• بازدید : 49 views
  • بدون نظر
این فایل در ۱۳صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:

“ثبت ولادت” به معني ثبت رسمي تولد يك كودك در يك فرايند اداري دولتي است كه شاخه‌اي خاص از دولت هماهنگ‌كننده آن مي‌باشد. اين مدركي دائمي و رسمي از وجود يك كودك است
در سال ۲۰۰۰ ميلادي، حدود ۵۰ ميليون كودك در سراسر جهان- بيش از دو پنجم متولدان- ثبت نشده بودند. در ايران در سال ۱۹۹۷ ميلادي آمارگيري خوشه‌اي شاخص چندگانه (MICS, MOH-UNICEF) نشان داد كه ۱۳ درصد تولدها به ثبت نمي‌رسند.

ثبت احوال، بركنار از اينكه اولين نشانه پذيرش قانوني وجود يك كودك است، پايه و اساس تحقق شماري از حقوق و يك نياز عملي نيز مي‌باشد. از آن جمله مي‌توان به موارد زير اشاره كرد:
تضمين دسترسي به مراقبت‌هاي بهداشتي؛
تضمين دسترسي به ايمن‌سازي و واكسيناسيون؛
تضمين ثبت نام كودك در مدرسه در سن مناسب؛
اجراي قوانين مربوط به حداقل سن اشتغال، كه منجر به ناكام ماندن تلاش‌ها براي جلوگيري از كار كودكان مي‌شود؛
مقابله موثر با مشكل ازدواج اجباري دختران قبل از رسيدن به سن قانوني و بدون ارائه مدرك اثبات سن؛
تضمين حمايت ويژه از كودكاني كه با قانون در تعارض هستند تا قانونا  و عملا با آنها به عنوان يك فرد بزرگسال رفتار نشود؛
حمايت از افراد جوان در مقابل انجام خدمت نظام و مشموليت نظام وظيفه قبل از رسيدن به سن قانوني؛
تضمين حق تابعيت كودك، در هنگام تولد و در سن‌هاي بالاتر؛
حمايت از كودكاني كه بطور غير قانوني جابجا شده‌اند و حمايت از آن كودكاني كه مجددا به خانواده باز مي‌گردند؛ 
گرفتن گذرنامه، بازكردن حساب بانكي، گرفتن اعتبار بانكي، راي دادن و يافتن اشتغال.

اگر چه ثبت  احوال تضميني براي آموزش، بهداشت، حمايت و مشاركت نيست، اما نبود آن باعث مي‌گردد تا حاشيه‌نشينان اجتماعي از اين حقوق اساسي محروم شوند.

يك نظام ثبت احوال فعال، علاوه بر موارد مربوط به حمايت از كودكان، به هر كشور امكان مي‌دهد تا يك بانك اطلاعاتي به روز و مطمئن براي برنامه ريزي داشته باشد. اين هم براي نظام برنامه ريزي دولتي خوب است و هم براي نهادهاي اداري محلي كه مسئول برقراري خدمات اجتماعي از قبيل آموزش، بهداشت و غيره هستند.

ايران در سال ۱۳۵۵ قانون ثبت احوال را به تصويب رساند. قانون صراحت دارد كه تمام ولادت‌ها بايد ظرف ۱۵ روز به ثبت برسد. وزارتخانه‌هاي كشور، دادگستري و امور خارجه عهده‌دار اجراي اين قانون هستند. تعداد مطلق ثبت ولادت‌ها در سال ۲۰۰۳ ميلادي در جدول زير  آمده است.

جدول ۱: تعداد ولادت‌هاي ثبت شده در سال ۲۰۰۳ ميلادي
شهري روستايي كل
۷۶۸۸۴۵ ۴۰۲۷۲۸ ۱۱۷۱۵۷۳

