• بازدید : 22 views
  • بدون نظر
این فایل قابل ویرایش می باشد وبه صورت زیر تهیه شده:

. هدیه برای خانواده:

«من دخل السوق فاشتری تحفة فحملها الی عیاله کان کحامل صدقة الی قوم محاویج ولیبدا بالاناث قبل الذکور فان من فرح ابنته فکانما اعتق رقبة من ولد اسماعیل ومن اقر بعین ابن فکانما بکی من خشیة الله ومن بکی من خشیة الله ادخله الله جنات النعیم» (وسائل الشیعة، ج ۱۵، ص ۲۲۷)
هر کس به بازار رود و هدیه ای برای خانواده اش بخرد و ببرد، [پاداش او ] مانند کسی است که برای نیازمندان صدقه می برد [و هنگامی که هدیه را به خانه می برد]، باید قبل از پسران، به دختران بدهد، زیرا کسی که دخترش را شادمان کند، مانند کسی است که یک بنده از فرزندان اسماعیل را آزاد کرده است. و هر کس [با دادن هدیه ای ] چشم پسری را روشن کند، گویا از ترس خدا گریسته است و هر کس از ترس خدا بگرید، خداوند او را داخل نعمت های بهشت کند.
۲٫ کوچک شمردن نماز:

«لاینال شفاعتی من استخف بصلاته و لایرد علی الحوض لا والله». (کافی، ج ۶، ص ۴۰۰، ح ۱۹)
کسی که نمازش را کوچک بشمارد به خدا سوگند از شفاعت من برخوردار نمی شود و در حوض (کوثر) بر من وارد نمی گردد .
۳٫ دوستت دارم:

«قول الرجل للمراة انی احبک لا یذهب من قلبها ابدا» (وسائل الشیعة، ج ۱۴، ص ۱۰)
این گفتار مرد به همسرش که «من تو را دوست دارم»، هرگز از قلب زن بیرون نمی رود.
۴٫ عدم برتری عرب بر عجم:

«ایها الناس ان ربکم واحد و ان اباکم واحد کلکم لآدم و آدم من تراب. ان اکرمکم عندالله اتقاکم و لیس لعربی علی عجمی فضل الا بالتقوی» (تحف العقول، ص ۳۴)
ای مردم همانا خدای شما یکی و پدر شما یکی است، همه شما از آدم، و آدم از خاک است، همانا گرامیترین شما نزد خداوند باتقواترین شماست، و عرب را بر عجم فضیلتی نیست جز به تقوا.
۵٫ لقمه گذاشتن در دهان همسر:

«ان الرجل لیؤجر فی رفع اللقمة الی فی امراته» (المحجة البیضاء، ج ۳، ص ۷۰)
مرد در برابر لقمه ای که در دهان زنش می گذارد پاداش می برد.
۶٫ اجر پارسایی:

«یا اباذر ما زهد عبد فی الدنیا الا انبت الله الحکمة فی قلبه، و انطق بها لسانه، و بصره بعیوب الدنیا و دائها و دوائها، و اخرجه منها سالما الی دار السلام» (مکارم الاخلاق، ص ۴۶۳)
ای ابوذر! هیچ بنده ای در دنیا پارسایی نکرد جز آن که خداوند جوانه های حکمت را در دلش رویاند و زبانش را بدان گویا ساخت و او را به زشتیهای دنیا و درد و درمان آن آگاه کرد و او را به سلامت به دارالسلام درآورد.
۷٫ تامین سعادت دینی و دنیایی همسر:

«للمراة علی زوجها ان یشبع بطنها، و یکسو ظهرها، ویعلمها الصلاة والصوم والزکاة ان کان فی مالها حق، ولاتخالفه فی ذلک» (مستدرک الوسائل، ج ۱۴، ص ۲۴۳)
حق زن بر شوهرش این است که او را سیر کند، لباس بپوشاند، نماز و روزه و زکات را -اگر در مال زن حق زکاتی است- به او یاد دهد، و زن نیز در این کارها با او مخالفت نورزد.
۸٫ ترک خانه و خانواده:

«هلک بذی المروة ان یبیت الرجل عن منزله بالمصر الذی فیه اهله» (وسائل الشیعة، ج ۱۴، ص ۱۲۲)
از جوانمردی دور است که [مردی] در شهری که خانواده اش هستند، باشد ولی در غیر خانه خود بخوابد.
۹٫ وفای به عهد:

«من کان یؤمن بالله والیوم الآخر فلیف اذا وعد» (تحف العقول، ص ۴۵)
هر کس به خدا و روز قیامت ایمان دارد پس به وعده اش وفا کند.
۱۰٫ بهترین عمل:

«احب الاعمال الی اللّه الصّلاة لوقتها» (کنزالعمال، ج ۷، حدیث۱۸۸۹۷)
محبوب ترین کارها نزد خداوند، نماز در وقت آن (اول وقت) است.
۱۱٫ نزدیکترین افراد به پیامبر (ص):

«اقربکم غدا منی فی الموقف اصدقکم للحدیث . . . و اوفاکم بالعهد و احسنکم خلقا» (امالی طوسی، ص ۲۲۹، ح ۵۳)
در روز رستاخیز نزدیک ترین شما به من راستگوترین شماست در قول . . . و وفادارترین شماست در پیمان و نیکوترین شماست در خلق و خو.
۱۲٫ نتیجه عهدشکنی:

«اذا نقضوا العهد سلط الله علیهم عدوهم» (علل الشرایع، ص ۵۸۴، ح ۲۶)
هر گاه مردم عهدهای خود را بشکنند و به آن وفا نکنند خداوند دشمنانشان را بر آنها مسلط خواهد ساخت.
۱۳٫ نور دل:

«صلاة الرّجل نورٌ فی قلبه فمن شاء فلینوّر قلبه» (کنزالعمّال، ج ۷، ص ۱۸۹۷۳)
نماز هر شخصی، نوری در دل اوست، پس هر کس می خواهد، دلش را نورانی کند.
۱۴٫ خوش قولی:

«حسن العهد من الایمان» (کنزالعمال، ج ۴، ص ۳۶۵، ح ۱۰۹۳۷)
خوش قولی از ایمان است.
۱۵٫ ضایع کردن نماز:

