• بازدید : 48 views
  • بدون نظر
دانلود رایگان تحقیق درباره سعدی-خرید اینترنتی تحقیق در باره سعدی-دانلود رایگان مقاله سعدی-تحقیق سعدی-پروژه سعدی
این فایل در ۱۱۰صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:

درباره سعدی چه می توان گفت؟شاعری بزرگ در عرصه اجمال وراز یانویسنده ای نوآور وخلاق مردی فرهیخته وفرهنگ مند که سودای معرفتش از کویی به کویی واز شهری به شهری می کشاند ودرد دوری واشتیاق دیدار غزل خوانش می کند.ویا سیاحی که آرزومند دیدار آثار بدیع جهان است وطبعی خوش وروحی سرکش دارد در ادامه برای آشنایی بیشتر شما توضیحات مفصلی می دهیم. 

ابو محمد مصلح بن عبدالله مشهور به سعدی شیرازی ومشرف الدین(۶۰۶—۶۹۱)

شاعر ونویسنده پارسی گوی ایرانی است .شهرت اوبیشتر به خاطر نظم ونثرآهنگین

گیرا وقوی اوست.مقامش در نزد اهل ادب تا بدان  جاست که به وی لقب استاد سخن

داده اند .آثار معروفش کتاب گلستان در نثر وبوستان وبحر متقارب ونیز غزلیات وی است.سعدی در شیراز زاده شد.پدرش در دستگاه دیوانی اتابک سعدبن زنگی

فرمانروای فارس شاغل بود سعدی کودکی بیش نبود که پدرش در گذشت.در دوران

کودکی باعلاقه زیاد به مکتب می رفت ومقدمات علوم رامی آموخت.هنگام نوجوانی

به پژوهشش ودین ودانش علاقه فراوانی نشان داد.اوضاع نا بسامان ایران درپایان

دوران سلطان محمد خوارزمشاه وبه خصوص حمله سلطان غیاث الدین برادرجلال

الدین خوارزمشاه به شیراز سعدی را که هوایی جز کسب دانش در سر نداشت برآن داشت دیار خود را ترک نماید .سعدی در حدود ۶۲۰یا۶۲۳ازشیراز به مدرسه نظامیه بغداد رفت ودرآنجا از آموزه های امام محمد غزالی بیشتترین تاثیرراپذیرفت

غیر از نظامیه سعدی در مجلس درس استادان دیگری از قبیل شهاب الدین عمرنیز

حضور یافت ودر عرفان از اوتاثیر گرفت.این شهاب الدین عمر سهروردی را نباید

با شیخ اشراق ,یحیی سهروردی اشتباه گرفت.معلم احتمالی دیگر وی در بغداد ابوالفرج بن جوزی بوده است که در هویت اصلی وی بین پژوهندگان (از جمله بین

محمد قزوینی ومحیط طبا طبایی)اختلاف وجود دارد.پس از پایان تحصیل در بغداد

سعدی به سفرهای گوناگونی پرداخت که به بسیاری از این سفرها درآثار خود اشاره

کرده است .در این که سعدی از چه سرزمین هایی دیدن کرده میان پژوهندگان اختلاف نظر وجود دارد.وبه حکایات خود سعدی هم نمی توان بسنده کرد وبه نظر

می رسد که بعضی از این سفرها داستان پردازی باشد زیرا بسیاری از آنها پایه

نمادین واخلاقی دارند نه واقعی مسلم است که شاعر به عراق,شام,وحجاز سفر کرده

است .سعدی جهانگردی خودرادرسال۱۱۲۶آغازنمودوبه شهرهای خاورنزدیک وخاورمیانه,هندوستان,حبشه,مصروشمال آفریقاسفرکرد.حکایت هایی که سعدی در

گلستان وبوستان آورده است.نگرش وبینش اورانمایان می سازد.وی درمدرسه نظامیه بغداد دانش آموخته بودودرآنجاوی را ادرار بود.در سفرها نیز سختی زیاد

