• بازدید : 65 views
  • بدون نظر
این فایل در ۸صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:

والصلاة والسلام على أشرف الأنبياء والمرسلين سيدنا محمد وعلى آل بيته الطاهرين 
أولاً لا يغويك الشيطان بعدم قراءة الدعاء لطوله 
وسيجزيك الله الثواب العظيم على قرائته إنشاءالله 
(( دعاء أسم الله الأعظم )) 
: الثواب والجزاء الذي ستناله من قرائتك الدعاء 
روي عن النبي ( صلى الله عليه وآله وسلم ) أنه قال من قرأ هذا الدعاء في عمره مرة واحدة غفر الله له 
ذنوبه كلها ما تقدم منها وما تأخر ولو كانت عليه ذنوب مثل عدد الرمل وعظم الجبال وعدد الأوراق 
وقطر الأمطار و ماء البحار والجن والأنس و الملائكة والطيور والأسباع ألا غفرها الله كلها ظاهرها 
وباطنها وأن كان مغموم أو مهموم أو مديون أو مريض أو به عاهة أو برص أو جنون أو جذل 
ألا صرف الله عنه ذلك و من ضاق عليه رزقه وقرأ هذا الدعاء رزقه الله من حيث لا يحتسب 
وسهل الله عليه كل عسير وقضى الله حوائجه كلها ومن كتبه على كفنه بتربة الحسين آمن من عذاب القبر 
وسهل الله عليه سؤال منكر ونكير وجعل الله قبره مد البصر ووكل الله به سبعون ألف ملك يؤنسونه 
ويقول الله عز وجل يا عبدي قد غفرت لك ماتقدم من ذنبك وما تأخر ثم يقول الله جلا وعلا ما أعددت 
لك في الجنة من الكرامة والقصور والحور والولدان والغرف والموائد الحسنة هو ما أعددت لعبادي 
الصالحين قال رسول الله ( صلى الله عليه وآله وسلم ) أيها الناس إن هذا الدعاء مكتوب على ساق العرش 
قبل أن يخلق آدم وحواء والسماوات والأرضين والجن والأنس بعشرة آلاف عام وقد نزل به جبرائيل فقال 
يا محمد ربك يقرئك ويخصك بالتحية والإكرام ويقول لك أنه أهدى إليك بهدية ما تهدى إلى أحد غيرك 
لا قبلك ولا بعدك وهو هذا الدعاء فاحفظه وعلمه المؤمنين من أمتك وأنه أمان من الفقر في الدنيا . 
يا محمد من قرأ هذا الدعاء في عمره مرة واحدة بنية خالصة يطلب فيه رضاء الله عليه فسأله عن 
حاجة ألا أعطاء الله سؤاله . و من قرأ هذا الدعاء في شهر رمضان المبارك في أوله أو في وسطه 
أو في آخره وفقه الله لليلة القدر و أطال الله عمره و وسع الله في رزقه و وكل الله به سبعون ألف ملك 
في السماء وسبعون ألف ملك في المغرب وسبعون ألف ملك في المشرق وسبعون ألف ملك في مكة 
وسبعون ألف ملك في المقدس و سبعون ألف ملك عند روضة النبي ( صلى الله عليه وآله وسلم ) 
وكل ملك له سبعون ألف رأس في كل رأس سبعون ألف وجه في كل وجه سبعون ألف فم وفي كل فم 
سبعون ألف لسان وكل لسان يتكلم سبعون ألف لغة , وهم يستغفرون الله تعالى ويهللونه ويكبرونه وثوابهم 
لقارئ هذا الدعاء وكاتبه وحامله إلى يوم القيامة , يا محمد ما من عبد يشرع يقرأ هذا الدعاء من رجل 
أو أمرأة إلا صفقت الملائكة على رأسه يستغفرون الله تعالى له ولمن حضر عنده وتابعه في قراءة 
هذا الدعاء وكاتبه أنه في حفظي وكنفي و رعايتي إلى يوم يلقاني , إذا أخرج من قبره تشيعه سبعون ألف 
ملك في يد كل ملك علم من نور مكتوب عليه سطران , السطر الأول لا إلــــــه إلا الله والسطر الثاني 
محمد رســــول الله , هذا أمان لقارئ هذا الدعاء و كل ملك راكب على نجيب من نجب الجنة على 
كل نجيب صفة وهم حافيين به رافعين أصواتهم بالتهليل والتكبير و الصلاة على محمد و آل محمد 
فيتعجبون منه أهل الموقف فيقولون هذا ملك مقرب أو نبي مرسل فيأتي النداء من الله تعالى ما هذا 
ملك مقرب ولا نبي مرسل وإنما هو عبد قرأ هذا الدعاء في عمره مرة واحدة ثم يأتي ملك آخر بيده 
قدح من نور فيه ماء من الكوثر فيقول له أشرب يا عبد الله فقد غفر الله ذنوبك كلها ثم يدخل الجنة 
بلا حساب ولا عقاب , يــــا محمد من قرأ هذا الدعاء مرة واحد كُتب له بكل حرف ألف درجة في الجنة 
ومن يعرفه ولا يقدر على قراءته فليجعله عهده إذا كان يـوم الجمعة يفتحه ويمر به على وجهـــــه 
وعينيــه و يقول أللهم صلى على محمد وآل محمد الأوصياء المرضيين بأفضل صلواتك وبـــارك 
عليه وعليهم السلام وعلى أرواحهم وأجسادهم ورحمة الله وبركاته , و وفقني لما تحب وترضــى 
إنك على كل شيء قدير . فإذا فعل ذلك يكون عند الله بمنزلة من أكبر المنازل و أشرفها وأعظمها 
ويحفظه الله من جميع الأفات والبلايا ومن الأعراض والأمراض و الأوجاع والأرياح ومن الألم 
الأكبر و من شر آفات الدنيا والآخرة ومن شر كل دابة في الأرض والبر والبحر يـــا محمد من 
قرأ هذا الدعاء فتح الله عليه أبواب الرحمة والبركة والمغفرة وأغلق عنه أبواب النيران ويكون في 
أمان إلى رمضان المقبل قال جبرائيل : يــا محمد طوبى لمن قرأ هذا الدعاء ويداوم على قراءته 
فإن الله عــز وجل يعطيه ما لا عين رأت و لا أذن سمعت ولا خطر على قلب بشر من الأجر والثواب 
فقال رسول الله ( صلى الله عليه وآله وسلم ) لقد شوقتني يا أخي لهذا الدعاء الشريف وما فيه من 
الفضل لقارئه وكاتبه والداعي به فقال : يـا محمد علمه المؤمنين من أمتك فإن قارئه يجوز على 
السراط كالبرق الخاطف ويشفع في والديه و ولده ومن أحبه من المؤمنين ما عدا معصية الله تعالى , 
فقال رسول الله ( صلى الله عليه وآله وسلم ) افحفظته وعلمته من أمتي ومن شيعتنا و موالينا 
وهو هذا الدعاء المبارك الشريف وأولــــه …………….. 


