• بازدید : 41 views
  • بدون نظر
دانلود رایگان تحقیق تلويزيون و ساير رسانه هاي خبري-دانلود رایگان مقاله تلويزيون و ساير رسانه هاي خبري-خرید اینترنتی تحقیق تلويزيون و ساير رسانه هاي خبري-تحقیق تلويزيون و ساير رسانه هاي خبري
این فایل در ۱۵صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل  موارد زیر است:

تلويزيون و مطبوعات: در نيمه دوم دهة ۱۹۵۰ رسانه هاي اطلاعاتي «سمعي – بصري» – راديو و تلويزيون – عقب ماندگي شان را [ از نظر كمي ] نسبت به مجموع تيراژ نشريه هاي روزانه جبران كردند و از آنها نيز فراتر رفتند
در سال ۱۹۵۷ بيش از ۲۵۰ ميليون گيرندة راديو و تعداد قابل توجهي گيرندة تلويزيون در جهان، وجود داشت، در حالي كه تيراژ تمامي نشريه هاي روزانه بالغ بر ۲۲۵ ميليون بود. بيست سال بعد، مجموع گيرنده هاي راديو و تلويزيون به مرز ۵/۱ بيليون دستگاه رسيد. بر تيراژ مطبوعات نيز افزوده شد. براساس گزارش يونسكو، در سال ۱۹۶۴ در سراسر جهان، مجموعاً ۳۲۸ ميليون شماره نشريه روزانه به چاپ رسيد. اكنون مجموع تيراژ نشريه هاي روزانه، از مرز ۴۰۰ ميليون شماره فراتر رفته است. در دورة پيشرفت بيش از اندازة راديو، و بعداً تلويزيون، نوع نشريه هاي روزانه و تيراژ آنها نيز در سراسر دنيا رو به افزايش بود؛ اما اين افزايش نسبت به ميزان رشد رسانه هاي سمعي – بصري به طور چشميگري كندتر بود.
تلويزيون،‌مقاومترين مانع بر سر راه رشد مطبوعات و ازدياد تيراژ آن بوده است؛‌اما اين نكته را نيز بايد در نظر داشت كه حتي پيش از آنكه تلويزيون به صورت رقيبي سرسخت درآيد، نوع و تيراژ مطبوعات در كشورهاي پيشرفتة صنعتي رو به كاهش بود. علل اين كاهش پيش از هر چيز، عبارت بود از: انحصاري شدن روز افزون مطبوعات؛ از ميدان به در رفتن بسياري از نشريه هاي مستقل در طي رقابت و مبارزه اي سرسختانه با اين انحصارطلبي؛ و تمركز قدرت مطلق و سرنوشت ساز در دست بنگاههاي انتشاراتي عمده. راديو از اواسط دهه ۱۹۲۰ و تلويزيون از دهة ۱۹۵۰ از نفوذ مطبوعات كاسته و آن را تضعيف كرده است.
تلويزيون،‌به سرعت برتريهايش را بر مطبوعات به منصة ظهور رساند: واكنش سريع نسبت به رويدادها؛ ارائه اخبار از طريق تصوير؛ و پخش تبليغات و آگيهاي مؤثر. در اين باره، انريك ملون مارتي نز نمونه اي واقعي ارائه مي دهد:‌به هنگام مراسم تشييع جنازه رنه كاتي؛ رئيس جمهور وقت فرانسه – كه در سال ۱۹۶۳ در هاور برگزار شد، روزنامة عصر فرانسه – فرانس سوار – به منظور تهيه گزارشي ،‌دو خبرنگار و دو عكاس را در اتومبيلي ويژه به محل اعزام كرد؛ اما به رغم كوشش و كارآيي فوق العاده افراد اعزامي، روزنامه ياد شده در نخستين شماره اش عكسي را كه از صفحة تلويزيون گرفته شده بود، همراه با گزارشي براساس تفسيري كه به طور زنده از تلويزيون پخش شده بود، به چاپ رساند. روزنامه ها در ساير كشورها همين گونه عمل كردند. با اين حال؛ كنش متقابل تلويزيون و مطبوعات الگوي ساده اي را دنبال نمي كرد. دلايلي وجود داشت كه به وضوح نشان مي داد در كشورهايي كه داراي تلويزيون پيشرفته بودند، مطبوعات طبقة بورژوا قصد تسليم