• بازدید : 55 views
  • بدون نظر

این فایل در ۵صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:

تأثير آموزش مهارتهاى ارتباطى به پرستاران بر رضايتمندى بيماران از نحوه برقرارى ارتباط مولود فرمهينى فراهانى ، زهرا کاشانى‌نيا ، دکتر محمدعلى حسينى ، دکتر اکبر بيگلريان چکيده مقدمه: يکى از مهم‌ترين عوامل مؤثر بر افزايش رضايتمندى بيماران و ارتقاى نتايج بهداشتى درمانى، برقرارى ارتباط مناسب بين پرستاران و بيماران مى‌باشد در ادامه برای آشنایی بیشتر شما توضیحات مفصلی درباره فایل می دهیم.
       عظمت مقام پرستارى‏
پيامبر گرامى اسلام)ص(، در آخرين خطبه‏اى كه در واپسين لحظات عمر پر بركت خوددر مدينه ايراد نمود، در ضمن سخنانى روشنگرانه به امت اسلامى، فرمود:
مَنْ قامَ عَلى مَريضٍ يَوْماً وَ لَيْلَةً بَعَثَهُ اللّهُ مَعَ اِبْراهيمَ الْخَليلِ عَلَيْهِ السَّلامُ فَجازَ عَلَى الصِّراطِ كَالْبَرْقِ اللّامِعِ.  
كسى كه يك روز و يك شب پرستارىِ فرد بيمارى را برعهده بگيرد،خداوند او را با ابراهيم خليل)ع( محشور مى‏كند، و همچون درخشش برقى از صراط عبور مى‏كند.
در اين روايت، برانگيخته شدن با حضرت ابراهيم)ع( يكى از آثار ارزشمند پرستارى‏شمرده شده است و اين پاداش عظيم و جايگاه رفيع به دليل مشكلاتى است كه پرستاران‏در أمر پرستارى بيمار متحمل مى‏شوند؛ بيمار بر اثر احساس درد و ضعف و عوامل‏ديگر روحى و روانى بى حوصله و زود رنج مى‏شود و گاه رفتار تند و ناهنجارى از خودبروز مى‏دهد، امّا پرستار با صبر و تحمل و با برخوردهاى محبّت‏آميز او را به سلامتى وآرامش خاطر اميدوار مى‏سازد. 
    اخلاق پرستارى‏
اسلام، افزون بر توصيه عموم مردم به رعايت اخلاق و روابط پسنديده با يكديگر، براى‏پرستار به لحاظ موقعيت ويژه‏اى كه دارد و آثارى كه نحوه برخورد او بر بيمار بر جاى‏مى‏گذارد، آداب و وظايف اخلاقى ويژه‏اى را سفارش كرده است تا در پرتو آن صحت وسلامت بيمار اعاده و پرستار نيز به مكارم اخلاقى و فضيلت‏هاى انسانى دست يابد.
در اين جا با بهره‏گيرى از روايات و سيره عملى پيشوايان معصوم )عليهم‏السلام( برخى از اصول‏اخلاق پرستارى را يادآور مى‏شويم.  
مهرورزى و عطوفت‏
مهر و شفقت و عطوفت از مائده‏هاى آسمانى و از اصول رستگارى است. انسان فطرتاًنيازمند محبّت و رأفت است و در تمام مراحل زندگى به محبّت ديگران وابسته است واين خصوصيت چنان ارزشمند و گرانمايه است كه محبوبيت خداى متعال را به دنبال‏دارد، چنان كه رسول گرامى اسلام فرمود:
اِنَّ اللّهَ رَحيمٌ يُحِبُّ الرَّحيمَ يَضَعُ رَحْمَتَهُ عَلى كُلِّ رَحيمٍ.  
خداوند مهربان است و انسان‏هاى مهربان را دوست دارد و رحمتش را برهر انسان مهربانى فرو مى‏فرستد.
