• بازدید : 44 views
  • بدون نظر

خرید ودانلود پایان نامه بررسي روشهاي مختلف آبياري بر روي برخي صفات  مرفولوژيك و فيزيولوژيك برنج ‎(Oryza satival L.) -خرید اینترنتی تحقیق  بررسي روشهاي مختلف آبياري بر روي برخي صفات  مرفولوژيك و فيزيولوژيك برنج ‎(Oryza satival L.) -دانلود رایگان مقاله  بررسي روشهاي مختلف آبياري بر روي برخي صفات  مرفولوژيك و فيزيولوژيك برنج ‎(Oryza satival L.) -دانلود رایگان پایان نامه  بررسي روشهاي مختلف آبياري بر روي برخي صفات  مرفولوژيك و فيزيولوژيك برنج ‎(Oryza satival L.) 

این فایل قابل ویرایش می باشد وشامل موارد زیر است:


برنج بعد از گندم بيشترين سطح اراضي كشاورزي در جهان را به خود اختصاص داده است. براساس آمار منتشر شده در سال ۱۳۸۰ از سوي فائو ‎(FAO) سطح زير كشت برنج در دنيا حدود ۱۵۱ ميليون هكتار بوده كه كشورهاي هند و چين با داشتن ۷۴ ميليون هكتار قريب به ۵۰ درصد كشت برنج جهان را به خود اختصاص داده‎اند. سطح زير كشت برنج در ايران ۵۸۷ هزار هكتار برآورده شده كه حدود ۴ درصد سطح زير كشت برنج جهان است. بيش از ۷۵  درصد اراضي زير كشت برنج در استان‎هاي ساحلي خزر يعني گيلان و مازندران قرار دارد و بيش از ۸۰ درصد برنج كشور از اين اراضي تأمين مي‎شود (۱۱). 
استان مازندران با توليد ۴۳ درصد، رتبة اول را در كشور داراست (۱۱). آمارهاي جهاني نشان مي‎دهد كه حدود ۹۲ درصد توليد برنج متعلق به كشورهاي در حال توسعه از قاره آسيا است. قارة آسيا با داشتن ۱/۱۲۱ ميليون هكتار برنج كاري يعني ۹۰ درصد سطح زير كشت جهان، رتبه اول توليد برنج را به خود اختصاص داده است. از نظر توليد، كشور چين با توليد ۱۸۳۱۴۸ هزار تن مقام اول را داشته و ايران با توليد حدود ۲۶۰۰ هزار تن در رده يازدهم قرار دارد (۱۱). در سال ۱۹۸۷ ميزان درصد سهم ايران از توليد جهاني برنج حدود ۵/۰ درصد بوده كه در افزايش توليد جهش ۱۸ درصدي را كسب كرده است. در سال ۱۹۷۷ در حالي كه عملكرد توليد شالي در واحد سطح در جهان به طور متوسط به ۳۷۹۲ كيلوگرم ارتقاء يافته بود، در ايران اين رقم به ۴۱۳۷ كيلوگرم رسيد. به عبارتي در حالي كه افزايش عملكرد جهاني ۵/۱۳ درصد بوده مقدار فزوني عملكرد در ايران به سطح ۵/۳۷ درصد ترقي كرده است (۱۱). براساس آمار فائو ‎(FAO) ميزان درصد سهم ايران از ميزان عملكرد متوسط جهاني در سال ۱۹۸۷ تا ۱۹۹۷ مرتباً روند صعودي داشته و از ۳۵/۹۱ درصد به ۰۹/۱۱۸ درصد ترقي كرده است (۱۱). 
گياه‎شناسي برنج:
برنج يي از گياهان مهم تيره غلات مي‎باشد كه به شاخة گياهان گلدار ،  زير شاخه نهاندانگان ، ردة تك لپه‎ايها ، راستة‌ غلاف داران ،  خانوادة غلات ، جنس اوريزا  تعلق دارد كه داراي دو گ ونة زراعي به نام‎هاي ساتيوا  و گلابريما  مي‎باشد (۷‌،۲۶). 
