• بازدید : 48 views
  • بدون نظر

    پديده گرايش به سيگار بعنوان يكي از مهمترين آسيب‌هاي اجتماعي خاصه در ميان نسل جوان توجه بسياري از متخصصان و مسئولين، سياسي فرهنگي، تربيتي و آموزشي بسياري از كشورها را به خود معطوف ساخته است.

    در كشور ايران  به دليل وجود بافت جوان جمعيتي اين موضوع پيچيدگي خاص خود را يافته است. لذا شناسايي و تبيين درست آن براي يافتن ‌راه‌حلهاي مناسب ضروري به نظر مي‌رسد . اما از آنجايي اين گروه نقش‌هاي متعدد و تعيين‌كننده‌اي در جامعه بعهده دارند، آسيب آنان حتي در ميزان پايين لطمه‌هاي جبران ناپذيري فردي، اجتماعي، اقتصادي، فرهنگي و غيره را بدنبال خواهد داشت؛ لذا اتخاذ برنامه‌هاي پيشگيرانه در مورد آنان از الويت بسيار برخوردار است.

بررسي مصرف سيگار در زمان حاضر از اهميت ويژه­اي برخوردار است. از يك طرف جمعيت جامعه­ي ايران جوان است و از طرف ديگر جوانان اصلي­ترين قربانيان مصرف سيگار هستند چرا كه جوانان به خاطر خصوصيات جواني، آسيب پذيري بيشتري دارند چون پويا و جستجو گرند…

.  اهميت و ضرورت تحقيق:

دانشجويان قشري هستند كه سكانداران آينده­ي هدايت كشور محسوب مي­شوند و اگر اين قشر عظيم خود داراي زمينه و بستر مناسب براي رشد و تعالي نباشند چه بسا پس از اينكه وارد جامعه و نيروي كار كشور كه شدند با توجه به پيشينه­ي نامناسب خود بسياري ديگر از اقشار و گروه­­هاي مختلف جامعه را نيز تحت تأثير خود قرار داده و از اين طريق لطمات جبران ناپذيري به پيكره­ي اجتماع بزنند. براي مثال دانشجويي كه اكنون خود سيگار مصرف مي­كند و در آينده نيز قرار باشد معلم شود و به تربيت و تعليم فرزندان ما بپردازد، چگونه مي­تواند مانع از اين شود كه الگوي دانش­آموزان خود واقع نشود و از اين طريق آن­ها را تحت تأثير خود قرار ندهد. از اينگونه مثال­ها زياد مي­توان بيان نمود اما آنچه كه مهم است اين است كه مسئولان آموزشي و فرهنگي كشور و بخصوص دانشگاه­ها اقدام به آموزش و فرهنگ سازي در اين زمينه در سطح كشور و دانشگاه­ها نمايند.

آنچه كه تقريبا همگاني است و در بين جوانان بيشترجامعه­ها ديده مي­شود مصرف سيگار به منظور برطرف كردن اضطراب وافسردگي نهفته است. در صورتي كه جوانان به علت نا آگاهي به جاي استفاده ازمكانيسم­هاي دفاعي موجود در از بين بردن ناراحتي­هايشان به دنبال يك راه­حل فوري و معجزه­آسا مي­كردند كه اضطراب يا افسردگي خود را برطرف كنند كه معمولا در اين گونه موارد به وسيله دوستان همسن و سالشان سيگار به آن­ها معرفي مي­گردد به عقيده­ي يكي از متخصصان عادت به مصرف سيگار مانند ساير عادت­ها، عادت نمي­شود مگر با انجام و تامين نيازهاي فرد البته بايد ذكر كرد كه فقط يك شخصيت فكري مضطرب و يا افسرده نيست كه به مصرف سيگارروي مي­آورد بلكه گروه­هاي ديگر جوانان نيز ممكن است دچار اين دام شوند. جوانان به علت اينكه مانند بزرگسالان آمادگي پذيرش و مقابله با مشكلات زندگي را ندارند و برخي از مشكلات عادي براي آنان به صورت شديد و جدّي جلوه و تظاهر مي­كند بنابراين دربرابرمشكلات وخطرات احتمالي آسيب پذيرند به ويژه دوران بلوغ كه جوانان دچار مشكلات و بحران­هايي مي­گردند. وظيفه­ي بزرگترها ايجاب مي­كند كه به طورمنطقي و صحيح با جوانان و مشكلاتشان روبه­رو گردند. متاسفانه والدين يا مربيان آگاهي و اطلاعات اندكي در مورد تحولات روحي دوران بلوغ جوان دارند. لذا به جاي برخورد منطقي و درست با مشكل جوانان او را هدف انتقادها وملامت­هاي خود قرار مي­دهند. لذا نمي­توانند آنچنان كه بايد و شايد جوان را در برابر مشكلات زندگي و يا ناراحتي­هايش كه ناشي ازدوران بلوغ و احيانا كمبود محبت و عدم درك ازطرف بزرگترها از خانواده و اجتماع فراري شده و به دنبال يك ماده معجزه­گر باشند كه سيگار را مي­يابند زيرا جوان مي­بيند كه دوستانش نه تنها او را ملامت نمي­كنند بلكه وي را بيشتر و بهتر نيز درك مي­كنند لذا هرگونه راه­حلي را كه آنان براي رفع مشكل پيشنهاد كنند بدون هيچ­گونه تامل و تعلقي ميپذيرد………..و همه چيز از همين جا شروع مي­شود……….ابتدا سيگار…………..سپس سيگار همراه حشيش ………..وبلاخره هروئين.

