• بازدید : 63 views
  • بدون نظر
این فایل در ۱۶صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:

روكش‌كاري ها را در سطح جاده ها و خيابان و حتي باندهاي  فرودگاه و يا پياد‌روها و مناطق محدود مي‌توانند به دو روش روكش‌كاري آسفالتي و روكش‌كاري بتني تقسيم كرد.
روكش‌كاري آسفالتي يك نوع روكشكاري انعطاف‌پذير است كه معمولاً در خيابان‌ها و جاده‌ها از آن استفاده مي‌شود. آسفالت مخلوطي از سنگدانه‌ها و قير مي‌‌باشد كه به صورت گرم بر روي مسير و به عنوان لايه آخر استفاده مي‌‌شود.  اين لايه ممكن است در روي مصالحي متفاوت كشيده شود و يا در روي مصالحي شبيه  به خود آسفالت از آن استفاده گردد. ماشين پخش آن فنيشر نام دارد و آسفالت را در ضخامت‌هاي مختلف پخش مي‌كند. در برخي از كارها مانند فرودگاه لايه آسفالتي بر روي لايه‌اي از بتن مرغوب كشيده مي‌شود.
استفاده خيلي زياد از بتون براي روكشكاري جاده‌ها و فرودگاه‌ها باعث توليد وسايل مخصوص روكشكاري بتوني شده است. هرچند، كاربرد قالب‌هاي لغزنده كه نياز به قالب ثابت ندارند، پيوسته رو به گسترش است، اما در روكشكاري، همچنان استفاده از قالب‌هاي فلزي براي نگهداري بتون مومسان، ضمن جاي دادن و تمام‌كاري بتون رايج است. چون بيشتر اين وسايل طوري طراحي شده‌اند كه بتوانند به قالب‌هاي بتوني سوار شوند، آنها را غالباً دستگاه قالب سوار مي‌نامند. اين دستگاه را كه براي انجام عمليات مخلوط كردن، جايگذاري، تمام‌كاري و عمل‌آوري به كار مي‌روند، غالباً قطار روكش‌كاري مي‌نامند. زيرا، حركت آنها در طول جاده پشت سر هم صورت مي‌گيرد.
قالب‌هاي فلزي روكش‌كاري ft10 (m3) طول و in 12-8 (cm 30- 20 ) ارتفاع دارند. از سوراخهايي كه در اين قالب‌ها وجود دارد، خارهاي فلزي را در داخل زمين فرو مي‌كنند، و انتهاي قالب‌ها را در داخل هم قفل مي‌كنند تا اينكه همه قالب‌ها را در يك راستا نگهدارد. ماشين زيرساز قالب سوار، نظير گريدر شيب‌كن وجود دارد كه مي‌تواند زمين زير پي يا پي را، پيش از بتون‌ريزي، در حد ارتفاع دقيق مورد نظر، پرداخت كند. بتون را با استفاده از مخلوط‌كن روكش‌كاري يا مخلوط‌كن كاميوني در داخل قالب‌ها مي‌ريزند. واحدهاي مركب جاي‌دهنده، پخش كننده مجهز به نوار نقاله وجود دارد كه مي‌توان آنها را براي اجراي عمليات با ماشين قالب سوار يا روكش‌كار قالب لغزان به كار برد.
پس از جاي دادن و پخش بتون تمام‌كاري انجام مي‌شود. ماشين‌هاي قالب سوار غالباً هر دو تمام كننده طولي و عرضي را دارند. تمام كننده عرضي را براي تنظيم ارتفاع نهايي سطح و شروع به تمام‌كاري ابتدايي به كار مي‌برند. با تمام‌كننده طولي تمام‌كاري ماشيني نهايي را انجام مي‌دهند. ممكن است تمام‌كاري دستي لازم باشد، كه در اين صورت پل تمام‌كاري قالب سوار را به كار مي‌برند. اين وسيله‌اي است كه به شكل پل روي سطح مي‌خوابد و امكان دسترسي به تمام سطح روكش‌كاري را به كارگران مي‌دهد. تمام‌كننده‌ها ممكن است با ماشين عمل‌آوري اتوماتيك مجهز به افشانه‌اي موتوري كه مواد عمل‌آوري را روي سطح مي‌پاشد همراهي شوند.
در ساخت تاوه يا سينه پل بزرگ بتوني، مي‌توان بتون را با ناودانك، جام، يا تسمه نقاله با تخليه جانبي جايگذاري كرد. تمام‌كاري مكانيكي را مي‌توان با تمام‌كننده غلتكي، تمام‌كننده رفت و برگشتي، ماله‌هاي قوي و يا ديگر انواع تمام‌كننده انجام داد. شكل ۱ تاوه‌اي بزرگ را نشان مي‌دهد كه براي بتون‌ريزي مستقيم از كاميون مخلوط‌كن ساخته مي‌شود. تمام‌كاري آن با تمام‌كننده غلتكي انجام مي‌گيرد.

