• بازدید : 33 views
  • بدون نظر
این فایل در ۱۲صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:

و از اهل كتال ، كسي نيست مگر آنكه پيش از مرگ خود حتماً به او ايمان‌ مي آورد ، و روز قيامت (عيسي نيز) بر آنان شاهد خواهد بود . پس به سزاي ستمي كه از يهوديان سر زد و به سبب آنكه (مردم) بسيار را از راه خدا باز داشتند ، چيزهاي پاكيزه‌اي را كه بر آنان حلال شده بود حرام گردانيديم ؛ و به (سبب) ربا گرفتنشان – با آنكه از آن نهي شده بودند – و به ناروا مال خوردنشان ؛ و ما براي كافران آنان عذابي دردناك آماده كرده ايم .

سوره بقره آيه ۲۱۷
 از تو درباره جنگ در ماه حرام مپرسند ، بگو : «جنگ در آن ، گناهي بزر گ و (بازداشتن از) راه خدا و كفر ورزيدن به او و بازداشتن از مسجدالحرام ، و بيرون راندن اهل آن از آنجا ، نزد خدا (گناهي) بزرگتر ، و فتنه (=شرك) از كشتار بزرگتر است» . و آنان پيوسته با شما مي جنگند تا -اگر بتوانند- شما را از دينتان برگردانند . و كساني از شما كه از دين خود برگردند و در حال كفر بميرند ، آنان اعمالشان در دنيا و آخرت تباه مي شود و ايشان اهل آتشند و در آن ماندگار خواهند بود .
سوره رعد آيات ۳۳ الي ۳۴ 
آيا كسي كه بر هر شخصي بدانچه كرده است مراقب است (مانند كسي است كه از همه جا بي خبر است) ؟ و براي خدا شريكاني قرار دادند . بگو :«نامشان را ببريد» آيا او را به آنچه در زمين است و او نمي داند خبر دهيد ، يا سخني سطحي (و ميان تهي) مي گوييد ؟ (چنين نيست) بلكه براي كساني كه كافر شده اند نيرنگشان آراسته شده و از راه (حق) بازداشته شده اند و هر كه را خدا بيراه گذارد رهبري نخواهد داشت . براي آنان در زندگي دنيا عذابي است ، و قطعاً عذاب آخرت دشوارتر است، و براي ايشان در برابر خدا هيچ نگهدارنده اي نيست . 

سوره نحل آيه ۹۴ 
و زنهار ، سوگندهاي خود را دستاوير تقلب ميان خود قرار مي دهيد ، تا گامي بعد از استواريش بلغزد ، و شما به (سزاي) آنكه (مردم را ) از راه خدا بازداشت ايد دچار شكنجه شويد و براي شما عذابي بزرگ باشد . 

سوره سباء آيات ۳۱ الي ۳۳ 
و كساني كه كافر شدند گفتند : «نه به اين قرآن ، و نه به آن (توراتي) كه پيش از آن است هرگز ايمان نخواهيم آورد.» و اي كاش بيدادگران را هنگامي كه در پيشگاه خداوند بازداشت شده اند مي ديدي (كه چگونه) برخي از آنان با برخي (ديگر جدل) گفتگو مي كنند ؛ كساني كه زيردست بودند به كساني كه (رياست و) برتري داشتند ، مي گويند : اگر شما نبوديد قطعاً ما مومن بوديم .» كساني كه (رياست و) برتري داشتند ، به كساني كه زيردست بودند ، مي گويند :«مگر ما بوديم كه شما را از هدايت – پس از آنكه به سوي شما آمد – بازداشتيم ؟ (نه،) بله خودتان گناهكار بوديد.» و كساني كه زيردست بودند به كساني كه (رياست و) برتري داشتن ، مي گويند : (نه ،) بلكه نيرنگ شب و روز (شما بود) آنگاه كه ما را وادار مي كرديد كه به خدا كافر شويم و براي او همتاياني قرار دهيم . «و هنگامي كه عذاي را ببينند پشيماني خود را آشكار كنند . و در گردنهاي كسانيكه كافر شده اند غلها مي نهيم ؛ آيا جز به سزاي آنچه انجام مي دادند مي رسند ؟ 