در برابر تلويزيون را نداشتند. مطبوعات در مواردي با تغيير دادن برخي روشهايشان در حقيقت نفوذشان را در دورة گسترش سريع تلويزيون افزايش دادند. بنابراين در ايالات متحدة آمريكا بسياري در دورة گسترش سريع تلويزيون افزايش دادند. بنابراين در ايالات متحدة آمريكا بسياي از روزنامه ها ، نظير نيويورك تايمز و واشينگتن پست موقعيتشان را حفظ كردند، در حالي كه هفته نامه نيوزويك بر تيراژش افزود. در فرانسه، تيراژ لوموند در سال ۱۹۵۸ يكصد هزار بود و بيست سال بعد تعداد آن به نيم ميليون نسخه رسيد. در همان زمان در بريتانيا، روزنامه هاي ساندي تايمز و آيزور تيراژشان را افزايش دادند. در آلمان فدرال – به رغم اشباع شدن كشور از گيرنده هاي تلويزيون – تيراژ مطبوعات مدام رو به فزوني بود؛ تا آنجا كه در سالهاي پاياني دهة ۱۹۷۰ مردم اين كشور بيست ميليون گيرندة تلويزيون در اختيار داشتند و در عين حال بيست و سه ميليون شماره نشرية روزانه دريافت مي كردند.
اين همترازي مطبوعات با تلويزيون،‌به عواملي كه در پي خواهند آمد بستگي دارد. فرآيند «انحصار مطبوعات» كه توسط عمده ترين روزنامه و منفذترين مجله ادامه مي يابد، حتي از رقابت سرسختانه با تلويزيون – كه پيش از هر چيز نشريه هاي نسبتاً ضعيف را به ورشكستگي مي كشاند بهره‌ها مي گيرد.
در كشورهايي كه از تلويزيون تجارتي پيشرفته برخوردارند – ايالات متحده آمريكا ، بريتانيا، ژاپن، كانادا و الخ – گرايش به سوي تمركز و انحصار سرمايه، در دست صاحبان مطبوعات و شبكه هاي راديو – تلويزيون ، شديدتر و سريعتر بوده است. اين گرايش و پويش در كشورهايي داراي شبكة راديو – تلويزيون ملي (غير تجارتي) هستند، به صورت نيمه پنهان – نيمه آشكار و با ترفندهايي عوامفريبانه ادامه مي يابد. يكي از اين ترفندها، همكاري انحصارگران مطبوعات با سازمانهاي راديو – تلويزيون و عضويت در شوراها و در هيئت مديرة اين سازمانهاست.
انحصارگر سرمايه، به مطبوعات – و بويژه نشريه هاي روزانه – هنوز به عنوان رسانه اي كليدي در امر تبليغات و آگهيهاي تجارتي مي نگرد. در بريتانيا، ژاپن و در برخي كشورهاي ديگر، تلويزيون تجارتي به مرز نشريه هاي روزانه نزديك شد، اما بعداً موقعيت نشريه هاي مذكور مستحكم شد و پيشتازي شان را محفوظ داشتند.
مطبوعات،‌روش سنتي شان را در عرصة مطالب به ميزان زيادي تغيير داده اند. بدين معني كه هدف روزنامه ها و مجله ها به طور روزافزون،‌جلب نظر گروههاي حرفه اي خاص با علايقي ويژه بوده است؛ و اين در حالي است كه برنامه هاي خبري – اطلاعاتي راديو و تلويزيون ،‌تودة وسيعي از مردم را مخاطب قرار مي دهند. مطبوعات، حتي نشريه هاي روزانه، بر آن شدند كه نه تنها بر تهيه گزارش از اخبار و رويدادهاي مهيج و جسارت آميز – كه در تهية آنها ، شبكه هاي تلويزيوني از امتياز سرعت برخوردارند – تأكيد كنند، بلكه به تفسير بيشتر و عميق تري از اخبار و وقايع نيز بپردازند.
در بعضي از كشورها، نشريه هاي روزانه چند بار در روز، و در چاپهاي جداگانه ، توزيع مي شود و سعي بر اين است كه آخرين شمارة همزمان با اخبار شب [عصر] به دست خوانندگان برسد.