(( أعوذ بالله من الشيطان الرجيم )) 

بسم الله الرحمن الرحيم 
لا إله إلا الله , لا إله إلا الله بعد ما هلله المهللون , الله اكبر , الله اكبر بعد ما كبره المكبرون , 
الحمدلله , الحمدلله بعد ما حمده الحامدون , سبحان الله , سبحان الله بعد ما سبحه المسبحون , 
استغفر الله , استغفر الله بعد ما أستغفره المستغفرون , ولا حول ولا قوة إلا بالله العلي العظيم , 
ولا حول ولا قوة إلا بالله العلي العظيم بعدد ما قالها القائلون وحسبنا الله ونعم الوكيل نعم المولى 
ونعم النصير , ما شاء الله كان وما لم يشأ لم يكن و أشهد أن لله تعالى قد أحاط بكل شيء علما 
وأحصى كل شيء عددا الحمد لله منشئ السحاب الثقال الحمد لله الفعال لم يريد , الله أني أعوذ 
بك من شر جميع خلقك من يعبدك منهم ومن لم يعبدك ومن يحمدك منهم ومن لم يحمدك منهم 
يا عزيز يا كريم يا عزيزاً لا يضام وبه ِ تواصلت الأرحام سبحانك لا إله إلا انت وحدك لاشريك 
لك سبحانك الذي ليس كمثله شيء وهو السميع البصير سبحان الغالب غير المغلوب سبحان من 
هو غالب في ملكه سبحان من لا يصفه شيء سبحان من لا يصفه الواصفون سبحان من لا يشبهه 
المشبهون سبحان من لا تنقص خزائنه سبحان من لا يضاده شيء سبحان الله الكريم سبحان الله 
العظيم سبحان الله الودود سبحان الله الخالق البارئ المصور سبحان الله القائم سبحان الله الدائم 
سبحان الله الكافي سبحان الله المعافي سبحان الله القادر المقتدر سبحان الله الغافر الذنب وقابل 
التوبة شديد العقاب سبحان الله القابض سبحان الله الباسط سبحان الله الجامع سبحان الله العليم 
سبحان من لا يعتدي على أهل مملكته سبحان من لا يؤاخذ أهل الأرض بألوان العذاب سبحان 
من ينفرد بالعز والعظمة وتردى برداء الكبرياء سبحان من أتخذ بالوحدانية ودانت له العباد 
بالربوبية سبحان ذي المُلك والملكوت سبحان ذي العز والجبروت سبحان ذي الكبرياء والعظمة 
سبحان الله الملك الحي القدوس سبحان الله الملك الحق المبين المهيمن القدوس سبحان الله 
الملك الحق المبين المهيمن القدوس سبحان الله الملك الحي القيوم سبحان الدائم سبحان الحي 
  • بازدید : 51 views
  • بدون نظر
این فایل در ۴صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:

خدايا از تو درخواست مي كنم به آن رحمت بي انتهايت كه همه موجودات را فراگرفته است و به توانائي بي حدت كه بر همه چيز مسلط و قاهر است و همه اشياء مطيع اوست و تمام عزت ها در مقابلش ذليل است و به بزرگيت كه سراسر عالم را محشون كرده است و به پادشاهيت كه بر تمام قواي عالم برتري دارد و به ذات پاكت كه پس از فناي همه موجودات باقي، ابدي است و به نام هاي مباركت كه در همه اركان تجلي كرده است و به علمت كه بر تمام موجودات محيط است و به نور تجلي ذاتت كه همه عالم را روشن ساخته است، اي نور حقيقي و اي منزه از توصيف، اي پيش از همه سلسله و اي بعد از همه موجودات پسين
خدايا، ببخش آن گناهاني كه پرده عصمتم را مي درد، خداي، ببخش، آن گناهاني كه بر من كيفر عذاب نازل مي كند، خداي، ببخش، آن گناهاني را كه در نعمتت را به روي من مي بندد، خداي، ببخش ، آن گناهاني را كه مانع قبول دعاهايم مي شود، خدايا، ببخش آن گناهاني را كه بر من بلا مي فرستد. 
خدايا، هر گناهي كه مرتكب شده ام و هر خطائي كه از من سرزده همه را ببخش . اي خدا، من با ياد تو به سوي تو تقرب مي جويم و تو را سوي تو شفيع مي آورم و از درگاه وجود و كرمت مسئلت مي خواهم كه مرا به مقام قرب خود نزديك سازي و شكر و سپاست را به من بياموزي و ذكر و توجه حضرتت را بر من الهام كني.
خدايا، از تو مسئلت مي خواهم با سوالي از روي خضوع و ذلت و خشوع كه كاربر من آسان گير و به حالم ترحم كني و مرا به قسمت مقدر خود خشنود و قانع سازي و در هر حال مرا متواضع گرداني.
خدايا، من از تو مانند سائلي درخواست مي كنم كه در شدت فقر و بيچارگي باشد و تنها به درگاه تو در سختي هاي عالم عرض حاجت كند و شوق و رغبتش به نعم ابدي كه حضور توست باشد.
اي خدا پادشاهي تو بسيار با عظمت است و مقامت بسي بلند است و فكر و تدبيرت در امور پنهان است و فرمانت در جهان هويدا است و سطوت و قهرت بر همه غالب است و قدرتت در همه عالم نافذ است و كسي از قلمرو حكومت تو فرار نتوان كرد.
خدايا، من كسي را كه گناهانم را ببخشد و بر اعمال زشتم پرده پوشد و كارهاي بدم به كار نيك بدل كند، جز تو نمي يابم، خدايي جز تو نيست اي ذات پاك و منزه و ستايش مخصوص توست، و من به عصيان بر خود ستم كردم و از ناداني بر نافرماني تو جرات يافتم و دلم آرام و خاطرم آسوده به اين بود كه هميشه مرا ياد كردي و بر من لطف و احسان فرمودي.
اي خداي اي مولاي من، چه بسيار كارهاي زشتم مستور كردي و چه بسيار بلاهاي سخت از من دور بگردانيدي و چه بسيار از لغزش ها كه مرا نگاه داشتي و چه بسيار مكروه و ناپسند ها كه از من دور كردي و چه بسيار ثناي نيكو كه من لايق آن نبودم و تو از من بر زبان ها منتشر ساختي .اي خدا، غمي بزرگ در دل دارم و حالي بسيار ناخوش و اعمالي نارسا.
زنجيرهاي علايق مرا در بند كشيده و آرزوهاي دور و دراز دنيوي از هر سودي مرا بازداشته و دنيا به خدعه و غرور و نفس به جنايت مرا فريب داده است. اي خداي بزرگ و سيد من، به عزت و جلالت قسم كه عمل بد و اعمال زشت من دعاي مرا از اجابتت منع نكند و به قبايح پنهانم كه تنها تو بر آن آگاهي مرا مفتضح و رسوا نگرداني و بر آنچه از اعمال بد و ناشايسته در خلوت به جا آورده ام و تقصير و ناداني و كثرت اعمال غفلت و شهوت كه كرده ام زود مرا به عقوبت مگير.
اي خدا، به عزت و جلالت سوگند كه با من در همه حال رافت و رحمت فرما و در جميع امور, عطوفت و مهرباني كن. اي خدا, اي پروردگار، جز تو من كه را دارم تا از او درخواست كنم كه غم و رنجم را برطرف سازد و به حالم از لطف توجه كند، اين خدا، اي مولاي من، تو بر من حكم و دستوري مقرر فرمودي و من در آن به نافرماني وپيرو هواي نفس گرديدم و خود را از وسوسه دشمن كه معصيت ها را در نظرم جلوه گر ساخته و فريبم داد، خود را حفظ نكردم و قضاي آسماني نيز مساعدت كرد تا آنكه من در اين رفتار از بعضي حدود و احكامت قدم بيرون نهادم و در بعضي اوامرت راه مخالفت پيمودم ، حال در تمام اين امور، تو را ستايش مي كنم.
و حال آنكه مدت آن عذاب طولاني است و زيست در آن هميشگي است و هيچ بر اهل عذاب در آن جا تخفيفي نيست، چنانچه آن عذاب تنها از قهر و غضب و انتقام توست كه هيچكس از اهل آسمان و زمين تاب و طاقت آن را ندارد.
اي سيد من ، پس من بنده ناتوان و ذليل و حقير و فقير و دورمانده تو چگونه تاب آن عذاب را دارم؟ اي خداي من اي پروردگار من و سيد و مولاي من ، از كدامين سختي هاي امورم به سوي تو شكايت كنم؟ و از كدام يك به درگاهت بنالم و گريه كنم؟ 
از دردناكي عذاب آخرت بنالم يا از طول مدت آن بلاي سخت زاري كنم؟ پس تو مرا با دشمنانت اگر به انواع عقوبت مغرب گرداني و با اهل عذابت همراه  كني و از جمع د وستان و خاصانت جداسازي در آن حال در آتش عذاب تو قرار گيرم.
اي خداي من و سيد و مولاي من و پروردگار من ، صبوري كنم؟ چگونه بر فراق تو صبر توانم كرد و گيرم آنكه بر حرارت آتشت شكيبا باشم، چگونه چشم از لطف و كرمت توانم پوشيد يا چگونه در آتش دوزخ آرام گيرم با اين اميدواري كه به عفوت دارم، باري به عزتت اي سيد و مولاي من به راستي سوگند مي خورم كه اگر مرا با زبان گويا گذاري من در ميان اهل آتش مانند دادخواهان ناله همي كنم و بسي فرياد مي زنم و مانند آنكه عزيزي گم كرده بر تو زار زار مي گريم و به صداي بلند تو را مي خوانم ، كه اي ياور اهل ايمان و اي منتهاي آرزوي عارفان و اي فرياد رس فرياد خواهان و اي دوست دل هاي راستگويان و اي خداي عالميان .
آيا درباره تو اي خداي منزه وستوده صفات، گمان مي توان كرد كه بشنوي در آتش فرياد بنده مسلمي را كه به نافرماني در دوزخ زنداني شده و سختي عذابت را به كيفر گناه مي چشد و ميان طبقات جهنم به جرم و عصيان محبوس گرديده و ناله اش با چشم انتظار و اميدواري به رحمت به سوي تو بلند است و به زبان اهل توحيد تو را مي خواند و به ربوبيت تو متوسل مي شود باز چگونه در آتش عذاب خواهد ماند؟ در صورتي كه به سابقه حلم نامنتهايت چشم دارد يا چگونه آتش ب او الم رساند و حال آنكه به فضل و كرمت اميدوار است؟ يا چگونه شراره هاي آتش او را بسوزاند با آنكه تو خداي كريم ناله اش را مي شنوي و مكانش را در آتش مي بيني يا چگونه شعله هاي دوزخ بر او احاطه كند با آنكه ضعف و بي طاقتي او را مي داني يا چگونه در طبقات آتش به خود بپيچد و مضطرب بماند با آنكه تو به صدق او آگاهي يا چگونه ماموران ، او را زجر دهند با آن كه به صداي يا رب، تو را مي خواند، يا چگونه به فضل تو، اميد آزادي از آتش دوزخ داشته باشد و تو او را به دوزخ واگذاري.