«لاتضیّعوا صلاتکم، فانّ من ضیّع صلاته حشره اللّه مع قارون و فرعون و هامان لعنهم اللّه و اخزاهم و کان حقّاً علی اللّه ان یدخله النّار مع المنافقین، فالویل لمن لم یحافظ صلاته» (بحارالانوار، ج ۸۲، ص ۲۰۲)
نماز خودتان را ضایع نکنید، هر کس نماز خویش را ضایع کند خداوند عزّ و جلّ او را با قارون و فرعون و هامان محشور می کند، خداوند به آنان لعنت کند و آنها را رسوا سازد، و بر خدا لازم است آنها را با منافقین در آتش داخل کند، پس وای بر کسی که مواظب نمازش نباشد.
۱۶٫ دست نوازش و محبت بر سر یتیم:

«من مسح راس یتیم کانت له بکل شعرة مرت علیها یده حسنات». (مستدرک الوسائل، ج ۲، ص ۶۱۶)
کسی که دست نوازش و محبت به سر یتیمی بکشد به عدد هر موئی که از زیر دستش گذشته خداوند پاداش به او عنایت می فرماید.
۱۷٫ مهمان، با اجازه شوهر:

«ایها الناس ان لنسآءکم علیکم حقا و لکم علیهن حقا حقکم علیهن [ . . . ان ] لا یدخلن احدا تکرهونه بیوتکم الا باذنکم» (بحارالانوار، ج ۷۶، ص ۳۴۸)
مردم! زن های شما بر شما حقی دارند و شما هم بر آنان حقی دارید . حق شما بر آنان این است که کسی را که شما رضایت ندارید، بدون اجازه به منزلتان وارد نکنند.
۱۸٫ ارزش اعمال مجاهدان:

«ما اعمال العباد کلهم عند المجاهدین فی سبیل الله الا کمثل خطاف اخذ بمنقاره من ماء البحر» (کنز العمال، ج ۴، ص ۳۱۶، ح ۱۰۶۸۰)
اعمال همه بندگان در مقایسه با اعمال مجاهدان در راه خدا همچون پرستویی است که با منقار خود قطره ای از آب دریا می گیرد.
۱۹٫ نماز اول وقت:

«ما من عبدٍ اهمّ بمواقیت الصّلاة و مواضع الشّمس الّا ضمنت له الرّوح عند الموت و انقطاع الهموم و الاحزان، و النّجاة من النّار» (امالی مفید، ص ۸۸)
بنده ای نیست که اهتمام به وقتهای نماز و جایگاه خورشید (به همین منظور) داشته باشد جز آن که من (سه چیز را) برای او ضمانت می کنم: راحتی در هنگام مرگ، برطرف شدن غمها و اندوهها و نجات یافتن از آتش دورخ.
۲۰٫ انتقام از ظالم:

«یقول الله عز و جل: و عزتی و جلالی لانتقمن من الظالم فی عاجله و آجله، و لانتقمن ممن رای مظلوما فقدر ان ینصره و لم ینصره» (کنز العمال، ج ۳، ص ۵۰۵)
خدای متعالی می فرماید: سوگند به عزت و جلالم که من از ظالم در دنیا و آخرتش انتقام می گیرم و نیز کسی که مظلومی را ببیند و قدرت یاری او را داشته باشد و یاریش نکند کیفر خواهم کرد.
۲۱٫ راه کامل شدن جوانمردی:

«من عامل الناس فلم یظلمهم و حدثهم فلم یکذبهم و وعدهم فلم یخلفهم فهو ممن کملت مروته و ظهرت عدالته» (بحارالانوار، ج ۷۵، ص ۲۵۲)
هر کس در رفتارش با مردم ستم نکند و در گفتارش، دروغ نگوید و در وعده اش، تخلف نورزد، مروتش کامل و عدالتش آشکار است.
۲۲٫ نظم در نماز جماعت:

«سوّوا بین صفوفکم و حاذوا بین مناکبکم لایستحوذ علیکم الشّیطان» (وسایل الشیعه، ج ۵، ص ۴۷۲)
در نماز جماعت صف های خود را منظّم کنید و کتف ها را موازی هم قرار دهید، مبادا شیطان بر شما چیره شود.
۲۳٫ خشم خدا:

«یقول الله اشتد غضبی علی من ظلم من لا یجد ناصرا غیری» (بحارالانوار، ج ۷۵، ص ۳۱۱)
خداوند می فرماید: خشم من شدت می یابد بر کسی که به فردی ستم کند که جز من یاوری ندارد.
۲۴٫ استعمال خوشبوترین عطرها، زیباترین لباس ها و نیکوترین زینت ها:

«علیها ان تطیب باطیب طیبها وتلبس احسن ثیابها وتزین باحسن زینتها» (الکافی، ج ۵، ص ۵۰۸)
بر زن است که [برای شوهرش] خوشبوترین عطرهایش را بزند و قشنگترین لباس هایش را بپوشد، و از زیباترین زینت هایش استفاده کند.
  • بازدید : 32 views
  • بدون نظر
این فایل در ۲۰صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:

دعا كردن يكي از بهترين اعمالي است كه هم خداوند كريم در قرآن و هم پيامبر اكرم (ص) و امامان معصوم (ع) سفارش بسيار نموده اند. 
آيات قرآن راجع به دعا كردن 
۱ـ (اعراف آيه ي ۸۰): براي خدا نامهاي نيك است پس او را به وسيله آن ها بخوانيد و دعا كنيد. 
۲ـ (غافر آيه ي ۶۰):  مرا بخوانيد و درخواست كنيد تا پاسخ دهم.
۳ـ (انعام آيه ي ۵۳):  اي پيامبر نبايد آنان را كه هر صبحگاه و شبانگاه خدا را مي خوانند از پيش خود براني. 
۴ـ (فرقان آيه ي ۷۷):   اي رسول من بگو اگر به سوي خدا متوجه نشويد و دعا نكنيد پروردگارم به شما اعتنا نخواهد كرد. 
«سخنان ائمه ي معصومين راجع به دعا» 
 رسول اكرم (ص): دعا حربه ي مومن است براي رفع دشمنان و عمود دين است كه به آن دين مومن برپا است و نور آسمان و زمين است. (بحار النوار جلد ۹۳ص ۲۸۸)
امام صادق (ع): دعا همان عبادتي است كه خداوند درباره اش فرموده همان كساني كه از عبادت و پرستش من تكبر كنند به زودي با ذلت و خواري وارد جهنم خواهند گشت پس فرمود دعا كن، خدا را بخوان و مگو كارها بر حسب تقدير الهي انجام خواهد شد. (وسائل الشيعه)
پيامبر اكرم (ص):  ناتوان ترين مردم كسي است كه از دعا كردن ناتوان باشد. (مشكاه الانوار)
امام رضا (ع): دعا از نيزه كارگرتر است و دعا بر مي گرداند قضا را هر چند از آسمان نازل شده باشد و محكم شده باشد و دعا كليد همه ي رحمت ها است. 
امام صادق عليه السلام: خداوند عزو جل خوشش نمي آيد كه بندگانش از همديگر خواهش و درخواست كنند و همين مطب را درباره ي خودش دوست دارد چون خداوند عز و جل خوشش نمي آيد كه از او سوال و درخواست كنند و نعمتهاي خداوندي را از روي بخواهند. (ص ۱۱۰۹، ح ۲، ب ۲۰)
امام محمد باقر عليه السلام: هيچ چيزي نزد خدا برتر از سوال و درخواست آن چه كه در نزد اوست 
نمي باشد. 
رسول اكرم (ص): كسي كه به دعا توفيق يابد، بدبختي ندارد و وقتي خدا توفيق خود را براي دعا فراهم نمود علامت آن است كه درهاي رحمت را بروي او گشوده است. (وسائل الشيعه)
امام صادق (ع): هنگامي كه بنده ي مومن دعا كند خداوند عز و جل به فرشتگان گويد با اين كه دعاي اين بنده مستجاب است در عين حال حاجتش را ديرتر برآوريد چون من دوست دارم آوازش را بشنوم. 
امام رضا (ع): به اصحاب خود فرمود بر شما باد به سلاح انبياء گفتند: سلاح انبياء چيست؟ فرمود: دعا.
امام موسي كاظم (ع): فرمود كه از براي هر مرض دوا و دعائيست. هرگاه خداي تعالي به خاطر بيمار رساند كه دعا كند به تحقيق اذن داده است در شفاي او. 

