• بازدید : 54 views
  • بدون نظر

همان‌طور كه مي‌دانيم يكي از مهمترين مسائل و ويژگي‌هاي صحيح نظام تعليم و تربيت توجه كامل به سلامت جسماني و رواني و تفاوت‌هاي فردي ، توانائي‌ها و استعدادهاي کودکان و تنظيم برنامه‌هاي آموزش متناسب با اين استعدادها است كه اين امر قطعاً در فرآيند  آموزش و پرورش كشور مفيد خواهد بود.  اگر آموزش فراتر از ميزان توانمندي كودك باشد، تلاش و كوشش معلم، مدرسه و والدين علاوه بر بي‌نتيجه بودن، ممكن است در بعضي موارد موجب بروز مشكلات جديدي شود. براساس آمارهاي موجود بيش از ۱۰ درصد از كودكان هر جامعه به گونه‌اي از نارسايي‌هاي متفاوت جسماني و رواني رنج مي‌برند كه بعضي از همين مشكلات مي‌توانند به بروز معلوليت‌ها و بيماريهاي جبران‌ناپذيري منجر گردند. همچنين طبق تحقيقات انجام شده، ۵۰ تا ۷۰ درصد موفقيت دانش‌آموزان در هر پايه تحصيلي منوط به آمادگي شناختي و سلامت جسماني و رواني آنان است و ۸۰ درصد اُفت تحصيلي نيز در مقطع ابتدايي در نتيجه مشكلاتی چون  بينايي،‌شنوايي و هوش است كه اگر به موقع تشخيص داده نشوند، نه‌تنها باعث مردودي و تكرار پايه‌ها توسط اين دانش‌آموزان مي‌شوند بلكه در اكثر موارد باعث بروز مشكلات و عوارض وخيم‌تر مي‌شود. (كارشناس دفتر  آموزش و پرورش ۱۳۸۴).
عقيده بسياري از متخصصان تعليم و تربيت بر اين است كه شخصيت هر انسان در ۶ سال اول زندگي او شكل مي‌گيرد، سالهاي اوليه زندگي كودك از نظر تعليم و تربيت چنان پراهميت است كه حتي يك ساعت تأخير در آن زيان‌بار است و اگر گفته شود هر كسي فرزند دوران كودكي خودش است، اغراق نخواهد بود، بدين جهت نبايد كودك را تنها به عنوان يك انسان كوچك در نظر گرفت و شاهد رشد و قد كشيدن او بود و…


عتیقه زیرخاکی گنج