هيهات كه هرگز چنين معروف نباشد و اين گمان به فضل تو نرود و به رفتار با بندگان موحدت كه همه احسان و عطا بوده، اين معامله شباهت ندارد. پس من به يقين قاطع مي دانم كه اگر تو بر منكران مرا در آن چه رفته است بر تو هيچ حجتي نخواهد بود، با آنكه در او قضاي تو بوده و حكم و امتحان و آزمايش تو مرا به آن ملزم ساخته و با اين حال بارخدايا، به درگاهت پس از تقصير و ستم بر نفس خود بازآمده ام، با عذرخواهي و پشيماني و شكسته دلي و تقاضاي عفو و آمرزش و توبه و زاري و تصديق و اعتراف بر گناه خود، نه آنچه كردم جاي فراري دارم و نه جايي براي اصلاح كارم كه بدانجا روي كنم و پناه برم، مگر آنكه تو باز عذرم را بپذيري و مرا در پناه رحمت بي منتهايت داخل كني، اي خدا، عذرم بپذير و بر اين حال پريشانم ترحم فرما و از بند سخت گناهانم رهايي بخش.
اي پروردگار من، بر تن ضعيف و پوست رقيق و استخوان بي طاقتم ترحم فرما، اي خدايي كه اول به خلعت وجودم سرافراز كردي و مرا خلق كردي و مرا به لطف و كرم ياد فرمودي و به تربيت و نيكي پرورش دادي و به غذا از نخست عنايت داشتي، اينكه به همان سابقه كرم و احساني كه از اين پيش با من بودت بر من ببخش.
اي خداي من، اي سيد و مولاي من، آيا باور كنم كه مرا در آتش مي سوزاني با وجود آنكه به توحيد يكتائيت گرويدم وبا آنكه دلم به نور معرفت روشن گرديد و زبانم به ذكرت گويا شد و در باطنم عقد محبتت استوار گرديد و بعد از آنكه از روي صدق و خضوع و مسكنت به مقام ربوبيت اعتراف كردم؟
هيهات كه باور نمي كنم، تو اي خدا از آن كريم تر و بزرگوارتري كه آنكس كه خود تربيت كرده اي ضايع گذاري و آنرا كه مقام قرب عطا كردي بازدورگرداني، و آنرا كه بر در خود پناه دادي باز از اردوگاه رحمت براني و آنرا كه خود كفايت امرش نموده و در حقش مهربان بودي باز به دست عقوبت بسپاري و اي خداي من و اي سيد من، كاش مي دانستم كه آيا تو آتش قهر و عذابت را مسلط مي كني بر آن رخسارها كه در پيشگاه عظمتت سر به سجده عبوديت نهاده اند؟
يا بر آن زبان ها كه از روي راستي ناطق به توحيد تو و گويا به حمد و سپاس تو هستند يا بر آن دلها كه از روي صدق و يقين به خدايي تو معترف هستند يا بر آن جان ها كه از علم و معرفت در پيشگاه جلالت خاضع و خاشع هستند يا بر آن جوارحي كه مشتاقانه به مكان هاي عبادت و جايگاه طاعتت مي شتابند و با اعتقاد كامل از درگاه كرمت آمرزش مي طلبند و هيچكس به تو اين گمان نمي برد و چنين خبري از تو اي خداي با فضل و كرم به ما بندگان نرسيده، در صورتي كه تو خود بي طاقتي مرا بر اندك رنج و عذاب دنيا و آلامش مي داني و آنچه جاري شود در آن از بد آمدني هاي آن بر اهل آن با آنكه رنج و الم دنيا اندك است و زمانش كم است و دوامش ناچيز است و مدتش كوتاه است، پس چگونه طاقت آورم و عذاب آخرت و آلام سخت آن عالم را تحمل كنم؟
خدايي ات حكم به آتش قهر خود نكرده و فرمان هميشگي عذاب دوزخ را به معاندان نداده بودي محققاً تمام آتش دوزخ را سرد و سالم مي كردي و هيچكس را در آتش جاي و منزل نمي دادي و ليكن تو اي خدا نام هاي مباركت مقدس است و قسم يادكرده اي كه دوزخ را از جميع كافران جن وانس پرگرداني و معاندان را در آن عذاب داخل سازي و تورا ستايش بي حد و عظيم سزاست كه با وجود آن كه خويش را ثنا گفتي و به همه خلق از بزرگواري، لطف و كرم انعام نمودي، باز در كتاب خود فرمودي آيا اهل ايمان با فاسقان يكسان هستند؟
هرگز يكسان نيستند ، اي خداي من. اي سيد من از تو درخواست مي كنم به مقام قدرتت كه مقدرات عالم بدان كردي و به مقام قضاي مبرم كه بر هر كه فرستادي غالب و قاهر شدي كه مرا در همين شب و همين ساعت ببخشي و درگذري از هر جرمي و هر گناهي كه كرده ام و هر كار زشتي پنهان داشته ام و هر علمي آشكار يا پنهان به جهالت مرتكب شده ام و هر بدكاري كه فرشتگان عالم پاك را مامور نگارش آن نموده اي كه آن فرشتگان را به حفظ هرچه كرده ام موكل ساختي و شاهد اعمال با جوارح و اعضاي من گردانيدي و فوق آن فرشتگان تو مراقب من و شاهد و ناظر بر آن اعمالم بودي و از فرشتگان هم به فضل و رحمتت پنهان داشته اي همه را ببخشي و نيز درخواست مي كنم كه مرا حظ زياد بخشي و هر خيري كه مي فرستي و هر احساني كه مي افزايي و هر نيكويي كه منتشر مي سازي و هر رزق وروزي كه وسيع مي گرداني و هر گنه كه مي بخشي و هر خطا كه بر آن پرده مي كشي. اي پروردگار من اي پروردگار من، اي خداي من اي سيد و مولاي من، اي كسي كه زمام اختيارم بدست اوست، اي واقف از حال زار و ناتوانم، اي آگاه از بيناي و وضع پريشانم اي آگاه به احتياجم و بي چيزيم. 
  • بازدید : 35 views
  • بدون نظر
این فایل به صورت زیر تهیه شده وشامل موارد زیر است:
دعا ، اظهار احتياج و نياز ، به پيشگاه حضرت بى نياز است .
دعا ، بيان تهيدستى و فقر و مسكنت و ندارى به محضر غنىّ مطلق و مالك جهان هستى است .
دعا ، درخواست گدايى بى نوا از كريمى باوفا و مددخواهى ناتوانى از توانايى شكست ناپذير است .
دعا ، كمك خواستن بنده اى ضعيف ، مسكينى ذليل ، مستكينى بيچاره ، از پروردگارى رحيم ، خدايى مهربان ، حكيمى لطيف و سميعى بيناست .
دعا ، نشان دادن فروتنى و تواضع ، خاكسارى و خشوع ، انكسار و خضوع ، به درگاه سلطانى قدّوس ، عزيزى مقتدر ، غفورى ودود ، معبودى يكتا و دانايى قوىّ است .
دعا ، محبوب خدا و معشوق سالكان و نور چشم عارفان و راز و نياز مشتاقان و چراغ شبِ دردمندان و تكيه گاه مستمندان و نور قلب نيازمندان است .
ارزش دعا به صورت اجتماع

