• بازدید : 36 views
  • بدون نظر

دانلود رایگان تحقیق دیابت-خرید اینترنتی تحقیق دیابت-دانلود رایگان مقاله دیابت-تحقیق دیابت

این فایل در ۱۰صفه قابل ویرایش تهیه شه وشامل  موارد زیر است:
ديابت نوع ۲ يا ديابت غير وابسته به انسولين 

اين نوع ديابت تقريباٌ ۸۵ تا ۹۰ درصد کل بيماران ديابتي را تشکيل مي دهد. در اين نوع ديابت، زمينه ارثي دخالت دارد و در مقايسه با ديابت وابسته به انسولين بيشتر به صورت فاميلي مشاهده مي شود. در فردي که داراي زمينه ارثي بيماري است، عوامل محيطي مي توانند موجب بروز علائم بيماري شوند. 
ديابت نوع ۲ به دو گروه نقسيم مي شود: ۱- ديابت در افراد چاق ۲- ديابت در افراد با وزن طبيعي 
در کشورهاي غربي ابتلاء به ديابت به ميزان ۶۰ تا ۹۰ درصد مربوط به عامل دريافت کالري اضافي، چاقي و در نتيجه مقاومت نسبي به انسولين است. در بيماراني که وزن طبيعي دارند، افزايش مختصر وزن از جمله افزايش وزن به طور طبيعي در دوره کودکي يا هنگام بلوغ، موجب افزايش عدم تحمل نسبت به گلوکز خواهد شد. 
ديابت نوع ۲، اغلب در بينافراد ميانسال ديده مي شود. در کودکان و نوجوانان، نوعي ديابت ظاهر مي شود و به نام اختصاري مودي معروف است و به صورت ارثي منتقل مي شود. 
در ديابت نوع ۲، کمبود انسولين به طور نسبي وجود دارد ولي مقاومت به انسولين مي تواند در پيدايش بيماري اهميت بيشتري داشته باشد. در اين بيماران پاسخ انسولين به گلوکز ممکن است طبيعي يا بيش از طبيعي باشد. در اين نوع ديابت فاصله غير طبيعي شدن تست تحمل گلوکز تا نمود افزايش قند خون در حالت ناشتا ممکن است از چند سال تا چند دهه طول بکشد در حالي که در ديابت نوع ۱، اين فاصله چند ماه تا چند سال است، با کم کردن وزن بيمار در اوايل به انسولين را اصلاح کرد.در هر دو نوع ديابت عوارض مزمن بيماري وجود دارد. 
ارتباط ديابت نوع ۲ با رشد جنين و کودک شيرخوار 
بروز بيماري هاي قلبي – عروقي در افراد بالغ با رشد آنها در دوره جنيني و شيرخوارگي ارتباط دارد. بيماري قلبي – عروقي را يک اثر برنامه ريزي شده از اختلال رشد در مراحل اوليه عمر مي دانند. طي دوره هاي بحراني در اوايل عمر در نتيجه يک عامل محرک يا مخرب کار با ساختار موجود زنده دچار تغيير دائمي يا طولاني مي شود و به اين دليل چنين روندي به برنامه ريزي تعبير مي شود. شواهد اين پديده حدود ۷۰ سال پيش مشاهده شده است به اين صورت که در نواحي مختلف انگلستان و ولز بين مرگ و مير ناشي از بيماريهاي قلبي و مرگ و مير نوزادان، ارتباط نزديکي به دست آمد. از آنجايي که مرگ و مير نوزادان بيشتر با کمي وزن آنان هنگام تولد همراه ايت، مي توان چنين نتيجه گيري کرد که اختلال رشد جنين، در پيدايش بيماريهاي قلبي – عروقي در سنين بالا مؤثر است. 
بر اساس يک آمار در بين ۵۶۵۴ نفر مرد، بيشترين تعداد مرگ ناشي از نرسيدن خون به عضله قلب، شامل کساني بوده که وزن آنان هنگام تولد تا يکسالي از حد طبيعي پايين تر بوده است و به اين ترتيب ميزان مرگ و مير در افرادي که وزن هنگام تولد آنها پايي بوده، سه برابر افزايش داشته است. 
بررسي هاي بعدي نيز نشان داد که کمي وزن هنگام تولد مخصوصاٌ‌ وقتي همراه با افزايش وزن جفت باشد با افزايش فشار خون و فيبرينوژن در سنين بالاتر ارتباط دارد، پس مي توان نتيجه گيري کرد که اختلال در رشد بعضي از بافت ها مثل بافت عروقي – خوني و کبد در اثر شرايط نامناسب محيطي و در زمان بحراني مي تواند موجب بروز عوارض فوق الذکر در سنين بالاتر شود. همچنين با توجه به مطالب فوق مي توان به نقش مهم تغذيه مادران باردار پي برد. 
ديابت نوع ۲ و اختلال در تحمل گلوکز اغلب با فشار خون و بيماريهاي ايسکميک قلبي تواماٌ ديده مي شود. مي دانيم سلولهاي بتا در دوران جنيني به سرعت رشد مي کنند و اشکال تغذيه جنين مي تواند به اختلال در تحمل گلوکز منجر شود. 
پس عواملي که در اوايل زندگي و ديابت نوع ۲ و يا مخلوطي از آنها شودو البته اين تغييرات بستگي دارد به اينکه اختلال رشد در جنين يا شيرخوار در چه زماني از رشد و تکامل بوجود آيد. 
البته اين موضوع که حوادث دو سال اول عمر موجب تغييراتي در ۵۰ تا ۷۰ سال بعد شود در ابتداي امر بعيد به نظر مي رسد ولي اگر از دريچه ديگري به موضوع نگاه کنيم ممکن است اين مطلب کمتر موجب شگفتي شود. طبق محاسبه اي که انجام شده براي تبديل سلول تخم به يک نوزاد رسيده به ۴۲ دوره تقسيم سلولي نياز است، در حالي که بعد از تولد براي تبديل نوزاد به يک فرد بالغ فقط ۵ دوره تقسيم سلولي ديگر لازم است. دفعات تقسيم سلولي و زمان آن در بافتهاي مختلف بدن متفاوت است براي مثال در هنگام تولد سلولهاي عصبي به طور کامل وجود دارند و حداقل نيمي از سلولهاي بتاي پانکراس تشکيل شده است. اثرات مخرب عوامل مختلف بخصوص سوء تغذيه مي تواند اثرات دائمي بر روي اندازه و ساختمان بافت ها و اعضاء مختلف بدن بگذارد. اختلال در تغذيه داخل رحمي ممکن است موجب اختلال در رشد کلي بدن شود و يا با محافظت نسبي از بافت نغز، قسمت هاي ديگر دچار اختلال بيشتري شود. 
دلايل قابل قبولي در دست است که سلولهاي بتا که دو دوره جنيني و اوايل شيرخوارگي داراي رشد سريعي است در اين دوره سوء تغذيه بسيار حساس است. سوء تغذيه جنين ممکن است ناشي از اختلال در تغذيه مادر باشد. در مناطقي که سوء تغذيه وجود دارد عدم تحمل گلوکز و ديابت نوع ۲ شايع تر است. 
سوء تغذيه جنين و شيرخوار مي تواند موجب تغييرات دائمي در ساختار و کار اعضاء و بافتهاي مختلف بدن شود. زمان و نوع کمبود، مشخص ککنده اختلالي است که در سنين بالاتر پيش خواهد آمد. 
تغيير در سلولهاي بتا نه تنها در تعداد اين سلولها نيست و ممکن است عملکرد سلولها نيز دچار اختلال گردد و يا عروق و اعصاب اين قسمت به خوبي تکامل پيدا نکنند جريان خون در جزاير لانگرهانس نسبت به ساير قست هاي پانکراس بيشتر است(۲۰ – ۱۰%) در نتيجه تغييرات عروقي اين جزاير موجب تغييرات زيادي در جزاير لانگرهانس و مخصوصاٌ‌ سلولهاي بتا مي شود. 
شواهدي در دست است که نشان مي دهد براي رشد سلول هاي بتا در دوره داخل رحمي اسيدهاي آمينه نقش مهمي دارند انسولين مترشحه از سلول هاي بتا به نوبه خود اهيمت زيادي در رشد جنين دارد. 
طبق مطالعات انجام شده سوءتغذيه موجب کاهش دائمي تحمل گلوکز مي شود. البته در اين بررسي سوء تغذيه داخل را نيز نمي توان منکر شد. 
کاهش ترشح انسولين به طور تجربي، در حيوانات با ايجاد سوء تغذيه پروتئين/ کالري تائيد شده است. اين تغيير با کمبود پروتئين به تنهايي نيز مورد تائيد قرار گرفته است. کاهش پروتئين نه تنها بر روي تعداد سلولها اثر مي گذارد بلکه موجب غير طبيعي شدن عروق جزيره اي نيز مي شود. اين مطالب تاثير ژنها بر روي بيماري ديابت را به هيچ وجه رد نمي کند و بايد ژنهايي را که موجب اختلال رشد جنين مي شود در نظر داشت. 
صاحب نظران عقيده دارند که تغذيه صحيح مادران باردار و شيرخواران مي تواند موجب کاهش ابتلا به ديابت گردد. 
ديابت ناشي از سوء تغذيه 
در برخي نقاط جهان ديابت ناشي از سوء تغذيه به مراتب شايع تر از ديابت وابسته به انسولين است. اين بيماري در هندوستان و بعضي از مناطق افريقا بيشتر مشاهده مي شود. معمولاٌ اين نوع ديابت در افراد جوان قابل تشخيص است و با سوء تغذيه ناشي از کمبود پروتئين و ضعف و لاغري شديدي همراه است. 
ديابت و خانواده 
امروزه ديابت کودکان و نوجوانان به راحتي قابل کنترل است برخورداري از يک زندگي پر از نشاط و شادي با توجه به بيماري مزمني مانند ديابت تنها به سعي و کوشش پزشکان و پرستاران در کلينيک با بيمارستان بستگي ندارد بلکه بزرگترين و مهمترين بخش درمان در دست والدين کودکان و نوجوانان ديابتي است. 

ديابت فرزند بر کل خانواده اثر مي گذارد، بنابراين لازم است اعضاء خانواده در مراقبت از کودک مبتلا به ديابت همکاري کنند. والدين بايد خود را با بيماري فرزند خود سازش دهند و سعي کنند مشکلات را با هم حل کنند. با فرزند خود ارتباط خوبي داشته باشند زيرا احساس ترس، نگراني، عصبانيت و افسردگي والدين به کودک نيز منتقل مي شود. در ابتداي تشخيص ديابت براي کودک، والدين يا خود کودک ممکن است دچار شوک و انکار بيماري شوند اين مرحله از چند روز تا چند ماه وگاه بيشتر ادامه پيدا مي کند. در اين مرحله لازم است والدين و کودک توسط تيم بهداشتي (مثل پزشک، پرستار) و انجمن ديابت حمايت شوند تا اين مرحله خوبي به پايان يابد. 

