند، مجموعه منسجمی را فراهم آورد که کلیه معاملات و رویدادهای مالی ثبت، سود هر فعالیت تجاری تعیین و اموال شخصی تاجر از اموال تجارتخانه یا موسسه تجاری تفکیک گردید. 
ابداع و تکامل سیستم دفتر داری دوطرفه اولا سوداگریهای بزرگ مانند فرستادن کشتیهای عظیم حامل کالاهای گوناگون به نقاط مختلف جهان را با مشارکت بازرگانان و افراد متعدد، تسهیل کرد، زیرا با کاربرد آن سرمایه گذاری هر یک از مشارکت کنندگان در یک فعالیت سوداگرانه که معمولا به صورت کالا و اجناس گوناگون بود به سهولت بر حسب پول (سکه) اندازه گیری و حساب ان جداگانه نگهداری می شد و در خاتمه فعالیت نیز کالا و طلا و نقره ای که کسب شده بود، بر حسب پول قابل تقویم و محاسبه می شد و در نتیجه تعیین سهم هر یک از مشارکت کنندگان از کل درآمد حاصل به سادگی امکان پذیر می گردید. 
ثانیا حسابداری دو طرفه، با فراهم ساختن امکان تفکیک اموال شخصی تاجر از اموال تجارتخانه، تشکیل شرکتهای تجارتی را با مشارکت چند نفر عملی کرد، زیرا با کاربرد آن، نگهداری حساب جداگانه سهمالشرکه هر یک از شرکا در سرمایه شرکا امکان پذیر و سهم آنان از کل دارایی شرکت و منافع حاصل از فعالیت تجاری قابل اندازه گیری و محاسبه شد. این امکان، مشارکت صاحبان سرمایه ای را که خود به کار تجارت نمی پرداختند نیز عملی ساخت و بدیت ترتیب رشد و توسعه بنگاهها و موسسات تجاری را تسریع کرد. 
به رغم تحولات شگرف اقتصادی_ اجتماعی و دگرگونی و پیچیدگی و توسعه معاملات و سازمانهای تجارتی از قرن شانزدهم تا عصر حاضر، عناصر اصلی سیستم دفترداری دوطرفه همچنان بدون تغییر باقی مانده است. دلیل بقای این سیستم در طول پنج قرن در سادگی اصول، انعطاف پذیری و قابلیت ان در ثبت، انتقال و گزارش اطلاعات بسیار متنوع، در قالب صورتهای مالی قابل رسیدگی است. 
انقلاب صنعتی 
سسیتم ثبت دوطرفه که به اعتبار ابداع ان در ایتالیا، سیستم حسابداری ایتالیایی نیز نامیده می شود به سرعت در سراسر اروپا رواج یافت و در طول قرن هجدهم تقریبا کلیه موسسات مالی و تجاری بزرگ، این شیوه حسابداری را بکار می بردند. اما اروپای قرن هجدهم آبستن تحولاتی شگرف بود. انقلاب صنعتی در نیمه دوم این قرن آغاز و تا پایان نیمه اول قرن نوزدهم تداوم یافت و تحولات و تغییرات وسیع اقتصادی و اجتماعی را در پی داشت. این تحول بنیادین بر تمامی عرصه های زندگی فرعی و اجتماعی مردم اروپا اثر گذاشت و مناسبات اقتصادی_ اجتماعی و سیاسی جوامع اروپایی را دگرگون کرد و از طریق این قاره به سراسر جهان راه یافت و آثار مفید و زیانبار بسیاری به جای گذاشت. 
بارزترین عرصه تحول در انقلاب صنعتی، قرار گرفتن ماشین در خدمت تولید بود که شیوه تولید را از تولید دستی به تولید کارخانه ای متحول کرد. 
پیدایش و رشد کارخانه های بزرگ و کوچک با توانایی ساختن کالاهای همسان به مقدار زیاد، از یک سو به زوال صنایع دستی، روستایی و خانگی در مدت کوتاهی انجامید و از سوی دیگر، رقابت بین کارخانه داران را ایجاد کرد. 
