• بازدید : 45 views
  • بدون نظر

خرید اینترنتی تحقیق دو سرعت-دانلود رایگان مقاله دوسرعت-دانلود رایگان مقاله دو سرعت-تحقیق دوسرعتاین فایل در ۲۰صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:

محققان به سرپرستي كاترين نورث استاد بيمارستان كودكان در وست‌ميد در سيدني استراليا براي تحقيقات بيشتر يك دسته موش را پرورش دادند كه فاقد ژن ‪ ACTN۳‬بودند.
اين موشهاي فاقد ژن “‪ “ACTN۳‬و نيز موشهاي معمولي با ژن فعال ‪ACTN۳‬ بر روي يك دستگاه تردميل قرار داده شدند كه با سرعت مي‌چرخيد تا زماني كه موشهاي معمولي خسته شدند.
برندگان اين دو استقامت موشهاي فاقد ژن ‪ ACTN۳‬بودند كه مي‌توانستند به طور ميانگين،يك سوم بيشتر از همتايان خود بدوند.
علت اين امر اين است كه فقدان پروتيين ‪ ACNT۳‬را پروتيين ديگري به نام ‪ alpha-actnini-۲‬جبران مي‌كند كه سوخت و ساز عضلاني را به سمت يك مسير هوازي كارامدتر و روان‌تر هدايت مي‌نمايد. در نتيجه، عضلات پايي كه “كليد سريع” دارند، مي‌توانند بدون خستگي بارها و بارها منقبض شوند.
اين محققان نمودار ژنتيكي افرادي با تبار اروپايي و شرق آسيايي را بررسي كردند و نشاني از جهش در قطعه بزرگتري از رمز ژنتيكي در نزديكي ‪ R۵۷۷X‬نيافتند.
اين شباهت، نشانه انتخاب مثبت است. ژنهايي كه به مبارزه براي بقا كمك مي‌كنند براي مدت طولاني به ژنوم انسان محلق مي‌شوند و ژنهايي كه دست وپا گيرند از بين مي‌روند.
به عبارت ديگر توانايي دويدن در مسافتهاي طولاني يك ويژگي ممتاز است كه گروه وسيعي از هوموساپين‌ها يا انسان انديشه ورز از آن برخوردارند.
با توجه به قدمت طولاني حيات بشر، مي‌توان گفت افزوده شدن اين ژن به انسانها نسبتا به تازگي رخ داده است.
براساس محاسبات “نورث”، ژن ‪ ۱۵ ،R۵۷۷X‬هزار سال پيش بين جمعيت اروپاي مركزي و ‪ ۳۳‬هزار سال پيش بين مردمان شرق آسيا ريشه دواند.
اين نسخه ژن هنوز در همه انسانها وجود ندارد كه علت آن كوتاهي مدت افزوده شدن اين ژن به انسانها و يا خنثي شدن آن در اثر فشارهاي گزينشي به نفع ساير ژنها است.
نتايج اين تحقيق در مجله تخصصي “نيچر ژنتيك” منتشر شده است
ماراتن، ۴۲ کیلومتر بدون توقف
موضوعات مرتبط: ورزش
 
در کشورهای اروپایی و آمریکا، تعداد زیادی از مردم در این مسابقه شرکت می‌کنند. اما اکثر افراد پس از طی حداکثر ۲۰ مایل خسته می‌شوند و از ادامه مسابقه باز می‌مانند.
برای بعضی از افراد دویدن چنین مسافتی طولانی‌ آسان‌تر از دیگران است و این به خصوصیات ژنتیکی و تمرینات آن‌ها پیش از مسابقه مربوط می‌شود. به نظر می‌رسد بعضی افراد برای دویدن در ماراتن به دنیا آمده‌اند و مجموعه شرایط فیزیکی بدن و فیزیولوژی و ساختار ذهنی آن‌ها، راه روشنی برای موفقیتشان در این ورزش طاقت‌فرسا، گشوده است.

ماهیچه‌های ماراتنی
در عضلات بدن، دو نوع از رشته‌های عضلانی وجود دارد:
گروه اول رشته‌های عضلانی‌ای هستند که در اثر کارکرد عضلات به آهستگی منقبض می‌شوند و این انقباض مدت زیادی باقی می‌ماند و گروه دوم رشته‌های عضلانی به سرعت منقبض می‌شوند و خیلی زود به حالت اولیه خود باز می‌گردند.