«فوايد:»
فوايد دعا از سخنان ائمه معصومين (ع) 
امام صادق (ع): همانا بنده ي مؤمني درباره ي حاجتي خداي خود را خوانده و دعا مي كند. در آن حال خداوند عز و جل به فرشتگان گويد: حاجت او را ديرتر برآوريد چون مشتاق شنيدن صداي او هستم و در روز قيامت خدا عز و جل به آن بنده خواهد گفت: بنده ي من دعا كردي و من برآوردن حاجت تو را مدتي به تأخير اندختم و ثواب ديرتر برآوردن حاجتت الان چنين و چنان خواهد و درباره ي فلان مطلب دعا كردي باز هم دعايت را دير مستجاب كردم و اكنون به عوض دير مستجاب شدن دعايت مزد و پاداش فراواني خواهم داد. امام صادق (ع) فرمود: همين كه مومن خوبي نتيجه را مي بيند آرزو مي كند كه اي كاش هيچ يك از دعاهايش در دنيا مستجاب نمي شد. (ب ۲۱، ح ۵، ص ۱۱۱۲)
پيامبر اكرم (ص) فرمود: هر مسلماني كه دعا كرده و خدا را بخواند البته در غير قطع رحم و گناه حتما يكي از اين سه نعمت به او داده خواهد شد: 
اول: خواسته اش را بزودي برآورد.
دوم: ذخيره ي آخرتش قرار دهد.
سوم: پيشامد ناگواري را از او دور كند. 
ياران گفتند اگر چنين است فراوان دعا كنيم. فرمود: فراوان دعا كنيد. 
امام صادق (ع): خداوند در روز قيامت دعاي مومنان را جزء كارهاي نيك آنان شمرده و به همين بهانه در بهشت جاي بهتري به آنان خواهد داد. 
علي (ع): دعا سپر مومن در مقابل بلاها است و اگر درب خانه اي را زياد بكوبي عاقبت به رويت باز شود. خداوند دوست دارد بندگانش از او درخواست كنند و به پاداش دعاي آنان در روز قيامت مانند عملهاي ديگرشان خواهد داد. (وسائل الشيعه)
امام صادق (ع): بر شما باد به دعا كردن چه اينكه هيچ وسيله اي مانند دعا شما را به مقامات قرب معنوي نزديك نمي كند. 
رسول اكرم (ص): دعا مغز روح عبادتها است. هيچ دعايي بي اثر نمي ماند و لااقل كفاره ي بعضي از گناهان واقع مي شود. (وسائل الشيعه)
«سخنان ائمه ي معصومين (ع) درباره ي چگونه دعا كردن» 
امام صادق (ع): اگر كسي از شما بخواهد داراي حالتي شود كه همه ي خواسته هايش را خداوند بر آورد بايد از همه ي مدرم نا اميد باشد و هيچ اميدي جز خداوند نداشته باشد پس اگر خداوند چنين حالتي را در قلب او بيابد چيزي از خدا نخواهد مگر اينكه برآورد. (وسائل الشيعه)
پيامبر اكرم (ص): شخصي به پيامبر (ص) عرض كرد دوست دارم دعايم مستجاب شود. حضرت فرمود: خوراك خود را پاك كن و سعي كن حرام وارد شكمت نشود. 
امام صادق (ع) فرمود: هنگام دعا قلب خود را متوجه خدا گردان و چنان گمان داشته باش كه خواسته ات در آستانه ي در حاضر و آماده است. 
پيامبر اكرم (ص): دعا كنيد در حالي كه يقين و اطمينان داشته باشيد كه دعاي شما مستجاب خواهد شد. 
امام صادق (ع): مردي از بني اسرائيل مدت سي و سه سال دعا مي كرد و از خداي خود فرزندي پسر مي خواست همين كه ديد دعايش مستجاب نمي شود. 
خطاب به خدا نموده گفت: خدايا مي دانم من از تو خيلي دورم كه صداي مرا نمي شنوي يا با اين كه نزديكي و مي شنوي در عين حال پاسخم نمي دهي، در اين هنگام كسي به خواب او آمده گفت سرّ مستجاب نشدن دعاي تو اين است كه بد زباني مي كني و در حال دعا قلبت آشفته و ناپاك است و نيت ناشايسته و ناجور است.  
اگر مي خواهي دعايت مستجاب شود اين هر سه عيب را از خود دور كن. يعني خوش زبان باش و قلبت را پاك و پاكيزه نموده قلباً از خدا بترس و بپرهيز  و نيتت را سالم نما (خوشبين و اميد وار به رحمت خدا باش).
پس از اين جريان آن مرد تصميم گرفت به سفارشها عمل كند. اتفاقاً در نتيجه ي عمل به آن دستورها خداوند پسري به او مرحمت نمود. 
پيامبر اكرم (ص): خداوند مستجاب نكند دعاي كسي را كه دلش پريشان است و نداند چه مي گويد. 
«چه وقتها براي دعا كردن مناسبتر است» 
امام صادق (ع): بر شما باد به دعا كردن بعد از نمازها چه اينكه دعايي مستجاب است. 
امام باقر (ع):  همين كه شب جمعه فرا رسد خداوند عز و جل مي فرمايد: آيا دعا كننده اي هست كه جوابش دهم. آيا در خواست كننده اي هست كه عطا كنم او را ؟
آيا استغفار كننده اي هست كه بيامرزم او را. آيا توبه كننده اي هست كه توبه اش را بپذيرم. 
پيامبر اكرم (ص): بهترين وقت دعا سحرگاهان است. 
امام صادق (ع): دعا پيش از طلوع و غروب آفتاب سنت و دستوري است واجب و مسلم همراه طلوع و غروب آفتاب. 
پيامبر اكرم (ص): به درستي كه در شب ساعتي است كه هر دعاي بنده مستجاب است و آن مابين نيمه شب تا ثلث (سوم) باقيمانده شب. گفتم: شب خاصي است از شبها يا هر شب است. فرمود: هر شب. 
امام صادق (ع): سه وقت است كه دعا در آن اوقات مستجاب است: 
۱ـ بعدا از نماز واجب
۲ـ هنگام آمدن باران 
۳ـ هنگام ظاهر شدن آيه و نشانه ي معجزه اي از طرف خدا براي بندگان خود. 
شرايط دعا كردن 
اول: اعتراف به گناهان 
دوم: شكر نعمتها 
سوم: صلوات بر محمد و آل محمد
چهارم: دعا كردن و حاجت خواستن
پنجم: صلوات بر محمد و آل محمد
اگر دعايتان مستجاب شده مواظب سه حالت باشيد 
اول: آن كه عجب نكني و نگويي من معلوم مي شود آدم خوبي هستم كه دعايم مستجاب شده زيرا عجب و خود پسندي باعث فساد عمل و غلبه ي شيطان است. 
دوم: شكر و حمد خدا نمايي كه تفضل كرد بر تو به اجابت دعاي تو، بلكه مستحب است دو ركعت نماز شكر به جاي آورد. 
سوم: همين كه دعاي تو مستجاب شد ترك دعا نكني و باز در خانه ي خدا بروي تا بيگانه نشوي و در وقت حاجت خواستن دوباره آشنا باشي.
«اگر دعايتان به اجابت نرسيد مواظب اين سه حالت باشيد.» 
اول: آن كه مأيوس نشوي از رحمت خدا، زيرا به اجابت نرسيدن دعا ممكن است به سبب گناهان تو باشد كه مانع اجابت است پس در صدد رفع آن به توبه و تعذيب نقش برآي. 
دوم: ترك دعا نكن. 
سوم: راضي باش به تقدير الهي تا همان رضاي تو باعث اجابت دعايت بشود. 
امام حسن (ع) مي فرمايد: من ضامنم از براي كسي كه در قلب او چيزي خطور نكند به جز رضا و خشنودي به قضاي خدا اين كه دعا كند پس مستجاب شود. 
دعا كردن سه حالت دارد كه به هر حالتي كه باشد براي انسان اجر معنوي دارد: 
حالت اول: آن كه صلاح بنده در آن هست و به او مي رسد و مشروط به دعا نيست و در اين صورت ثمره ي دعا و چيز است يكي رسيدن به مطلوب و ديگر تقرب به خدا. 
حالت سوم: آن كه صلاح بنده در آن نيست و به آن نمي رسد چند دعا بكند و چه نكند در اين صورت ثمره ي دعا دو چيز است يكي تقرب به خدا، دوم عوض آن كه در دنيا از او منع شده در آخرت به اضعاف آن به او عطا مي شود.
كتب معتبر ادعيه:  
۱ـ مفتاح الفلاح  شيخ بهائي
۲ـ عده الداعي  ابن فَهْد حلي
۳ـ قوت القلوب  ابوطالب مكي
۴ـ اقبال   سيد بن طاووس
۵ـ انجيل اهل بيت 
۶ـ زبور آل محمد
۷ـ صحيفه ي كامله ي سجاديه  امام سجاد (زين العابدين) علي بن الحسين
۸ ـ كافي  تقه الاسلام كليني 
۹ـ وافي 
۱۰ـ بحار الانوار
۱۱ـ عوالم 
۱۲ـ فصل الخطاب 
اهميت شب براي عبادت و دعا 
ز دل بسيــار گـفـتـي و شـنـيـدي شـب ديــوانـه ي دل را نـديــدي
 شب ديوانه ي دل يك طلسم است كه تعريفش برون از حد و رسم است
           ادب كردي چو نـفـس بي ادب را             گــشايـي ايـن طلــسم بوالعـجب را
دل ديـوانـه ي رنـد جـهانـسـوز چـو شب آيد نخواهد در پيش روز
           بـود آن مـرغ دل بي بال و بي پر   كـه شـب خو كرده با بالين و بستر
          به‌شب مرغ‌حق‌است و نطق‌حق‌حق   چـو مـي بـيـند جمال حسن مطلق
         دلـي كـوس بلبل گلزار ديار است   شـب او خوشتر از صبح بهار است
         شب‌آيد‌‌تاكه‌دل‌درمَحق‌ودر‌طَمس   نـمـايـد سـورت و الليـل را لمس
        شــب آيــد تـا كـه انـــوار الــهي             بـــتـابـد بـر دل پــاك از تـبـاهي
     خوشاصوم وخوشاصَمت و خوشا فكر  خـوشـا انـدر ســوهـا خـلـوت ذكر
اوقاتِ در تاثير دعا و احوال داعي، دخلي سبز است و اگر دين الوقت و بالاتر از آن ابو الوقت شده اي «طوبي لك و حُسْنُ مَآب»
مخصوصا شب را در ادعيه و اذكار و خلوت و فكر شأني شايان است. ليل غيب است و انسان را به غيب و باطن مي كشاند و مي رساند. 
خداوند سبحان مي فرمايد: اَللَّيلُ لي. 
 