اگرچه آمارگيري خوشه‌اي شاخص چندگانه (MICS) نشان مي‌دهد  كه نرخ ثبت ولادت ۸۷% است، اما ارزيابي كشوري متداول سازمان ملل متحد در سال ۲۰۰۳ ميلادي ناهمگوني‌هاي گسترده‌اي را در بين مناطق مختلف نشان مي‌دهد. نظام ثبت احوال در مناطق دور افتاده روستايي هنوز با مشكلات بسياري روبرو است. حل مشكلاتي كه از عدم ثبت كودكان پيش مي‌آيد از توان يك سازمان واحد خارج است. در مناطق دور دست مادران و پدران خود از مزاياي شهروندي بي خبرند چه رسد به منافعي كه از ثبت ولادت كودكانشان نصيب آنها مي‌شود. با اين همه، يك برنامه سيار دو ماهه در پنج شهرستان سيستان و بلوچستان در سال ۲۰۰۴ ميلادي ميزان ثبت ولادت را به سه برابر همان مدت در سال ۲۰۰۳ ميلادي افزايش داد.
مشخص شده كه عدم ثبت ولادت‌ها هم به عدم ثبت ازدواج‌ها (به ويژه در ميان قبيله‌هاي كوچ‌نشين) و هم به عدم دسترسي به ادارات ثبت احوال در مناطق دور دست و دشوار روستايي مربوط مي‌شود. براي مثال، در استان سيستان و بلوچستان كه داراي ۳۶ شهرستان است، ۱۶ شهرستان فاقد ادارات ثبت احوال هستند. موانع قانوني كودكاني كه پدران غير ايراني دارند، هزينه ثبت احوال و محدوديت‌هاي فرهنگي مربوط به نامگذاري زود هنگام كودك از ديگر مشكلات ثبت ولادت هستند. برنامه سيار بخاطر تمركززدايي و در دسترس قرار دادن امكانات ثبت احوال در مناطق دور دست روستايي توانست برنامه موفقي باشد. 

سابقه پيمان نامه حقوق كودك در ايران

ماده ۷ پيمان نامه حقوق كودك چنين مي‌گويد:
۱- تولد كودك بلافاصله پس از به دنيا آمدن ثبت مي‌شود و از حقوقي مانند حق داشتن نام، كسب تابعيت و در صورت امكان شناسايي والدين و قرار گرفتن تحت سرپرستي آنها برخوردار مي‌باشد.
۲- كشورهاي طرف پيمان نامه اين حقوق را مطابق با قوانين ملي و تعهدات خود طبق اسناد بين‌المللي مربوطه در اين زمينه، خصوصا در مواردي كه كودك در صورت عدم اجراي آنها آواره محسوب گردد، لازم الاجرا تلقي خواهند كرد.

پيمان نامه حقوق كودك در ۱۴ شهريور ۱۳۷۰ توسط نمايندگان دولت جمهوري اسلامي ايران امضا شد و در اسفند ۱۳۷۲ با ملاحظاتي كلي به تصويب مجلس شوراي اسلامي رسيد. ايران اين حق را براي خود محفوظ دانست تا از اجراي مفاد يا بندهايي از پيمان نامه حقوق كودك كه با قوانين محلي و استانداردهاي اسلامي مغايرت دارد خودداري نمايد. در ۲۵ خرداد ۱۳۷۳ جمهوري اسلامي ايران به پيمان نامه حقوق كودك پيوست و پيمان نامه از تاريخ ۲۱ مرداد سال ۱۳۷۳ لازم الاجرا شد.

ماهيت كلي اين ملاحظات به اين معني است كه ايران مي‌تواند از پيمان نامه پيروي كند بدون آنكه قوانين و سياست‌هاي ملي موجود را كه در ارتباط با كودكان است تغيير يا تحكيم نمايد. اما از آنجايي كه دولت ايران به بقا، پيشرفت، پشتيباني و مشاركت كودكان متعهد است، مدتهاست كه تصميم گرفته اين ملاحظات را مورد بازنگري و بازنويسي قرار دهد.

 
وضعيت قوانين ثبت احوال در ايران

آنچه در پي مي‌آيد، با حفظ وفاداري به روح پيمان نامه، به تشريح وضعيت ايران در زمينه ثبت احوال مي‌پردازد. اين صفحات همچنين ميزان سازگاري يا ناسازگاري آنرا با مفاد اساسي پيمان نامه نشان مي‌دهد. 

بر طبق قوانين، ثبت احوال همگاني اجباري است: 

در پرتو ماده ۷ پيمان نامه، بيانيه كميته حقوق بشر به كشورهاي عضو پيشنهاد مي‌كند تا ثبت ولادت همگاني و اجباري را تضمين نمايند. 