رشته‌های عضلانی که آهسته منقبض می‌شوند، کلید موفقیت دونده‌های ماراتن هستند.
اگر کسی بخش اصلی ماهیچه‌هایش او را رشته‌های عضلانی‌ای که به سرعت منقبض می‌شوند تشکیل دهد، احتمال این‌که او در آینده به یک دونده موفق ماراتن تبدیل شود، کمتر است. چنین افرادی بهتر است شانس خود را «دو سرعت» امتحان کنند. دونده‌های ماراتن باید رشته‌های عضلانی کندمنقبض‌شونده زیادی داشته باشند.
این ویژگی یک صفت ارثی و ژنتیک است اما تحقیقات نشان داده‌اند انجام تمرینات ورزشی منظم در افزایش رشته‌های عضلانی کندمنقبض‌شونده، مؤثرند.
مطالعات نشان می‌دهند دونده‌های ماراتن بهتر است از دو سرعت و دویدن در مسافتی کمتر از ۱۰۰ مایل دوری کنند. همچنین دوندگان دو سرعت نباید دو استقامت را انجام دهند.

ژن ماراتن
افراد قبیله کالن جین در کنیا، سلاطین دو ماراتن در دنیا هستند. ۱۲ نفر از قهرمانان این رشته ورزشی از افراد این قبیله بوده‌اند.
دانشمندان دانمارکی، این خانواده را مورد مطالعه قرار داده‌اند و از نظر فیزیک بدنی آن‌ها را با قهرمانان ماراتن دانمارک، مقایسه کرده‌اند. آن‌ها متوجه شدند که سرعت ضربان قلب افراد این خانواده به شکلی حیرت‌انگیز، حتی هنگامی‌که با سرعت ۱۵ مایل در ساعت می‌دوند، همچنان پایین باقی می‌ماند و دچار تپش قلب نمی‌شوند.
مردم این منطقه صفت مناسب دیگری نیز برای دویدن در مسافت طولانی دارند و آن این است که پاهای لاغری دارند. پس از بررسی رشته‌های عضلانی ماهیچه‌های افراد این قبیله، معلوم شد که انرژی مفیدتر و متناسب‌تری از متابولیسم گلوکز و اکسیژن در بدن این افراد به دست می‌آید.
یک نظریه این است که افراد این قبیله ژن‌های خاصی دارند که به آن‌ها کمک می‌کند تا خصوصیاتی متناسب برای زندگی در یک منطقه مرتفع گرم و خشک داشته باشند و خود را به این شکل با شرایط محیط زندگیشان تطبیق ‌دهند.
آن‌ها در فلاتی به ارتفاع ۷۰۰۰ پا از سطح دریا زندگی می‌کنند. این نکته، سرعت ضربان قلب پایین آن‌ها را توجیه می‌کند. در چنین ارتفاعات بلندی اکسیژن موجود در اتمسفر کاهش می‌یابد. برای جبران این کمبود، بدن گلبول قرمز بیشتری که وظیفه انتقال اکسیژن را در خون بر عهده دارد، می‌سازد. وقتی ورزشکاری که در این مناطق مرتفع ورزش کرده است به مناطق کم‌ارتفاع‌تر هم‌سطح دریا می‌آید، هنوز گلبول‌های قرمزی بیشتر از میزان طبیعی در خونش دارد که به او قدرت فوق‌العاده‌ای در دویدن می‌دهد. چون قلب مجبور است با سرعت کمتری بتپد تا اکسیژن لازم را به سرتاسر بدن برساند و همه این‌ها به خاطر وجود تعداد بیشتری از حامل‌های اکسیژن در خون این افراد است.
دانشمندان تلاش می‌کنند ژن این افراد را کشف کنند، هر چند که این کاری پیچیده و دشوار است.
حقیقت این است که اگر پدر و مادر کودکی در دو ماراتن موفق باشند، احتمال این‌که فرزندشان این ژن را داشته باشد، بیشتر است.

سوخت ماراتن
یک دونده ماراتن، انرژی خود را در طول این مسیر طولانی از دو منبع به دست می‌آورد:
۱- گلیکوژن (سوختی که به سرعت انرژی آزاد می‌کند)
۲- اسید چرب (سوختی که به آهستگی انرژی آزاد می‌کند)
گلیکوژن: هنگامی‌که ذخیره گلیکوژن تمام می‌شود و ورزشکارباید انرژی خود را از اسیدهای چرب به دست بیاورد، تازه مشکلات آغاز می‌شوند.