بسياري از نشريه ها – بويژه مجله هاي مصور – كيفيت طرحهايشان را بالا برده اند و بر تعداد عكسها و تصاوير افزوده اند.
آنچه گفته شد، عواملي بود كه در دهة ۱۹۷۰ موجب بازگشت موازنه – هرچند ناپايدار – ميان تلويزيون و مطبوعات،‌در كشورهاي بزرگ سرمايه داري شد.
تلويزيون و راديو: سازمانهاي راديو به محض ظهور تلويزيون،‌ نفوذ و تأثير آن را احساس كردند. در اواخر دهة ۱۹۴۰ و اوايل دهة ۱۹۵۰ در ايالات متحدة آمريكا، مشاهده شد كه با به كار افتادن تلويزيون ،‌شماره شنوندگان راديو به نصف كاهش يافت. تلويزيون به همان نسبت كه گسترش مي‌يافت، تعداد بيشتر و بيشتري از شنوندگان راديو را مي ربود.
دو سال پس از زماني كه تلويزيون عرضه و شناخته شد، تعداد بينندگان بيشتر از شنوندگان راديو بود. در سالهاي بعد نيز گرايش به تماشاي تلويزيون داشت. در سال ۱۹۴۸ ميانگين اوقاتي كه يك خانواده در نيويورك به راديو گوش مي داد ۵/۴ ساعت در روز بود، در حاليكه در اوايل دهة ۱۹۷۰ اين «زمان» به دوساعت در روز، كاهش يافته بود. در فرانسه،‌از هر سه نفر بيننده تلويزيون يك نفر اظهار مي دارد كه هرگز به راديو گوش نمي كند. هنگام عصر [شب] كه برنامه هاي تلويزيون جالبتر است،‌تنها دودرصد از بييندگان فرانسوي ممكن است به راديو گوش بدهند.
شبكه هاي راديويي در سالهاي آغازين دهة ۱۹۵۰ – تقريباً در تمامي كشورهاي سرمايه داري كه داراي شبكه تلويزيوني بودند – با مشكل بزرگي روبرو شدند. ميزان فروش گيرنده هاي راديو تنزل كرد و تعدادي از شركتهاي سخن پراكني [پخش صدا] ورشكست شدند. با وجود اينكه نظير اين بحران در مطبوعان نيز پديد آمد، اما به فاجعه نيجناميد. ورود راديوي ترانزيستوري قابل حمل و ارزان قيمت به بازار، به سرعت تعداد شنوندگان راديو را افزايش داد؛ زيرا اين امكان را به دست مي داد كه برنامه هاي راديو، در هر جا و در هر زمان شنيده شود. راديوهاي ترانزيستوري كوچك بعضاً به اندازة يك قوطي سيگار و بسي ارزانتر از بهاي يك دستگاه تلويزيون – در بسياري از كشورها ، از جمله كشورهاي پيشرفته، به صورت يك رسانة عمده و مورد علاقه درآ,د.
شبكه هاي راديويي،‌برنامه هايشان را با شرايطي كه به علت ظهور تلويزيون پيش آمده بود وفق دادند. بديهي است كه راديو به هنگام صبح – اوقاتي كه تلويزيون برنامه نداشت. بيشترين تعداد شنونده را دارا بود. براساس يك برآورد، ۵/۸ ميليون نفر از مردم انگلستان ،‌هر روز صبح به «بولتن خبري» راديو بي.بي.سي گوش مي دهند.
به طور كلي راديو [پخش صدا] در برخي از كشورها – به رغم از دست دادن تعدادي از شنوندگان دايمي اش – به پيشرفت و گسترش خود ادامه مي دهد. راديو ،‌اين توانايي و امكان را دارد كه نه تنها براي شنوندگان پا برجا و مقيم در مكاني خاص،‌كه براي مسافران؛ براي مردمي كه تعطيلات را مي گذرانند، براي كساني كه در نواحي دورافتاده به سر مي برند و الخ برنامه هايي ويژه ، تهيه و پخش كند. بخشهاي مختلف توليد [ در سانهاي راديو] به منظور كامل كردن برنامه هايشان مدام تلاش مي كنند و براي پخش هر برنامه، بهترين و مناسبترين وقت را بر مي گزينند. راديو از ويژگيهايي كه مختص اين رسانه است، فقط به سود خود بهره برداري مي كند و از اينكه ساير رسانه هاي خبري نيز از امكانات آن – بويژه از توانايي اش در پخش سريع اخبار و ارائه چند برنامه به طور همزمان و به زبانهاي بيگانه – استفاده كنند،‌دريغ مي ورزد.
