• بازدید : 48 views
  • بدون نظر
مراحل طراحی

طراح پایگاه داده که نیاز های کاربردی را می شناسد در برنامه های کاربردی جزئی می توانند دقیقا درباره روابطی که باید ایجاد شود، نسبتهای آنها و محدودیتهای این روابط تصمیم گیری کنند. با این حال چنین تصمیم گیری دقیقی در مورد برنامه های کاربردی دنیای واقعی مشکل است، زیرا اغلب آنها بسیار پیچیده هستند. غالبا هیچ کس همه اطلاعاتی که یک برنامه کاربردی نیاز دارد را نمی داند. طراح پایگاه داده باید در تماس با کاربران، الزامات و نیازهای این برنامه ها را بشناسد و آنها را در حالتی عالی و مناسب ارائه کند تا کاربران بتوانند آنها را بشناسند و بعد این الزامات را در سطوح پایین تر طرح پیاده کنند. یک مدل داده در سطح بالا با ارائه چهارچوب مفهومی به طراح پایگاه داده کمک می کند که در حالتی سیستماتیک ، داده های مورد نیاز کاربران پایگاه داده و ساختار آن که این نیازها را تامین می کند را مشخص کند.
ولین فاز طراحی پایگاه داده ، مشخص کردن نیاز داده کاربران پایگاه داده است. طراح پایگاه داده با تماس با کارشناسان این حوزه و کاربران این وظیفه را انجام دهد. نتیجه این حالت روشن شدن نیازهای کاربران است. در این بخش، خود را به توصیف نوشتاری نیازهای کاربران محدود می کنیم که به این موضوع در بخش ۶-۸-۲ می پردازیم.
در مرحله بعد طراح، یک مدل داده انتخاب می کند و با استفاده از مفاهیم این مدل انتخابی الزامات آنرا به چهارچوب مفهومی پایگاه داده تبدیل می کند. این چهار چوب کلی که در حالت طراحی مفهومی ایجاد می شود مفهوم دقیقی را از این پروژه ارائه می دهد.

مدل موجودیت – رابطه که ما در ادامه این فصل مورد مطالعه قرار می دهیم، عموماً برای ارایه طراحی مفهومی مورد استفاده قرار می گیرد. در مدل موجودیت رابطه، الگوی مفهومی موجودیتهای موجود در پایگاه داده، صفات موجودیت ها رابطه بین موجودیتها و محدودیت های صفات را مشخص می کند. مرحله طراحی مفهومی معمولا به ایجاد نمودار موجودیت رابطه نمایشگر الگوی گرافیکی منجر می شود.


عتیقه زیرخاکی گنج