در اين ميان، بيماران بيش از هر كسى به اين اكسير نجات‏بخش وحيات‏زا نيازمندند و مهرورزى به بيماران يكى از اصول اخلاقى است كه بر دوش همه‏افراد جامعه به خصوص پرستاران گذارده شده است. امام صادق)ع( مى‏فرمايد:
اَلنّاسُ رَجُلانِ مُبْتَلى وَ مُعافى فَارْحَمُوا الْمُبْتَلى وَاحْمَدُوا اللّهَ عَلَى الْعافِيَةِ.  
مردم دو دسته‏اند: يك دسته مبتلا به بيمارى هستند و دسته ديگر درسلامت به سر مى‏برند. بنابراين نسبت به مبتلايان مهر بورزيد و از آنان دلجويى كنيد و بر عافيت وسلامتى خداوند را سپاس گوييد.
امام خمينى)ره(، نيز در مورد مهرورزى و شفقت به بيماران، خطاب‏به پزشكان و پرستاران فرمود:
سر و كار با يك عده داريد شما و خصوصاً پرستارها كه اين‏ها بيمارند، دل‏شكسته‏اند، احتياج به پرستارى روحى دارند، احتياج به آرامش روحى دارند و شما با اين مريض‏ها، بااين بيمارها هر چه محبّت بكنيد و هر چه پرستارى مادرانه و خواهرانه و برادرانه و پدرانه بكنيداين در روحيه بيمار مؤثر است و براى خوب شدن، سرعت خوب شدن بيماران نيز مؤثر است و در بارگاه خداى تبارك وتعالى خدمت به اين جمعيت، خدمت به اين بندگان خدا، بسيار ارزشمند است.  
پرستاران در امر پرستارى، وظايف و مسئوليت‏هاى سنگين و مختلفى را بر دوش دارند؛
در اينجا به بررسى برخى از وظايف پرستار از منظر آيين حيات بخش اسلام مى‏پردازيم: 
       مواظبت از بيمار
مواظبت از بيمار و تنها نگذاردن او و با او به سر بردن، يكى از اصول اساسى پرستارى واز مهم‏ترين وظايف پرستار است. چنان كه حضرت صادق)ع( به همسفر و همراه بيمارفرمود:
قُعُودُكَ عِنْدَهُ اَفْضَلُ مِنْ صَلاتِكَ فى الْمَسْجِدِ.  
نشستن تو نزد بيمار )و مراقبت از او( بهتر و بالاتر است از نماز خواندت در مسجد.
در جريان پرستارى پيامبر)ص( از على)ع( نيز آمده است كه پيامبر همواره تا صبح‏مراقب و مواظب حال بيمار خود بودند و از حال او جويا مى‏شدند.  
محروميت بيمار از فعاليت‏هاى روزمرّه، دورى از اجتماع و احياناً از خانواده و احساس‏بى كسى و تنهايى، براى او ايجاد رنجش روحى، افسردگى و يأس و دل زدگى مى‏كند كه‏اين خود تشديد بيمارى را به دنبال دارد؛ از اين رو، مراقبت و مواظبت دائمى از بيمارافزون بر رفع نيازهاى جسمى وى، او را از اين رنجش و افسردگى رها ساخته و بهبودى‏او را سرعت مى‏بخشد. بنابراين استمرار مراقبت از بيماران و سركشى به آنها واحوال‏پرسى از آنها، يكى از وظايف مهم انسانى اخلاقى پرستاران است. 
       تلاش براى رفع نياز بيمار
برآورده ساختن نيازهاى بيماران و كسانى كه داراى معلوليت‏هاى جسمى هستند ازوظايف مهم و ارزشمند پرستاران است. تلاش براى رفع نياز بيمار اعم از اين كه نياز اوبرآورده شود يا نه، ارزشمند و داراى پاداش فراوان است.
امام خمينى)ره( در ديدار با وزير وقت بهداشت و درمان و ديگر كاركنان وزارتخانه دراين زمينه فرمود:
باز عرض مى‏كنم كه با بيمار بسيار با عطوفت باشيد، از آن كه خادم دم در است تا آن كه پزشك است و پرستار؛ رفتار، رفتار خوب و عطوفت‏آميز باشد. گمان كنيد كه خودتان مريض هستيد و در يك مريضخانه رفته‏ايد از كارمندان، پزشكان وپرستار آنجا چه توقعى داريد؟ همان توقعى كه خود شما از آنها داريد ساير بيماران هم از شمادارند.  