اوريزا ساتيوا از گونه‎هاي مهم بوده و برنج‎هاي زراعي ايران از اين نوع مي‎باشند. اين‎گونه داراي انواع مختلف به شرح زير است:

۱-۳-۱- نوع ژاپونيكا  
اين برنج در نواحي معتدل ژاپن، ايتاليا و آمريكا كشت مي‎شود و براي آنكه گل توليد كند احتياج به روزهاي بلند دارد. و سازگار با اقليم‎هاي سردتر مي‎باشد. برگ‎هاي آن نازك و سبز تيره، دانه كوتاه و گرد، ريزش كم، ارتفاع گياه كوتاه تا متوسط، كركهاي پوشينه بلند و ضخيم، قدرت پنجه‎زني متوسط، بافت گياه سخت، خوشه كوتاه مي‎باشد. برنج‎هاي گرده از اين نوع هستند (۷، ۲۶، ۳۶). 
۱-۳-۲- نوع اينديكا 
اين نوع برنج سازگار به مناطق گرمسيري بوده كه در مقابل خشكي، بيماري و آفت مقاوم مي‎باشد و داراي ارقام مختلفي از نظر زمان رويش است. همچنين داراي برگهاي پهن و سبز روشن، دانه طويل نردتاً تخت، قدرت پنجه‎زني بالا، ارتفاع گياه كوتاه تا بلند كرك‎هاي پوشينه كوتاه، بافت گياه نرم و حساس به ريزش دانه مي‎باشد (۳۶). 
۱-۳-۳- نوع جاوانيكا 
اين نوع برنج در كشورهاي اندونزي، فيليپين، تايوان و ژاپن كشت مي‎شود. داراي برگهاي پهن و سبز روشن، دانه پهن و كلفت، پنجه‎زني ضعيف، ارتفاع گياه بلند،‌ بافت گياه سخت، ريزش دانه كم مي‎باشد (۳۶). 
۱-۴- سيستم‎هاي كشت برنج 
برنج از نظر اكولوژيكي و دامنة زيست، گستردگي خاصي دارد. يعني از حالت ديم تا حالت غرقابي كشت مي‎شود. كه اين نشان‎دهندة‌سازگاري اكولوژيكي و سيع اين گياه است. دامنة‌ سازگاري برنج با عمق غرقابي و درجه كنترل رطوبت منجر به ايجاد چند اكوسيستم در كشت اين گياه شده است (۳۴، ۴۶، ۵۵). 
كشت برنج براساس منبع تأمين كنندة آب به صورت فارياب  يا ديم  طبقه‎بندي مي‎شود. براساس مديريت عمليات آب و زمين، اراضي برنج به صورت زير طبقه‎بندي مي‎شوند:
الف) لولند (غرقابي): مزارع لولند توسط مرزهايي محصور مي‎شوند تا آب آبياري يا بارندگي را نگهدارند. آماده كردن زمين معمولا هنگامي صورت مي‎گيرد كه مزرعه غرقاب مي‎باشد. 
ب) آپلند: م زارع آپلند داراي مرز و كرت براي نگهداري آب نيستند. تنها منبع آب، باران ميباشد. آماده كردن زمين هنگامي كه خاك مزرعه خشك است صورت مي‎گيرد. 
براساس رژيم آب، اراضي برنج به صورت زير طبقه‎بندي مي‎شوند:
الف) آپلند:‌بدون آب ايستادگي 
ب) لولند : با ۵۰-۵ سانتي‎متر آب ايستادگي 
ج) آب عميق : بيش از ۵۰ سانتي‎متر تا ۶ متر آب ايستادگي 
شكل (۱-۲) طبقه‎بندي اراضي برنج جهان با رژيم‎هاي آبي را نشان مي‎دهد. 