 ارزش دعا به صورت اجتماع    

اهل دعا هنگامى كه به صورت اجتماع به دعا مى نشينند و به شكل دسته جمعى به تضرع و انابه اقدام مى كنند و به پيشگاه حضرت حق ناله و زارى مى برند و همگان دست گدايى به درگاهش دراز مى كنند ، يقيناً دعايشان به اجابت نزديك تر است ; زيرا در جمعيت دعا كننده بدون شك دردمندى دل سوخته ، مستمندى از راه مانده ، بيچاره اى درمانده ، عاشقى وارسته ، عارفى 
 ــــــــــــــــــــــــــــــــــ
دلداده و مخلصى ارزنده قرار دارد كه دعا و حال و زارى و اخلاصش ، و اضطرار و ناله اش عامل جلب رحمت و جذب رأفت و مايه ى اجابت و سبب جوشش عفو و مغفرت است . و چه بسا بنا بر آنچه كه در معارف الهيه آمده ، خداى مهربان به خاطر او دعاى ديگران را هم مستجاب كند و به زارى و ناله ى آنان رحمت آرد و خواسته ها و حاجاتشان را برآورد و آنان را مشمول عفو و مغفرت قرار دهد و كشكول خالى آنان را از فيوضات خاصّه اش پُر كند .

در اين زمينه روايات بسيار مهمى از منابع وحى و منازل علم و خزانه هاى معرفت و ابواب رحمت رسيده كه به پاره اى از آنها اشاره مى شود :

 

عَن أَبى عَبدِاللّهِ (عليه السلام) قال : مَا اجتَمَعَ أَربَعَةٌ قَطُّ عَلى أمر واحِد فَدَعوا إلاّ تَفَرَّقوا 
عَن إجَابَة(۱) .

« امام صادق (عليه السلام) فرمود : هرگز چهار نفر بر كار واحدى جهت دعا به خاطر گشايش آن كار اجتماع نمى كنند مگر اين كه با مستجاب شدن آن دعا از يكديگر جدا مى شوند » .

قَال النَّبِىُّ (صلى الله عليه وآله وسلم) : لا يَجتَمِعُ أربَعونَ رَجلا فِى أمر واحِد إلاّ اسْتَجابَ اللّهُ تَعالى لَهُم حَتّى لَو دَعَوْا عَلى جَبَل لاَزالُوهُ(۲) .

« پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) فرمود : چهل مرد جهت دعا براى گشايش كارى واحد اجتماع نمى كنند ، مگر اين كه خداى تعالى دعايشان را مستجاب مى كند ، تا جايى كه اگر بر ضد كوهى دعا كنند آن را از ميان برمى دارند » .
عالم ربانى ، عارف عاشق ابن فهد حلّى بنا به روايت كتاب « وسائل الشيعه » در كتاب با ارزشش « عدّة الداعى » روايت مى كند :

ــــــــــــــــــــــــــــــــــ 

إِنَّ اللّهَ أوحَى إلى عيسَى (عليه السلام) : يا عِيسَى ! تَقَرَّبْ إلَى المُؤمِنينَ ، وَمُرْهُم أَن يَدعُونِى مَعَكَ(۱) .

« خدا به عيسى وحى فرمود : اى عيسى ! به جمع مؤمنين بپيوند ، و آنان را فرمان ده همراه تو به درگاه من دعا كنند » .
عَن أَبى عَبدِاللّهِ (عليه السلام) : قالَ : كانَ أبى (عليه السلام) إذا حَزَنَهُ أمر جَمَعَ النِساءَ وَالصِّبيانَ ثُم دَعا وَأمَّنُوا(۲) .

« امام صادق (عليه السلام) مى فرمايد : پدرم همواره چنين بود ، هنگامى كه كارى او را محزون و غصّه دار مى كرد ، زنان و كودكان را به حال اجتماع گرد مى آورد ، آنگاه دعا مى كرد و آنان آمين مى گفتند » .

نااميدى و يأس ، حال كافران به خداست     

 

نااميدى و يأس ، حال كافران به خداست

دعا كننده بايد به اين حقيقت آگاه باشد كه خداى مهربان او را به دعا دعوت فرموده ، و مستجاب شدن دعا را ضامن شده ، و اجابت دعا بر حضرت او كارى بسيار سهل و آسان است ، زيرا تمام موجودات هستى در سايه ى فرمانروايى مطلق اويند ، و او با يك فرمان و با بكارگيرى يك دستور تمام زمينه هاى اجابت را براى بنده ى دعا كننده اش فراهم مى كند .

بنابراين ابداً سزاوار نيست كسى در پيشگاه خداى مهربانى كه قدرت و بصيرت و كرم و لطف و مغفرت و فيض و رحمتش بى نهايت است ، و به بنده اش بهويژه به هنگام دعا و مناجات و راز و نياز محبت خاص دارد ، نااميد و مأيوس باشد . نااميدى و يأس به فرموده ى قرآن مجيد حال كافران به خداست :

ــــــــــــــــــــــــــــــــــ
۱ ـ وسائل الشيعه : ۷ / ۱۰۴ ، باب ۳۸ ، حديث ۸۸۵۶ .

۲ ـ وسائل الشيعه : ۷ / ۱۰۵ ، باب ۳۹ ، حديث ۸۸۶۰ .
 

——————————————————————————–
 
صفحه ۳۱ 
 
——————————————————————————–
 

( . . . لاَ تَيْئَسُوا مِن رَوْحِ اللّهِ إِنَّهُ لا يَيْئَسُ مِن رَوْحِ اللّهِ إِلاّ الْقَومُ الْكَافِرونَ )(۱) .

« از رحمت خدا نااميد مباشيد ; زيرا جز گروه كافران كسى از رحمت خدا نااميد نمى شود » .

 

قرآن مجيد اكيداً سفارش مى كند كه : از رحمت خدا مأيوس و نااميد مباشيد :

 

( لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللّهِ )(۲) .