گلیکوژن در دانه‌های ریزی درون ماهیچه و کبد ذخیره می‌شود، هنگامی‌که مولکول بزرگ گلیکوژن به گلوکز شکسته می‌شود، به سرعت انرژی آزاد می‌کند. گلوکز نوعی قند است که بدن می‌تواند آن را به نوعی از انرژی که قابل استفاده برای بدن است، تبدیل کند. هر مولکول گلوکز، با آزاد کردن انرژی به CO2 و آب تبدیل می‌شود. در این فرایند ATP که سوخت مستقیم عضلات است، تولید می‌شود.
اسید چرب: چربی‌ها در قسمت‌های مختلف بدن درون بافت چربی ذخیره شده‌اند. لایه‌های چربی که در لابه‌لای یک تکه گوشت گلو می‌بینید، همان چربی‌های ذخیره‌ای عضلات هستند. چربی‌ها از اسید چرب ساخته شده‌اند و مولکول‌های بزرگی هستند که وقتی می‌شکنند، انرژی آزاد می‌کنند.
یک مرد معمولی، انرژی لازم برای ۳ روز دویدن بدون توقف با سرعت ۱۵ مایل بر ساعت را درون چربی‌های ذخیره‌ای بدنش دارد. مشکل این است که آزاد شدن انرژی از چربی‌ها خیلی به کندی انجام می‌گیرد و این پدیده‌ای است که سرعت دوندگان را کاهش می‌دهد.
خستگی و پذیرفتن شکست در ماراتن
بسیاری از ما دو ماراتن را در تلویزیون دیده‌ایم. در آخرین بخش مسابقه اکثر دوندگان از نفس می‌افتند و لنگان لنگان خود را در مسیر مسابقه می‌کشند، دوندگان در این لحظات عضلاتشان منقبض شده و به شدت درد می‌کند و در این شرایط آرزو دارند روی یک صندلی بنشینند و پاهای خود را دراز کنند تا عضلاتشان از انقباض خارج شوند. این شانسی است برای دوندگانی که استقامت بیشتری دارند.
گرچه علاقه و شوق پیروزی بیشتر دوندگان غیر حرفه‌ای را تا هجدمین مایل مسابقه پیش می‌برد، اما در این حدود بیشتر آن‌ها از مسیر مسابقه خارج می‌شوند و از ادامه آن صرف‌نظر می‌کنند. آن‌ها در این نقطه تمام ذخیره گلیکوژن بدن خود را مصرف کرده‌اند و فقط باید انرژی مورد نیازشان را از اسیدهای چرب، به دست بیاورند. مشکل این‌جا است که این اسیدهای چرب انرژی خود را با نصف سرعت گلیکوژن آزاد می‌کنند بنابراین سرعت دویدن کاهش می‌یابد. از دست دادن آب بدن و بالا رفتن درجه حرارت بدن نیز دو عامل متوقف‌کننده‌ هستند.

شگرد قهرمانان ماراتن
ورزشکاران باتجربه ماراتن، انرژی مورد نیازشان را کمتر از اسیدهای چرب به دست می‌آورند چون با انجام تمرینات ورزشی سخت، ذخایر گلیکوژن بدن خود را افزایش داده‌اند. این ورزشکاران پس از تمرینات سخت و دویدن در مسافت‌های طولانی، غذایی با میزان بالای کربوهیدرات می‌خورند، چون در این لحظات باید منابع گلیکوژن از دست رفته بدنشان را دوباره پر و تجدید‌کنند. 
این ورزشکاران در طول تمرینات، محدودیت‌های خود را با دستکاری متابولیسم و اصلاح ماهیچه‌هایشان، کم‌رنگ‌تر می‌کنند.
به هر حال به نظر می‌رسد ورزشکاران در طول مسابقه بیش از توان خود فعالیت می‌کنند و یک دلیل آن این است که این قهرمانان و کسانی که رکورد جهانی را می‌شکنند، بعدها آن را تکرار نمی‌کنند.