روكش‌كاري با قالب لغزنده
روكش‌كننده قالب لغزنده نمي‌تواند تاوه‌اي بتوني را بدون استفاده از قالب‌هاي سنتي پخش، تحكيم، و تمام‌كاري كند. بتون طي مدتي كه از ماشين روكش‌كننده بيرون مي‌ريزد، استحكام كافي به دست مي‌آورد. (شكل ۲). چون ماشين روكش‌كننده، تاوه روكش‌كاري را به طور كامل فرا مي‌گيرد، مي‌توان  فولاد تسليح بتون را پيشاپيش جايگذاري كرد. روكش كننده قالب لغزنده به طور معمول مي‌تواند تاوه‌هايي به ضخامت in 10 ( cm 4/25) و پهناي ft 24 (m3/7) را با سرعت تا  ft/min20 ( m/min 6) جايگذاري كند. از ديگر وسايل روكش‌كاري، مانند تمام‌كننده لوله‌اي و ماشين عمل‌آوري، مي‌توان همراه با روكش‌ كننده قالب لغزنده استفاده كرد.
شكل ۱- غلتك تمام كننده كه براي ريختن تاوه بتوني بزرگ به كار مي‌رود.
 
شكل ۲- روكش‌كار قالب لغزنده بزرگ در حال كاربرد عمليات.
 
شكل ۳- روكش‌كار قالب لغزنده براي ساختن جدول و آب‌رو.

ماشين‌هاي روكش‌كننده قالب لغزنده‌اي، مانند آنچه در شكل ۳ نشان داده شده است در ساختن جدول و آب روي جاده‌ها بسيار به كار گرفته مي‌شوند. بعضي از ماشين‌ها تركيبي از تراز پردازنده و  روكش‌كننده‌اند و در نتيجه هم قادر به آماده‌سازي زمين پي هستند و هم مي‌توانند جداول و آب رو را بسازند. روكش‌كننده قالب لغزنده مي‌تواند در روز تا mi 1 ( km 6/1 ) جدول و آبرو را جايگذاري كند. هر چند كه توليد معمول آنها نزديك به نصف اين مقدار است. روكش كننده‌هاي قالب لغزنده كوچك مي‌توانند پياده‌روها، ميانگاه‌هاي بزرگراه‌ها و ساختمانهاي مشابه آنها را هم بسازند.
اره بتون‌بر را كه به تيغه الماسي يا سايا مجهز است، غالباً براي بريدن درزهاي موجود در تاوه‌هاي بتوني به كار مي‌برند تا ايجاد تركهاي انقباضي كنترل شود. عمق درزهاي كنترل بايد در حدود ۴/۱ ضخامت تاوه باشد، اما اين عمق نبايد از حداكثر اندازه سنگدانه‌اي كه در ساخت بتون به كار رفته است، كمتر باشد. اره‌كاري را بايد زماني انجام داد كه بتون در عين آنكه هنوز تازه است، آنقدر سخت شده باشد كه برش صاف و تميز آن ميسر باشد. اين كار ۶ تا ۳۰ ساعت پس از بتون‌ريزي امكان‌پذير است.