 

رسول خدا (صلى الله عليه وآله وسلم) مى فرمايد :

الفَاجِرُ الرَّاجِى لِرَحْمَةِ اللّهِ تَعالَى أقْرَبُ مِنْها مِنَ العَابِدِ الْمُقَنَّطِ(۳) .

« بدكارِ اميدوار به رحمت خداى بزرگ ، از عابدِ نااميد به رحمت خدا نزديكتر است » .

 

امام صادق (عليه السلام) فرمود :

 

اليَأسُ مِن رَوحِ اللّهِ أشدُّ بَرداً مِنَ الزَّمهَريرِ(۴) .

« سردى نااميدى از رحمت خدا ، از سرماى شديد سردتر است » .
در روايات و معارف اسلامى نااميدى و يأس از رحمت خدا از گناهان كبيره به حساب آمده ، و به نااميد از رحمت خدا وعده ى قطعى عذاب داده شده است .

دعا كننده از اين كه دعايش به سرعت به هدف اجابت نرسد ، نبايد دچار يأس و نااميدى شود ، بنا به آيات و روايات ، شايد اجابت دعايش مصلحت نبوده ، احتمالا زمان و ظرف اجابت نرسيده ، و ممكن است براى اين كه دعا و مناجات 
 ــــــــــــــــــــــــــــــــــ
۱ ـ يوسف : ۸۷ .

۲ ـ زمر : ۵۳ .

۳ ـ كنز العمال : ۵۸۶۹ ; ميزان الحكمه : ۱۰ / ۵۰۴۶ ، القنوط ، حديث ۱۷۱۰۹ .

۴ ـ مستدرك الوسائل : ۱۲ / ۵۹ ، باب ۶۴ ، حديث ۱۳۵۰۷ .
 

——————————————————————————–
 
صفحه ۳۲ 
 
——————————————————————————–
 

را ادامه دهد از اجابتش مانع شده اند ، يا خواسته اند براى اين كه نصيبى ابدى ، و بهره اى هميشگى عايد او شود زمان اجابت دعايش را قيامت قرار دهند ، در هر صورت نااميدى از رحمت حق به هيچ صورت ، عقلى و شرعى و اخلاقى و انسانى نيست ، و مؤمنِ به حضرت حق هرگز به نااميدى نمى گرايد ، و يأس و دلسردى به خود راه نمى دهد .

در زمينه ى مطالب و مسائل مربوط به دعا و اجابت آن رواياتى بسيار مهم در كتابهاى باارزش اسلامى ثبت شده كه ذكر پاره اى از آنها بى مناسبت با 
موضوع نيست :

 

عَن أبى عَبدِاللّهِ (عليه السلام) قالَ : إِنَّ العَبدَ لَيَدعُو فَيَقولُ اللّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لِلْمَلِكَيْنِ : قَدِ اسْتَجَبتُ لَهُ ، وَلكِنِ احْبَسوهُ بِحاجَتِهِ ; فَإنِّى أُحِبُّ أَنْ أَسمَعَ صَوْتَهُ . وَإِنَّ العَبْدَ لَيَدْعُو فَيَقولُ اللّهُ تَبارَكَ وَتَعالَى : عَجِّلوا لَهُ حاجَتَهُ ; فَإِنّى اُبغِضُ صَوْتَهُ !! (۱)

« به راستى عبد دعا مى كند ، پس خداى عز و جل به دو فرشته مى فرمايد : من دعايش را مستجاب كردم ، ولى حاجتش را نگاهداريد تا دعا را ادامه دهد ; زيرا من دوست دارم صدايش را بشنوم . و عبدى دعا مى كند ، پس خداى تبارك و تعالى مى فرمايد : شتابانه حاجتش را برآورده كنيد ; زيرا من از صدايش نفرت دارم » .

 

عَن مَنصور الصَّيقَل قالَ : قُلتُ لاِبِى عَبدِاللّهِ (عليه السلام) : رُبَّما دَعَا الرَّجُلُ بَالدُّعاءِ فَاستُجيبَ لَه ثُمّ أَخَّرَ ذَلكَ إِلى حين قالَ فقالَ : نَعَمْ . قُلتُ : وَلِمَ ذَاكَ لِيَزدَادَ مِنَ الدُّعاءِ ؟ قالَ نَعَمْ .

« منصور صيقل مى گويد : به حضرت صادق (عليه السلام) عرضه داشتم : چه بسا مردى دعا مى كند و مستجاب مى شود ، سپس تا مدتى ظهور اجابت به تأخير مى افتد ، فرمود : آرى . گفتم : براى چيست ، براى اين است كه بيشتر دعا كند ؟ فرمود : 
ــــــــــــــــــــــــــــــــــ
۱ـ۲ ـ كافى : ۲ / ۴۸۹ ، باب من أبطأت عليه الإجابة ، حديث ۳ و ۲ .
 

——————————————————————————–
 
صفحه ۳۳ 
 
——————————————————————————–
 

آرى » .

شرايط دعا    

 

شرايط دعا

دعا كننده اگر بخواهد دعايش مستجاب شود ، لازم است پيش از ورود به عرصه ى دعا شرايطى را رعايت كند ; اين شرايط در روايات نقل شده ى از اهل بيت (عليهم السلام) در معتبرترين كتابها چون كتاب باارزش « اصول كافى » ، « محجّة البيضاء » ، « وسائل الشيعه » ، « جامع احاديث الشيعه » و . . . ثبت است .

شرايط دعا بدون تفسير و توضيح عبارت است از :

طهارت شرعيه از قبيل وضو ، غسل ، تيمم ، پاكى از حق الناس ، اخلاص ، صحيح خواندن متن دعا ، حلال بودن كسب ، صله ى رحم ، صدقه قبل از دعا ، مطيع خدا بودن ، اجتناب از معصيت ، اصلاح عمل ، دعا در سحر ، دعا در نماز وتر ، دعا وقت فجر صادق ، دعا در طلوع آفتاب ، دعا در چهارشنبه بين ظهر و عصر ، صلوات پيش از دعا(۱) .

 

شب جمعه

روايات اهل بيت عصمت و طهارت (عليهم السلام) شب جمعه را براى دعا از بهترين و مناسب ترين شبها مى داند ، و شب جمعه را در ارزش و عظمت هم پايه ى شب قدر به حساب مى آورد .