ماراتن و مرگ
تاریخ ماراتن بیش از هر ورزش دیگری شاهد سکته قلبی ورزشکاران بوده است. در سال ۱۹۱۲ در مسابقات ماراتن استکهلم، یک دونده پرتقالی در مسافت ۱۹ مایلی، دچار سکته قلبی شد و روز بعد فوت کرد.
امروزه در طول مسیر مسابقه دوش‌هایی برای خنک کردن ورزشکاران نصب شده است و بطری‌های آب‌ نیز در اختیار آن‌ها قرار می‌گیرد. لازم است قبل از مسابقه چک‌آپ‌های پزشکی انجام شود و کسانی که سابقه حمله قلبی و مرگ ناگهانی را در خانواده خود دارند، قبل از مسابقه با پزشک مشورت کنند.
بعضی از دوندگان نیز در اثر حساسیت به آسپیرین- کافئین و حتی مواد شیمیایی کفش‌های ورزشی، دچار یک حساسیت شدید به نام شوک آنافیلاکسی می‌شوند که با قرمزی و خارش بدن و انسداد راه هوایی در اثر تورم نای همراه است. در این شرایط باید آدرنالین و آنتی‌هیستامین به آن‌ها تزریق شود.

آمادگی برای ماراتن
یک دونده ماراتن باید بتواند ۳ هفته قبل از مسابقه با سرعت ۱۵ مایل بر ساعت، بدود؛ وگرنه باید از مسابقه صرف‌نظر کند. تمرین کردن و دویدن در مناطق مرتفع، تعداد گلبول‌های قرمز خون و ظرفیت خون برای انتقال اکسیژن در طول مسابقه را افزایش می‌دهد. مصرف وعده‌های غذایی غنی از قند قبل از مسابقه، ذخایر گلیکوژن بدن را افزایش می‌دهد
  • بازدید : 91 views
  • بدون نظر
خرید ودانلود مقاله ورزش بدنسازي  ” ورزش دو و ميداني-دانلود رایگان تحقیق ورزش بدنسازي  ” ورزش دو و ميداني-خرید اینترنتی تحقیق ورزش بدنسازي  ” ورزش دو و ميداني-دانلود رایگان مقاله ورزش بدنسازي  ” ورزش دو و ميداني
این فایل در ۴۵صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:
ورزش
كاهش استرس با بدنسازي
تأثير تماشاچيان بر عملكرد ورزشكاران
رابط طول انگشتان با ورزش و اصول ورزش در سرما خوردگي
تغذیه ورزشهای زمستانی 
دو و ميداني در ايران
فرد بدنسازچه مقدار انرژی نیاز دارد؟ 
ورزش در هواي آلوده
تغذيه در بدنسازان
مواردي پيرامون بدنسازي
طبقه بندی رشته های ورشی و تشابهات فیزولوژي و مهارتی
كاهش استرس با بدنسازي
تمريناتي كه استرس را كاهش مي دهند: ۱) به پاهاي خودتان نگاه كنيد پنجه پا را جمع كنيد وانقباض عضلاني را بررسي كنيدسپس پنجه پا را به حالت اوليه برگردانيد و يك بار ديگر اين كار را انجام دهيد. سپس به مدت ۳۰ ثانيه تمام بدن را شل كرده و عضلات را انبساط دهيد. ۲) پاها را بطرف بالا (بطرف صورت) ببريد و سپس انقباض عضلاني را در پاها و عضلات مشاهده نموده و آن را در همان وضع نگه داريد و سپس به حالت اوليه برگردانده و آن را دوباره تكرار كنيد و سپس به مدت ۳۰ ثانيه تمام بدن را شل كرده و عضلات را انبساط دهيد. ۳) همانندي كه پاشنه ها را در شن فرو مي بريد آنها را روي كف زمين فشار دهيد آ»ها را در آن وضع نگه داشته و انقباض پشت ران را بررسي كنيد و سپس به حالت اوليه برگردانده و تمرين را يكبار ديگر تكرار كنيد. ۴) ران رامنقبض مي كنيم ساق پاها را به ملايمت بلند مي كنيم آنرا نگه داشته و انقباض را بررسي مي كنيم سپس آن را به حالت اوليه بر مي گردانيم سپس با پاي چپ نيز اين تمرين را تكرار كرده و به مدت ۳۰ ثانيه تمام بدن را شل كرده و عضلات را انبساط مي دهيم. ۵) عضلات شكم ها را منقبض كرده و آن را مدتي در حال انقباض نگه داريد و سپس وضعيت انقباض را بررسي و بعد به حالت اوليه برگرديد و تمرين را دوباره تكرار كنيد و به مدت ۳۰ ثانيه عضلات را انبساط دهيد. ۶) نشمينگاه را منقبض كنيد و