• بازدید : 41 views
  • بدون نظر
این فایل در ۲۱صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:

ساختمان يك اداره بزرگ شامل مكان‌هاي مختلف و متعدد است:
۱٫ بخش‌هاي اداري دفاتر مجزا براي يك تا سه نفر به همراه كارگاه‌هايي مبراي كارآموزان و دفاتر گروهي براي حداكثر ۲۰ نفر، كارگاه‌هايي براي كارآموزان و دفاتر با پلان باز براي حداكثر ۲۰۰ نفر بطور همسطح. بعضي ادارات كارگاه‌هاي مجزا را با بخش‌هاي گروهي يكي مي‌كنند. در اداره‌اي با پلان باز بجز يك بخش منشي‌گري مجزا، بقيه مكان‌هاي براي كار فردي و گروهي چند منظوره اختصاص مي‌يابد.
۲٫ قسمت‌هاي انبار اسناد براي نگهداري پرونده‌ها، طرح‌ها، ميكروفيلم و وسايل الكترونيكي، لوازم بايگاني و ثبت، ثبت اسناد، بازسازي و خرد كردن.
روش‌هاي / معيارها
تاثيرات تكنولوژيك اطلاعات كامپيوتري كردن سيستم‌هاي اداري پيشرفت در زمينه تكنولوژي اطلاعات و ارتباطات به تغيير شرايط كاري در ادارات كمك شاياني كرده است. پايانه‌هاي چندمنظوره جايگزين تجهيزات پردازشگر داده‌ها، كلمات و تصاوير مي‌شوند و سيستم‌هاي منفرد به صورت شبكه درمي‌آيند تا سيستم‌هاي ارتباطي اداري هماهنگ را شكل دهند.
ايستگاه‌هاي نمايش ويديويي كه آنها هم نيازمند ترمينال‌هاي كامپيوتري و تجهيزات اضافي هستند، مساحت مورد نياز ادارات را تا حدود cm23-2 تا cm218-15 افزايش داده است. اثرات اتوماسيون اداري بر محل‌هاي كار فردي و طرح كلي، نيازهايي را بوجود آورده است كه ساختمان‌هاي اداري موجود ديگر قادر به برآوردن آنها نيستند. اينها شامل اهميت بيشتري است كه به كيفيت و شرايط محل كار فردي داده مي‌شود و موجب انعطاف‌پذيري است. هزينه‌هاي عامل را مي‌كاهد و در محيط‌هاي كاري كه از لحاظ بوم‌شناسي قابل قبولند. 
افزايش ميزان فضا و مكان و نوسازي اسباب و لوازم به انداز ساختمان‌هاي جديد اهميت دارد. افزايش كارايي شيوه‌هاي كاري مي‌تواند زمان صرف شده براي فعاليت‌هاي اداري (فايل كردن، طبقه‌بندي، كپي كردن، جستجو، تهيه مواد و …) و ارتباطات (كنفرانس‌ها و جلسات) را تا حدود ۲۵% بكاهد. طرح خوب، قطع جريان كار را به حداقل مي‌رساند. برقراري ارتباط بيشتر از راه دور (كار در خانه)، جبران كننده مساحت سطح افزوده گفته شده در بالاست، اما برخ فعاليت‌ها (جلسات و غيره)، هنوز هم در ساختمان‌هاي اداري انجام مي‌شوند. ناگفته نماند كه مفيد بودن ارتباط  از راه دور نيز داراي محدوديت‌هاي است.
عوامل مهم ديگري هم وجود دارد كه بر ضد تمركززدايي، بالقوه در حال عمل بوده و بسيار حايز اهميت مي‌باشند. يك مكان متمركز، مي‌تواند داراي يك مزيت پرستيژي باشد. حضور يك شركت در يك شهر، نماد استمرار و دوام است و كارمندان اغلب يك جو كاري همگاني و فعاليت‌هاي تفريحي مشترك را ترجيح مي‌دهند، اما كنفرانس ويديويي مي‌تواند رفت و آمدهاي كاري را حدود ۵۰% كاهش دهد.
تغييرات در محيط كار:
افزايش بازده، به دليل تكنولوژي اطلاعاتي و تغييرات شرايط كاري (فرآيندهاي و الگوهاي سازماني) در حال متحول ساختن ساختارهاي اداري است. ميزان استخدام‌ها روبه نقصان است و گروه‌هاي كاري كوچكتر مي‌شوند. شرايط سابق سلسله مراتب كار در ميان كاركنان، همچون مدير، منشي، كارمند ارشد و غيره، به يك گروه كاري مجتمع تبديل مي‌شود. اين خود مي‌تواند باعث تغيير در تخصيص فضاي سطح شود.