سوره نحل آيات۲۳ الي ۲۶ 
من (آنجا) زني را يافتم كه بر آنها سلطنت مي كرد و از هر چيزي به او داده شده بود و تختي بزرگ داشت . او و قومش را چنين يافتم كه به جاي خدا براي خورشيد سجده مي كنند ، و شيطان اعمالشان را برايشان آراسته و آنان را از راه (راست) بازداشته بود ، در نتيجه (به حق) راه نيافته بودند .(آري ، شيطان چنين كرده بود) تا براي خدايي كه نهان را در آسمانها و زمين بيرون مي آورد و آنچه را پنهان مي داريد و آنچه را آشكار مي نماييد مي داند ، سجده نكنند ؛ خداي يكتا كه هيچ خدايي جز او نيست ، پروردگار عرش بزرگ است .

سوره عنكبوت آيات ۳۶ الي ۳۸ 
و به سوي (مردم) مدين ، برادرشان شعيب را (فرستاديم) . گفت : اي قوم من ، خدا را بپرستيد و به روز آخرت اميد داشته باشيد و در زمين سر به فساد بر مداريد . پس او را دروغگو خواندند و زلزله آنان را فرو گرفت و بامدادان در خانه هايشان از پا در آمدند. و عاد و ثمود را (نيز هلاك نموديم) . قطعاً (فرجام آنان) از سراهايشان بر شما آشكار گرديده است ، و شيطان كارهايشان را در نظرشانبياراست و از راه بازشان داشت با آنكه (در كار دنيا) بينا بودند . 

سوره نساء آيات ۱۶۷ الي ۱۶۹ 
بي ترد يد ، كساني كه كفر ورزيدند و (مردم را) از راه خدا بازداشتند ، به گمراهي دور و درازي افتاده اند . كساني كه كفر ورزيدند و ستم كردند ، خدا بر آن نيست كه آنان را بيامرزد و به راهي هدايت كند ، مگر راه جهنم ، كه هميشه در آن جاودانند ؛ و اين (كار) براي خدا آسان است . 
سوره توبه آيات ۷ الي ۱۰ 
چگونه مشركان را نزد خداوند و نزد فرستاده او عهدي تواند بود؟ مگر با كسانيكه مسجدالحرام پيمان بسته ايد . پس تا با شما (بر سر عهد) پايدارند ، با آنان پايدار باشيد، زيرا خدا پرهيزگاران را دوست مي دارد . چگونه (براي آنان عهدي است) با اينكه اگر بر شما دست يابند ، درباره شما نه خويشاوندي را مراعات مي كنند و نه تعهدي را ، شما را بازبانشان راضي مي كنند و حال آنكهت دلهايشان امتناع مي ورزد و بيشترشان منحرفند ، آيات خدا را به بهاي ناچيزي فروختند و (مردم را) از راه خدا (او) بازداشتند به راستي آنان چه بد اعمالي انجام مي دادند . درباره سح مومني مراعات خويشاوندي و پيماني را نمي كنند ، و ايشان همان تجاوزكارانند . 

سوره نحل آيات ۸۵ الي ۸۸ 
و چون كسانيكه ستم كرده اند عذاب را ببينيد (شكنجه) آنان كاسته نمي گردد و مهلت نمي يابند . و چون كسانيكه شرك ورزيدند ، شريكان خود را ببينيد مي گويند : پروردگارا ، اينها بودند آن شريكاني كه ما به جاي تو مي خوانديم » . و(لي شريكاني) قول آنان را رد مي كنند كه :«شما جداً درغگويانيد . و آن روز در برابر خدا از در تسليم در آيند و آنچه را كه بر مي تافتند بر باد مي رود . كسانيكه كفر ورزيدند و از راه خدا بازداشتند به (سزاي) آنكه فساد مي كردند عذابي بر عذابشان مي افزاييم . 

سوره محمد آيه ۱ 
كساني كه كفر ورزيدند و (مردم را) از راه خدا بازداشتند ، (خدا) اعمال آنان را تباه خواهد كرد . 

سوره محمد آيه ۳۲ 
كسانيكه كافر شدند و (مردم را) از راه خدا باداشتند و پس از آنكه راه هدايت بر آنان آشكار شد ، پيامبر (خدا) در افتادند ، هرگز به خدا گزندي نمي رسانند ؛ به زودي (خدا) اعمالشان را تباه خواهد كرد . 