بعد از مرحله شوک و انکار برخوردهاي ديگري به صورت غصه يا احساس گناه خود را نشان مي دهد. بعضي از والدين ممکن است خود و يا کودک را براي بيماري مقصر بدانند و مرتب فرزن خود را سرزنش کنند. والدين عزيز بايد بدانند که هيچکس در پيدايش اين بيماري مقصر نيست. 

والدين تا زماني که فرزندشان در درمان ديابت خود استقلال پيدا نکرده است. کاملاٌ‌ مراقي باشند ولي بايد در نظر داشته باشيد که زياده روي در اين کار موجب وابستگي بيش از حد کودک شده، رشد و تکامل او را به تاخير مي اندازد. 

در هنگام مراقبت از کودک نبايد خود يا کودک را سرزنش کرد چون اين کار سبب بروز مشکلات عاطفي در کودک و در نهايت سرکشي و عدم پيروي وي خواهد شد. خانواده اي درست عمل مي کند که: 

بيماري ديابت فرزند خود را بپذيرد 

اعضاء آن يکديگر را کمک کنند 

با انجمن ديابت در ارتباط دائم باشند 
با فرزند خود ارتباط مطلوبي داشته و کنترل ديابت را به نحو احسن انجام دهد 
والدين با به رفتار فرزند خود در سن مدرسه توجه داشه باشند کودک در اين سنين با محيط مدرسه و دوستان جديد آشنا مي شود علاقه دارد با دوستان خود ارتباط داشته باشد بنابراين غيبت مکرر از مدرسه يا بستري شدن مکرر يا از دست دادن دوستان ممکن است وي را نگران کند والدين بايد فرزند خود را تحت حمايت خود قرار داده و او را تشويق کنند که نگرانيهايش را ابراز دارد. 
اگر کودک ازسوي دوستان خود طرد شود يا احساس کند که با ديگران فرق دارد ممکن است احساس تنهايي کند بنابراين حمايت والدين از فرزند در تمام شرايط لازم است. 
پياژه يکي از روانشناسان عروف مي گويد: کودکان آدم هاي بزرگهاي کوچک نيستند قدرت فکر کردن آنها کم نيست بلکه طرز فکرشان فرق مي کند. 
بنابراين کودک در سن مدرسه به خوبي فکر مي کند و قدرت يادگيري دارد لذا بايد آنها را همراه با والدين در کلباسهاي آموزشي مخصوص کودکان ديابتي شرکت داد و توضيحات ساده در باره ديابت، او را در راه انجام آزمايشها و تزريق انسولين تشويق کرد. 
متخصصين سعي دارند که کودکان هر چه زودتر استقلال پيدا کنند و بتوانند بدون کمک والدين به تنهايي کنترل(بيماري) خود را به دست بگيرند. 
بعضي از کودکان بخصوص در سنين قبل از مدرسه از تزريقات مي ترسند و آن را به عنوان تنبيه خود مي دانند. والدين بايد براي کم کردن اضطراب کودک، حينو بعد از تزريق کودک را نوازش کنند تا کودک آن را به عنوان تنبيه تصور نکند. 
والدين ايد تزريق انسولين را بدون تصور اينکه به کودک صدمه اي وارد مي کند انجام دهند و آن را به عنوان قسمتي از زندگي کودک بپذيرد. 
نوجوانان به علت رشد ناگهاني جسمي و تغيير ظاهري بدن از نظر سازش با ديابت مشکل بيشتري نشان مي دهند آنها معمولاٌ سرکشي مي کنند. بيماري را انکار مي کنند و يا آزمايشها را اشتباه پاسخ مي دهند. آنها دوست دارند وابستگي خود به والدين را کاهش دهند و در نتيجه ممکن است نسبت به والدين خشمگين شوند. در اين موقع والدين بايد رفتار نوجوان را درک کنند و مسئوليت بيشتري به وي بدهند و او را براي بيان احساسات خود تشويق کنند والدين بايد فرزندان خود را براي ارتباط با کودکان ديابتي ديگر تشويق کنند تا آنها بفهمند که تنها نيستند. 
راهي براي مبارزه با ديابت 

تا سال ۱۹۲۰ افرادي که به نوع اول ديابت مبتلا مي شدند حدود يک سال زندگي مي کردند به محض آنکه سيستم ايمني منحرف شده آنان کار انهدام سلولهاي بافت مجزاي کوچک و توليد کننده انسولين لوزالمعده را آغاز مي کردند، اين بيماران(که بيشترشان بچه بودند) دچار کم شدن آب بدن مي شدند و به سرعت به حال اغماء مي افتادند. از زماني که پزشکان درمان ديابت را با تزريق انسولين آموختند. اين بيماري صورت کمتر مرگباري به خود گرفته است اما هنوز هم عامل اصلي نابينايي و نارسايي کليه استف و غالباٌ به قطع دستها و پاها مي انجامد. دانشمندان دير زماني است که اميدوارند با شناخت آنچه که سيستم ايمني را عليه سلولهاي بافت کوچک مجزا مي شوراند بتوانند اين بيماري را به طور زيربنايي متوقف کنند بدين گونه بود که چندي پيش پيشرفت قابل ملاحظه اي را گزارش کردند دو تيم پژوهشي طي مقاله اي در نشريه نيچر خاطر نشان کردند که نه فقط مولکول عامل نابود کننده ايمني را شناسايي کرده اند بلکه راهي براي ممانعت از آن را نيز توصيف کرده اند. 
  • بازدید : 43 views
  • بدون نظر

این فایل در ۳صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:

عوامل خطر براي بيماريهاي قلب و عروق عبارتند از : سن بالا ، جنس مذکر ، سابقه خانوادگي سکته قلبي زودرس ، فشار خون بالا ، افزايش چربي هاي خون (بويژه کلسترول ) ، بيماري قندي ، سيگار کشيدن ، چاقي ، کم تحرکي و اختلال در انعقاد خون .
با توجه به اينکه ديابت از عوامل خطر بيماريهاي قلبي عروقي است و معمولا با عوامل خطر ديگر همراهي دارد (وگاهي شايد ايجاد کننده آنها باشد مبتلايان به ديابت بايد بيش از ديگران مراقب سلامت قلب و عروق خود باشند . پژوهشهاي فراوان پزشکي نيز نشان داده اند که عوامل خطر قلبي -عروقي در مبتلايان به ديابت نوع ۲ شايعتر  است .
بيماريهاي قلبي عروقي را مي توان به سه گروه عمده تقسيم کرد :
* بيماريهاي عروق کرونر قلب 
* حوادث عروقي مغز 
* بيماريهاي رگهاي محيطي بزرگ 


 بيماريهاي عروق کرونر قلب 
قلب يک پمپ عضلاني به اندازه مشت گره کرده انسان است که در هر دقيقه بطور متوسط ۶۰ تا ۱۰۰ بار مي تپد و خون را در بدن به گردش در مي آورد . گردش خون سبب مي شود که اکسيژن و مواد غذايي به اعضاي بدن برسد و مواد زايد ناشي از فهاليت سلولهل نيز دفع گردد .عضله قلب هم از اين قاعده  مستثني نيست . وبايد خون رساني مناسبي داشته باشد . تا عمل حياتي خود را بدرستي انجام دهد . خونرساني به عضله قلب توسط رگهايي موسوم به سرخرگهاي کرونر صورت مي گيرد رسيدن خون به قلب و ميزان فعاليت عضله قلب تا حدي مشابه وضعيت عرضه و تقاضا است ؛هر چه قلب فعاليت بيشتري داشته باشد به خون بيشتري احتياج خواهد بود . سرخرگهاي کرونر  بايد بتوانند اين افزايش نياز را تامين کنند و گرنه سلولهاي عضله قلب با مشکل کم خوني روبرو خواهند شد.
تصلب شراين و همچنين پيدايش لخته ها  درون رگهاي کرونر سبب مي شود که خونرساني به سلولهاي عضله قلب کاهش يابد .در نتجه کمبود اکسيژن و مواد غذايي و انباشت مواد زائد در عضله قلب ، دردي پديد مي آيد که به درد قلبي يا آنژطن صدري معروف است اگر سرخرگ کرونر بطور کامل بسته شود ، سلولهاي قلبي مربوط به آن حوزه خواهند مرد که به اين وضعيت انفاکتوس يا سکته قلبي مي گويند . گاهي نيز در اثر اختلال شديد و گسترده در کارکرد عضله قلب ،مرگ ناگهاني رخ ميدهد. 

نشانه هاي مهم بيماريهاي قلبي   

۱- درد قفسه سينه : اين درد فشارنده در ناحيه پشت جناغ سينه احساس مي شود و ممکن است به گردن ، دستها ، پشت ويا شکم هم انتشار يابد . آنژين صدري اغلب هنگام کارهاي بدني يا فشارهاي روحي و رواني که فعاليت قلب افزايش پيدا مي کند ، بروز مي نمايد و معمولا با استراحت ي نيتروگلسيرين زيرزباني تسکين  مي يابد اگر درد با  استراحت  يا چندين دقيقه پس از مصرف  قرص زير زبان بهبود نيافت و ويزه اگر همراه با تنگي نفس ، تهوع و تعرق شديد بود ، ممکن است نشانه سکته قلبي باشد . بدليل اختلال در اعصاب محيطي ، شدت نشانه هاي بيماري قلبي  در افراد ديلبتي ممکن است کمتر از ميزان مورد انتظار باشد . از اين رو شما که به ديابت مبتلا هستيد بايد بطشتر مراقب باشيد و بموقع به پزشک مراجعه کنيد البته درد هاي سينه فقط نشانه بيماري قلبي نيست و ممکن است در اثر بيماري گوارشي يا ريوي نيز پديد آيد . 

۲- تنگي نفس  : احساس تنگي نفس مي تواند از نشانه هاي بيماري عروق کرونر قلب باشد  گرچه در بسياري از بيماريهاي تنفسي و … نيز اين حالت پديد مي آيد. 

۳- تپش قلب : در اين وضعيت ، فرد بطور ناراحت کننده اي ضربان قلب خود را احساس مي کند .  تپش قلب در حالتهاي اضطراب و برخي بيماريهاي ديگر قلبي نيز ممکن است پديدار شود. 