سپس آن را خيلي ملايم كمي از زمين بلند كنيد آنرا مدتي به همين وضعيت نگه داشته و انقباض رامورد توجه قرار دهيد و سپس به حالت اوليه بر مي گردانيم و اين كار را تكرار مي كنيم. ۷) عضلات شكم را به طرف داخل ببريد (نفس عميق بكشيد) سپس قسمت پاييني پشت را روي زمين بخوابانيد و آنرا به همان حالت نگه داشته تا فشار وارده به معده و قسمت پاييني پشت را احساس كنيد و بعد به حالت اوليه بر مي گردانيد و عمل را دوباره تكرار كنيد. ۸) نفس عميق بكشيد و آن را در سينه نگه داشته و سپس آن را بيرون دهيد اين عمل را تكرار كنيد و بايد توجه داشته باشيد كه هوا را به حالت آرام بيرون داده و خيلي آرام به حالت اوليه برگردانيد. ۹) بازوهايتان را كنار بدنتان قرار داده و هر دو مشت را محكم جمع كرده و آن را به همين حالت نگه داريد و سپس حالت انقباض را بررسي كرده و بعد به حالت اوليه برگردانيد و عمل را يكبار ديگر تكرار كنيد. ۱۰) با بالا بردن دستها به طرف شانه ها آرنج را خم كنيد و آن ها را همين طور محكم به حالت انقباض نگه داريد و كشش عضلات بازو را بررسي كنيد و سپس به حالت اول برگردانده و عمل را تكرار كنيد. ۱۱) طوري كه كف دست بالا باشد بازوها را روي زمين بخوابانيد و عضلات قسمت عقب بازو را روي زمين فشار دهيد حالت انقباض عضلات مربوطه را بررسي كنيد آن را منقبض كرده و سپس به حالت اوليه برگردانده و تمرين را تكرار كنيد سپس به مدت ۳۰ ثانيه تمام عضلات را شل كرده و عضلات را انبساط دهيد. ۱۲) شانه ها را نخست كمي بلند كنيد و سپس آن را تا جايي كه ممكن است بالا نگه داريد و در همان وضع بمانيد و به حالت اوليه برگردانيد و تمرين را دوباره تكرار كنيد. ۱۳) سر را به ملايمت عقب بكشيد آن را در همان وضع نگه داريد و سپس به حالت اوليه برگردانيد. ۱۴) سر را به ملايمت به طرف سينه خم كنيد و در همان وضعيت نگه داريد و به حالت اوليه برگردانيد و عمل را يكبار ديگر تكرار كنيد. ۱۵) زبانتان را به سقف دهان فشار داده و آن را در همان وضع نگه داريد و عمل را دوباره تكرار كنيد. ۱۶) چشمهايتان را محكم ببنديد و آنها را كاملاً بسته نگه داشته و سپس به حالت اوليه بگردانيد و توجه داشته باشيد كه چشم ها پس از توجه به حالت انقباض با ملايمت بسته باشد و سپس عمل را دوباره تكرار كنيد و بدن را به مدت ۳۰ ثانيه شل كنيد و عضلات را انبساط دهيد. ۱۷) پيشاني تان را چروك داده و سپس آن را براي مدت كمي به همان حالت نگه اشته و بعد به حالت اوليه برگردانيد عمل را تكرار كنيد و سپس به مدت ۳۰ ثانيه تمام بدن را شل كرده و بدن و عضلات را انبساط دهيد.
تأثير تماشاچيان بر عملكرد ورزشكاران
تسهيل اجتماعي همه مسابقات ورزشي تماشاچي دارند. مسابقات چه كوچك و چه بزرگ، چه كم اهميت چه پر اهميت، در حضور تماشاچيان برگزار مي شوند. تماشاچيان ممكن است اعضاي يك خانواده باشند، يا يك ورزشگاه پر از هواداران متعصب. به هر حال حضور افراد ممكن است بر عملكرد ورزشكاران اثر بگذارد. اين اثر ممكن است منفي باشد. براي مثال يك قهرمان ممكن است در زمان تمرين به خوبي عمل كند، اما به هنگام مسابقه كه تماشاچي وجود دارد، عملكردش ضعيف شود. از سوي ديگر، گاهي به نظر مي رسد كه ورزشكاران در حضور تماشاچيان بهتر عمل مي كنند. چرا وجود جمعيت، عملكرد برخي از ورزشكاران را بهتر مي كند، در حالي كه برخي ديگر را ضعيف و متزلل مي نمايد؟ روان شناسان ورزشي اين پديده را به عنوان تسهيل اجتماعي مطالعه كرده اند.