روكش‌كاري آسفالتي
مقدمه
انواع اصلي روكش‌كاري آسفالتي عبارتند از: سنگفرش نفوذي، روكش‌كاري با مخلوط در راهي و مخلوط كارگاهي. مخلوط‌هاي روكش‌كاري ممكن است مخلوط گرم يا مخلوط سرد باشند. مخلوط گرم را به قصد ساختن سطوح آسفالتي با كيفيت بالا، براي بزرگراه‌هاي اصلي يا فرودگاه‌ها به كار مي‌برند. مخلوط سرد معمولاً براي وصله كردن جاده‌ها به كار مي‌رود، اما مي‌توان از آن براي ساختن راه‌هاي فرعي هم استفاده كرد.
سنگفرش نفوذي، در عين آنكه معمولاً نوعي روكش‌كاري به شمار مي‌آيد، با وسايل و روشهايي انجام مي‌گيرد كه خيلي شبيه به وسايل و روشهاي مورد استفاده در چاره‌كاري سنگدانه‌اي سطح‌اند. از سنگفرش نفوذي، يك لايه سنگدانه درشت، به ضخامت بيش از in 4  ( cm 10) را در جاده مي‌ريزند و سپس آن را با غلتك بادي يا چرخ فولادي غلتك مي‌زنند تا سنگدانه‌ها فشرده و در هم قفل شوند. پس از اين، بستمايه مي‌ريزند و بلافاصله سنگدانه با اندازه متوسط را كه به سنگدانه كليدي معروف است، به كار مي‌برند. سطح روكش‌كاري شده را مجدداً غلتك مي‌زنند تا سنگدانه كليدي را فشرده و در بستمايه فرو كند. پس از اين، باز هم مي‌توان بستمايه و سنگدانه كليدي كوچكتري به كار برد. به هر حال سطح حاصل را، پس از تكميل غلتك‌كاري جارو مي‌زنند.
مخلوط‌هاي در راهي يا مخلوط ساخته شده در محل را از مخلوط كردن مستقيم بستمايه و سنگدانه در جاده تهيه كرده و سپس آن را پخش و فشرده مي‌كنند تا سطح روكش‌كاري تشكيل شود. وقتي از گريدر موتوري براي ساختن مخلوط در راهي استفاده مي‌كنيم، سنگدانه را در امتداد جاده ريخته و بستمايه را با پخش‌كن روي آن مي‌ريزيم. سپس با حركت عرضي گريدر بر روي اين مواد، آنها را مخلوط كرده و تا عمق مطلوب پخش و فشرده مي‌كنيم. در مخلوط‌كن گردان از يك روتور گردكننده و يك ميله پخش براي آميختن سنگدانه و بستمايه طي يك بار اجراي عمليات استفاده مي‌كنند. كارگاه‌هاي متحرك سنگدانه را از دريچه‌اي در امتداد جاده بر مي‌دارند، آن را با بستمايه مخلوط مي‌كنند، و مخلوط حاصل را مجدداً در جاده يا در ماشين تمام‌كاري جاده مي ريزند. از جمله مشكلات در ساختن مخلوط در راهي، مشكل بودن كنترل رطوبت سنگدانه، عدم يكنواختي مخلوط و مشكل بودن پخش يكنواخت مخلوط را مي‌توان نام برد. در نتيجه، كيفيت مخلوط در راهي، به طور كلي و در حدي اساسي، از مخلوط كارگاهي پايين‌تر است.

كارگاه آسفالت
كارگاه‌هاي توليد آسفالت اساساً براي توليد مخلوط گرم و ساختن روكش آسفالتي با كيفيت بالا به كار مي‌روند، هر چند كه مي‌توان در آنها مخلوط سرد را هم تهيه كرد. انواع كارگاه‌هاي آسفالت عبارتند از كارگاه پيمانه‌اي، كارگاه مخلوط سازي پيوسته، كارگاه مخلوط‌سازي بشكه‌اي. در كارگاه پيمانه‌اي، سنگدانه‌هاي داغ را به نسبت وزنشان در اتاقك مخلوط‌سازي (آسياب مخلوط‌كني) مي‌ريزند و با افزودن مقدار مطلوب از آسفالت، كل مواد را مخلوط مي‌كنند و سپس در واحد حمل يا مخزن ذخيره تخليه مي‌كنند.

عتیقه زیرخاکی گنج