کشید اوخودگفته است که پایش برهنه بود وپاپوشی نداشت ودلتنگ به جامع کوفه

درآمدویکی رادیدکه پای نداشت پس سپاس نعمت خدایی بداشت وبر بی کفشی صبر

نمود آن طور که از روایت بوستان بر می آید وقتی درهندبود,سازکاربتی راکشف

کردوبرهمنی راکه درآنجا نهان بوددرچاله انداخت وکشت.وی دربوستان,این روش رادربرابر همه فریبکاران توصیه کرده است حکایات سعدی عموماپندآموزومشحون

ازپندوپاره ای مطایبات است سعدی ایمان را مایه تسلیت می دانست وراه التیام زخم

های زندگی را محبت ودوستی قلمداد می کرد علت عمر دراز سعدی نیز ایمان قوی

اوبود.

۲)اختلاف نظر در تاریخ تولد وفوت:

بر اساس تفسیرها وحدس هایی که از نوشته ها وسروده های خود سعدی درگلستان و

بوستان می زنند,وباتوجه به اینکه سعدی تاریخ پایان نوشته شدن این دو اثررادرخود

آنهامشخص کرده است,دوحدس اصلی در زاد روز سعدی زده شده است .نظراکثریت

مبتنی بر بخشی از دیباچه گلستان است(باشروع یک شب تامل ایام گذشته میکردم)که

براساس بیت  ای که پنجاه رفت ودرخوابی وسایر شواهداین حکایت سعدی رادر۶۵۶

قمری حدوداپنجاه ساله می دانند ودرنتیجه تولد وی را درحدود۶۰۶قمری میگیرنداز

طرف دیگر,عده ای از جمله محیط طباطبایی درمقاله (نکاتی در سرگذشت سعدی)بر

اساس حکایت مسجد جامع کاشغرازباب پنجم گلستان (باشروع سالی محمد خوارزمشاه

باختابرای مصلحتی صلح کرد)که به صلح محمد خوارزمشاه که درحدودسال۶۱۰بوده

است اشاره می کند وسعدی را درآن تاریخ مشهور می نامد,وبیت بیا ای که عمرت به

هفتاد رفت از اوائل باب نهم بوستان,نتیجه میگیرد که سعدی حدود سال ۵۸۵قمری,

یعنی هفتاد سال پیش از نوشتن بوستان در۶۵۵قمری,متولد شده است.بیشتر پژوهندگان

(ازجمله بدیع الزمان فروزانفردرمقاله سعدی وسهروردی وعباس اقبال در مقدمه کلیات سعدی)این فرض را که خطاب سعدی درآن بیت بوستان خودش بوده است

نپذیرفته اند .اشکال بزرگ پذیرش چنین نظری آن است که سن سعدی رادرهنگام مرگ به۱۲۰سال می رسانند .حکایت جامع کاشغر نیز توسط فروزانفر ومجتبی

مینوی داستان پردازی دانسته شده است.اما محمد قزوینی نظر مشخصی دراین باره صادر نمیکند ومی نویسد حکایت جامع کاشغر فی الواقع لا ینحل است.محققین جدید

از جمله ضیاءموحد(موحد۱۳۷۴صص۳۶تا۴۳)کلااین گونه استدلال در مورد تاریخ

تولد سعدی را رد می کنند واعتقاد دارند که شاعران کلاسیک ایران اهل(حدیث نفس)

نبوده اند بنابراین نمی توان درستی هیچ یک از این دو تاریخ را تایید کرد.

۳)درنقدسعدی:

ذبیح الله منصوری:سعدی اشعارش را ازشعرهای سعدیه شاعر یهودی مصر که در

شهرمعروف قیوم سکونت داشته وبه زبان عربی شعر می گفته ونویسندگی میکرده

ودرسال۲۷۱مطابق با۸۹۳میلادی متولد شده است اقتباس کرده است.

احمد کسروی:وی سعدی را به خاطر گرایشهای جنسیش مردک خبیث و مرد ناپاک

خوانده است :عاشقان ادبیات تنهابه روانی وشیوایی این سخنان وتوانایی ای که شاعر

از خوددرباز نمودن معنی ها نشان داده می نگرد وآن را می پسندد .ولی ما باید به دروغ بودن آن بنگریم وبدآموزی هایی راکه در آن است به دیده گیریم.مابایدآوریم

که سخن برای این گونه هنرنمایی های بیهوده وزیانمند نیست.مابایدهمه چیز را از

دیده آمیغ هاببینیم ودرترازوی سود وزیان بسنجیم.