ايران در سال ۱۳۵۰ قانون ثبت احوال را به تصويب رساند، و ثبت ولادت را اجباري نمود. ماده ۱۲ قانون ثبت احوال مقرر مي‌دارد كه ولادت هر طفل در ايران اعم از اين كه پدر و مادر طفل ايراني يا خارجي باشند بايد به نماينده يا مامور ثبت احوال اعلام شود و ولادت اطفال ايرانيان مقيم خارج از كشور به مامور كنسولي ايران در محل اقامت و اگر نباشد به نزديكترين مامور كنسولي و يا سازمان ثبت احوال كشور اعلام شود. 

ماده ۹۹۳ قانون مدني مقرر مي‌دارد كه ولادت هر طفل و سقط جنين شش ماهه به بعد بايد در زمان مقرر و بر طبق روش مشخص شده در قانون  يا آئين نامه اجرايي آن به سازمان ثبت احوال گزارش داده شود. 
مهلت قانوني مقرر براي اعلام ولادت هر كودك ۱۵ روز پس از تاريخ تولد است. پس از انقضاي تاريخ مقرر، اگر چنانچه واقعه ولادت ثبت نشده باشد، كساني كه قانونا موظف بوده‌اند مقصر شناخته خواهند شد و بر اساس ماده ۳ قانون جنحه، جنايت و مجازات مصوب شوراي تشخيص مصلحت نظام (مرداد ۱۳۷۰) تحت پيگرد قانوني قرار مي‌گيرند. متخلفان در صورت محكوميت، هم مي‌بايد به ثبت ولادت اقدام نمايند و هم جريمه نقدي بپردازند. با اين وجود، اين قوانين كه اغلب به اندازه كافي جامع نيستند، يا اجرا نمي‌شوند  و يا قابل اجرا نيستند. 

ولادت چه زماني بايد به ثبت برسد؟ 

بنا بر پيمان نامه حقوق كودك، كودك بايد “بلافاصله پس از تولد” به ثبت برسد، كه به معني چند روز است و نه چند ماه. بيشتر كشورها مقررات قانوني دارند كه ثبت ولادت كودك را در طول زماني معين مقرر مي‌دارد. 

بر طبق قانون ثبت احوال ايران، مهلت ثبت ولادت ۱۵ روز پس از تاريخ تولد است. روز ولادت و روزهاي تعطيل پس از انقضاي مهلت مقرر به حساب نمي‌آيند. اگر ولادت در طول سفر اتفاق بيافتد، مهلت مقرر براي ثبت ولادت از زمان رسيدن به مقصد محاسبه مي‌گردد. در صورت عدم ثبت يا تاخير در ثبت، مجازات‌هاي قانوني در نظر گرفته شده است كه اجرا نمي‌شوند. 




چه اطلاعاتي ثبت مي‌شوند؟

اگرچه پيمان نامه مشخص نمي‌سازد چه اطلاعاتي بايد ثبت شوند، ساير حقوق (نام و مليت، آگاهي از پدر و مادر، خانواده و هويت) دلالت بر ثبت حداقل موارد زير را دارد:  
نام  كودك در زمان تولد،
جنسيت كودك
تاريخ تولد كودك
محل تولد كودك
نام مادر و پدر كودك 
وضعيت تابعيت مادر و پدر

بر طبق ماده ۱۳ قانون ثبت احوال، ولادت واقع در ايران به وسيله نماينده يا مامور ثبت احوال و ولادت واقع در خارج از كشور به وسيله ماموران كنسولي ايران در سند  مخصوص ولادت به ثبت مي‌رسد و در سند ولادت بايد اطلاعات زير قيد شود: 
۱- ساعت، روز، ماه، سال و محل ولادت و تاريخ ثبت آن. 
۲- نام و نام خانوادگي طفل و جنس و در صورت امكان گروههاي اصلي خون او. 
۳- نام و نام خانوادگي و شغل و شماره شناسايي يا شماره پروانه اقامت و محل صدور شناسنامه يا پروانه اقامت و محل اقامت پدر و مادر. 
۴- نام و نام خانوادگي و شغل و محل اقامت و شماره شناسايي و محل صدور شناسنامه اعلام كننده در صورتي كه غير از پدر و مادر طفل باشد. 
۵- نام و نام خانوادگي شغل و شماره شناسايي و محل صدور شناسنامه و محل اقامت گواهان
۶- نام و نام خانوادگي و امضاء نماينده يا مامور ثبت احوال
۷- شماره و سري برگ مخصوص ثبت ولادت
۸- محل توضيحات


عتیقه زیرخاکی گنج