• بازدید : 109 views
  • بدون نظر
است. در خان ههاي مسکوني اين هنر ب هصورت آين هکاري روي
گچ بر ديوار است و در طر حهاي گل و گلدان در مکا نهاي زيارتي آين هکاري ب هصورت پوشانندة کل سطح
روي ديوار و سقف و حاشية قرنيز با طر حهاي گره و اسليمي. در با غها نيز آين هکاري ب هصورت پوشانندة
کل سطح و ديوار و قسمتي از سقف و همچنين آين هکاري روي گچ کار شده است.
آين هکار ي هنر ايجاد اشکا ل منظ م در طر حها و نق شها ي
متنو ع با قطعا ت کوچ ک و بزر گ آين ه ب همنظور تزيي ن سطو ح
داخلي بناست. حاص ل اين هنر ايجاد فضايي درخشا ن و
پرتلألؤ اس ت ک ه از بازتا ب پ يدرپي نور در قطعا ت ب يشمار
آين ه پديد م يآيد. آين هکاري را بايد واپسين ابتکار هنرمندان
ايراني در گروه هن رهاي زيبا دانست که ايرانيان در معماري
داخلي و تزيين درون بنا به کار گرفت هاند.
اجراکنندگان اين هنر، که به دقت و ظرافت و حوصلة
بسيار در کار نيازمند است، از زمان پيدايش آن تاکنون،
همواره هنرمندان ايراني بود هاند. آفرينش آثار هنري بديع
و زيبا نيازمند عوام ل گوناگون و ب يشماري است که
فقدان حتي يکي از آنان در آراستگي و کمال اين اثر خلل
وارد م يکند. متأسفانه، عظمت هنر آين هکار ي رفت هرفته به
دست فراموشي سپرده شده است. بااي نوصف ، ضرورت
پاسداري و حمايت از حفظ و گسترش اين هنر زيبا و شگفت
در کنار ساير هنرهاي دستي و تزييني آشکار است.
در اين پژوه شها، دربارة گون هشناسي اين هنر در
بناهاي مختلف و در بازة زماني خاص بحثي صورت نگرفته
است. در پژوهش حاضر، م يکوشيم به اين پرس ش پاسخ
دهيم که گون ههاي آين هکاري در بناها به چند دسته تقسيم
م يشوند و بست هبه نوع کاربري در خان ههاي مسکوني و
مکا نها زيارتي و با غهاي شيراز چه تفاوتي دارند.
براي اين منظور، پس از اشارة مختصر به پيشينة آينه
و خاستگاه هنر آين هکاري و بيان نقش آين هکاري در معماري
دورة قاجار، به بررسي سه دسته از بناهاي اين دوره در
شيراز (شامل خان ههاي مسکوني، مکا نهاي زيارتي و با غها)
م يپردازيم و گون ههاي متفاوت اين هنر را در آ نها شناسايي
م يکنيم. نمون ههاي انتخا بشده در هر دسته به دقت بررسي
شده و اطلاعات لازم ازطريق عک سبرداري و برداشت
سطوح آين هکاري در محل به دست آمده است.روش تحقيق
در اين مقاله توصيفي- تحليلي و روش جمع آوري اطلاعات
كتابخان هاي و ميداني از طريق مشاهده مستقيم است.
مطالعات انجا مشده درزمينة آين هکاري بيشتر به پيشينه
و خاستگاه اين هنر پرداخت هاند. ازجمله، محمديوسف کياني
۱۳۷۶ ) در بخشي از کتاب تزيينات وابست هبه معماري ايران )
دورة اسلامي و همچنين محمدحسن سمسار ذيل مدخل
در دائر المعارف بزرگ اسلامي به معرفي « آين هکاري »
تاريخي اين هنر پرداخت هاند. شعرباف ( ۱۳۷۲ ) در کتاب گره
و کاربندي صرفاً به بررسي طر حهاي گره در بناها پرداخته
تجلي حقيقت در » است. همچنين فولادوند ( ۱۳۸۴ ) در مقالة
طر حهاي گره و اسليمي را معرفي « معماري خان ههاي خدا
کرده است.

عتیقه زیرخاکی گنج