۴ – خيز يا ادم  :در مراحل پيشرفته تر بيماري قلبي که کارکرد پمپ قلب اشکال پيدا مي کند ، مايع موجود در بافتهاي بدن بطور کامل تخليه نمي شود و در زير جلد انباشته مي گردد. البته خيز يا آدم در نتجه بطماريهاي وتريسي پاها ، بيماري کبد ، اختلالات کليوي و … نيز ممکن است پديد آيد . 
حوادث عروقي مغز ( سکته مغزي ) 
هنگامي که رگهاي تغذيه کننده مغز بشدت آسيب ببيند ، خون به سلولهاي مغزي نمي رسد و آنها دچار مرگ خواهند شد . که به اين حالت سکته مغزي  مي گويند .  سکته مغزي هم در اثر تنگي و بسته شدن رگهاي مغز پديد مي آيد و هم بدنبال پاره شدن و خونريزي رگهاي مغز . مهمترين عامل خطر براي حوادث عروقي مغز افزايش فشار خون است . خطر سکته مغزي در مبتلايان به ديابت که فشار خون بالا هم دارند ، دو برابرافرادي است که تنها به پرفشاري خون دچار هستند . اين همسئله اهميت کنترل فشار خون در بيماري ديابت  را آشکار تر مي سازد .  نشانه هاي حوادث عروقي مغز بسته به اينکه کدام قسمت مغز اختلال خونرساني پيدا کند ، بسيار گوناگون هستند . کرختي يا ضعف حرکتي شديد در يک نيمه بدن و نابينايط يا تاري ديد زودگذر  يک چشم از جمله نشانه هاي حوادث عروقي مغز مي باشند . 

بيماريهاي  رگهاي محيطي  
منظور از بيماريهاي رگهاي محيطي بيماريهايي است  که عروق غير رگهاي قلب و مغز را گرفتار مي کنند . اين بيماريها معمولا در نتيجه تنگ شدن رگهايي که خون را به پاها و دستها مي رسانند ، پديد مي آيند.کاهش خونرساني به پاها به سبب دو نوع عارضه مي شود .
۱- قانقاريا  يا گانگرن : مرگ بافتي در اثر رسيدن  خون به اندامها که در نهايت به قطع آن اندام مي انجامد. 
۲ – لنگش متناوب : بعلت تصلب رگهايي که خون را به اندامهاي تحتاني برسانند  ، پس از مدتي راه رفتن درد شديدي معمولا در عضلات پشت ساق پا بوجود مي آيد که باعث لنگيدن  مي شود . 
بطور کلي احتمال اينکه مبتلايان به ديابت نياز به قطع قسمتي از پاهايشان پيدا کنند ، ۱۵ تا ۴۰ برابر افراد غير مبتلا به ديابت است . بنابراين پايبندي به توصيه هاي مربوط به پيشگيري از بيماريهاي قلبي و عروقي و نيز رعايت اصول مراقبت از پاها ، براي افراد ديابتي بسيار اهميت دارد . 
  • بازدید : 32 views
  • بدون نظر

دانلود رایگان تحقیق ديابت و ورزش-خرید اینترنتی تحقیق ديابت و ورزش-دانلود رایگان مقاله ديابت و ورزش-تحقیق ديابت و ورزش

این فایل در ۱۰صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:
مواردي كه لازم است بيماران ديابتي در هنگام ورزش مورد توجه قرار دهند:
– هميشه كارت هويت خود را به همراه داشته باشيد يا شخصي را كه با شما ورزش مي‏كند از ديابت خود مطلع نماييد تا در صورت بروز مشكل در طول ورزش، اقدامات لازم توسط اطرافيان صورت گيرد.
– قند خون بايد قبل از ورزش كنترل گردد.
– هميشه يك كربوهيدرات ساده مانند قند، آبنبات يا شكلات به همراه داشته باشيد.
– از تعريق بيش از حد و در نتيجه از دست رفتن مايعات بدن بخصوص در روزهاي گرم خودداري نماييد.
– براي جلوگيري از ايجاد تاول در پا، از جوراب و كفش مناسب استفاده نماييد.
– با توجه به نوع و شدت فعاليتي كه هر بيمار انجام مي‏دهد بايد بعد از ورزش مواد قندي اضافه مصرف گردد.
– اگر تنها ورزش مي‏كنيد، مكاني را كه براي ورزش انتخاب كرده‏ايد و زمان بازگشت خود را به اطرافيان اطلاع دهيد.
– هميشه به افت ناگهاني قند خون در طول ورزش و يا چند ساعت پس از آن دقت نماييد بخصوص اگر انسولين مصرف مي‏كنيد.
خطوط کلي برنامه ورزشي در زندگي افراد ديابتي 
ورزش ، گلوکز و گليکوژن را در داخل ماهيچه هاي بدن مي سوزاند (اين پديده در صورتي رخ مي دهد که ديابت کنترل شده باشد) و در حين و بعد از ورزش ، قند خون  وارد ماهيچه ها ميگردد وسطح گلوکز را به حد طبيعي مي رساند . وجود برنامه هاي منظم ورزشي در افراد ديابتي عکس العمل شديد انسولين را از بين مي برد . چون به عضلات و کبد عادت داده مي شود که گليکوژن بيشتري ذخيره کند .ورزش افراد ديابتي بايد بصورت تمرينهاي هوا رسان ( آئروبيک ) باشد  تمرينهاي هوارسان به فعاليت هايي گفته مي شود که با مصرف زياد اکسيژن توام باشند. 
اين نوع تمرينهاي دستگاههايي را که براي سلولهلي بدن اکسيژن تهيه ميکنند، فعال مي رسازند  .بدنبال انجام تمرينهاي هوارسان تغييرات سودمند و مفيدي در ريه ها قلب و رگهاي خوني پديد مي آيد . با انجام تمرينهاي هوارسان به فعاليتهاي استقامتي گفته مي شود .که به سرعت زياد نياز ندارد . 
بهترين تمرين هوارسان به فعاليتهاي استقامتي گفته مي شود که به سرعت زياد نياز ندارد . 
بهترين تمرين هوارسان دويدن در مسافتهاي طولاني با آهنگ آرام است . تمرينهاي ديگر شامل اسکي ، صحرا نوردي ،  شنا ، دويدن آرام ، دوچرخه سواري ، پياده روي و….هستند . 

تاريخچه  
امروزه پژوهشگران دريافته اند که استراحت براي درمان بيماران ديابتي ، کارنادرستي است . مطالعات نشلن داده که استراحت در تخت براي مدت حداقل ۷ روز باعث اختلال در قند خون ميشود. در سال ۱۹۰۰ محققان ديابت دريافتند که ورزش بايد در توان بخشي بيماران ديابتي مورد استفاده قرار گيرد . در سال ۱۹۱۹ دانشمندان به اثبات رساندند که ورزش مط تواند باعث کاهش ميزان قند خون شود . در سال ۱۹۲۶ لارسن گزارش داد که ورزش مي تواند اثر انسولين در پايين آوردن قند خون را بيشتر کند ؛ بنابراين باعث کاهش  نياز به انسولين در بيماران با ديابت وابسته به انسولين مي شود . در نتايج مقاله لارسن ذکر شده که ورزش منظم در بيماران ديابتي از پايه هاي اصلي درمان است . 
افراد مبتلا به ديابت که ورزش مي کنند بايد بدانند که فعاليتهاي بدني چگونه بر متابوليسم قند خون اثر مي گذارد و آثار مفيدي براي سلامت آنها دارد . البته ورزش حتي براي افراد سالم نيز خطرهاي اندکي دارد و آطن خطرها فقط مختص افراد ديابتي نيست . 

فوايد برنامه منظم ورزشي براي افراد ديابتي 
۱-کنترل بيماري ديابت
در ورزشهاي  دراز مدت مشاهده شده است که حساسيت سلولهل به انسولين افزايش مي يابد . اين امر در بهبود وضعيت ديابت بخصوص در افراد با ديابت نوع ۲ بسيار با اهميت است . ورزش اگر در شرايط مناسب صورت گيرد . ِهني بيمار قند خون به نسبت کنترل شده داشته باشد غلضت گلوکز پلاسما را ثابت نگه مي دارد . علت اين پديده توازن بين برداشت گلوکز توسط عظلات و توليد متقابل گلوکز در کبد است . 

۲- کنترل وزن 
يک برنامه صحيح کنترل قند  خون  در افراد ديابتي غير وابسته به انسولين به کاهش وزن آنها کمک مي کند . کاهش وزن ناشي از ورزش ، باعث کاهش بافت چربي مي شود ، بنابراين مقاومت به انسولين در سلولهل کاهش مي يابد و به آين ترتيب مصرف داروهاي خوراکي پايين آورنده قند خون کم مي شود . با انجام ورزشهاي برنامه ريزي شده ، بافت چربي بدن کاهش يافته و توده عضلاني افزايش مي يابد .

۳ – آمادگي عضلاني
ورزش مناسب توده عضلاني را افزايش مي دهد . تحقيقات نشان داده است که انقباضات عضلاني و عمل انسولين هر دو با هم مصرف گلوکز در طول ورزش را زياد مي کنند . 

۴- کاهش نياز به دارو هاي خوراکي انسولين 
همراه با کنترل مطلوب قند خون و انجام تمرينهاي ورزشي مرتب ، مصرف قرصهاي خوراکي در برخي افراد ديابتي غير وابسته به انسولين کم مي شود .د ر بيماران ديابتي دريافت کننده انسولين نيز به علت وضعيت مطلوب نياز به انسولين کاهش مي يابد مطالعات نشان داده است که در ماههاي اوليه شروع برنامه هاي ورزشي ، انسولين تزريقي گاهي تا ۲۰در صد يا حتي بيشتر کاهش مي يابد . 

۵- اعتماد به نفس بيشتر 
بنظر مي رسد احساسات افراد ديابتي تا حدي نيز به حفظ قند خون در سطح طبيعي وابسته باشد بيشتر افراد ديابتي احتمالا ناراحتي و از دست دادن کنترل احساسات را همزمان با سطح قند خون بسيار بالا يا بسيار پايين تجربه کرده است . هنگامي که غلظت قند خون در حد طبيعي است ، در اين افراد  تا حد زيادي احساس بهبود مي کنند . احساس بهبودي  با فعاليتهاي ورزشي مداوم و ورود اين برنامه در زندگي افراد پديد خواهد آمد . 

۶- تحمل تنش هاي عصبي 
ورزش وسيله موثري براي مبارزه با تنش هاي عصبي  است . هنگام ورزش موادي بنالم آندروفين  در خون ترشح مي گردد که موجب تسکين درد و آرامش رواني مي گردد. 

آثار ورزش در افراد ديلبتي وابسته به انسولين 
 ورزشهاي منظم براي افراد ديابتي وابسته به انسولين بسيار سودمند است . پژوهشگران کانادايي طي ۱۶-۱۲  هفته ورزش دادن به بيماران ديابتي وابسته به انسولين ، بهبود مطلوبي را در غلظت قند خون ناشتا و هموگلوبين گليکوزيله آنها مشاهده نمودند . 
در افراد ديابتي وابسته به انسولين ، تغييرات غلظت قند خون در طول ورزش بستگي زيادي بسطح  انسولين خون دارد . سطح انسولين خون  نيز به ميزان انسولين تجويز شده و مقدار جذب انسولين وابستگي دارد 
بهترين زمان پيشنهاد شده براي ورزش در ديابتي هاي وابسته به انسولين ، بعد از مصرف ميان وعده بعد از ظهر و قبل از شام است . 