كشت برنج براساس نوع واريته استفاده شده به صورت زير طبقه‎بندي مي‎شود: 
الف) برنج لولند: گياهاني نيمه پا كوتاه، متوسط تا بلند (به ارتفاع ۱۰۰ سانتي‎متر تا ۲ متر)
ب) برنج آپلند: گياهاني متوسط تا بلند (به ارتفاع ۱۳۰ تا ۱۵۰ سانتي‎متر)
ج) برنج آب عميق: گياهان متوسط تا بلند (به ارتفاع ۱۲۰ تا ۱۵۰ سانتي‎متر، ۲ تا ۳ متر با بالا آمدن سطح آب)
د) برنج شناور : گياهاني بلند (بيشتر از ۱۵۰ سانتي‎متر، ۵ تا ۶ متر با بالا آمدن سيلاب)
تغييرپذيري بارندگي اساس تقسيم‎بندي اكوسيستم فارياب به دو زير ا كوسيستم؛ آبي فصل مرطوب و آبي فصل خشك مي‎باشد. 
اراضي آبي فصل مرطوب   آنهايي هستند كه آب آبياري ممكن است در طول فصل مرطوب به عنوان مكمل با رندگي به شاليزار افزوده شود. اراضي آبي فصل خشك  آنهايي هستند كه بدون آب 
تكميلي در اين فصل برنج نمي‎تواند كشت شود. 
در سطح جهاني حدود ۷۹ ميليون هكتار برنج تحت شرايط آبي رشد مي‎كند. ميانگين عملكرد از ۳ تا ۹ تن در هكتار متغير است. بيش از ۷۵% برنج جهان از شاليزارهاي تحت آبياري توليد مي‎شود (۴۶). 
  • بازدید : 55 views
  • بدون نظر
این فایل در ۲۶صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:

از گذشته هاي دور كشاورزي يكي از مهمترين راه هاي تامين غذاي انسان بوده است . زراعت در ابتدا بستگي زيادي به مقدار بارش برف و باران داشت و اگر در يك سال به اندازه كافي بارندگي نمي شد ، محصول خوبي هم بدست نمي آمد ، بنابراين ، نياكان ما به فكر افتادند تا از آبهايي كه در طبيعت به صورت رودخانه ، چشمه ، چاه و قنات وجود داشت ، براي آبياري زمينهاي خود استفاده كنند . چه اين ترتيب بود كه روش زراعت آبي تبديل شد . از بين رفتن خاك كشاورزي ، دشواريهاي فراوان آبياري و صرف وقت و هزينه زياد ، انسان را به فكر انداخت تا راه جديدي براي آسان تر شدن آبياري مزارع خود پيدا كنند . سرانجام با الهام از ريزش باران در طبيعت ( آبپاش ) اختراع شد . ولي چون از اين وسيله نمي توانستند براي زمينهاي بزرگ استفاده كنند روش تازه اي براي آبياري باغها و مزاع پيدا كرده آن را ( آبياري تحت فشار ) ناميدند .  در اين روش ( آب ) به وسيله پمپ يا اختلاف ارتفاع تحت فشار قرار گرفته و به صورت باران يا قطره و يا روشهاي مناسب ديگر ، در اختيار گياه قرار مي گيرد . آبياري تحت فشار روش ها و دستگاه هاي مختلفي دارد . معروفترين آن ، روش آبياري باراني و قطره اي هستند . در اين نشريه شما با انواع دستگاهها و روش هاي مختلف آبياري باراني و قطره اي آشنايي بيشتري پيدا مي كنيد . 
روش كار دستگاه هاي آبياري تحت فشار 
اساس كار اين دستگاه ها بسيار ساده است . آب از يك طرف با فشار وارد لوله اصلي و سپس لوله هاي فرعي شده و از طريق سوراخ هايي كه به آنها قطره چكان ، آب پاش ، آب فشان و يا نازل مي گويند ، چه صورت قطره يا ذرات ريز خارج مي شود . 