برخى از نيازهاى بيمار كه پرستار متعهد و دلسوز بايد آنها را براى بازيافت سلامتى به بيمار برطرف سازد عبارتند از: كمك به بيمار در فعاليت‏هاى روزمرّه‏كه شامل خوردن، خوابيدن، حركت و… مى‏شود و كمك براى انجام برنامه‏هاى عبادى ومذهبى و پر كردن اوقات فراغت بيمار. در روايتى در مورد غذا دادن به بيمار مى‏خوانيم:
مَنْ اَطْعَمَ مَريضاً شَهْوَتَهُ، اَطْعَمَهُ اللّهُ مِنْ ثِمارِ الْجَنَّةِ.  
كسى كه به بيمارى براساس ميل و اشتهايش غذا دهد، خداوند از ميوه‏هاى بهشتى به او مى‏خوراند. 
       انجام امور درمانى‏
از ديگر فعاليت‏ها و وظايف مهم پرستارى، مراقبت‏هاى درمانى پرستار از بيمار است؛مراقبت‏هايى از قبيل دادن داروهاى تجويز شده، پانسمان و تزريقات، كنترل وضعيت‏بيمار و انجام كمك‏هاى اوليه در مورد افراد آسيب ديده و ديگر امورى كه به منظوربازيابى سلامت بيمار انجام مى‏گيرد. 
       رعايت موازين شرعى‏
پزشكان و پرستاران كه به عناوين مختلف با بيمار سر كار دارند و ناچارند او را معاينه،مراقبت و احيانا مورد عمل جرّاحى قرار دهند و به نحوى با بيمار برخورد و تماس‏درمانى دارند، بايد بيش از سايرين حدود و موازين و ارزشهاى الهى را مراعات كنند.زيرا وضعيت بيمارى، زمينه نگاه‏هاى حرام و گناه را بيش از پيش براى دست اندر كاران‏مداواى بيماران، فراهم مى‏سازد و اينان بيش از ديگران نيازمند مراعات تقوا وخويشتندارى از گناه و محرمات هستند.
بنابراين، پرهيز از نگاه‏هاى حرام و نيز خوددارى از تماس بيش از حدِ ضرورت با اندام‏بيماران )غير همجنس( بايد همواره سرلوحه كار پزشكان و پرستاران باشد.  
از ديدگاه اسلام، فعّاليت زنان در اجتماع و حضور آنان در عرصه‏هاى اجتماعى تا آنجاآزاد است كه منافات و اصطكاكى با عفت و پاكدامنى آنان نداشته باشد و عفت عمومى‏را به خطر نيندازد. بر اين مبنا آنچه بيش از همه بايد مورد اهتمام زنان پرستار قرار گيرد،مراعات عفت و حفظ حيثيت و شئونات زن در جامعه است. اصل جدا سازى زن و مرددر جامعه اسلامى هم همين هدف را دنبال مى‏كند. استاد شهيد مرتضى مطهرى چنين‏مى‏نويسد:
اسلام در عين اين كه به زنان اجازه شركت در مساجد و حضور در عرصه‏هاى اجتماعى مى‏دهد،دستور مى‏دهد كه به صورت مختلط نباشد، محل‏ها از يكديگر جدا باشد. مى‏گويند پيامبر اكرم درزمان حيات خويش اشاره كرد كه در ورودى زنان به مسجد از در ورودى مردان مجزا باشد… و نيزمى‏گويند: پيغمبر اكرم دستور داد كه شب هنگام كه نماز تمام مى‏شود، اول زن‏ها بيرون روند، بعدمردها. رسول خدا خوش نمى‏داشت كه زن و مرد در حال اختلاط از مسجد بيرون روند. زيرا فتنه‏هااز همين اختلاطها برمى‏خيزد. رسول خدا براى اين كه برخورد و اصطكاكى رخ ندهد دستور مى‏دادمردان از وسط و زنان از كنار كوچه و خيابان بروند.  