آگاهي بيشتر از محيط كار، ارتباط نزديكي با ارزش‌هاي اجتماعي جاري دارد. اين‌هادر نگرش‌هاي راجع به كيفيت مكان كار (روشني روز، استفاده از توليدات محيطي دوستانه و حفظ انرژي) و در فعاليت‌هاي روزانه (جنبه‌هاي اكولوژيكي و مصرف مواد) تجلي مي‌يابد. از ديد كارمندان، محل كاري فردي، عرصه‌اي حياتي براي اعمال متقال اجتماعي است. اين امر، بسيار حائز اهميت بوده و دليل آن هم، تاكيد تكنولوژي نوين و ساختارهاي كاري رسمي است. افزايش تاكيدهاي فيزيكي و رونشناختي موجب توجه بيشتري است كه به محيط كار داده مي‌شود. كاركنان دفتري، نيازمند فضاي كافي، آزادي براي ترتيب و آرايش اثاثيه خود، تهويه و نور مطلوب و محافظت در برابر مزاحمت‌هاي خارجي يا غيرضروري است. حدود ۶۵% روز كاري، در محيط‌هاي كاري محدود و ۱۰% در محيط‌هاي كاري بسط يافته مي‌گذرد. تماس‌هاي كاري و تجهيزات مشترك، از اهميت بيشتري برخوردارند كه خود نياز به دفاتر و محيط‌هاي كاري فردي و مشترك منجر مي‌شود.
علاوه بر سازماندهي مجدد ساختمان‌هاي موجود، مفاهيم جديدي براي دفاتر فردي و گروهي در حال شكل‌گيري است. مثل دفاتر گروهي، به هم مرتبط كه به قسمت‌هايي تقسيم شده‌اند و يا دفتر ممزوج، يا محيط كاري فردي چندگانه، اگرچه مورد دوم، چندان رايج نيست.
محاسبات: ملزومات زيربنا
ملزومات سطح دفاتر در دو بخش محاسبه مي‌شود. 
۱٫ فاصله لازم براي افراد به صورت (فضاي انفرادي استاندارد x تعداد افراد) + تولورانس نيازهاي جنبي اوليه + عامل چرخش اوليه (معمولاً ۱۵%) مي‌باشد.
۲٫ فضاي لازم براي اشياء (مثل اتاق‌هاي دستگاه‌ها، كتابخانه‌ها و موارد مشابه كه در آنها اندازه لوازم و وسايل، مهمتر از تعداد كاركنان آن قسمت است)، عبارت است از نمونه‌هاي قابل مقايسه + عامل اضافي براي چرخش اوليه.
ارقام ميانگين سطح زيربناي مورد نياز براي هر ايستگاه كاري و كارمند يك سازمان (شامل لوازم اداري و محل كاربرد آنها) بدون درنظر گرفتن مديريت، تقريباً به صورت زير است:
m26/4-6/3 30%
m29-7 (ميانگين ۵/۸) ۵۵%
m215-9 15%
فضاي مورد نياز براي هر كارمند به تعداد عوامل از جمله نوع كار، استفاده از لوازم و دستگاه‌ها، درجه اختصاصي بودن، تعداد ملاقات‌هاي انجام شده توسط افراد ديگر و انبار وسايل بستگي دارد. ميانگين سطح زيربناي مورد نياز براي هر ايستگاه كاري تا سال ۱۹۸۵، حدود ۱۰-۸ مترمربع بود كه اين ميزان در آينده به ۱۵-۱۲ مترمربع خواهد رسيد.
هرچند حداقل سطح زيربناي لازم ايستگاه‌هاي كاري و اداري تعيين نشده است، ولي بايد از اين دستورالعمل‌ها پيروي كرد.
اندازه دفاتر مجزا حداقل بايد ۱۰-۸ مترمربع (بر اساس شبكه استاندارد) و دفاتر با پلان باز بايد حداقل ۱۵-۱۲ مترمربع باشد. يك روش انتخابي براي محاسبه فضاي لازم يك ايستگاه كاري به شكل زير است:
اتاق كار با حداقل زيربناي ۸ مترمربع؛
فضاي چرخش آزاد با حداقل زيربناي ۵/۱ مترمربع براي هر كارمند و پهناي حداقل ۱ متر.
حجم هواي آزاد در زمان انجام كارها به صورت نشسته، حداقل ۱۲ مترمكعب و در زمان انجام كارها به صورت استاده، ۱۵ مترمكعب.
ارتفاع از زمين تا سقف براي مساحت‌هاي زيربناي مختلف عبارت است از:
تا m250 5/2 متر
بيش از m250 75/2 متر
بيشتر m2100 3 متر
بيش از m2250 تا ۲۰۰۰ ۲۵/۳ متر
يكي تحقيق در ايالات متحده، مقادير ذيل را براي مساحت زيربنا و فضاي مورد نياز براي كار با لوازم اداري نشان مي‌دهد (مساحت زيربناي شخصي + ۵۰ سانتيمتر اضافي هر سمت).

عتیقه زیرخاکی گنج