بزرگان دين و اهل بصيرت و راه يافتگان به حريم قدس مى گويند : اگر بتوانيد شب جمعه را به نماز و دعا و ذكر و استغفار به صبح برسانيد ، از انجامش غفلت نورزيد ، زيرا خداى مهربان براى افزودن كرامت اهل ايمان ، فرشتگان را در شب جمعه به آسمان اول مى فرستد ، تا حسناتشان را بيفزايند ، و گناهانشان را 
 ــــــــــــــــــــــــــــــــــ
۱ ـ كافى : ۲ / ۴۶۶ در ابواب مختلف ; محجّة البيضاء : ۲۶۸ ـ ۳۴۹ .
 

——————————————————————————–
 
صفحه ۳۴ 
 
——————————————————————————–
 

محو كنند .

در حديث معتبر از حضرت صادق (عليه السلام) روايت شده : چه بسا مؤمن براى حاجتى دعا مى كند و خداى تعالى قضاى حاجتش را به تأخير مى اندازد ، تا در ظرف جمعه حاجتش را روا كند(۱) .

و از آن حضرت روايت شده : هنگامى كه برادران يوسف از حضرت يعقوب درخواست كردند براى آمرزش گناهانشان از خدا طلب مغفرت كند ، پاسخ داد : به زودى از پروردگارم براى شما درخواست آمرزش مى كنم و درخواست آمرزش را تا سحر شب جمعه به تأخير انداخت تا دعايش براى فرزندانش مستجاب شود(۲) .

حضرت باقر (عليه السلام) مى فرمايد : خداى تعالى هر شب جمعه به فرشته اى دستور مى دهد از اوّل شب تا آخر شب از جانب ربّ اعلى ندا دهد كه : آيا بنده ى مؤمنى هست كه پيش از طلوع صبح مرا براى دنيا و آخرتش بخواند تا من دعاى او را مستجاب كنم ؟ آيا بنده ى مؤمنى هست كه پيش از طلوع صبح از گناهش توبه كند تا توبه اش را بپذيرم ؟ آيا بنده ى مؤمنى هست كه من روزى او را تنگ كرده باشم و از من بخواهد پيش از طلوع صبح روزى او را زياد كنم ، پس روزى او را وسعت دهم ؟ آيا بنده ى مؤمن بيمارى هست كه از من درخواست كند پيش از طلوع صبح او را شفا دهم ، تا او را عافيت بخشم ؟ آيا بنده ى مؤمن غمگين محبوسى هست كه پيش از طلوع صبح از من بخواهد او را از زندان رهايى بخشم و اندوهش را برطرف كنم ، تا دعايش را به اجابت برسانم ؟ آيا بنده ى مؤمن مظلومى هست كه پيش از صبح از من بخواهد براى دفع ستم ستمكار به خاطر او از ستمكار انتقام گيرم و حقش را به او برگردانم ؟ فرشته ى حق پيوسته تا طلوع 
 ــــــــــــــــــــــــــــــــــ
۱ ـ دعوات راوندى : ۳۵ ، حديث ۸۳ ; بحار الانوار : ۸۶ / ۲۷۳ ، باب ۲ ، حديث ۱۷ .

۲ ـ المقنعة : ۱۵۵ ; بحار الانوار : ۸۶ / ۲۷۱ ، باب ۲ ، حديث ۱۳ و ۱۹ .
 

——————————————————————————–
 
صفحه ۳۵ 
 
——————————————————————————–
 

صبح اين ندا را سر مى دهد(۱) .

امام صادق (عليه السلام) فرمود : از ارتكاب گناه در شب جمعه بپرهيزيد كه كيفر گناهان در آن شب دو چندان است ، چنانچه ثواب حسنات چند برابر است ، و كسى كه در شب جمعه معصيت خدا را ترك كند ، خدا گناهان گذشته ى او را بيامرزد و هركه آشكارا در شب جمعه مرتكب گناه شود ، حق تعالى او را به گناهان همه ى عمرش عذاب كند و عذاب گناه آشكار شب جمعه را « به كيفر شكستن حرمت شب جمعه » بر او دو چندان كند(۲) .

براى شب جمعه نمازها و دعاها و اوراد و اذكار زيادى نقل شده ، كه از ميان آنها دعاى كميل جايگاه خاصّى دارد .

كميل بن زياد نخعى    

 

كميل بن زياد نخعى

دانشمندان و علماى بزرگ چه شيعه مسلك و چه سنى مذهب ، كميل را به قوت ايمان و قدرت روح و انديشه پاك و خلوص نيت و متخلق به اخلاق حميده و آراسته به اعمال شايسته ستوده اند .

بزرگان هر دو مسلك بر عدالت و جلالت و عظمت و كرامت او اتفاق نظر دارند .

كميل از خواصّ و بزرگان اصحاب اميرالمؤمنين و حضرت مجتبى (عليهما السلام)است(۳) .

اميرالمؤمنين (عليه السلام) كميل را يكى از ده نفر ياران مورد اطمينانش به حساب آورده است(۴) .

ــــــــــــــــــــــــــــــــــ
۱ ـ بحار الانوار : ۸۶ / ۲۸۲ ، باب ۲ ، حديث ۲۷ .

۲ ـ بحار الانوار : ۸۶ / ۲۸۳ ، باب ۲ ، حديث ۲۸ ( مضمون حديث ) .

۳ ـ مستدركات علم الرجال : ۶ / ۳۱۴ .

۴ ـ رسائل سيد مرتضى .
 

——————————————————————————–
 
صفحه ۳۶ 
 
——————————————————————————–
 

كميل از بهترين شيعيان و عاشقان و محبّان و علاقه مندان به اميرالمؤمنين (عليه السلام)بوده است(۱) .

مسائل و سفارشات و وصايايى كه اميرالمؤمنين به كميل داشته از ايمان عظيم و معرفت فوق العاده كميل حكايت دارد .

اهل سنت كه هيچ گاه به خاطر دورى از حق و عدالت و انصاف و مروّت نظر مثبتى نسبت به پيروان اهل بيت عصمت و طهارت (عليهم السلام) نداشتند ، كميل را در همه ى امور مورد اطمينان معرفى كرده اند(۲) .