از اين رو، اصل جداسازى مرد و زن در عرصه‏هاى فعاليت اجتماعى‏ايجاب مى‏كند كه در صورت امكان و فراهم بودن شرايط، پرستارى از زنان را بانوان‏پرستار و پرستارى از مردان را مردان، به عهد بگيرند. تا مرزها حفظ و موازين و ارزشهاپاسدارى شود. 
       مواظبت از بيمار
مواظبت از بيمار و تنها نگذاردن او و با او به سر بردن، يكى از اصول اساسى پرستارى واز مهم‏ترين وظايف پرستار است. چنان كه حضرت صادق)ع( به همسفر و همراه بيمارفرمود:
قُعُودُكَ عِنْدَهُ اَفْضَلُ مِنْ صَلاتِكَ فى الْمَسْجِدِ.  
نشستن تو نزد بيمار )و مراقبت از او( بهتر و بالاتر است از نماز خواندت در مسجد.
در جريان پرستارى پيامبر)ص( از على)ع( نيز آمده است كه پيامبر همواره تا صبح‏مراقب و مواظب حال بيمار خود بودند و از حال او جويا مى‏شدند.  
محروميت بيمار از فعاليت‏هاى روزمرّه، دورى از اجتماع و احياناً از خانواده و احساس‏بى كسى و تنهايى، براى او ايجاد رنجش روحى، افسردگى و يأس و دل زدگى مى‏كند كه‏اين خود تشديد بيمارى را به دنبال دارد؛ از اين رو، مراقبت و مواظبت دائمى از بيمارافزون بر رفع نيازهاى جسمى وى، او را از اين رنجش و افسردگى رها ساخته و بهبودى‏او را سرعت مى‏بخشد. بنابراين استمرار مراقبت از بيماران و سركشى به آنها واحوال‏پرسى از آنها، يكى از وظايف مهم انسانى اخلاقى پرستاران است. 
       تلاش براى رفع نياز بيمار
برآورده ساختن نيازهاى بيماران و كسانى كه داراى معلوليت‏هاى جسمى هستند ازوظايف مهم و ارزشمند پرستاران است. تلاش براى رفع نياز بيمار اعم از اين كه نياز اوبرآورده شود يا نه، ارزشمند و داراى پاداش فراوان است.
امام خمينى)ره( در ديدار با وزير وقت بهداشت و درمان و ديگر كاركنان وزارتخانه دراين زمينه فرمود:
باز عرض مى‏كنم كه با بيمار بسيار با عطوفت باشيد، از آن كه خادم دم در است تا آن كه پزشك است و پرستار؛ رفتار، رفتار خوب و عطوفت‏آميز باشد. گمان كنيد كه خودتان مريض هستيد و در يك مريضخانه رفته‏ايد از كارمندان، پزشكان وپرستار آنجا چه توقعى داريد؟ همان توقعى كه خود شما از آنها داريد ساير بيماران هم از شمادارند.  
برخى از نيازهاى بيمار كه پرستار متعهد و دلسوز بايد آنها را براى بازيافت سلامتى به بيمار برطرف سازد عبارتند از: كمك به بيمار در فعاليت‏هاى روزمرّه‏كه شامل خوردن، خوابيدن، حركت و… مى‏شود و كمك براى انجام برنامه‏هاى عبادى ومذهبى و پر كردن اوقات فراغت بيمار. در روايتى در مورد غذا دادن به بيمار مى‏خوانيم:
مَنْ اَطْعَمَ مَريضاً شَهْوَتَهُ، اَطْعَمَهُ اللّهُ مِنْ ثِمارِ الْجَنَّةِ.  
كسى كه به بيمارى براساس ميل و اشتهايش غذا دهد، خداوند از ميوه‏هاى بهشتى به او مى‏خوراند.
     انجام امور درمانى‏
از ديگر فعاليت‏ها و وظايف مهم پرستارى، مراقبت‏هاى درمانى پرستار از بيمار است؛مراقبت‏هايى از قبيل دادن داروهاى تجويز شده، پانسمان و تزريقات، كنترل وضعيت‏بيمار و انجام كمك‏هاى اوليه در مورد افراد آسيب ديده و ديگر امورى كه به منظوربازيابى سلامت بيمار انجام مى‏گيرد. 

عتیقه زیرخاکی گنج