  • بازدید : 31 views
  • بدون نظر
این فایل قابل ویرایش می باشد وبه صورت یر تهیه شده وشامل موارد زیر است:

دعا يعني صدا زدن و مدد ساختن در حل مشكلات از خالق خود.
دعا كردن يكي از بهترين اعمالي است كه هم خداوند كريم در قرآن و هم پيامبر اكرم (ص) و امامان معصوم (ع) سفارش بسيار نموده اند. 
آيات قرآن راجع به دعا كردن 
۱ـ (اعراف آيه ي ۸۰): براي خدا نامهاي نيك است پس او را به وسيله آن ها بخوانيد و دعا كنيد. 
۲ـ (غافر آيه ي ۶۰):  مرا بخوانيد و درخواست كنيد تا پاسخ دهم.
۳ـ (انعام آيه ي ۵۳):  اي پيامبر نبايد آنان را كه هر صبحگاه و شبانگاه خدا را مي خوانند از پيش خود براني. 
۴ـ (فرقان آيه ي ۷۷):   اي رسول من بگو اگر به سوي خدا متوجه نشويد و دعا نكنيد پروردگارم به شما اعتنا نخواهد كرد. 
سخنان ائمه ي معصومين راجع به دعا» 
 رسول اكرم (ص): دعا حربه ي مومن است براي رفع دشمنان و عمود دين است كه به آن دين مومن برپا است و نور آسمان و زمين است. (بحار النوار جلد ۹۳ص ۲۸۸)
امام صادق (ع): دعا همان عبادتي است كه خداوند درباره اش فرموده همان كساني كه از عبادت و پرستش من تكبر كنند به زودي با ذلت و خواري وارد جهنم خواهند گشت پس فرمود دعا كن، خدا را بخوان و مگو كارها بر حسب تقدير الهي انجام خواهد شد. (وسائل الشيعه)
پيامبر اكرم (ص):  ناتوان ترين مردم كسي است كه از دعا كردن ناتوان باشد. (مشكاه الانوار)
امام رضا (ع): دعا از نيزه كارگرتر است و دعا بر مي گرداند قضا را هر چند از آسمان نازل شده باشد و محكم شده باشد و دعا كليد همه ي رحمت ها است. 
امام صادق عليه السلام: خداوند عزو جل خوشش نمي آيد كه بندگانش از همديگر خواهش و درخواست كنند و همين مطب را درباره ي خودش دوست دارد چون خداوند عز و جل خوشش نمي آيد كه از او سوال و درخواست كنند و نعمتهاي خداوندي را از روي بخواهند. (ص ۱۱۰۹، ح ۲، ب ۲۰)
امام محمد باقر عليه السلام: هيچ چيزي نزد خدا برتر از سوال و درخواست آن چه كه در نزد اوست 
نمي باشد. 
رسول اكرم (ص): كسي كه به دعا توفيق يابد، بدبختي ندارد و وقتي خدا توفيق خود را براي دعا فراهم نمود علامت آن است كه درهاي رحمت را بروي او گشوده است. (وسائل الشيعه)
امام صادق (ع): هنگامي كه بنده ي مومن دعا كند خداوند عز و جل به فرشتگان گويد با اين كه دعاي اين بنده مستجاب است در عين حال حاجتش را ديرتر برآوريد چون من دوست دارم آوازش را بشنوم. 
امام رضا (ع): به اصحاب خود فرمود بر شما باد به سلاح انبياء گفتند: سلاح انبياء چيست؟ فرمود: دعا.
امام موسي كاظم (ع): فرمود كه از براي هر مرض دوا و دعائيست. هرگاه خداي تعالي به خاطر بيمار رساند كه دعا كند به تحقيق اذن داده است در شفاي او. 