براي اين كه آب بتواند با فشار از اين سوراخ ها خارج شده و توليد باران نمايد ، بايد يك دستگاه پمپ را در ابتداي لوله اصلي قرار داد و چه اين وسيله فشار لازم را تامين نمود . 
روش ها و دستگاه هاي مختلف آبياري تحت فشار 
به علت اينكه همه مزارع در شرايط يكسان قرار ندارند لذا دستگاه هاي آبياري مختلفي نيز اختراع شده و هر يك از آنها براي شرايط و محل خاصي طراحي شده اند البته بعضي از اين دستگاهها به گونه اي طراحي شده اند كه از آنها مي توان در همه زمين ها استفاده نمود . 
۱ ـ روش هاي آبياري باراني كلاسيك 
در اين روشها لوله هاي اصلي به لوله هاي فرعي وصل مي شوند و روي لوله هاي فرعي آب پاش هاي مخصوصي نصب شده كه دور خود مي چرخد و آب را در اطراف به صورت دايره مي پاشد و لوله هايي كه آب پاش ها بر روي آنها نصب شده اند ( بال ) نام دارد . در اين روش از يك دستگاه موتور پمپ يا الكترو پمپ و تعدادي لوله و آب پاش براي آبياري استفاده مي شود . اگر همه اجزاء قابل جابجايي باشند آنرا ( روش كلاسيك متحرك ) مي نامند . 
در مواردي لوله اصلي و موتور پمپ ثابت است ولي براي صرفه جويي در هزينة خريد لوله و لوله كشي پس از اين كه آبياري انجام شد بال و آب پاش ها را باز نموده و در جاي ديگر نصب مي كنند . اين كار ادامه دارد تا كل مزرعه آبياري شود . اين روش را ( روش كلاسيك نيمه متحرك ) مي گويند . 
گاهي لوله اي اصلي ، فرعي ، بال ، آب پاش ها و موتور پمپ ثابت هستند و كل مزرعه توسط آنها آبياري مي شود كه به اين ( روش ثابت ) مي گويند و اكثراً لوله ها در زير زمين كار گذاشته شده اند . در ايران و بسياري ديگر كشورها روش كلاسيك نيمه متحرك رواج بيشتري دارد . 
۲ ـ دستگاه آبياري باراني غلطان 
دستگاه ديگري ساخته شده كه به آن ( دستگاه آبياري باراني غلطان ) مي گويند كه نام خارجي آن ( ويل موو ) است يك لوله آلومينيومي كه تقريباً ۱۰ سانتيمتر قطر دارد از وسط تعدادي چرخ مي گذرد . 
اين لوله دو كار انجام مي دهد . هم به عنوان محور چرخ ها به حساب مي آيد و هم اين كه آب از داخل آن عبور كرده و به آب پاش ها مي رسد . هنگام جابجايي ، دستگاه توسط يك موتور با نيروي هشت اسب كه در وسط دستگاه ورودي شاسي قرار دارد ، روي زمين حركت مي كند . مزرع توسط اين دستگاه به صورت چهار گوش آبياري مي شود . در اين روش آبياري لوله آبرسان كه در زير زمين قرار داشته آب را از منبع به سر مزرعه مي آورد . 
لوله خرطومي كه رابط بين لوله آبرسان و لوله دستگاه مي باشد توسط يك شير آبگير به آن وصل شده و آب را به دستگاه مي رساند . 
روش كار به ترتيب است كه ابتدا دستگاه به محل مورد نظر منتقل مي شود سپس به وسيلة لوله رابط خرطومي ، لوله هاي دستگاه و لوله هاي آبرسان به هم متصل مي شوند با باز شدن شير آبگير آب در لوله ها جريان پيدا كرده و از طريق آبپاش ها آبياري انجام مي شود . پس از اتمام يك قطعه لوله خرطومي را جدا كرده و آب داخل لوله ها را خارج نموده سپس موتور را براي جا به جايي دستگاه روش كرده و آن را به قطعه ديگر كه هنوز آبياري نشده است مي برند اين عمل آنقدر تكرار مي شود تا تمام سطح مزرعه آبياري شود . 