رابط طول انگشتان با ورزش و اصول ورزش در سرما خوردگي
محققان كالج سلطنتي لندن بر اين باورند كه طول انگشت انگشتر بانوان نشان دهنده استعداد آنها در آموختن مهارت هاي ورزشي است. در اين مطالعه گسترده ۶۰۷ زن ۲۵ تا ۷۹ ساله انگليسي مورد مطالعه قرار گرفتند و اطلاعات مربوط به توانايي ورزشي آنان در طول عمرشان جمع آوري شد و نتايج اين مطالعه نشان مي دهد خانم هايي كه انگشت انگشترشان كشيده تر از انگشت اشاره آنهاست. مهارت و توانايي بيشتري در دويدن و ورزش هايي مانند فوتبال و تنيس دارند. اين در حالي است كه طول اين انگشت در اكثر بانوان مساوي يا كوتاه تر از انگشت اشاره است ولي طول اين انگشت معمولاً در آقايان بيش از انگشت اشاره است.
در آينده شايد بتوان از اين شاخص براي ارزيابي و انتخاب ورزشكاران پيش از رقابت ها، بعنوان معياري براي گزينش ورزشكاران استفاده كرد. اين در حالي است كه برخي متخصصان رشته هاي ورزشي با نتايج اين مطالعه موافق نيستند و باشد به اين يافته محققان نگاه مي كنند. پروفسور تيم اسپكتور سرپرست اين مطالعه در كالج سلطنتي لندن در اين باره مي گويد: البته خيلي زود است كه در اين باره نظر قطعي داد. به علاوه نتايج مطالعات قبلي نشان داده بود كه طول انگشتان دست با خصوصيات ديگر فيزيولوژيك بدن در ارتباط است به عنوان مثال بانواني كه سطح هورمون تستروژن در رحمشان بيش از ديگران است.
تغذیه ورزشهای زمستانی 
ورزشهای زمستانی مثل اسکی چندسالی است که در ایران رواج بشتری یافته است، کوه نوردی در زمستان از تفریحات لذت برخش و بسیار موثر در ارتقا سلامتی بدن است. از عوامل مهم و موثر در موفقیت ورزشکاران تغذیه آنان می باشد. ظرفیت ورزشکار برای انجام هر چه بهتر ورزش ها با دریافت انرژی، مایعات و نوترنیت های کافی، بالا می برد. مطمئناً در ذهن ورزشکار این سوالها مطح می شود که چه میزان غذا باید بخورد؟ نیاز مایعات بدن او چقدر است؟ چه میزان پروتئین و ویتامین نیاز دارد؟

دوومیدانی در ایران
ورزش دو و میدانی در ایران، به ویژه در دوران باستان و روزگاران قدیم به اندازه سوارکاری، چوگان بازی، تیراندازی، کشتی و شمشیربازی رایج نبوده است. اما بی‌تردید جنگاوران و سربازان ایرانی در هر دوره از تاریخ، برای آماده‌سازی و تقویت جسم خود از این ورزش هم غافل نبوده‌اند. شاطرها را شاید بتوان نخستین افرادی به شمار آورد که ورزش و تمرین اصلی آنها از دوران کودکی دویدن بوده است.
در دوره صفویه و پس از آن چنین رسم بود که مردانی چابک و تیزرو در پیشاپیش اسب بزرگان می‌دویدند و راه را برای عبور آنها باز می‌کردند. این دوندگان را شاطر می‌نامیدند. شاطرها، دویدن و تندرفتن را از کودکی تمرین می‌کرند و چون در این کار مهارت می‌یافتند، در یک آزمون مانند مسابقه دو نیز شرکت می‌کردند تا اگر قبول شوند، حکم شاطر دوانی یا استادی بگیرند. در دربار پادشاهان صفوی و بعد از آن، همواره تعدادی شاطر آماده به خدمت بودند و رئیس شاطرها را شاطر باشی می‌گفتند. شاطرها در اوقات فراغت به تمرین دو می پرداختند و از آنجا که افرادی تیز پا و تندرو بودند، برای رسانیدن پیامها نیز مورد استفاده قرار می گرفتند. اما، از عهد مشروطیت به بعد و به دلیل رواج کالسکه و اتومبیل ردایرانف کار و بار شاطرها هم به تدریج از رونق افتاد و این پیشه از میان رفت.