عرفا و صاحب دلان و اهل سير و سلوك و مشتاقان لقاى محبوب ، كميل را صاحب سرّ اميرالمؤمنين (عليه السلام) و خزانه ى معارف معنوى مولى الموحدين مى شناسند .

كميل ، هجده سال روزگار نورانى و عصر بابركت پيامبر بزرگ اسلام (صلى الله عليه وآله وسلم) را دريافت و از انوار ملكوتى مقام نبوّت بهره مند شد .

كميل ، انسان بزرگوار ، و موجودى شريف و پاك است ، كه به خاطر لياقتش به دست حجاج بن يوسف ثقفى به شرف شهادت نايل آمد ، شهادتى كه محبوبش على (عليه السلام) از وقوعش به او خبر داد .

حجاج بن يوسف خونخوار ، زمانى كه از جانب حاكم ستمگر اموى والى عراق شد به جستجوى كميل برخاست تا او را به جرم محبت اهل بيت (عليهم السلام) و به گناه شيعه بودن كه در فرهنگ بنى اميه بالاترين گناه بود به قتل برساند .

كميل خود را از حجاج پنهان داشت ، حجاج حقوق منسوبان و اقوام كميل را از بيت المال قطع كرد ، زمانى كه كميل از قطع حقوق اقوامش آگاه شد گفت : از عمر من چيزى نمانده ، شايسته نيست وجود من سبب قطع رزق و روزى گروهى شود . از محلّ و مركزى كه پنهان بود درآمد و به نزد حجاج رفت ، حجاج 
 ــــــــــــــــــــــــــــــــــ
۱ ـ بحار الانوار : ۳۳ / ۳۹۹ ، باب ۲۳ ، حديث ۶۲۰ .

۲ ـ مستدركات علم الرجال : ۶ / ۳۱۴ .
 

——————————————————————————–
 
صفحه ۳۷ 
 
——————————————————————————–
 

گفت : براى به كيفر رساندنت در جستجوى تو بودم .

كميل گفت : آنچه از دستت برآيد انجام ده ، از عمر من جز زمانى اندك نمانده ، بازگشت من و تو به زودى به سوى خداست ، مولاى من به من خبر داده قاتل من تويى . آنگاه حجاج فرمان داد تا سر مقدس آن مرد الهى و چهره ى ملكوتى را در حالى كه در سن نود سالگى قرار داشت از بدن جدا كردند . مرقد مطهر او در منطقه ى ثويّه بين نجف و كوفه معروف خاص و عام و زيارتگاه 
اهل دل است .

دعاى كميل    

 

دعاى كميل

عارفان عاشق و عاشقان عارف ، بيدار دلان منصف و شايستگان به حقايق متّصف ، جايگاه دعاى كميل را در ميان همه ى دعاها چون جايگاه انسان در ميان همه ى موجودات مى دانند ، چنان كه انسان را اشرف خلايق به حساب مى آورند ، دعاى كميل را اشرف همه ى دعاها مى شمارند و از آن تعبير به « انسان الأدعيه » مى كنند .

نظر و رأى دقيق علامه كم نظير ، محقق خبير ، حديث شناس آگاه ، حضرت مجلسى بر اين است كه دعاى كميل بهترين دعاست .

مجلسى بزرگوار در كتاب « زاد المعاد » ، به نقل از كتاب « اقبال » سيد بن طاوسمى نويسد : كميل گفته : روزى در شهر بصره خدمت مولايم على (عليه السلام) نشسته بودم ، سخن از شب پانزدهم شعبان به ميان آمد . حضرت فرمود : هركه آن شب را به عبادت اِحيا بدارد و دعاى حضرت خضر را بخواند يقيناً دعايش مستجاب مى شود . وقتى حضرت به منزل بازگشت خدمتش مشرف شدم ، چون مرا ديد فرمود : براى چه كارى آمده اى ؟ گفتم : به طلب دعاى خضر به حضورت آمده ام . فرمود : بنشين . سپس به من خطاب كرد : اى كميل ! هنگامى كه اين دعا را حفظ كنى در هر شب جمعه يا ماهى يك بار ، يا سالى يك بار ، يا در طول عمر يك بار 
 

——————————————————————————–
 
 صفحه ۳۸ 
 
——————————————————————————–
 

بخوان ، خواندن اين دعا تو را از شرّ دشمنان كفايت مى كند و يارى مى شوى و روزيت مى دهند و گناهانت آمرزيده مى شود .

اى كميل ! طول مصاحبت و خدمتت سبب شد كه تو را به چنين نعمت و كرامتى سرافراز كنم . سپس فرمود : بنويس . و دعا را به من تلقين فرمود .

عالم ربّانى ، مناجاتى عارف ، مرحوم كفعمى در كتاب باعظمت « مصباح » مى نويسد : اميرالمؤمنين (عليه السلام) اين دعا را در حال سجده قرائت مى كرد !! (۱)

خواننده ى اين دعا در شب جمعه پس از رعايت شرايط دعا ، بهتر است دعا را به سوى قبله و با بدنى فروتن و دلى خاشع و نيّتى خالص و چشمى اشكبار و صدايى محزون قرائت كند ; بدون شك دعا با چنين كيفيت به مقام اجابت نزديكتر و ظهور آثارش حتمى است(۲) .

چشم اشكبار در پيشگاه حضرت حق از اعتبارى عظيم و ارزشى والا برخوردار است و اشك چشم و گريه ى باسوز ، سبب آمرزش گناه و خاموش شدن آتش غضب ربّ و عامل جذب رحمت حق به سوى گريه كننده است(۳) .

از حضرت صادق (عليه السلام) روايت شده : چيزى نيست مگر اين كه براى آن پيمانه و وزنى است جز گريه ، قطره اى از آن درياهايى از آتش را خاموش كند ; هنگامى كه چشم اشكين شود ، چهره تيرگى و خوارى نبيند و چون اشك روان گردد خدا آن را بر دوزخ حرام گرداند ; به راستى اگر در امّتى يك گريان باشد همه مورد ترحم قرار گيرند(۴) .

و نيز آن حضرت فرموده : هر ديده اى در قيامت گريان است مگر سه ديده : ديده اى كه از آنچه خدا حرام كرده بر هم نهاده شده ، و ديده اى كه در راه خدا بيدارى كشيده ، و ديده اى كه در دل شب از بيم خدا گريسته است(۵) .

عتیقه زیرخاکی گنج