سوره محمد آيه ۳۵ 
پس ستمي نورزيد و (كافران را) به آتشي مخوانيد (كه) شما برتريد و خدا با شماست و از (ارزش)كارهايتان هرگز نخواهد كاست . 

سوره مجادله آيات ۱۴ الي ۱۹ 
آيا نديده اي كساني را كه قومي را كه مورد خشم خدايند به دوستي گرفته اند ؟ آنها نه از شمايند و نه از ايشان ، و به دروغ سوگند ياد مي كنند و خودشان (هم) مي دانند . خدا براي آنان عذابي سخت آماده كرده است . راستي كه چه بد مي كردند . سوگندهاي خود را (چون) سپري قرار داده بودند و (مردم را) از راه خدا بازداشتند و (در نتيجه) براي آنان عذابي خفت آور است . در برابر خداوند نه از اموالشان و نه از اولادشان هرگز كاري ساخته نيست . آنها دوزخي اند (و) درآن جاودانه (مي مانند) . روزي كه خدا همه آنان را بر مي انگيزد ، همان گونه كه براي شما سوگند ياد مي‌كردند براي او (نيز) سوگند ياد مي كنند و چنان پندارند كه حق به جانب آنهاست . آگاه باش كه آنان همان دروغگويانند . شيطان بر آنان چيره شده و خدا را از يادشان برده است ؟ آنان حزب شيطانند . آگاه باش كه حزب شيطان همان زيانكارانند . 

سوره منافقون آيات ۱ الي ۳ 
هنگاميكه منافقان نزد تو آيند گويند :«گواهي مي دهيم كه تو واقعاً پيامبر خدايي» و خدا(هم) مي داند كه تو واقعاً پيامبر هستي ، و خدا گواهي مي دهد كه مردم دو چهره سخت دروغگويند . سوگندهاي خود را (چون) سپري بر خود گرفته و(مردم را) از راه خدا بازداشته اند . راستي كه آنان چه بد مي كنند . اين بدان سبب است كه آنان ايمان آورده‌، سپس به انكار پرداخته اند و در نتيجه بر دلهايشان مهر زده شده و (ديگر) نمي‌فهمند . 
  • بازدید : 46 views
  • بدون نظر

این فایل ردر ۵۰صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:


یکی از ویژ گی های  ما با تمام  نواقص و امور  قابل  انتقاد  این است  که به اثر  تلاشها ی مستمر  داعیان  مخلص و حرکتهای  اصیل اسلامی  تحویل  بی سابقه ای  در اذهان و افکار  پدید امده  که در نتیجه  آن  عموم مسلمین  بالاخص  قشرجوان و تحصیل کرده  به مطالعه  وتحقیق  ایات  قرآنی و مسائل  اسلامی  علاقه مند  شده اند   همین  طلب وتلاش  سبب  شد که  گاهی  جوانان  عزیز  هر سخنی را که  گوینده آن تظاهر  به تحقیق کند  گوش فرا دهندو هر کتابی  را که  درباره مسائل  اسلامی نگاشته  شده بخوانند  بدین  طریق اذهان پاک و کنجکاوشان هدف نشانه روی های  نویسندگان  غیر محقق و غیر  متعهد قرار گرفته است  از این رو ست که  می بینیم عده ای  با آنکه  درراه  پیشبرد ارمانها ی حیات  بخش  اسلامی  از هیچ  قربانی و فداکاری  دریغ  نمی ورزند ولی  درباره  فهم  بعضی  از مسائل بنیادی  که جهان  بینی  اسلامی  مربوط می شود  دچار  سوء  فهم شده و گاهی  تاسر حد انحراف  پیش می روند  علت  این سوء  فهم  وانحراف همان  مطالعات  آزاد و نادرست  است 
امام  (ع)  در (  دعاء وتوبه  واستغفاروشکر) فرموده است  1. کسی  را که  چهار  چیز دارند  از چهار  چیز  نومید نگشت.
کسیرا  که امر بدعاء  نمودند  از روا  ساختن  در خواست  نومیدش  نگردانند  کسیرا  که د ستور  توبه  دادند از پذیرفتن  نومیدش  نسازند و کسیرا  که باستغفار وادار  نمودند  از آمرزش  نومیدش  ننمایند و کسیرا که شکر و سپاس  یاد دادند  از افزونی  نعمتها نومیدش  نکنند( سید رضی «رحمه الله» فرمایند)  و تصدیق و گواهی بر این فرمایش در کتاب خدایتعالی است که دربارة دعا فرموده است : (اُدعونی استجب لکم) یعنی بخوانید  مرا درخواست شمارا روا می سازم و درباره استغفار  فرموده است (  ومن یعمل سواء اونظلم نفسه ثم یستغفر الله  یجد الله   غفوراً رحیما) یعنی کسی  که کار زشت انجام دهد یا بخود  ستم  کند  پس از  آن از خدا آمرزش  بخواهد  خداوند را آمرزنده  مهربان  می یابد و درباره  سپاسگزاری  فرموده است  (لئن شکرتم لازیدنکم) یعنی  اگر شکر نعمت بجا اورید  نعمت  شمارا افزون می سازم  درباره  توبه  فرموده است ( انما  التوبه علی  الله   للذین یعملون السوء بجهاله ثم یتوبون من قریب  فاولئک یتوب الله  علیهم و کان  الله  علیماً حکیماً) یعنی  خدا توبه  کسانی را می پذیرد  که  کار زشت و ناشایسته  ازروی  نادانی  بجا اورده  پس  از آن بزودی( پیش  ازرسیدن مرگ)توبه کنند پس خدا آنهارا  می  بخشد و خدا  داناو رستگار  است .(ص)(۱۱۵۲)خطبه(۱۳۰)
امام علیه السلام( در ترغیب  توبه )  فر موده است  اندوهگینم  نکرد  گناهی   که پس از  ان  مهلت  یافتم  با ندازه ای  که دو رکعت  نماز  گزاردم و از خدا اصلاح  آن (گناه) را بخواهم (زیرا هر گاه  انسان  گناهی  مرتکب شد و با نیت  پاک و باراستی  و در ستی  ببخشش وآمرزش  خداوند  امید وار  بود و از کرده  پشیمان  گشته  تصمیم گرفت  که دگر  بار آنرا  بجا نیاوردو بنماز  که خود کفاره گناه است  ایستاد و از حق تعالی  آمرزش  خواست  با ان  گناه  کیفر  نمی شود  پس  از اینرو  ان  گناه اورا اندوهگین  نمی سازد و ناگفته نماند  که فرمایش  امام علیه  السلام  و برای  آموختن  به دیگری و اشاره  است با اینکه  نماز  کفاره  گناهان است و انسان باید از گناه دور ماند و از مرگ   نا گهانی  پیش از توبه  بترسد و گرنه  ان حضرت  معصوم و از هر گناه  منزه و پاک می باشد . خطبه ۲۹۱- صفحه۱۲۳۰
 امام علیه السلام در باره (  شکرگزاری و دعا و توبه ) فرموده است : نمیشود که خدا بر بندة در سپاسگزاری را بگشاید و در افزونی را برویش ببندد و در دعا و درخواست را بگشاید (دستور دهد که از او بخواهند و در روا شدن را برویش ببندد (درخواست او را نپذیرد و در توبه را بگشاید و در آمرزش را برویش ببندد گناهش را نیامرزد) (ص ۱۲۹۰ ) خطبة ۴۲۷ .
امام علیه السلام  بکسیکه در حضور آنحضرت گفت استغفرالله (در شرائط استغفار و طلب آمرزش فرمود مادرت به مرگ تو بنشیند آیا میدانی چیست (معنی حقیقی) استغفار که بی اندیشه بزبان می گزرانی . استغفار مقام و منزلت گروهی بلند مرتبه (مؤمنین) است و آن نامی است که شش معنی دارد اگر هر شش شرط جمع شد استغفار تمام و گرنه ناقص است اول پشیمانی از گناه گذشته . دوم تصمیم بترک بازگشت با آن همیشه سوم آنکه حقوق مردم را بپردازی تا خدا را ملاقات کنی با پاکی که به تو زیان و گناهی نباشد چهارم آنکه قصد کنی هرچه بر تو واجب بوده مانند نماز و روزه و حج و آنرا از دست داده ای بجا نیاورده ای حق آن قضائش را بجا آوری پنجم آنکه همت بگماری گوشتی را که بر تن تو از حرام روئیده باندوهها بگدازی تا پوست باستخوان بچسبد و بین آنها گوشت تازه ای بروید. ششم آنکه رنج عبادت و بندگی را بتن بچشانی چنانکه شیرینی معصیت را بآن چشانده ای پس آنکاه که این شرائط گرد آمد میگوئی استغفرالله . (ص ۱۲۸۲ – ۴۰۹)  