حسابداری صنعتی ابتدا بیشتر به گزارش بهای تمام شده محصولات بر مبنای اطلاعات مالی گذشته تاکید داشت و در پیش بینی اینده از حدس وگمان فراتر نمی رفت. 
اما بزرگتر شدن کارخانه ها و پیچیده تر شدن روشهای تولید و در نتیجه افزایش تولیدات، رقابت بین واحدهای صنعتی را برای تسلط بر بازارهای پیوسته ملی و همچنین رقابت در عرضه تولیدات به بازارهای جهانی تشدید کرد و اداره موسسات بزرگ پیچیده به پیدایش مفهوم مدیریت علمی انجامید. مدیریت علمی، روش برخورد منظم و منطقی با مسایل به منظور یافتن بهترین راه برای انجام هر کار است. 
وجود رقابت، نیاز به آگاهی از بهای تمام شده محصول را ایجاب نمود و در پاسخ به این ضرورت نوعی دفترداری صنعتی یا دفترداری هزینه یابی که بعدها حسابداری صنعتی نامیده شد، ابداع گردید. 
علاوه بر این، در گذر زمان تکنیکهای گزارش اطلاعات مالی برای تصمیم گیریهای مدیریت تکامل یافت و با ارایه و توضیح مدلهای مقداری، امکان اتخاذ تصمیمات درست بر اساس اطلاعات موجود، تسهیل گردید. امروزه این رشته از حسابداری به معنای اعم حسابداری مدیریت نامیده می شود. 
بازار سرمایه و شرکتهای سهامی 
با بزرگتر شدن شرکتها نیاز به توسعه و همچنین سرمایه بیشتر احساس شد. لذا با بهره گیری از دو دستاورد بزرگ و مفید سرمایه داری صنعتی یعنی سازماندهی و همکاری، موجبات رشد، توسعه و تکامل شرکتهای سهامی فراهم و با سازمان یافتن بازار سرمایه، تامین مالی طرحهای بزرگ صنعتی امکان پذیر شد. 
بازار سرمایه و شرکتهای سهامی این امکان را فراهم آورد که تعداد زیادی از صاحبان سرمایه، با سرمایه های کوچک و بزرگ در یک واحد اقتصادی مشارکت کنند و به این ترتیب مشکلات تامین سرمایه های کلان برای ایجاد ساختمان، خرید ماشین آلات و احداٍ تاسیسات یک کارخانه بزرگ یا طرح بزرگ صنعتی برطرف گردید. 
در عین حال، محدودیت مسولیت صاحبان سهام به مقدار سرمایه ای که در شرکت گذاشته اند و قابلیت انتقال سهام، به رونق سرمایه گذاری و گسترش بازارهای سازمان یافته سرمایه انجامید. 
در ادامه فرایند رشد و توسعه شرکتهای سهامی، هییت مدیره شرکتهای سهامی بزرگ، کار مدیریت اجرایی را به مدیران موظفی که برای اداره امور شرکت بر می گزینند محول و خود به تعیین خط مشی های اجرایی شرکت و نظارت بر کار مدیران می پردازند. این تحول، گروه تازه ای از مدیران کارآزموده حرفه ای را پدید آورد که در سرمایه موسساتی که اداره می کنند سهمی ناچیز دارند یا اصولا سهمی ندارند، بدین ترتیب غالبا مدیریت موسسات از مالکیت آنها تفکیک و متمایز گردید. 
سازمان جدید سرمایه، نقش شرکتهای سهامی و بورسهای اوراق بهادار بعد تازه ای به حسابداری بخشید و ان لزوم ارایه گزارشهای مالی به سهامداران برای آگاه کردن آنان از چگونگی اداره سرمایه هایشان، ارزیابی عملکرد و سنجش کارایی مدیران و گردانندگان شرکت و بالاخره آینده سرمایه گذاریشان بود. 
حسابداری حرفه ای و حسابرسی 
افزایش موارد استفاده و شمار استفاده کنندگان از اطلاعات مالی، وظیفه حسابداران را از رفع نیازهای معدودی صاحب سرمایه به پاسخگویی به نیازهای مراجع و گروههای متعدد ذینفع و ذیعلاقه، ارتقا داد و به آن نقشی اجتماعی بخشید. 