پیدایش ورزش «دو و میدانی» در ایران، به صورت نوین حدود سال ۱۳۰۰ هجری شمسی است. در این سال، میرمهدی ورزنده(معلم ورزش) دوومیدانی را در ایران معرفی کرد و به شاگردان مدارس آموزش داد. 
در سال ۱۳۰۳ در میدان مشق تهران، مسابقه‌ای به نام المپیک ایران ترتیب داده شد که در آن ورزشکاران سفارتخانه‌های خارجی و ورزشکاران ایرانی شرکت کردند. مهمترین رشته این رویداد ورزشی «دو و میدانی» بود. در آن سالها وزارت معارف ایران هه ساله جشنواره‌ای ورزشی برای دانش‌آموزان ترتیب می‌داد که بیشتر بر پایه دوومیدانی، شمشیربازی و حرکات ژیمناستیک بود. 
احمد ایزدپناه -که او را پدر دو و میدانی ایران می خوانند- از سال ۱۳۰۳ به بعد، به کمک شمس‌الدین شایسته و شعاع معتمد شیرازی در مسجد سپهسالار آن زمان تشکیلاتی به راه انداختند که هدف آن برگزاری مسابقات دو و میدانی بین ورزشکاران محلات و مدارس تهران بود. 
در سال ۱۳۱۱، کانون ورزش ایران به همت این کانون در کالج تهران برگزار شد. 
در آن سالها (۱۳ – ۱۲ – ۱۱ – ۱۳۱۰) بیشتر مسابقات دو و میدانی با وسایل معمولی و ابتدایی انجام می‌شد و دسته بیل و ریسمان و سنگ ترازو برای پرش با نیزه و پرش ارتفاع و پرتاب وزنه به کار می‌رفت.
در سال ۱۳۱۳ هجری شمسی از سوی وزارت معارف یک اردوی ورزشی در باغ منظریه تهران ترتیب یافت که اولین سمینار دوومیدانی هم در آنجا تشکیل شد تا این رشته از ورزش را درایران پاریه‌ریزی کند و گسترش دهد. به این ترتیب رشته‌های مختلف دوومیدانی به تدریج در شهرهای بزرگ و کوچک ایران رواج یافت.
اولین حضور بین المللی ایران در بازیهای آسیایی ۱۹۵۱ دهلی نو بود که علی باغبانباشی در آن سال موفق شد در ۵ هزارمتر مدال طلا و در ۳ هزارمتربامانع مدال نقره به دست آورد. باغبانباشی هفت سال بعد در بازیهای آسیایی ۱۹۵۸ که دومین حضور ایران در این بازیها بود که موفق شد در رشته های ۱۰ هزارمتر و ۵ هزارمتر دو مدال برنز به دست آورد. از قهرمانان بزرگ تاریخ دو و میدانی ایران می‌توان به باغبانباشی، خلیل رضوی، تمیور غیاثی، احمد میرحسینی، جلال کشمیری، فرامرز آصف، سلمان حسام، رضا انتظاری، حمید سجادی، جعفر باباخانی، سجاد مرادی، عباس صمیمی و احسان حدادی اشاره کرد. احسان حدادی تنها ورزشکار ایران بوده است که به مدال طلای جهانی در دو و میدانی دست یافته است. حدادی در مسابقات جهانی جوانان در سال ۱۳۸۳ به مدال طلای پرتاب دیسک دست یافت.