نیما یوشیج:علاوه براشتباهات لغوی,شیخ اجل هیچ گونه تلفیق عبارت خاصی به کار نمی برد.این مطلب خیلی برای شناختن وزن اشخاص اهمیت دارد مثل اینکه هیچ منظور ومعنی تازه نداشته است.مطالب اخلاقی او بیانات سهروردی وغزلیات او

شوخی های بارد وعادی است که همه را درقالب تشبیه وفصاحت ریخته اماحقیقت

چه چیز است این فصاحت که جواب به معنی عالی نمی دهد.

اسماعیل خویی:اوسعدی را ناظم واز نظر روحیه شاعرانه آدم متوسطی می خواند

یاحتی از جهت معنوی,سازشکار,معمولی پذیرنده شرایط زمانی مکانی خود مرتجع

وموعظه گردرمعنای کاسب کارانه اش ,سعدی به هیچ وجه شاعر واندیشمند انسان

های والا نیست بلکه شاعر اندیشه مند آدم های متوسط وکاسب است.

۴)سعدی از نگاه دیگران:

محمد علی فروغی:درباره سعدی می نویسد:اهل ذوق اعجاب میکنند که سعدی۷۰۰

سال پیش به زبان امروزی ما سخن گفته است ولی حق این است که ماپس از۷۰۰

سال به زبانی که از سعدی آموخته ایم سخن میگوییم.

ضیاءموحد:درباره وی می نویسد زبان فارسی پس از فردوسی به هیچ شاعری به

اندازه سعدی مدیون نیست.زبان سعدی به سهل ممتنع معروف است.ازآنجاکه به نظر

می رسد نوشته هایش از طرفی آسان اند واز طرفی دیگر گفتن یا ساختن شعرهای

مشابه آنها ناممکن

دکتر عبدالحسین زرین کوب:سعدی معانی لطیف تازه را در عبارات آسان بیان میکند

واز تعقید وتکلف برکنار می ماند.بعید نیست اگر بگوییم این بیت را دروصف خود سروده است:

صبر بسیارببایدپدرپیرجهان را               که دگر مادر گیتی چو توفرزند بزاید

محمد تقی بهار:

سعدیا چون تو کجا نادره گفتاری هست؟      یاچوشیرین نخل شکرباری هست؟

یا چو بستان وگلستان توگلزاری  هست؟     هیچم ازنیست تمنای توام باری هست

مشنوای دوست که غیرازتومرایاری هست   یاشب وروز بجز فکر توام کاری هست

لطف گفتار تو شد  دام  ره  مرغ   هوس     به هوس بال زد و گشت  گرفتار قفس

۵)یک نسخه کهن از کلیات سعدی:

درگنجینه گرانبهای کتابخانه سلطنتی افغانستان نسخه شاهانه ونفیسی از کلیات سعدی هست که درست۳۵سال پس از وفات وی نوشته شده ویکی از قدیمی ترین نسخه کلیات

موجود شیخ درجهان است.این نسخه به ابعاد ۲۸*۲۰به روی کاغذ توسط عبدالرحمن بن محمدبن ابوبکر به خط روشن وزیبای ثلث ونسخ تحریر یافته ولوحه ها ,حاشیه ها

وجداول از نظر هنرتذهیب,نقاشی وخطاطی بسیار ممتاز وعالی است تاریخ کلیات به

طور واضح وروشن سنه سته وعشرین وسبعمائه قیدشده است.بحث درباره ویژگی ها

وامتیازات این دست نویس مستلزم دقت کافی ووقت کافی است.ودراین مجلس فرخنده

بنابر مقتضای حال ومقام شمه ای از مختصات ونکات جالب را به نحوه اجمال به عرض می رسانیم:

۱)نام ونام پدر اورا درآغاز کتاب می خوانیم ودرمیان سرلوحه ها به صورت درشت

وجلی مشرف الدین مصلح نوشته شده که  موافق است با ضبط نام ونام پدر شیخ در

تاریخ گزیده ونفحات الانس دراین صفحه وهم در یکی از صفحات دیگر به علاوه سایر القاب عنوان ملک الشعرا نیز توام بانام سعدی ذکر شده است.