وظیفه نوین حسابداری را حسابداران شاغل در موسسات نمی توانستند به تنهایی انجام دهند زیرا وجود رابطه استخدامی مستقیم آنان را به پذیرش نظرات مدیران واحدهای اقتصادی در تهیه صورتهای مالی ناگزیر می کرد و از طرفی اشتغال آنان در موسسات، نوعی جانبداری طبیعی از آن موسسات را در پی داشت. 
حال آنکه صورتهای مالی باید نیازهای گروههای مختلف استفاده کننده با علایق و منافع متفاوت و احتمالا متضاد را برطرف می کرد. 
برای آن که گروههای مختلف استفاده کننده بتوانند به صورتهای مالی تهیه شده توسط موسسات اعتماد بیشتری نمایند، حسابداران خبره ای انتخاب شدند و وظیفه یافتند که با رسیدگی به مدارک اسناد و حسابها هر گونه تقلب و سوء استفاده را کشف و نسبت به صورتهای مالی بی طرفانه اضهار نظر کنند و این کار حسابرسی نامیده شد. 
حسابرسی به معنای عام یعنی رسیدگی به حسابها از لحاظ کشف تقلب و سو استفاده سابقه طولانی دارد و در طول تاریخ همیشه نوعی حسابرسی در موسسات دولتی و خصوصی وجود داشته است، اما حسابرسی به معنای نوین یعنی رسیدگی و اظهار نظر نسبت به صورتهای مالی به دنبال رشد و پیدایش شرکتهای سهامی که در ان مسولیت سهامداران محدود به مقدار سرمایه ای بود که در شرکت گذاشته بودند، بوجود آمد و زادگاه آن انگلستان است. 
اما تغییر شگرفی که اکنون در جریان است، تحول حسابرسی از حسابرسی مالی به حسابرسی جامع است که در آن علاوه بر رسیدگی و گزارش نسبت به صورتهای مالی واحد مورد رسیدگی، عملیات و معاملات آن از لحاظ رعایت سیاستهای مقرر شده توسط مراجع تصمیم گیرنده ( مانند مجمع عمومی) و رعایت قوانین و مقررات حاکم بر فعالیت واحدهای اقتصادی رسیدگی می شود و کارایی مدیریت واحد مورد رسیدگی از لحاظ چگونگی استفاده از منابع موجودد و نحوه اجرای برنامه و عملیات ونتایج حاصل از ان سنجیده و گزارش می شود. این گونه حسابرسی که جنبه اخیر آن حسابرسی مدیریت نامیده می شود عمدتا در مورد شرکتهای بزرگ که منابع کلان و حیطه فعالیت گسترده ای دارند و مدیریت آن از مالکیت سرمایه جداست در پاسخ به ضرورت ارزیابی عملکرد مدیریت این گونه موسسات توسط متخصصین با صلاحیت (حسابداران و متخصیصینی از رشته های دیگر) اجرا می شود و چشم انداز تکامل حسابداری حرفه ای است.

● انواع حسابداری
مهمترین شاخه های حسابداری عبارتند از حسابداری صنعتی، حسابداری مالی، حسابرسی، حسابداری دولتی و حسابداری مدیریت.

▪ حسابداری صنعتی
این حسابداری که بتدریج و پس از انقلاب صنعتی روی داد در جهت نیاز به دانستن بهای تمام شده محصولات تولیدی بود. در این نوع از حسابداری هدف اصلی سیستم دانستن بهای تمام شده یک واحد از نظر تمامی عوامل هزینه می‌باشد. همزمان و همراه با تکامل ابزارها و شیوه های تولید، در سده های بعد، روشها و شیوه‌های هزینه‌یابی پیشرفته‌ای ابداع و بکار گرفته شد که هزینه عملیات را بدرستی شناسایی نماید.
حسابداری صنعتی امروزه ثمره این فرایند شتاب آمیز تکاملی است که اصولا” همان هدف اندازه گیری و گزارش بهای تمام شده محصولات، خدمات و فعالیت‌ها را دنبال می‌کند.

عتیقه زیرخاکی گنج