۳ ـ دستگاه آبياري باراني قرقره اي 
اين دستگاه شبيه يك قرقرة شبيه يك قرقرة بزرگ است كه بر روي يك شاسي قرار دارد و مي تواند به اطراف بچرخد . اين دستگاه توسط تراكتور جابجا مي شود براي رساندن آب از دستگاه به آبپاش از لوله پلي اتيلين نيمه سخت كه به دور قرقره جمع مي شود و خيلي هم محكم است ، استفاده مي شود طول لوله به ۳۰۰ متر هم مي رسد . يك طرف اين لوله ها به دستگاه قرقره اي و طرف ديگر آن به آبپاش بزرگي كه شبيه يك تفنگ است وصل شده است . آب پاش بزرگ روي پايه اي كه به آن ارابه مي گويند قرار دارد . ارابه ممكن است چرخ هم داشته باشد . 
براي آبياري يك قطعه زمين دستگاه را به وسيلة تراكتور به ابتداي زمين برده و مستقر مي كنند . سپس آبپاش بزرگ را كه لوله پلي اتيلين به آن متصل مي باشد جدا نموده و به انتهاي زمين مورد نظر مي برند . اين فاصله ممكن است تا  300 متر هم باشد پس پمپ را روش كرده تا آب از طريق لوله پلي اتيلن وارد آبپاش شده و در سطح زمين پخش مي شود . در همين حال قرقره آهسته آهسته به شكل خودكار چرخيده و لوله را دور خود جمع مي كند ، در نتيجه تمام قطعه مورد نظر به صورت چهار گوش آبياري مي شود و وقتي كه آب پاش روي ارابه به قرقره رسيد آبياري به طور خودكار قطع مي شود . 
۴ ـ دستگاه آبياري باراني دوار مركزي 
نوعي ديگر از دستگاههاي آب پاش وجود دارد به آن دستگاه دوار مركزي مي گويند نام خارجي اين دستگاه « سنتر پيوت » است . در اين روش آبياري لوله اصلي حدود ۳ متر بالاتر از سطح زمين قرار دارد و مانند عقربه ساعت چرخيده و زمين را به صورت دايره آبياري مي كند . در اين روش آب توسط پمپ را فشار وارد لوله عمودي و سپس لوله اصلي ( افقي ) شده و از آنجا وارد پاشنده ها مي شود لوله هاي اصلي روي پايه هايي به شكل A قرار دارند كه هر پايه داراي دو چرخ بوده و توسط نيروي برق حركت مي كند اين دستگاه آب را به صورت يكنواخت در مزرعه پخش مي كنند . 
خاكهاي شني بهترين نوع خاك براي آبياري با اين روش هستند دستگاه طوري ساخته شده كه از آن مي توان براي آبياري زمين همواره و نسبتاً ناهمواره استفاده كرد . يك تابلو كنترل روي برج مركزي دستگاه قرار دادر كه مي تواند همه عمليات آبياري را از دور كنترل نمود تا آبياري به صورت خودكار انجام شود . در زمان آبياي اگر در جايي اشكالي بوجود بياد آبياري خود به خود قطع مي شود . چون اين دستگاه زمين را به صورت دايره آبياري مي كند قسمتي از كناره هاي زمين آبياري نمي شود . براي رفع مشكل مي توان در انتهاي لوله اصلي يك بال اضافي و يك آبپاش قوي نصب كرد تا وقتي كه دستگاه به اين قسمت ها برسد آبياري ادامه يافته و گوشه هاي زمين نيز آبياري شوند . 

عتیقه زیرخاکی گنج