 
تفسیر روان جاوید
یا ایها الذین آمنوا توبوا الی الله توبه نصوحاً عسی ربکم ان یکفر عنکم سیأتکم و یدخلکم جنات تجری من تحتها الانهار یوم لایخزی الله النبی و الذین آمنوا معه نورهم یسعی بین ایدیهم و بایمانهم یقولون ربنا اتم لنا نورنا و اغفرلنا انک علی کل شی قدیر – آیه ۸ سوره تحریم ای کسانی که ایمان آورده اید به درگاه خدا بازگشت کنید بازگشتی از روی اخلاص باشد که پروردگار گناهانتان را بپوشاند و شما را به بهشتهائی که در آن نهرها جاری است داخل کند در آن روز خدا پیامبر و کسانی را که با او ایمان آورده اند خوار نسازد و نورشان پیشاپیش و به جانب راستشان می تابد می گویند ای  پروردگار ما نور ما را برای ما به کمال برسان و ما را بیامرز که تو بر هرکاری توانا هستی.
بعد از این خداوند اهل ایمان را امر به توبه فرموده ولی نه توبة صوری به اغراض دنیوی بلکه توبة واقعی خالص از غرض و مرض برای بازگشت حقیقی به اطاعت خدا و رسول مانند کسی که خودش را نصیحت نموده و پشیمان از گناه شده و عزم جزمی دارد که دیگر مرتکب معصیت نشود چون نصوح مأخوذ از نصح و مجازا برای مبالغه در آن به توبه نسبت داده شده و در روایات ائمه اطهار توبة نصوح به توبه ای که بازگشت از آن به گناه نشود و به توبه ای که باطن توبه کننده در آن مانند ظاهرش بلکه بهتر باشد تفسیر شده و در بعضی از روایات ذکر شده که خدا کسی را که توبة نصوح کند دوست دارد و تمام گناهان او را در دنیا و آخرت مستور می دارد و از بعضی آثار استفاده می شود که توبة کامل به ندامت از گناه سابق و عزم بر ترک لاحق و قضاء فوائت و اداء دیون و رد مظالم و تحصیل رضای صاحبان حقوق و چشیدن مرارت عبادت به قدری که از حلاوت معصیت چشیده است می باشد و بعد از توبه گفته اند خداوند گناهان نائب را می آمرزد چون عسی از خداوند برای وجوب و قبول توبه واجب است و به نظر حقیر تفضّل است و به این جهت به لفظ عسی که ظاهر در شک و تردید است تعبیر شده برای آنکه مؤمن همیشه بین خوف و رجاء باشد و در ادعیه التماس از قبول توبه شده و این دلیل بر حتمی نبودن آن است. و چون روز قیامت شود خداوند پیغمبر خود و اهل ایمان حقیقی به او را که در دنیا ظاهراً و باطناً با او بودند سرشکسته و خوار و ذلیل نمی فرماید بلکه به قبول شفاعت و دخول در جنت و مزیت مقام و منزلت آنان بر سایر امم سربلند و عزیز و محتر م می دارد و نورشان که حاصل از اعمال سابقة ایشان است در مقابلشان می تابد و صفحة محشر را روشن می نماید و نوری که از نامه های اعمال آنان که به دست راستشان است برخاسته می شود از جانب راستشان تابش دارد علاوه بر آنکه ائمه اطهار برحسب نقل مجمع و قمی رحمه الله از امام صادق علیه السلام پیش رو و در جانب راست اهل ایمان سیر می نمایند تا به منازل خودشان در بهشت برسند و ایشان همیشه با خدا راز و نیاز داشته و دارند و طالب مزید نور و رحمت و مغفرت الهی بوده و هستند و در مقابل این جماعت اهل نفاق و عداوت با خانوادة نبوت از این امتند که خوار و روسیاه در اسفل السافلین جهنم جای خواهند گرفت. (صفحة ۲۹۸ – ۲۹۹). 

عتیقه زیرخاکی گنج