«فوايد:»
فوايد دعا از سخنان ائمه معصومين (ع) 
امام صادق (ع): همانا بنده ي مؤمني درباره ي حاجتي خداي خود را خوانده و دعا مي كند. در آن حال خداوند عز و جل به فرشتگان گويد: حاجت او را ديرتر برآوريد چون مشتاق شنيدن صداي او هستم و در روز قيامت خدا عز و جل به آن بنده خواهد گفت: بنده ي من دعا كردي و من برآوردن حاجت تو را مدتي به تأخير اندختم و ثواب ديرتر برآوردن حاجتت الان چنين و چنان خواهد و درباره ي فلان مطلب دعا كردي باز هم دعايت را دير مستجاب كردم و اكنون به عوض دير مستجاب شدن دعايت مزد و پاداش فراواني خواهم داد. امام صادق (ع) فرمود: همين كه مومن خوبي نتيجه را مي بيند آرزو مي كند كه اي كاش هيچ يك از دعاهايش در دنيا مستجاب نمي شد. (ب ۲۱، ح ۵، ص ۱۱۱۲)
پيامبر اكرم (ص) فرمود: هر مسلماني كه دعا كرده و خدا را بخواند البته در غير قطع رحم و گناه حتما يكي از اين سه نعمت به او داده خواهد شد: 
اول: خواسته اش را بزودي برآورد.
دوم: ذخيره ي آخرتش قرار دهد.
سوم: پيشامد ناگواري را از او دور كند. 
ياران گفتند اگر چنين است فراوان دعا كنيم. فرمود: فراوان دعا كنيد. 
امام صادق (ع): خداوند در روز قيامت دعاي مومنان را جزء كارهاي نيك آنان شمرده و به همين بهانه در بهشت جاي بهتري به آنان خواهد داد. 
علي (ع): دعا سپر مومن در مقابل بلاها است و اگر درب خانه اي را زياد بكوبي عاقبت به رويت باز شود. خداوند دوست دارد بندگانش از او درخواست كنند و به پاداش دعاي آنان در روز قيامت مانند عملهاي ديگرشان خواهد داد. (وسائل الشيعه)
امام صادق (ع): بر شما باد به دعا كردن چه اينكه هيچ وسيله اي مانند دعا شما را به مقامات قرب معنوي نزديك نمي كند. 
رسول اكرم (ص): دعا مغز روح عبادتها است. هيچ دعايي بي اثر نمي ماند و لااقل كفاره ي بعضي از گناهان واقع مي شود. (وسائل الشيعه)
«سخنان ائمه ي معصومين (ع) درباره ي چگونه دعا كردن» 
امام صادق (ع): اگر كسي از شما بخواهد داراي حالتي شود كه همه ي خواسته هايش را خداوند بر آورد بايد از همه ي مدرم نا اميد باشد و هيچ اميدي جز خداوند نداشته باشد پس اگر خداوند چنين حالتي را در قلب او بيابد چيزي از خدا نخواهد مگر اينكه برآورد. (وسائل الشيعه)
پيامبر اكرم (ص): شخصي به پيامبر (ص) عرض كرد دوست دارم دعايم مستجاب شود. حضرت فرمود: خوراك خود را پاك كن و سعي كن حرام وارد شكمت نشود. 
امام صادق (ع) فرمود: هنگام دعا قلب خود را متوجه خدا گردان و چنان گمان داشته باش كه خواسته ات در آستانه ي در حاضر و آماده است. 
پيامبر اكرم (ص): دعا كنيد در حالي كه يقين و اطمينان داشته باشيد كه دعاي شما مستجاب خواهد شد. 
امام صادق (ع): مردي از بني اسرائيل مدت سي و سه سال دعا مي كرد و از خداي خود فرزندي پسر مي خواست همين كه ديد دعايش مستجاب نمي شود. 
خطاب به خدا نموده گفت: خدايا مي دانم من از تو خيلي دورم كه صداي مرا نمي شنوي يا با اين كه نزديكي و مي شنوي در عين حال پاسخم نمي دهي، در اين هنگام كسي به خواب او آمده گفت سرّ مستجاب نشدن دعاي تو اين است كه بد زباني مي كني و در حال دعا قلبت آشفته و ناپاك است و نيت ناشايسته و ناجور است.  
اگر مي خواهي دعايت مستجاب شود اين هر سه عيب را از خود دور كن. يعني خوش زبان باش و قلبت را پاك و پاكيزه نموده قلباً از خدا بترس و بپرهيز  و نيتت را سالم نما (خوشبين و اميد وار به رحمت خدا باش).
پس از اين جريان آن مرد تصميم گرفت به سفارشها عمل كند. اتفاقاً در نتيجه ي عمل به آن دستورها خداوند پسري به او مرحمت نمود. 
پيامبر اكرم (ص): خداوند مستجاب نكند دعاي كسي را كه دلش پريشان است و نداند چه مي گويد. 
«چه وقتها براي دعا كردن مناسبتر است» 
امام صادق (ع): بر شما باد به دعا كردن بعد از نمازها چه اينكه دعايي مستجاب است. 
امام باقر (ع):  همين كه شب جمعه فرا رسد خداوند عز و جل مي فرمايد: آيا دعا كننده اي هست كه جوابش دهم. آيا در خواست كننده اي هست كه عطا كنم او را ؟
آيا استغفار كننده اي هست كه بيامرزم او را. آيا توبه كننده اي هست كه توبه اش را بپذيرم. 
پيامبر اكرم (ص): بهترين وقت دعا سحرگاهان است. 
امام صادق (ع): دعا پيش از طلوع و غروب آفتاب سنت و دستوري است واجب و مسلم همراه طلوع و غروب آفتاب. 
پيامبر اكرم (ص): به درستي كه در شب ساعتي است كه هر دعاي بنده مستجاب است و آن مابين نيمه شب تا ثلث (سوم) باقيمانده شب. گفتم: شب خاصي است از شبها يا هر شب است. فرمود: هر شب. 
امام صادق (ع): سه وقت است كه دعا در آن اوقات مستجاب است: 
۱ـ بعدا از نماز واجب
۲ـ هنگام آمدن باران 
۳ـ هنگام ظاهر شدن آيه و نشانه ي معجزه اي از طرف خدا براي بندگان خود. 
شرايط دعا كردن 
اول: اعتراف به گناهان 
دوم: شكر نعمتها 
سوم: صلوات بر محمد و آل محمد
چهارم: دعا كردن و حاجت خواستن
پنجم: صلوات بر محمد و آل محمد
اگر دعايتان مستجاب شده مواظب سه حالت باشيد 
اول: آن كه عجب نكني و نگويي من معلوم مي شود آدم خوبي هستم كه دعايم مستجاب شده زيرا عجب و خود پسندي باعث فساد عمل و غلبه ي شيطان است. 
دوم: شكر و حمد خدا نمايي كه تفضل كرد بر تو به اجابت دعاي تو، بلكه مستحب است دو ركعت نماز شكر به جاي آورد. 
سوم: همين كه دعاي تو مستجاب شد ترك دعا نكني و باز در خانه ي خدا بروي تا بيگانه نشوي و در وقت حاجت خواستن دوباره آشنا باشي.
«اگر دعايتان به اجابت نرسيد مواظب اين سه حالت باشيد.» 
اول: آن كه مأيوس نشوي از رحمت خدا، زيرا به اجابت نرسيدن دعا ممكن است به سبب گناهان تو باشد كه مانع اجابت است پس در صدد رفع آن به توبه و تعذيب نقش برآي. 
دوم: ترك دعا نكن. 
سوم: راضي باش به تقدير الهي تا همان رضاي تو باعث اجابت دعايت بشود. 
  • بازدید : 52 views
  • بدون نظر
این فایل در ۱۰صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:

این دسته از دعاها جهت درمان بیماری های روحی و روانی و جسمی و رفع گرفتاری ها ، از سوی حاجتمندان مورد توجه قرار می گیرند ، تأثیر این گونه دعاها علاوه بر صحت سند و متن به رعایت آداب و اوقات و شرایط خاص و عدد مخصوصی بستگی دارد و عمل به آن خصوصیات ، از همگان ساخته نیست این دعاها در صورتی که برگرفته از قرآن و عترت بوده و از صحت سند و متن برخوردار باشد قابل اعتمادند و عمل به آنها شایسته و سودمند است.
۲- دعاهای معارفی و تربیتی : 
دعاهای قرآنی و شمار فراوانی از دعاهای معصومین (ع) از این گونه دعاها به شمار می آیند . این دعاها سرشار از معارف توحیدی و تعالیم الهی هستند . دعاهای معارفی و تربیتی مبتنی بر شناخت پروردگار  و تلاش در راه خدا و توکل به اوست . دعاکنندگان در این گونه نیایش ها فقط خدا را می خوانند و از او یاری می طلبند . آنان گرچه بر ، برآورده شدن دعاهای خود اصرار دارند اما بر این باورند که آن چه مصلحت و حکمت خدا باشد تحقق خواهد یافت و بر آن خشنود هستند
از نهج البلاغه :
هر گاه بخواهید نعمت پروردگار را با دعا بگشایید و ریزش باران رحمتش را طلب کنی ، اگر او دعای تو را دیر اجابت فرماید نا امید مشو . زیرا اعطای او بسته به قدر و نیّت باشد چه بسا در اجابت ، تأخیر روا دارد تا پاداش سئوال کننده بزرگتر و عطای آرزومند افزون تر شود . چه بسا چیزی را خواسته ای و تو را نداده اند ، ولی بهتر از آن را در این جهان یا در آن جهان به تو دهند و یا صلاح تو در آن بوده که آن را از تو دریغ دارند.
چه بسا چیزی از خداوند طلب کنی که اگر خدا خواسته ات را برآورد، تباهی دین تو را سبب شود.
مولا علی (ع) در این گفتار ما را به این نکته مهم متذکّر می کند که اگر دعای ما به ثمر        نمی رسد یا آن چیز به صلاح ما نیست و به این سبب عطا نمی شود و یا این که مصلحتی در به تأخیر افتادن اجابت دعا وجود دارد و یا خدا اراده کرده است که بهتر از آن را به ما بدهند .
مکان دعا :
مکان های مناسب تر برای دعا کردن عبارتند از : مسجد الحرام ، کعبه ، حجر اسماعیل(ع) ، مقام ابراهیم (ع) ، بالای کوه صفا ، عرفات و جاهای مقدس دیگری در « حرم مکه » چون : غار حرا، غار ثور ،‌جبل الرحمه ، کنار ستونهای توبه ، قبرستان ابی طالب و …. و جاهای مقدس « حرم مدینه » مانند مسجی النبی ، کنار ستونهای توبه ، حنانه ، مهاجرین ، سر بر و مخلقه ، نزد مقام جبرئیل (ع) ، محل اصحاب صفه و ….. و مساجد جامع هر شهر ، مسجد کوفه ، مسجد سهله ، حرم امام علی (ع) ، حرم امام حسین (ع) ، حرم ابوالفضل العباس ، حرم امام کاظم و امام جواد و امام هادی و امام حسن عسگری (ع) ، حرم اهل بیت حضرت معصومه و مزارهای امامزادگان و شهدا و اولیاء الهی .
گاهی مکان و زمان با یکدیگر فضای شورانگیزی برای دعا و عبادت فراهم می آورد مانند : روز عاشورا و حضور در کربلا ، ۱۹ و ۲۱ ماه رمضان و مسجد کوفه و حرم امام علی (ع) ، نیمه شعبان و مسجد جمکران و ….
 
آثار دعا :
۱- آثار دعا هنگام دعا : تلاش و پویایی ، رقت و لطافت قلبی ، استراحت و آرامش روانی ، رهایی از انزوای درونی و ….. و رسیدن به کامیابی معنوی از جمله آثار و فوایدی است که هنگام دعا در حال نیایش به دست می آید. 
۲- آثار و فواید دنیوی : رد بلا و قضا ، شفای بیماران ، وسعت روزی ، بهره مندی از نعمت ها و بهره های مادی و عاطفی و معنوی این جهان مانند : همسری دیندار و شایسته ،‌ با حرز و ….
۳- آثار و فواید معنوی و اخروی : شناخت خدا ،‌ قرب الهی ، شناخت فرشتگان و هر گونه شرک و رسیدن به کمالات انسانی ، خودسازی و خود شکوفایی مرگ در راه خدا ، ‌همنشینی با فاطمه زهرا و ذریه و خاندان پاکشان و ….
سوره های دعایی :
سوره الفاتحه ، سوره الاخلاص ، سوره الفلق ، سوره الناس ، سوره المسده .