در بسياري از كشورهاي غربي، «سازمان راديو» و «سازمان تلويزيون» با يكديگر همكاري نزديك دارند و حتي تحت مديريت واحدي اداره مي شوند. اين همكاري، هماهنگي بهتري را در برنامه ريزي موجب مي شود و توزيع بودجه را آسانتر مي كند. در كشورهايي كه داراي راديوي تجارتي مي باشند، درآمدي كه از پخش آگهي ها نصيب شركتهاي راديو مي شود، به طور كلي رو به افزايش است؛ اگر چه اين درآمد نصب و يا حتي يك سوم درآمد بدست آمده از پخش آگهي در شبكه هاي تلويزيوني است. ضمناً بايستي به ياد بياوريم كه صرف هزينه كمتر در پخش راديويي نسبت به مخارج پخش تصوير از تلويزيون – ميزان سودآوري راديو را بالا مي برد. در كشورهايي كه بودجة سازمان راديو از محل دريافت «حق اشتراك» تأمين مي شود، درآمد شبكه هاي راديويي، بستگي به ميزان فروش گيرنده هاي راديو دارد.
شنيدن برنامه هاي راديويي – موزيك ، اخبار ، آگهي ها و حتي برنامه هاي تئاتر – مي تواند همزمان با رانندگي ، انجام كارهاي خانه و غيره باشد. ال (Elle) و فرانس سوار (France Soir) [به ترتيب مجله و روزنامه اي فرانسوي] با تعداد كثيري از زنان، مصاحبه اي به عمل آوردند داير بر اينكه آنان چگونه و از چه طريق از آشوبهايي كه در ماه مه ۱۹۶۸ در پاريس روي داد آگاه شدند؛ نتيجه بدست آمده چنين بود: ۸/۳۳ درصد از زنان نخستين بار به وسيله راديو از ماجرا آگاهي يافتند؛ ۸/۲۱ درصد از طريق روزنامه؛ ۴/۱۶ درصد به وسيله تلويزيون،‌۳/۱۸ درصد توسط دوستان مطلع و ۷/۹ درصد با رفتن به محل حادثه يا «برويم ببينيم چه خبر است»‌در اين باره ممكن است كسي اعتراض كند و بگويد:‌ بله ،‌اين مصاحبه و آمارگيري در فرانسه،‌در سال ۱۹۶۸- زماني كه تلويزيون هنوز كسب و كار راديو را كساد نكرده بود – صورت گرفت. در پاسخ به اين اعتراض اجازه بدهيد نگاهي بيندازيم به چگونگي اوضاع در ايالات متحدة آمريكا: كشوري با وسيعترين و فشرده ترين پوشش تلويزيوني در جهان، در ضيافت شامي كه در نيويورك و به مناسب اعطاي جوايز «گلدن مايك»‌ترتيب داده شده بود،‌آرتور.تيلور رئيس شبكه تلويزيوني CBS بر «انعطاف پذيري بيش از اندازة راديو» به هنگام ضرورت ملي تأكيد كرد . او گفت: «بدون توجه به وضع ارتباطات در آينده، توسعه و پيشرفت راديو بيشتر از پس رفت آن خواهد بود.»
بنابراين در بسياري از كشورها، راديو نقشش را به عنوان يك منبع عمدة خبري محفوظ داشته است. راديو نه تنها در زمينة اخبار، كه در پخش برنامه هاي ادبي و نمايشهاي راديويي نيز نقش و مقامش را حفظ كرده است؛ زيرا به شنوندگانش اين فرصت را مي دهد تا تخيلشان را به كار گيرند و هر كس به نحوي تصاوير را از طريق صدا در ذهن مجسم و ادراك كند. نيازي به گفتن نيست كه راديو، همچنان يك وسيله عمده پخش موسيقي به شمار مي آيد.

عتیقه زیرخاکی گنج