نکات مهم در مورد ورزش افراد ديابتي وابسته به انسولين 
۱-کنترل قند خون قبل ، حين و بعد از ورزش 
۲- جلوگيري از افت شديد قند خون در طول ورزش با اجراي توصيه هاي زير :
 * شروع ورزش ۱-۲ ساعت بعد از صرف غذا 
* مصرف ۲۰ تا ۴۰ گرم کربوهيدرات اضافي پيش از ورزش و هر يک ساعت در طول ورزش 
* پرهيز از ورزشهاي سنگين در هنگامي که انسولين تزريق شده بيشترين اثر خود را اعمال مي کند . 
* حرکت دادن قسمتهايي از بدن که انسولين در آنها تزريق نگرديده است . 
* کاهش ميزان انسولين تزريقي به ميزان ۳۰ تا ۵۰ درصد در صورت کوهنوردي و ورزشهاي طولاني 
۳- بعد از ورزشهاي طولاني قند خون کنترل گردد و مواد قندي اضافي مصرف شود .اين عمل از افت قند خون که ممکن است بصورت تاخيري پديد آيد جلوگيري ميکند.

آثار ورزش در افراد ديابتي غير وابسته به انسولين 
در افراد غير وابسته به انسولين ، ورزش عامل اصلي کنترل قند خون است . عامل بعدي مصرف صحيح مواد غذايي است . مطالعات اخير نشان داده است که اجراي برنامه ورزشي منظم ، ارزش بالايي در کنترل غلظت قند خون دارد . 
پژوهشها نشان مي دهد که افزايش فعاليت بدني ، در پيشگيري از پيدايش ديابت نوع دو غير وابسته به انسولين نيز موثر مي باشد . اين موضوع به ويژه در افرادي که بيشتر در معرض خطر ابتلا به ديابت هستند ، اهميت بسياري دارد . اين افراد شامل افراد چاق ، فرزندان افراد مبتلا به ديابت و افراد با فشار خون بالا مي باشند . 
ورزش در مبتلايان به ديابت نوع ۲ باعث افزايش حساسيت سلولهل نسبت به انسولين مي شود ، اما براي رسيدن به پاسخ درماني مناسب ، بايد با رعايت رژيم غذايي صحيح همراه گردد. کاهش ورن و رساندن وزن بدن به حد طبيعي را مي توان مهمترين قسمت درمان در اين افراد را دانست . تحقيقات نشان مي دهد که ورزش باعث حفظ توده عظلاني در حد مطلوب مي شود .نکته مهم اينه اگر کاهش وزن در افراد ديابتي فقط با رژيم غذايي انجام گيرد ، بيش از ۲۵ % وزن از دست رفته ، از توده عضلاني خواهد بود .در حالي که هدف از کاهش وزن ، کاهش بافت چربي است نه از بين رفتن پروتين هاي بدن . بنابراين کاهش وزن با ورزش   ، بهتر از کاهش بوسيله رييم غذايي تنهاست . بنظر ميرسد براي رسيدن به هدف بايد ترکيب اين دو رئش بکار رود
رژيم غذايي + ورزش = کاهش وزن مطلوب
نکات مهم در باره ورزش افراد ديابتي  غير وابسته به انسولين 
* در اين افراد افت قند خون  در طول ورزش کمتر رخ مي دهد ، بنابراين مصرف کربو هيدرات اضافي معمولا لازم نيست .
* انجام ورزش همراه با رعايت رژيم غذايي ، سبب تسريع در رسيدن به اهداف درماني مورد نظر مي شود . 
* ورزش بايد جزيي از زندگي روزانه افراد مبتلا به اين نوع ديابت باشد . 

عوامل موثر  در پاسخ قند خون به ورزش ناگهاني در افراد ديابتي  
قند خون کاهش مي يابد اگر :
– غلظت  انسولين خون در طول ورزش بالا باشد . ( بطور مثال ورزش کردن زماني که انسولين حداکثر اثر خود را دارد )
– ورزش در مدت زمان طو لاني انجام شود . 
– بيش از ۳ ساعت از صرف غذا گذشته باشد. 

قند خون بدون تغيير مي ماند اگر 
– مدت زمان ورزش کوتاه باشد .
– ميزان انسولين پلاسما طبيعي باشد 
– ميان وعده مناسب قبل از ورزش و در طول فعاليت ورزشي مصرف شود . 

قند خون افزايش مي يابد اگر:
ورزش کردن در زمان پايان اثر انسولين تزريقي در بدن باشد. 
– ورزشهاي سنگين انجام شود .
– قبل يا در طول انجام فعاليت بدني ، بيش از حد در مواد قندي استفاده مي شود . 

قواعد ورزش کردن  :
۱- مشورت با پزشک 
مشاوره بات پزشک براي افراد ديابتي ، به دليل اثر ورزش برقند خون بسيار مهم است . مواردي چون تعيين دفعات تزريق روزانه انسولين ، مقدار دارو هاي خوراکي ، زمان مناسب براي انجام ورزش و مصرف مواد قندي قبل و بعد از ورزش را بايد با پزشک يا فرد آموزش دهنده در ميان گذاشت .  افراد ديابتي با سابقه اعتياد به سيگار ، چربي خون بالا ، پيشينه خانوادگي سکته قلبي و سن ۴۰ سال به بالا بايد قبل از شروع بعه ورزش از نظر قلبي عروقي مورد ارزيابي دقيق قرار بگيرند . 
۲- شيوع تدريجي ورزش 
برنامه هاي ورزشي بايد به آهستگي شروع شوند و تدريجا به زمان و شدت آن افزوده گردد.
۳- گرم وسرد کردن بدن 
افراد ديابتي بايد بيش از ر جلسه ورزش ، بدن خود را گرم کنند و پس از انجام فعاليتهاي ورزشي نيژ آن را سرد نمايند . ارزش گرم کردن بدن بعه عنوان يمک عامل تاميني  نبايد ناديده گرفته شود . اگر اين حرکات انجام نشود ، توليد اسيد لاکتيک کارايي فعاليت عضلاني را بيش از حد کاهش مي دهد سرد کردن به ورزشهاي آرامتري که پس از انجام فعاليتهاي اصلي صورت مي گيرد اطلاق مي شود . اين کار باعث ايجاد جريان خون مناسب و خروج اسيد لاکتيک از ماهيچه ها مي گردد و از اين طريق مشکلات عضلاني کاهش مي يابد .  
۴ – تداوم 
بايد به تدريج به مدت زمان و ميزان حرکات ورزشي افزوده شود ، تا نتايج مطلوب از ورزش حاصل گردد . 
۵- پيشبرد  
بايد بتدريج مدت زمان و ميزان حرکات ورزشي افزوده شود .  تا نتايج مطلوب از ورزش حاصل  گردد. 
۶- نتخاب فعاليتهاي جسمي مناسب 
با توجه به جثه و خصوصيات افراد مي توان ورزش مناسب آنان را انتخاب نمود  .

معيار هاي يک ورزش مفيد  
* فرد ديابتي در پايان هر جلسه ورزش بايد احساس شادابي و نشاط کند  .
* تمرينها جنبه رقابتي نداشته باشد و از تنش هاي عصبي فرد ديابتي بکاهد . 

عوامل موثر برکاهش قند خون هنگام ورزش 
۱- شدت و مدت ورزش 
۲- تزريق انسولين در عضلاتي که با آن ورزش انجام مي شود . 
۳- ميزان قند خون در شروع حرکات ورزشي 
۴- فاصله شروع حرکات ورزشي از آخرين وعده غذايي صرف شده .
۵- فاصله شروع حرکات ورزشي از آخرين تزريق انسولين .

توصيه هاي ضروري براي افراد ديابتي شرکت کننده در يک برنامه ورزشي 
۱- وضعيت کنترل ديابت بايد به شدت ارزيابي گردد . بيماراني که کنترل مناسبي ندارند ، بايد بيش از آغاز حرکات ورزشي، وضعيت قند خون مطلوبي پيدا کنند. 
۲- مصرف مواد قندي اضافي قبل از ورزش ، در جريان آن و پس از پايان فعاليت ورزشي ضروري است . 
۳- کفش و جورابهاي مناسبي براي ورزش استفاده شود . 
۴- در افراد بالاي چهل سال و کساني که سابقه بيماري قلبي و عروقي دارند بايد ارزيابي کامل قلبي و عروقي انجام شود . 
۵- از ورزش دادن محلهاي تزريق انسولين خودداري کنيد .
۶- با توجه به وجود عوارض ناشي از ديابت ، ورزش مناسب هر شخص انتخاب شود . 

رهنمود هاي کلي در باره برنامه  ورزشي افراد ديابتي 
*ورزش از نوع هوارسان ( ائروبيک ) باشد .
* حرکات ورزشي به آهستگي شروع شوند . 
* هر جلسه ورزش شامل موارد زير باشد  :
۱) ۱۰-۵ دقيقه گرم کردن بدن با حرکات خمو راست شدن و نرمش  
۲) ۲۰ -۳۰ دقيقه ورزشهاي هوا رسان با ميزان مشخص افزايش  ضربان قلب 
حد اکثر ميزان ضربان قلبی در خانمها =سن-۲۲۰ 
حداکثر ضربان قلب در آقايان = ( سن)  يک دوم – ۲۰۵ 

۳)  15 تا ۲۰ دقيقه ورزشهاي سبک و نرمش براي سرد کردن بدن 

* هر هفته ۳-۵ بار حرکات ورزشي انجام شود . 
مراقبتهاي ويژه 
افراد ديابتي بايد:
– کارت هويت بيماري خود را همراه داشته باشند .  تا در صورت بروز نشانه هاي غير طبيعي هنگام حرکات ورزشي ، ديگران از مشکل آنها مطلع شوند .  
-ميزان قند خون را در طول ورزش و بعد از آن کنترل کنند . 
– يک وعده کربوهيدرات سريع الاثر ( مانند آب نبات ) همراه داشته باشند .
– از عرق کردن بيش از حد و در نتجه از دست دادن مايعات بدن خودداري کنند . 
– از جوراب و کفش مناسب استفاده نمايند . 
– قبل ، حين ،و بدنبال انجام حرکات ورزشي ، با توجه به شدت و نوع فعاليات بدني ، مواد قندي اضافه مصرف کنند .
– در صورت انجام ورزش هاي سنگين   مثل هوهنوردي و ورزشهاي بيش از يک ساعت ، ميزان انسولين تزريقي را به ميزان ۳۰%تا۴۰% کاهش دهند . 