فضیلت دعا : 
«حق و حقیقت » در فرهنگ بشری جایگاهی ویژه دارد . انسان بر اساس فطرت حقیقت  جویی خود برای کشف و رسیدن به حقایق می کوشد و دوستدار حق و حقیقت است . انسان  الهی که با منبع وحی سروکار دارد و از سرچشمه معارف و تعالیم الهی بهره مند است نظام آفرینش را حق می داند و حرکت این نظام را به سوی خیر برمی شمارد و از راز و نیاز می داند. «حق و حقیقت » در لغت به معنای دست یابی به گوهر و ژرفای « دعا » جز با شناخت و به کارگیری آداب و احوال «دعا» سخن گفتن با خدا و درخواست کردن از اوست .
« دعا » روی آوردن به آفریدگار و امید داشتن به جز اوست . حقیقت دعا اقرار به وحدانیت خدا و اعتراف به ناتوانی وجهل خویش در برابر خداست و تلاش برای رسیدن به کمال مطلوب است.
زمان دعا :
زمان و هنگام دعا که بر اجابت دعا تأثیر دارد شامل سه بخش است :
۱- بخش هایی از زمان که درک آن در همه ایام سال ممکن است ، به هنگام اذان ،‌بین نماز ظهر و عصر در روز چهارشنبه ، در حال بیماری ، نماز وتر ، هنگام افظار ، بین اذان و اقامه ، هنگام اضطرار و درماندگی ، هنگام جهاد سپاهاسلام ، هنگام تلاوت قرآن ، هنگام وزیدن باد ، هنگام شهادت شهید و به هنگام سجده . علاوه بر اینها هنگام بروز حوادث طبیعی مانند رعد و برق ، زلزله ، خورشید گرفتگی و ماه گرفتگی و …. و به هنگام بروز حوادث اجتماعی مانند : جنگها، دفاعها و از خود گذشتگی و….. و به هنگام وقوع رفع داده های زندگی مانند سفر ، تولد فرزند ، ازدواج و …. و همچنین به هنگام دیدن نعمتهای خداوند ، کوه جنگل ، آسمان و… 
۲- بخش هایی از زمان که در طول سال یکبار اتفاق می افتد که برتر از سایر اوقات است مانند ماه مبارک رمصان و شبهای قدر و شبها و روزهای اول و آخر هر ماه به ویژه شب روز اول ماه رجب ، نیمه شعبان ، ۲۷ ربیع اول ، عید فطر و قربان ، دهه ی اول ذی الحجه .
۳- بخش هایی از زمان که در هر شبانه روز درک می شود مانند : از آغاز طلوع فجر تا هنگام طلوع آفتاب ، به هنگام قرار گرفتن خورشید در نقطه ی اوج مداری ، اول شب ، پس از هنگام فرو رفتن خورشید در چاهسار مغرب ، به هنگام غروب و ساعت اول شب پس از نیمه شب و هنگام سحر ، پس از نماز مغرب که نماز « غفیله » خوانده می شود.
دعا در حدیث :
حدیث در شناخت معارف قرآنی اهمیت دارد. پیامبر (ص) اولین و بهترین تعیین کنندگان تعالیم الهی است از این رو برای درک و فهم بهتر آموزه های قرآنی مراجعه به حدیث ضروری است «قرآن و حدیث» منابع اصلی و بنیادی تحقیق در معارف دینی بوده و برای شناخت بهتر و بیشتر تعالیم دینی ناگزیر از مراجعه به منابع هستیم .
حوزه های معانی دعا :
دعا : کاربرد واژه ای دعا و مشتقات آن در برخی از آیات منحصر به نمایش و درخواست از خداوند است.
عبادت : دعا به معنای عبادت در دسته ای دیگر از آیات قرآن در دعا وعبادت با هم به کار رفته اند به گونه ای که جداسازی این دو مفهوم دشوار است ( در آیات دیگری نیز در مفهوم نیایش و ستایش بیان شده است ).
اشتراک در معنی ، اختلاف در لفظ :
«ندا » در اصطلاح به دعا با صدای بلند و از صمیم قلب و با تمام وجود گفته می شود . ندا و استجابت به هم پیوند می خورند . 
سؤال : سؤال خواسته و حاجتی است که انسان برای رسیدن به آن پافشاری می کند در قرآن واژه سؤال بیش تر به معنای پرسیدن از احکام عبادی چون طهارت و  حج و …. است و همچنین شامل تاریخ و عقاید و قیامت و روح و پدیده هایی چون این هاست . کاربرد سؤال به معنی استفها و تبین در قرآن بیش تر است گر چه استفهام نیز در حقیقت خواندن و خواستن است.
تضرع : به معنای اظهار خواری و فروتنی ، زاری و التماس است ، تضرع معنای دعا ونیایش را نیز به دلالت آیات قرآن  در بر داد . 
جئر : به معنای دعا با صدای بلند و یاری خواستن از خدا و پناه جستن به پروردگار است زیاده روی در تضرع و دعا به صورت گریه و زاری و ناله و فریاد را جئر گویند. در مجمع البیان «جائر» بلند کردن صدا معنا شده است . جائر به معنای دعا سه بار در قرآن تکرار شده است در این معنا خدا با گریه و زاری خواند می شود و حاکی از درد و رنج و درماندگی و گرفتاری و چاره جویی دعا کننده است . دعای کافرانی که در عذاب می کنند قبول حق نمی باشد زیرا حوزه دعا و نیایش برای آدمیان به این دنیا که سرای عمل وعبادت است محدود می شود.
ذکر : 
معنای وسیعی دارد و در معنای آن ۱۹ وجه آورده اند . ذکر در لغت به معنای یاد و به معنای آن چه آهسته بر زبان آورده اند و به معنای نماز و قرآئت قرآن و تسبیح و دعا و شکر آمده است . اهمیت ذکر در قرآن به گونه ای است که دانشمندان اسلامی معارف وابسته به ذکر را در کتاب هایی با عنوان ذکر و دعا و ادعیه و اذکار آورده اند.
حکمت مستجاب نشدن بعضی دعاها :
۱- استجابت برخی دعاها محال است برای کسی که دعا می خواند و خدا را با چشم ببیند محال است که دعایش مستجاب شود . چون فقط چیزهای مادی با چشم دیده می شود و خدا وجود مادی ندارد.
۲- استجابت برخی دعاها بر خلاف قوانین و سنت الهی است مثلاً کسی که دعا کند از آزمون های الهی معاف شود دعایش مستجاب نمی شود چون این دعا با سنت و قانون ابتلا و امتحان بندگان منافات دارد.
۳- برخی از دعاها در ظاهر خیر و در باطن شر است اگر خداوند آن بنده را مورد عنایت خود قرار داده باشد خواسته ی او را برآورده نمی کند مثلاً کسی که دعا می کند ثروتمند شود و خدا می داند که اگر ثروتمند شود از خدا دور می شود ، البته در روایات آمده که خدا از روی مهربانی در عوض چیزی که خواسته ، چیزی دیگری را که نخواسته به او عطا می کند.
۴- بعضی دعاها در ذات خود شر نیست اما اقتضا می کند که با تأخیر به بنده داده شود به عنوان مثال خیر بود که حضرت ابراهیم و زکریا در پیری صاحب فرزند شوند.
۵- بعضی دعاها به این دلیل استجابت نمی شود که دعا کننده غیر خدا را برآورده شدن حاجات خود قادر می بیند در حالی که اگر کسی بتواند به انسان کمک کند فقط خداست و اسباب وسائل را خدا قرار می دهد و هیچکس شریک قدرت خدا نیست و بدون خواست خدا کسی نمی تواند حاجت خودش را برآورده کند چه برسد به این که حاجت دیگری را هم برآورده سازد.

عتیقه زیرخاکی گنج