پيشينه مصرف دخانيات به طور تخميني به حدود ده هزار سال پيش مي­رسد.  در چين و يونان باستان، بر اساس نوشته هاي تاريخ نويسان و آثار حكاكي شده، از تنباكو و توتون به عنوان گياهي داروئي ياد شده است.

پژوهش­هاي انجام شده نشان مي­دهد كه اكثر معتادان، سيگار مصرف مي­كنند و نيز اعتياد را از سيگار شروع كرده­اند.  بر اساس معيارهاي تشخيصي سازمان بهداشت جهاني، سيگار در رديف مواد اعتيادآور محسوب مي­شود.  سيگار، در ورودي اعتياد، و چراغ سبزي براي ساير اعتيادها است.  مصرف سيگار، نخستين قدم به سوي اعتياد است. سيگار، زمينه­ساز اعتياد به سيگار بوده و مادر اعتياد به سيگار محسوب مي­شود.

بنابراين، آشنايي با عوامل زمينه­ساز مستعد كننده در مقابل آن از دو جهت ضرورت دارد:

۱- شناسايي افراد در معرض خطر مصرف سيگار و اقدام­هاي پيشگيرانه لازم براي آنان؛

۲- انتخاب نوع درمان و اقدامهاي خدماتي، حمايتي و مشاوره­اي لازم براي معتادان به سيگار.

در بررسي تاريخ، بشري را نمي توان يافت كه با مسائل مربوط به سيگار دست به گريبان نبوده و شايد بتوان گفت سيگار همزاد با بشر در اين جهان يافت شده و تا زماني كه انسان در اين عرصه وجود دارد آن نيز پا بر جاست. مسائل مربوط به سيگار تازگي نداشته و اثرات آن نيز همواره در سرنوشت ملت­ها و اقوام قابل جستجو است. در كتب تاريخي ايران و حتي در كتاب قانون ابن سينا از اثرات اين مواد نامبرده شده است. اما بيشتر گزارشات در مورد سيگارمربوط به زمان صفويه و سپس قاجاريه تا عصر كنوني است همراه با فراز و نشيب­هاي اين دوران كه اشاعه مصرف مواد افيوني مورد توجه بوده است. قوانين يكصد ساله در مورد محدود نمودن مصرف مواد نيز يافت ميشود.

در زمان ما مسئله سيگار شكل مخاطره آميز و كاملا پيچيده اي به خود گرفته و در عين حال گسترش جهاني يافته است.

استعمال دخانيات همچنين عامل موثري در ابتدا به انواع بيماري­هاست زيرا براساس آمار در مراكز بيمارستاني كشور ۹۰ درصد سرطان ريه ۷۵ درصد بيماري­هاي ريوي ۴۰ درصد كل سرطان ­ا و ۵۰ درصد بيماري­هاي قلبي بخاطر استعمال دخانيات به وجود مي­آيد.

 مصرف سيگار به عنوان يك آسيب ومعضل اجتماعي بهداشتي اقتصادي و فرهنگي با پيچيدگي­هاي خاص خود حاكميت ملي امنيت و استقلال كشور ما را تحت تاثير قرار داده است با توجه به مسائل جنبي آن ميتوان ادعا نمود كه ارزش­هاي انساني و اسلامي و نيز هويت ملي ما در معرض خطر و آسيب اين آفت بزرگ قرار گرفته است. توجه به آمارها نشانگر رشد روزافزون مصرف  كنندگان سيگار در اجتماع رو به قوت ما دارد. اين موضوع كه قشر جوان جامعه بيشتر در معرض آسيب و آماج سيگار مي باشند وظيفه همگان را در موضع تقابل با اين مشكل خطيرتر مي­سازد. براستي وظيفه ما افراد اين جامعه درقبال اين ديو بدسيرت چيست؟ خانواده­هاي ما و والدين ما چه وظيفه و مسئوليتي را بر عهده دارند ؟ دستگاه­هاي تعليم و تربيت ما چطور ؟


عتیقه زیرخاکی گنج