مراقبتهاي ويژه در صورت وجود عوارض مزمن ديابت 
* افراد ديابتي که پاهايشان  دچار نوروپاتي ( اختلال اعصاب محيطي ) گرديده و دچار بي حسي در پاها شده اند ، بايد از دويدن خودداري کنند . ورزش مناسب براي اين افراد دوچرخه سواري يا شنا است . 
* افرادي که به عارضه چشمي ديابت (رتينوپاتي ) مبتلا شده اند ، بايد از ورزشهايي نظيرتکان دادن و بالا بردن سر و يا ورزشهايي که سر در وضعيت پايين تر از بدن قرار مي گيرند ، بپرهيزند .اين حرکات سبب افزايش فشار داخل جمجمعه مي شود . و خطر خونريزي داخل چشم را افزايش مي دهد. 
* افرادي که فشار خون بالا دارند نيز بايد از ورزشهاي ذکر شده خودداري کنند . ورزشهاي مناسب براي اين افراد ورزشهايي است که با حرکات دست و پا همراه هستند 

ورزشهاي مناسب براي افراد ديابتي 
همان طور که بيان گرديد تمرينات هوارسان به فعاليتهايي گفته مي شوند که با مصرف زياد اکسيژن همرا باشند .تمرينهاي هوارسان شامل دويدن در مسافتهاي طولاني و با آهنگ آرام است . تغييرات مثبت بدني که در پي ورزشهاي هوارسان پديد مي آيد عبارتند از :
۱- حجم خون افزايش پيدا مي کند ، در نتيجه النتقال اکسيژن  به سلولهلي بيشتر و در نهايت استقامت در فعاليتعاي طو لاني بيشتر مي شود . 
۲- ظرفيت ششها افزايش مي يابد . 
بطور کلي ورزشهاي هوارسان   بيشترين اثر را برآمادگي قلبي -عروقي دارند . هر نوع فعاليت يا تمريني را که انتخاب مي کنيد بايد به آن علاقه داشته باشيد تا بتوانيد سالهل آن را انجام دهيد . تحقيقات نشان داده اند که فعاليت هايي مانند اسکي استقامت ، شنا ، دويدن آرام ،دوچرخه سواري و پياده روي بهترين شرايط هوارسان را ايجاد مي کنند .
  • بازدید : 45 views
  • بدون نظر
این فایل در ۹صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:

از آنجا که بر روي ورزشکاران زن پژوهشهاي دقيق و گسترده اي صورت نگرفته است يک اتفاق نظر و تفاهم کلي در مورد سطح عملکرد آنها وجود ندارد . وجود اختلافات فيزيولوژيک و نيز ساختاري بين جنس زن و مرد هم مزيد بر علت شده است . در اينجا به  تعدادي از ويژگي هاي جنس مؤنث در ارتباط با ورزش و فعاليت بدني اشاره مي کنيم . 
اگر چه بر اساس نظرسنجي ها ، اکثر ورزشکاران زن معتقد به افت عملکرد بدني در دوران قاعدگي هستند . اما از لحاظ فيزيکي زناني بوده اند که در طي زمان قاعدگي قادر به شکستن رکوردهاي جهاني شده اند . 
فعاليت ورزشي شديد سبب کاستن سطح استروژن خون مي شود ، اما لزوماً بر سطح عملکرد بدني اثري ندارند . 
در تمرينات با شدت برابر ، اختلافي در ميزان بروز آسيبهاي ناشي از ورزش در زن و مرد ديده نمي شود . 
قرصهاي ضدبارداري هر چند ممکن است سبب تغييرات چشمگيرفيزيولوژيک در بدن زن شوند، اما تأثير عمده اي روي عملکرد فرد نخواهند گذاشت . 
حاملگي در ۲ تا ۳ ماه اول ، اثر منفي روي عملکرد نمي گذارد ، لابد مي دانيد در المپيک سال ۱۹۵۶ ملبورن ، ۳ تن از برندگان مدال طلا حامله بودند . حتي بعد از طي حاملگي اگر وضعيت جسمي و شکل پيش از حامگي زن بازگردد ، مشکلي در رقابتهاي ورزشي نخواهد داشت . 
ورزش سبب بهبود دانستيه ( تراکم ) استخوان زنان نمي شود بلکه فقط سبب حفظ آن مي گردد . در صورت مصرف مقادير کافي کلسيم ، ورزش احتمالاً در شکل گيري استخوانهاي قويتر کمک خواهد کرد . 
هيچ محدوديت سني براي شرکت در ورزشهاي استقامتي وجود ندارد . حتي زنان ۸۰ ساله هم توانايي شرکت منظم در دوهاي ماراتن را دارند ، اگر چه مدت زمان طي شده بيشتر خواهد بود . 
دقيقاً معلوم نيست که آيا زنان سريعتر مي دوند يا مردان ؟ فقط مي دانيم که در ازاي هر دهه عمر ، زنان توانايي سرعت بخشي در دويدن به ميزان ۱۴ متر در دقيقه دارند . در حاليکه اين رقم براي مردان ۷ متر در دقيقه است . البته با توجه به اختلالات فيزيکي به نظر نمي رسد که زنان توانايي غلبه بر مردان در مسافتهاي کوتاه را داشته باشند . اما ، عکس اين موضوع در دوهاي با مسافت طولاني صدق مي کند که به نظر مي رسد به علت چربي بالاتر موجود در بدن زنان است  و به عنوان منبع انرژي عمل مي کند . به علاوه تعريق در دماهاي بالاتر بدن ، سبب حفظ و نگهداري بيشتر آب بدن خواهد شد . 
تفاوت فيزيولوژيک بين زنان و مردان ورزشکار : 
اين اختلافات در زمينه سيستم اسکلتي و عوامل بيومکانيکي نمود دارند ، ورزشکاران زن بطور معمول ( ولي نه هميشه ) کوچکتر و کوتاهتر بوده ، لگني پهن تر دارند ،  زانوها به داخل متمايل شده و ساق پاها انحناي کمتري دارند . اين ويژگيها از جمله مواردي هستند که احتمال ايجاد برخي از آسيها مانند درهاي کشککي – راني را بالا مي برند . 
ورزشکاران زن درصد بالاتري از چربي بدن داشته و حدود ۳۰٪ قدرت عضلاني کمتري نسبت به مردان دارند که بويژه مربوط به اندام فوقاني است . اما در هر صورت به رشته ورزشي خاصي بستگي دارد تا اينکه جنسي خاص عامل آن  باشد . 
سودمندي ورزش در بانوان : 
تمرينات منظم ورزشي داراي فوايد مشابهي در زنان و مردان است . يعني کاهش فشار خون ، پائين آوردن تعداد ضربان قلب و افزايش ظرفيت هوازي همراه با کاهش درصد چربي بدن ، تمام موارد به پيشگيري از آترواسکلروز و بيماريهاي قلبي کمک مي کنند . به علاوه ورزشهاي توأم با اعمال وزن روي بدن ، سبب تقويت استخوانها و جلوگيري از پوکي استخوان مي شوند . 
موارد منع ورزش در بانوان : 
زماني تصور مي شد که ورزش شديد به سيستم توليد مثل زنان آسيب مي رساند . در ضمن عقيده داشتند که زنان بويژه در جريان عادت ماهيانه نبايد ورزش کنند . امروزه خلاف هر دوي اين موارد ثابت شده است . 
اثرات ورزش روي قاعدگي : 
زنان ورزشکار مستعد اختلالات قاعدگي از جمله تأخير در شروع آن ، فقدان اوليه و ثانويه ، افزايش فاصله بين دوسيکل قاعدگي و فقدان تخمک گذاري مي باشند . به عنوان مثال ، فقدان قاعدگي در سه تا پنج درصد کل جمعيت رخ مي دهد اما در ۶۰-۱۵٪ زنان ورزشکار مشاهده مي شود . از جمله علل آن ، وزن پائين بدن ، از دست دادن سريع وزن ، شروع سريع ورزشهاي سنگين ، تغذيه ناکافي در مقايسه با احتياج به انرژي و وجود استرسهاي فيزيکي و رواني است. 
در صورت فقدان قاعدگي به مدت طولاني ، خطر کاهش دانستيه استخواني و ايجاد پوکي استخوان زودرس وجود دارد . به نظر مي رسد ساير اختلالات قاعدگي خانمها از هر ورزش هم در کاهش دانستيه استخوان در دراز مدت مؤثر  باشند. فقدان هورمون استروژن ، لااقل به صورت تئوريک سبب بالا رفتن چربيهاي خون و ايجاد اترواسکلروز زودرس مي شود . پس درمان مناسب اختلالات قاعدگي اهميت به سزايي دارد . 
بهترين راه جلوگيري از بارداري در يک زن ورزشکار در سنين باروري : 
يکي از قابل پذيرش ترين اين روشها ، استفاده از قرصهاي ضدبارداري است که با توجه به نسل جديد آنها که تعادل مناسبي از هورمونهاي استروژن و پروژسترون است ، داراي عوارض کمتري مي باشند . از جمله فوايد ديگر آنان مي توان به رفع علائم دردناک پيش از قاعدگي ، کاهش آنمي فقر آهن ، ضايعات خوش خيم پستان ، بيماريهاي التهابي لگن ، کيستهاي تخمدان و روماتيسم مفصلي اشاره کرد . به هر حال در صورت نياز از طريق مشاوره با پزشک نوع و نحوه مصرف دارو معلوم خواهد شد . 
فوايد فعاليت بدني و ورزش در يک زن باردار : 
انجام تمرينات منظم بدني در طي بارداري : 
سبب بهبود خواب ، بالا رفتن حس اعتمادبه نفس ، کاهش شدت و يا بروز دردکمر و وريد هاي واريسي ، جلوگيري از افزايش بيش از حد وزن و حفظ سطح آمادگي بدني مادر مي شود . اگر چه از لحاظ تئوريک ، ورزش شديد در جريان حاملگي مي تواند سبب ايجاد آسيبهايي به نوزاد و يا مادر شود . با توجه به اين پژوشها ، لزومي به کاهش شدت ورزش در زنان باردار حس نمي شود . 
در جريان حاملگي ، ورزشهايي با شدت کم تا متوسط انجام مي شود ، ورزش منظم ( حداقل ۳ بار در هفته ) به شکلهاي مقطع ترجيح داده مي شود . 
بعد از سه ماه اول حاملگي از ورزش در حالت خوابيده به پشت خودداري ورزند . چرا که اين حالت سبب کاهش برون ده قلبي در برخي زنان مي شود . در ضمن دوره هاي طولاني مدت ايستادن هم توصيه نمي شود . 
در صورت احساس خستگي بايد ورزش را قطع کنند . اصولاً فعاليت تا حدي توصيه مي شود که به خستگي نيانجامد . ورزشهاي بدون وزنه مثل دوچرخه سواري و شنا با حداقل خطر آسيب به مادر و جنين همراه بوده و مي توانند تا پايان دوره حاملگي ادامه يابند . 
انجام هر گونه ورزش که با خطر برخورد ضربه و آسيب به شکم همراه باشد ، ممنوع است . بويژه در سه ماهه آخر حاملگي ، با توجه به وزن رحم حامله و نيز اضافه وزن ، مادر بايد مراقب از دست دادن تعادل بدن ، ناشي از تغيير در محور ثقل باشد . 
بايد رژيم غذايي مناسب  و ورزش در جريان حاملگي  تأمين شود . به علاوه تأمين آب مورد نياز بدن داراي اهميت است . 
ورزشهاي دوران حاملگي وابسته به وضعيت هر فرد تفاوت خواهد کرد . نوع اين ورزشها بسته به سطح آمادگي قبلي خانم باردار ، وضعيت پزشکي وي ، در دسترس بودن وسايل تمريني و ترجيح خود وي است . 
قطع ورزش در صورت وجود هر يک از علائم زير توصيه مي شود : 
تنگي نفس 
سردرد 
ضعف عضلاني 
تهوع 
خستگي 
درد قفسه سينه 
درد پشت 
درد لگن 
اشکال در راه رفتن 
کاهش فعاليت جنين 
انقباضات متوالي رحم 
خونريزي از واژن 
ترشح مايع آمنيوتيک 
منع مطلق انجام ورزش در حين حاملگي : 
خونريزيهاي اخير رحمي 
ديسترس جنيني 
بيماريهاي قلبي 
سابقه سقط يا زايمان زودرس ( بيش از يکبار )‌ 
فشارخون حاملگي 
ديابت و بيماريهاي کليوي کنترل نشده 
پارگي اخير پرده ها 
  • بازدید : 70 views
  • بدون نظر
این فایل در ۵صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:

طبق برآورد فدراسيون بين المللي ديابت ,درسال ‏۲۰۰۳ ‏,‏۱۹۴ ‏ميليون ديابتي درسراسرجهان زندگي مي كنندوتخمين زده مي شودكه درسال ‏۲۰۲۵ ‏اين تعدادبه ‏۳۳۳‏ميليون نفربرسد‏.‏ باتوجه به اينكه ديابت براي سلامتي جهانيان يك تهديداست,مي توان گفت كه بالغ بر‏۶/۳ ‏درصدازجمعيت جهان باديابت زندگي مي كنند‏.‏ 
درحال حاضرديابت چهارمين علت مرگ وميردربيشتركشورهاي توسعه يافته است ‏.‏ 
ديابت يك بيماري مزمن است كه وقتي پانكراس (لوزالمعده ),انسولين توليد نمي كندياوقتي كه بدن نمي تواندازانسولين توليدشده استفاده موثركنداتفاق مي افتد‏.‏ توقف توليدانسولين يااستفاده نكردن ازانسولين هردوباعث افزايش گلوكز درخون مي شود‏.‏ 
علايم ديابت 
تشنگي بيش ازحد,گرسنگي دايمي ,تكررادرار,كاهش وزن ناگهاني ,خستگي مفرط وتاري ديدميباشد‏.‏ 
ممكن است افرادمبتلابه ديابت نوع دوم علايم مشابهي داشته باشند,امااين علايم كمترظاهرشود,اكثراافرادمبتلابه اين نوع ديابت علايمي ندارندو فقط بعدازچندسال به واسطه بيماري ديگري متوجه آن مي شوند‏.‏ ديابت بيماري مزمني است كه درطول زندگي فردبايددقيقاكنترل شود,بدون مراقبت صحيح ,قندخون مي تواندبالابرودكه اين امردردرازمدت به بدن آسيب مي رساندوباعث اختلال دربافت هاواندام هاي مختلف بدن مي شود‏.‏ دركوتاه مدت وبلندمدت عوارض ديابت شامل بيماري قلبي وعروقي ,بيماري كليه (نفروپاتي ديابتي ),بيماري اعصاب (نوروپاتي ديابت )وبيماري چشم (رتينوپاتي ديابتي)مي گردد‏.باتوجه به اينكه بيماريهاي قلبي وعروقي ناشي ازديابت شامل آنژين صدري , حمله قلبي ,ايست قلبي وسكته مغزي مي باشد,مي توان گفت كه بيماري هاي قلبي و عروقي بيشترين موردمرگ وميردرافرادديابتي وعلت اول مرگ دركشورهاي صنعتي است ‏.‏
 همچنين نتيجه افزايش وپيشروي آرام پروتيين درادرار,عاقبت منتج به نارسايي كليه مي شود‏.‏ 
اين اتفاق معمولاسال هابعدازاولين تشخيص ديابت رخ مي دهد و اگر فشار خون وقندخون درست كنترل شوداين اتفاق به تاخيرمي افتد‏.‏ دربيشتركشورهاي توسعه يافته درحال حاضرديابت علت بيشترين مواردنارسايي كليه ,وابستگي به دياليزباپيوندكليه است ‏.‏ بااشاره به اينكه ديابت مي تواندعامل صدمه زدن به رشته هاي اعصاب شود, مي توان گفت كه كرخي وبي حسي پاهاشايع ترين علامت بيماري اعصاب بوده كه در اثرآسيب به اعصاب پاايجادمي شود‏.‏ نوروپاتي يابيماري هاي اعصاب درپاره اي ازمواردمي تواندبه دردهاي شديد منجرشودامابيشترمواقع بدون دردپيش مي رود‏.‏درنتيجه نبودعلايم نوروپاتي ديابتي احتمال زخم پا يا قطع عضو وجود دارد‏.‏ همچنين ديابت بيشترين علت نابينايي درافراد جوان و كارآمد درجهان توسعه يافته نيزمي باشد‏.‏ به نظرمي رسدعوامل خطردرابتلابه ديابت نوع اول دوعامل ژنتيكي ومحيطي باشد,عوامل محيطي مانندويروس هاوبرخي موادغذايي مي توانندعاملي براي ابتلابه ديابت نوع اول باشند اگرچه اثرآن ها كامل ابه اثبات نرسيده است ‏.‏ عوامل خطر در ابتلا به نوع دوم ديابت نيزاضافه وزن وچاقي ,بي تحركي,رژيم غذايي باچربي بالاو فبيركم ,نژاد,سابقه فاميلي ,سن ووزن كم هنگام تولد است ‏.‏ هر چه بيشتر فردي عامل خطرداشته باشدبيشتردرمعرض خطرابتلابه ديابت مي باشد‏.‏ گفتني است ,خطرابتلابه ديابت درمردهاوزن هاهمراه باافزايش وزن به شدت روبه افزايش است ‏.‏ افزايش شيوع ديابت نوع دوم درهمه دنيابخصوص دركشورهاي درحال توسعه گروه هاي خاص وكودكان نوعي اعلام خطراست كه اغلب ناشي ازاضافه وزن است ‏.‏ روزجهاني ديابت كه ‏۲۱‏آبان ماه امسال برگزارمي شودبراضافه وزن وچاقي متمركزشده ,كه يكي ازعوامل اصلي خطردربروزديابت نوع دوم مي باشد‏.‏ هدف ازاين فعاليت انتقال ساده وارزان پيام تغييرروش زندگي است ,مثل افزايش فعاليت جسمي وعادت هاي غذايي صحيح كه خودمي توانددرمقابله با عواقب جدي فردي واجتماعي ديابت بسيارموثرباشدودرنهايت ازشيوع ديابت جلوگيري كند‏.
عوارض ديابت
اولين چيزي كه شما بايد بدانيد اين است كه فقط بخاطر اينكه شما دچار ديابت هستيد عوارض آن لزوما ايجاد نمي شوند. تحقيقات دقيق نشان داده است كه هرچه شما بهتر ميزان قند خونتان را كنترل نماييد، احتمال كمتري دارد كه به عوارض و مشكلات آن گرفتار شويد. با دانستن اين مطلب، بسياري از افراد مي كوشند كه بيشتر مراقب ميزان قند خونشان باشند.در كنار كنترل خوب ميزان قند خون، عدم استعمال سيگار نيز مي تواند احتمال بروز عوارض را كاهش دهد.

تمام عوارضي كه در صفحات بعد گفته مي شوند در افراد سيگاري بيشتر ديده مي شوند. به همين دليل افراد سيگاري بايد هرچه سريعتر از استعمال آن خودداري نمايند تا دچار اين عوارض نگردند. 
تاري ديد
وقتي شما تازه شروع به مصرف انسولين يا قرصهاي پايين آورنده قند خون مي كنيد، ممكن است متوجه شويد كه ديد چشمهاي شما تار شده است. اين امر به اين خاطر است كه عدسي چشمهاي شما وقتي كه دچار ديابت مي شويد آب از دست داده و هنگامي كه درمان را شروع مي‌كنيد كم كم عدسي چشمتان آب را دوباره بدست مي آورد و به همين خاطر يك تاري ديد موقت ايجاد مي گردد.
درمان ديابت
هدف از درمان ديابت رهايي از مشكلات ايجاد شده و همچنين پيشگيري از تخريب بيشتر اعصاب است. نخستين گام كنترل قندخون است زيرا كنترل خوب قندخون از پيدايش مشكلات جديد و بدتر شدن عوارض قلبي پيشگيري مي‏كند. براي كاهش يا دفع مشكلات مختلفي كه افراد مبتلا به نوروپاتي ديابتي دارند، روش‏هاي گوناگوني وجود دارد كه به برخي از آنها اشاره مي‏شود.

رهايي از درد اندام‏ها

 درمان درد ناشي از نوروپاتي، پشتكار و مداومت مي‏خواهد. مهمترين مسأله پيگيري منظم درمان است حتي در مواقعي كه درد فراموش شده باشد. پيشگيري از درد بسيار آسانتر از آن است كه منتظر شويم تا درد را مي‏توان به روش‏هاي زير كنترل كرد:

• بهبود در نحوه كنترل ديابت: در مواردي كه قرص‏ها نمي‏توانند قندخون را به خوبي كنترل كنند، ممكن است تزريق انسولين يكي از راه‏هاي درمان باشد.
  • بازدید : 77 views
  • بدون نظر
دانلود رایگان تحقیق کیفیت زندگی در افراد دیابتی-خرید اینترنتی تحقیق کیفیت زندگی در افراد دیابتی-دانلود رایگان مقاله کیفیت زندگی در افراد دیابتی-تحقیق کیفیت زندگی در افراد دیابتی
این فایل در ۱۷صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:
 كيفيت زندگي به طور كلي به عنوان درجاتي از رضامندي و نيل به نيازها در زمينه‌هاي فيزيكي، اجتماعي، روان شد ساختماني و رفتاري ˆ فعاليتي و از آن مهم‌تر “احساس خوب بودن” تعريف مي‌گرد
بعلت تغيير شيوه زندگي در كشورهاي صنعتي و در حال توسعه و وجود عوامل مستعدكننده‌اي نظير چاقي، استرس، كم تحركي و رژيم‌هاي غيربهداشتي، بروز بيماريهاي غيرواگير در اين جوامع بيشتر مي‌باشد. 
از آنجايي كه اكثر بيماريهاي غيرواگير مزمن و دائمي هستند، لذا اين دسته از بيماران از زمان ابتلاء تا پايان عمر نيازمند مراقبت‌هاي بهداشتي دقيق و وسيعي خواهند بود و همچنين با توجه به بروز علائم، اساساً از كيفيت زندگي خوبي برخوردار نخواهند بود و حتي عليرغم تأمين نيازهاي بهداشتي درماني براي اين دسته از بيماران متأسفانه درصد قابل توجهي از توان كاري و اقتصادي را از دست خواهند داد. 
ديابت از زمانهاي كهن براي بشر شناخه شده بود. در يكي از متون هندي كه مربوط به حدود ۲۶۰۰ سال قبل است به شيرين بودن ادرار بعضي از بيماران اشاره شده است با وجود قرنها سابقه آشنايي و توجه پزشكان به بيماري قند هنوز تنها در ۵% موارد مي‌توان به دقت علت پيدايش اين بيماري را مشخص كرد. 
بيماري قند (ديابت) شايعترين و مهمترين بيماري ناشي از اختلالات متابوليك است و يكي از علل عمده مرگ و مير و ناتواني در بسياري از كشورها و پنجمين علت عمده مرگ و مير را در جوامع غربي تشكيل مي‌دهد. 
شيوع بيماري كاملاً مشخص نيست ولي به نظر مي‌رسد در اجتماعات مختلف ۳-۲% افراد مبتلا به اين بيماري باشند. 
برطبق گزارش سازمان جهاني بهداشت در سال ۲۰۰۰ ميلادي (۱۳۷۹ شمسي) حدود ۱۰۰ ميليون نفر در دنيا دچار ديابت هستند و طبق آخرين بررسيها در كشور، حدود ۳% افراد جامعه مبتلا به ديابت هستند كه اين رقم در افراد ۳۰ سال به بالا حدود ۳/۷% مي‌باشد بعبارتي حدوداً ۰۰۰/۰۰۰/۲ نفر در ايران مبتلا به ديابت قندي هستند. 
 ساختمان و كار لوزالمعده (پانكراس): 
لوزالمعده از نظر ساختماني مشابه غدد بزاقي مي‌باشد طول آن ۱۷ سانتيمتر و از دوازدهه تا طحال كشيده شده و داراي سه قسمت است. 
سر لوزالمعده  كه پهن‌ترين قسمت آن است و در طرف راست شكم و در وسط قوس دوازدهه جاي دارد. 
تنه لوزالمعده  كه قسمت اصلي غده است در پشت معده و در جلوي اولين مهره كمري است. 
دم لوزالمعده  كه قسمت باريك لوزالمعده است و در طرف چپ شكم قرارداشته و تا مقابل طحال مي‌رسد. 
غده لوزالمعده از لوبولهاي ترشحي تشكيل يافته كه پيرامون مجاري باريك قرار دارند. 
اين مجاري باريك ترشحي، به مجراي اصلي غده يا مجراي ويرسونگ منتهي مي‌شوند كه خود به مجراي كلدوك و بعد دوازده ختم مي‌شود. 
در لابلاي لوبولهاي ترشحي لوزالمعده توده‌هاي سلولي پراكنده مخصوصي هستند كه به جزاير لانگرهانس معروفند و خاصيت ترشحي دارند و جمعاً يك غده مترشحه داخلي راتشكيل مي‌دهند. لوزالمعده داراي دو عمل است يكي ترشح آنزيمهاي گوارشي و ديگري ايجاد يك ترشح داخلي يعني انسولين كه محصول جزاير لانگرهانس مي‌باشد و نقش عمده و اساسي را در متابوليسم مواد هيدروكربنه بعهده دارد. 
انسولين ذخيره قندي بدن را بصورت گليكوژن در كبد كنترل و غلظت گلوكز را در خون در حد معيني نگهداري مي‌كند. مقدار قند خون در حال ناشتا ۷۰ تا ۱۱۰ ميلي‌گرم در هر ۱۰۰ سانتيمتر مكعب خون است. نيم ساعت پس از صرف غذا مقدار خون بسرعت و ناگهاني بالا مي‌رود. در بيماران مبتلا به مرض قند ياديابت، جزاير لانگرهانس غالباً آسيب ديده‌اند و مقدار ترشح انسولين نقصان مي‌يابد. لذا عمل تنظيم قند دچار اشكال گرديده و قند بصورت گليكوژن در كبد ذخيره نمي‌شود. در نتيجه ميزان قند خون بالا رفته و مقداري از آن وارد ادرار مي‌شود. 
 



بيماري ديابت چيست؟ 
بيماري است كه به علت اختلال در متابوليسم كربوهيدراتها، چربيها و پروتئينها ايجاد مي‌شود و با كمبود ترشح يا كارائي انسولين همراه است. 
قندخون كه گلوكز ناميده مي‌شود در حالت طبيعي و ناشتا به ميزان ۱۱۰- ۷۰ ميلي‌گرم در دسي‌ليتر متغير است و بعد از صرف غذا افزايش مي‌يابد. 
هنگامي كه قند خون ناشتا از ۱۴۰ ميلي‌گرم در دسي‌ليتر بالاتر باشد اصطلاحاً هيپرگليسمي ناميده مي‌شود در حالت طبيعي قند در ادرار ديده نمي‌شود ولي هنگامي كه قند خون از ۱۷۰ ميلي‌گرم در دسي‌ليتر تجاوز نمايد قند در ادرار ظاهر مي‌گردد علت اين امر آن است كه در حالت طبيعي كليه‌ها پس از باز جذب قند را به خون باز مي‌گردانند در نتيجه قند از طريق ادرار دفع نمي‌شود ولي چنانچه قند خون از ۱۷۰ ميلي‌گرم در دسي‌ليتر بالاتر برود كليه‌ها قادر به باز جذب كامل قند نبوده و مقداري قند در ادرار ظاهر خواهد شد. چنانچه قند خون كمتر از ۶۰ ميلي‌گرم در دسي‌ليتر باشد آن را هيپوگليسمي مي‌نامند. 
 
 
اهداف كلي كنترل ديابت: 
۱-      تخفيف علائم بيماري. 
۲-      اصلاح مشكلات بهداشتي همراه آن و كاهش ابتلاء، مرگ و مير و مخارج اقتصادي ديابت. 
۳-      پيشگيري از عوارض حاد و ديررس ديابت تا حد ممكن، نظارت بر پيشرفت عوارض و مداخله دوره‌اي. 
۴-      بهبود كيفيت زندگي و نيروي توليد فرد ديابتي. 
 انواع ديابت 
ديابت به ۴ نوع تقسيم مي‌شود: 
۱-   ديابت وابسته به انسولين: يا نوع يك كه در كودكان و نوجوانان ديده مي‌شود و درصد كمي (۱۵ – ۱۰%) از كل بيماران ديابتي را شامل مي‌شود در اين نوع ديابت به علل مختلف غدد پانكراس قادر به ترشح انسولين نيست. به همين دليل افراد مبتلا بايد تحت درمان با انسولين قرار گيرند. 
 



علائم تشخيص ديابت مليتوس وابسته به انسولين: 
–          شروع حاد .
–          كاهش سريع وزن. 
–          پيدايش كتون در ادرار. 
–          شروع در سنين جواني (۲۰ سال كمتر) .
 
۲-      ديابت غير وابسته به انسولين يا ديابت نوع دو كه بيشتر در افراد بالاي ۳۰ سال مشاهده مي شود و بيشترين بيماران ديابتي در اين گروه قرار دارند. عواملي كه در بروز اين بيماري دخالت دارند عبارتند از زمينه ارثي – زندگي كم تحرك – چاقي – پرخوري. 
در درمان اين نوع ديابت كاهش وزن با رعايت رژيم غذايي مناسب همچنين ورزش و تحرك جسمي از اهميت خاص برخوردار است. 
۳-      ديابت حاملگي: نوع ديگر ديابت كه ممكن است در دوران بارداري پيش آيد كه آن را ديابت بارداري مي‌نامند. 
در طي دوران بارداري كنترل خوب قند اهميت خاصي دارد. اگر در قبل و طي بارداري كنترل قند، خوب صورت گرفته باشد عوارض مادر و نوزاد كاهش مي‌يابد. كنترل خوب بيوشيميايي قبل از بارداري مهم است چون بنظر مي‌رسد هيپرگليسمي يك عامل مهم در ايجاد نقايص مادرزادي مي‌باشد و خطر اين نقايص در طي ۸ هفته اول حاملگي بيشتر است. 
تعدادي از زنان در سنين باروري، ديابت مليتوس حاملگي را بروز مي‌دهند. ديابت حاملگي بعنوان ديابتي كه از ابتدا در دوران حاملگي شناسايي مي‌شود تعريف شده است. 
براي پيشگيري از عوارض مادرزادي و حوالي زايمان تشخيص به موقع و سريع عدم تحمل گلوكز در دوران حاملگي مهم است مزاياي ديگر غربالگري ديابت حاملگي اين حقيقت است كه زناني كه در دوران بارداري عدم تحمل گلوكز دارند. خطر ابتلا به ديابت در آنها بيشتر خواهد بود. 
 
غربالگري در دوران حاملگي در دو مرحله پيشنهاد شده است: 
۱-   همگي زنان باردار بايد در اواخر ۶ ماهگي (هفته ۲۴ تا ۲۸) از نظر ديابت حاملگي بررسي شوند (اندازه‌گيري قند خون يكساعت پس از مصرف ۵۰ گرم گلوكز خوراكي). 
۲-   در صورت مثبت شدن اين آزمايش تست تشخيص قطعي با اندازه‌گيري قند خون ناشتا و يك، دو و سه ساعت پس از مصرف ۱۰۰ گرم گلوكز خوراكي انجام مي‌شود. 
 در صورتي كه در ۲ مورد از چهارمورد آزمايش عدد قند بيشتر از حد مجاز باشد بيمار مبتلا به ديابت حاملگي است و مي‌توان در وهله اول از رژيم و ورزش براي كنترل قند خون استفاده كرد. بايد توجه داشت كه رژيم بيماران ديابتي حامله خيلي سنگين نباشد و ناشتاي طولاني نداشته باشد. محدود كردن مواد غذايي داراي كربوهيدراتهاي ساده كفايت مي‌كند. در صورتي كه پس از ۲-۱ هفته قند خون ناشتاي بيمار همچنان بالا باشد (بالاتر از ۱۰۰) بيمار بايد تحت درمان با انسولين قرار گيرد كه تجويز انسولين حداقل در دو نوبت صبح و عصر بصورت توأم (مخلوط NPH‌ و كريستال) انجام خواهد گرفت. 
كساني كه در معرض خطر هستند شامل زنان داراي: 
–          سابقه قبلي ديابت حاملگي يا عدم تحمل گلوكز. 
–          سابقه خانوادگي ديابت. 
–          چاقي .
–          سابقه مامايي بد .
–          سابقه تولد نوزاد بيش از ۴ كيلوگرم .
–          سابقه مرده‌زايي يا نقص مادرزادي نوزاد در حاملگي قبلي 
  • بازدید : 39 views
  • بدون نظر
دانلود رایگان فایل تحقیق ارتباط روی و دیابت-خرید اینترنتی تحقیق ارتباط روی و دیابت-دانلود رایگان مقاله ارتباط روی و دیابت-تحقیق ارتباط روی و دیابت
این فایل در ۲۰صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:

در طول دو دهه گذشته اصطلاح فلزات سنگین مکرراً در مباحث مربوط به مواد شیمیایی، خطرات این مواد ونیز استفاده مناسب از آنها به کار رفته است 
غلظت روی در پوست و چشم بیشتر از هر عضو و اندامی در بدن است. مصر ف روی در سوختگی ها، اعمال جراحی وبهبود زخم‌های بدن، ضروری است. روی باعث بهبود هر چه سریعتر زخم‌ها می‌شود و کمبود روی بهبود زخم‌ها را به تعویق می‌‌اندازد، به ویژه در بیماران دیابتی، زخم‌های پا و عفونت این زخم‌ها است که حتی می‌تواند به قطع عضو هم منجر شود. بنابراین وجود روی به مقدار کافی در برنامه غذایی این افراد بسیار مهم است. مصرف روی در ترمیم سوختگی ها، زیاد بوده و به طور معمول در خون بیماران دچار سوختگی، کمبود روی مشاهده می‌شود و با دادن روی اضافی می‌توان، بهبود و ترمیم زخم و پوست را تسریع کرد. این مسئله حتی در سوختگی‌های درجه ۳ به دنبال مصرف محلول‌ها و ترکیبات حاوی روی به اثبات رسیده است و هم اکنون نیز از این ترکیبات (مانند پماد زینک اکساید و …) استفاده می‌شود. به عبارتی روی به عنوان ترمیم کننده بافتی و پوستی شناخته شده است. افرادی که از اگزما و حساسیت زجر می‌‌برند، به طور معمول دارای سطح پایین روی در خون هستند و می‌توان با دادن ۳۰ میلی گرم روی (معادل ۲۰۰ میلی گرم گلوکونات روی است) بهبود بیماری آن‌ها را تسریع کرد.
نکته دیگر در مورد مصرف روی و بیماران دیابتی این است که تأثیر انسولین به طور مستقیم با روی در ارتباط است. میزان عنصر روی در پانکراس افراد سالم دو برابر دیابتی‌ها است که می‌تواند نشانهٔ نقش آن در تولید انسولین باشد. مشاهده شده است که نقصان روی در خون باعث هیپوانسولینیمیا (کاهش انسولین خون) می‌شود. کمبود روی به صورت مزمن ودائمی صدمهٔ بزرگی به یاخته‌های بتا پانکراس که انسولین ترشح می‌کنند، می‌‌زند و در سنین بالا، افراد دارای کمبود طولانی مدت روی می‌توانند دچار دیابت نوع ۲ بشوند. به طور کلی می‌توان گفت که در خون اکثر افراد مبتلا به دیابت، کمبود روی دیده می‌شود و متاسفانه دفع روی در ادرار آنها مشاهده می‌شود. بنابر این رساندن روی اضافی به بدن بیماران دیابتی ضروری است. فقر روی به ویژه در دیابتی‌ها زخم‌های مزمن ورید پا را ایجاد می‌کند که گاهی منجر به قطع انگشتان یا پا می‌شود. با دادن روی اضافی نه تنها زخم‌های دیابتی زودتر ترمیم شده بلکه علاوه بر آن سطح سیستم اینمی نیز افزایش می‌‌یابد.
به دنبال افت سیستم ایمنی در اثر کمبود روی، بیماری‌های اتوایمیون (خودایمنی) مثل آرتریت روماتویید، لوپوس، شوگرن، پسوریازیس و. .. افزایش می‌‌یابد. نقصان روی در مردان وزنان موجب اختلالات باروری می‌شود. در خانم‌های باردار می‌تواند منجر به رشد ناکافی و کند جنین و یا زایمان زودرس شود. هم چنین مصرف روی در بهبود ریزش مو به اثبات رسیده است و امروزه کمبود روی را از علل مهم ریزش مو می‌‌دانند، که البته بایستی سایر علل ریزش مو مانند کمبود ویتامین‌ها، کم خونی و. .. نیز مد نظر قرار گیرد.
کمبود روی در کودکان همراه با بی اشتهایی، اختلال چشایی طعم غذا، پیکا (حالتی شبیه ویار حاملگی)، بی حالی، غش، اختلال رفتاری و وقفه در رشد، خود را نشان می‌‌دهد، هم چنین در نوجوانان به صورت تاخیر بلوغ جنسی و ظهور نکردن صفات ثانویه جنسی بروز می‌کند. کمبود روی در افراد مسن، در هنگام راه رفتن، اختلال تعادل را ایجاد می‌کند که با تجویز داروی روی قابل درمان است.
روی در تشکیل هموگلوبین دخالت دارد و در مواردی فقط تجویز روی همراه دیگر نیازها، این عارضه را درمان می‌کند. روی در رشد فیزیکی بدن مؤثر است، هم چنین کوتاهی قد و کمبود وزن در کودکان ایرانی با تجویز روی قابل درمان است و بهتر می‌‌باشد که رساندن روی به مقدار کافی به بدن مادر در دوران بارداری و شیردهی مد نظر قرار گیرد.
بررسی‌های انجام شده نشان می‌‌دهد که نیاز خانم‌ها به این عنصر مهم وضروری روزانه، حداقل ۱۰ میلی گرم و نیاز آقایان روزانه، حداقل ۱۲ میلی گرم است. بیشتر دیده می‌شود که مقدار مصرفی روی بسیار کم تر از مقدار نیاز بررسی شده است. مرکز تغذیه کشور آلمان (DGE) و امریکا (RDA) توصیه می‌کنند که برای پیشگیری از امراض حاصل شده از کمبود روی، خانم‌ها روزانه ۱۲ میلی گرم و آقایان ۱۵ میلی گرم روی به بدن خود برسانند.

پیدایش روی
روی بیست و سومین عنصر در پوسته زمین از نظر فراوانی می‌باشد. سنگهای معدنی حاوی روی هم از نظر جغرافیایی و هم از نظر زمین شناسی بسیار گسترده هستند و معمولاً به صورت ترکیب با عناصری مانند سرب، مس، طلا، نقره و سایر فلزات یافت می¬شود. بسیاری از سنگهای معدنی سنگین استخراج شده حاوی ۱۰درصد آهن و ۴۰ تا ۵۰ درصد روی می‌باشند.
فلز سرب
فلز سرب نيز همانند فلز روي با دارا بودن خواص متنوع و منحصر به فرد موجبات مصارف گوناگون را در صنايع مختلف ايجاد نموده است. مقاومت قابل توجه در برابر خوردگي، تنوع آلياژي و خواص متنوع فيزيکي و شيميايي اين فلز باعث شده است تا اين فلز نقش مهمي در زندگي روزمره انسان ايفا نمايد. فلز سرب به طور عمده در صنايع نظامي، آلياژسازي، باتري‌سازي، صنايع رنگ‌سازي، نساجي و …. استفاده مي‌گردد. 
 
نیاز روزانه افراد به روی
بررسی های انجام شده نشان می دهد که نیاز خانم ها به این عنصر مهم و ضروری ، روزانه حداقل ۱۰ میلی گرم و نیاز آقایان روزانه حداقل ۱۲ میلی گرم است. بیشتر دیده می شود که مقدار مصرف روی بسیار کمتر از مقدار مورد نیاز است. 
مراکز تغذیه ی کشور آلمان و آمریکا توصیه می کنند که برای پیشگیری از امراض حاصل از کمبود روی ، خانم ها باید روزانه ۱۲ میلی گرم و آقایان ۱۵ میلی گرم روی مصرف کنند. اصولاً دوز ۱۵ میلی گرم در روز را حد متوسط دریافت روی می دانند. دوز درمانی توسط روی روزانه حدوداً ۵۰ میلی گرم است. تامین روی به صورت ترکیب ” گلوکونات روی ” برای بدن بسیار خوب و قابل تحمل است و به خوبی جذب می شود. 
 به یاد داشته باشید تمام مکمل های روی بایستی همراه با غذا مصرف شوند تا از ایجاد تهوع جلوگیری شود.
توجه داشته باشید، افرادی که برای مدت طولانی روزانه ۵۰ تا ۳۰۰ میلی گرم روی مصرف می کنند، می توانند دچار اختلال در جذب آهن و مس شده و به کمبود این دو املاح در بدن دچار شوند. حتی دیده شده است کسانی که روزانه ۲ گرم روی به مدت طولانی خورده اند، علائمی مثل استفراغ ، تهوع ، دردهای شکمی و تب را نشان داده اند. 
افرادی که دچار ناراحتی هایی کبدی  و روده ای هستند، بایستی قبل از مصرف مکمل های روی، حتماً با پزشک خود مشورت کنند. 
غلظت روی در پوست  و چشم  بیشتر از سایر اندام های بدن است. مصرف روی در سوختگی ها، اعمال جراحی  و بهبود زخم های بدن  ضروری است. روی باعث بهبود هر چه سریع تر زخم ها می شود و کمبود روی بهبود زخم ها را به تعویق می اندازد؛ به ویژه در بیماران دیابتی این نکته حائز اهمیت است؛ زیرا همان طور که می دانید یکی از مشکلات بیماران دیابتی  ، زخم های پا و عفونت این زخم ها است که حتی می تواند به قطع عضو هم منجر شود. بنابراین وجود روی کافی در برنامه ی غذایی این افراد بسیار مهم است. مصرف روی در ترمیم سوختگی ها، زیاد بوده و به طور معمول در خون بیماران دچار سوختگی، کمبود روی مشاهده می شود و با دادن روی اضافی می توان، بهبود و ترمیم زخم را تسریع کرد. این مسئله حتی در سوختگی های درجه ۳ به دنبال مصرف محلول ها و ترکیبات حاوی روی به اثبات رسیده است و هم اکنون نیز از این ترکیبات ( مانند پماد زنیک اکساید و … ) استفاده می شود. 
  • بازدید : 70 views
  • بدون نظر

در اثر عواملی همچون افزایش شیوع چاقی ناشی از شکل نادرست زندگی شهرنشینی و افزایش سن جوامع بشری، شیوعبیماری دیابت در جهان به سرعت رو به افزایش است و متأسفانه این افزایش در کشورهای در حال توسعه از جمله در کشور ما چشمگیرتر است، چنان که در حال حاضر حدود ۲۰۰ میلیون نفر در دنیا و بالغ بر ۳ میلیون نفر در ایران به این بیماری مبتلا هستند. مبتلایان به دیابت بیش از دیگران در معرض خطر بروز عوارضی مانند اختلالات بینایی، حملات قلبی – عروقی، قطع پا و یا نارسایی کلیوی قرار دارند. مطالعات اخیر نشان داده اند که با رعایت برنامه غذایی سالم اعتدال در مصرف غذا و داشتن فعالیت فیزیکی منظم، کنترل دقیق قندخون با مصرف داروهای خوراکی و یا انسولین ، فشار خون و سطح چربی های خون، از بروز بسیاری از این عوارض جلوگیری می شود و بدین طریق بیماران دیابتی می توانند از یک زندگی سالم و طول عمر طبیعی بهره مند گردند. کتاب چگونه می توان دیابت خود را کنترل کرد؟ سطح آگاهی شما را بالا برده اما همواره این را به یاد داشته باشیم که پیشگیری بهتر از درمان است.


عتیقه زیرخاکی گنج