۲)از لحاظ صورت تدوین گلستان درآغاز کلیات آمده وبعد از آن بوستان به نام سعدی

نامه ,قصاید وغزلیات به ترتیب حروف اول ویاآخر نیست چنانچه قدیم ترین مرتب

دیوان شیخ یعنی بیستون آن را مرعی داشته بلکه غزلیات بدون رعایت حرف اول

ویاآخرتدوین شده است.نام وترتیب کتابها ورسائل شیخ دراین نسخه بدین گونه است:

۱)گلستان    ،۲)سعدی نامه   ،۳)طیبات   ،۴)بدایع    ،۵)خواتیم   ،۶)مفردات  ،۷)رباعیات    ،۸)مقطعات    ،۹)صاحبیه    ،۱۰)نصیحه الملوک

ضبط روشنی که از مثلثات شیخ دراین دست نویس نقل شده ودر بالای شعر معروف گلستان آن را زبان شیرازی در برابر پارسی خوانده برای درک ومفهوم وشرح وبسط این اشعار که ظاهرا زبان مردم شیراز درآن روزگار بود بسیار ارزنده ومفید است.

ازنظرکتابت واملاءویای تکثیر بعد از کلمات مختوم به های غیر ملفوظ گاهی به صورت نیمه ی وگاهی (ای) نوشته شده

درمواردی که کلمات فارسی مشکل ضبط شده علائم زیر وزبر وپیش می تواندراهنما

وروشنگر اصالت وصحت تلفظ کلمات شود مانند علامت ضمه درترکیب فرمانبرداری

ونظایر آن

همچنین جمله قحط شد سالی به جای قحط سالی:

  • بازدید : 57 views
  • بدون نظر

کتاب گلستان سعدی و بهارستان جامی، باغی است رنگارنگ و تن پوش آن زیبایی های لفظی و معنوی است، که بر قامت این دو کتاب، برازنده دوخته شده است. در این رساله سعی بر این است که این دو کتاب به صورت موشکافانه، مورد نقد و بررسی قرار گیرد.

بزرگترین گنجینه بشری، در طول تاریخ هر کشور ادبیات آن کشور است که به صورت مکتوب از گذشتگان ما، به یادگار مانده است. انسانها، یکی پس از دیگری می آیند و می روند.

ولی ادبیات، پا برجاست و به حیات خود ادامه می دهد. و هر گاه که روی به پستی و نزول می گذارد روح تازه ای در آن دمیده می شود و تنه ی تنومند آن را از گزند حفظ می کند.

محتوای رساله، به  پنج بخش اصلی تقسیم شده است که به ترتیب عبارتند از:

  1. بررسی انواع نثر پارسی، ( قرن چهارم  تا  قرن نهم هـ.ق ) در بستر تاریخ ادبیات.
  2. مقامه چیست؟ و چگونگی شکل گیری آن در ادب پارسی و ویژگی های مقامه نویسی و به راستی آیا گلستان ، نوعی مقامه میباشد؟ مقایسه مقامات حمیدی و گلستان سعدی.
  3. ویژگی های سبکی گلستان سعدی و بهارستان جامی و وجوه اشتراک و افتراق سبکی این دو اثر گرانبهای ادب پارسی.
  4. بررسی حکایات گلستان و بهارستان، از لحاظ وجوه اشتراک و افتراق و بررسی ویژگی های سبکی و بلاغی حکایات.
  5. بررسی آیات و احادیث، از جهت تأکید مطلب يا بار معنایی و بررسی اشعار عربی از جهت تأکید مطلب یا اشاره شعر، به آیه و حدیث.
  6. نتیجه گیری کلی از پایان نامه

عتیقه زیرخاکی گنج