فرد بدنسازچه مقدار انرژی نیاز دارد؟ 
مصرف غذا قبل از فعالیت ورزشی موجب احساس سرحالی و توانایی زیاد می شود، گرسنگی و ضعف از شما دور شده و انرژی- عضلات و مغز محیا می شود. اگر قبل از فعالیت، کربوهیدرات مصرف شود، ذخیره های گلیکوژنی بدن پر شده و در حین ورزش عضلات و مغز، غذای مورد نیازشان را به راحتی در دسترس دارند و نیاز نیست با سوزاندن چربی ها که زمان زیادی برده، بدن را خسته می کند، انرژی مورد نیاز خود را تامین کنند. خرودن غذا در حین ورزش به حفظ تعادل- حرارت بدن و ثبات قند خون کمک می کند، انرژی عضلات و مغز تجدید شده و خستگی، دیرتر عارض می شود. خوردن غذای مناسب پس از ورزش، ذخیره های بدن شما را دوباره انباشته از انرژی می کند. میزان انرژی مورد نیاز بسته به میزان فعالیت و میزان جثه ورزشکار است.
تعادل مایعات ورزشکار حتی در زمستان هم باید اب و نوشیدنی، زیاد مصرف کند تا نیاز بدنش به مایعات برآورده شود. چرا؟ زیرا بدن ما ۶۰ تا ۷۰ درصد از آب شده است. بافت عضلانی میزان زیادی آب دارد از اینرو هر چه درصد عضلات بدن به دلیل ورزش بیشتر طبیعتاً درصد اب مورد نیاز بدن بالاتر می رود. با انجام فعالیت های ورزشی، حرارت بدن بالا میرود. عضلات حرکت می کنند و این حرکت مداوم گرما تولید می کند. این حرارت بایداز طریق تعریق بدن خارج شود. خروج آب از بدن حرارت بدن راتعدیل می کند. کافی نبودن آب اثرات مخربی بر خون، مغز و عضلات دارد. اگر آب بدن در اثر تعریف زیاد و کم شود، حجم خون کاهش یافته و فعالیت قلب به مخاطره می افتد.
چه میزان آب باید مصرف کرد؟ میزان آب مورد نیاز، به میزان کالری مصرفی بستگی دراد. به ازا هر کیلو کالری مصرفی، ۱ تا ۱٫۵ میلی لیتر آب لازم است. مثلاً یک ورزشکار که روزانه ۳۵۰۰ کالری انرژی نیاز دارد بین ۳٫۵ لیتر آب نیاز دارد.
مصرف مایعات در طول ورزش: با شروع ورزش به فواصل، مایعات مصرف شود. مثلاً زمانی که در زمستان کوهنوردی شدید می کنید، حتی اگر هوا سرداست و احساس تشنگی نمی کنید هر نیم ساعت، ۱ لیوان مایعات بنوشید و اگر زمان ورزش، بیش از یک ساعت است، از ساعت دوم ورزش هر نیم ساعت ۳۰ تا ۶۰ گرم کربوهیدرات هم مصرف کنید. (مثل یک لیوان چای کمرنگ و یک عدد بیسکویت شیرین).


ورزش در هواي آلوده
ورزش کردن در هوای آلوده ورزش کردن موجب سلامتی است اما از طرفی تنفس هوای آلوده نیز مضر است. این سوال برای بسیاری از افراد مطرح می شود که شاید انجام ورزش در هوای شهرهای آلوده بیشتر مضر باشد تا مفید. بدترین زمان آلودگی هنگامی است که آسمان ابری و خیابانها مملو از ماشین است. گازهای سمی خارج شده از اتومبیلها، عامل اصلی الوده کننده هوای شهرهاست که با وجودابر آلودگی بیشتر می شود. با برخورد نور خورشید به زمین، هوای موجود در سطح گرم شده به طرف بالا حرکت می کند و آلاینده ها را با خود می برد. این پدیده در روزهای ابری اتفاق نمی افتد و اصطلاحاً پدیده اینورژن رخ می دهد.
الاینده هایی چون منواکسید کربن، ازن، دی اکسید کربن و دی اکسید سولفور، ریه ها را تخریب می کنند. زمانی که ورزش می کنید نفسهای شما عمیق و سریعتر است و شما آلاینده های بیشتری را به ریه هایتان وارد می کنید، ولی بدن شما این آلاینده ها رانگه نمی دارد. مثلاً دیده شد که دوچرخه سوارانی که هنگام شلوغی مرکز شهر واشنگتن رکاب می زدند میزان منواکسید کربن بیشتری استنشاق می کردند، ولی سطح منواکسید کربن خونشان از رانندگان ماشین درهمان منطقه کمتر بود

عتیقه زیرخاکی گنج