• بازدید : 39 views
  • بدون نظر
این فایل در ۷صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:

ابتدا ، انسان  باید از تمام اعمال بدی که مرتکب شده ، پشیمان شود و باید از درون به آن برسد ،
    حضورِ قلبش را در آستانِ خداوند قرار دهد و قلبش شهادت دهد که آن عمل ، بد بوده است . 
۲. تصمیم بگیرد که از این پس به دنبالِ آن عمل نرود . 
۳. اگر چیزی به مردم بدهـکار ( حقّ النّاس ) است به آنها بدهد  و ادای دِین کند ( اگر غیبت کرده ، به
    به کسی دروغ گفته ، کسی را به خشم آورده ، به کسی تهمت زده ، به کسی ناسزا گفته یا چنانچه  
    نسبت به کسی کینه دارد ، کینه را از دلِ خود بیرون کند و حلالیّت بطلبد . )
۴. اگر از واجبات ( نماز و روزه ) چیزی از او فوت شده که انجام نداده ، بایستی آنها را جبران کند . 
۵. هنگامی که مرتکب گناه می شده ، برایش شیرین بوده و لذّتِ گناه زیرِ زبانش رفته است ؛ بنابراین
    اکنون باید عبادت کند  و ریاضت بکشد تا آن گناه برایش تلخ شود ، گریه کند تا تمام سلّول هایش
    از گناه متنفّر شوند ؛ زیرا هنگامِ ارتکابِ گناه ، گناه در سلّول هایش نفوذ کرده است .  پس بایستی
    روزه بگیرد و ریاضت بکشد تا گوشتی از استخوانش بِرویَد که حلال باشد وهنگامی که ازخداوند 
    طلبِ توبه می کند و « أسـتَغفِرُالله » می گوید ، تمام سلّول های بدنش این عبارت را بگویند . 
استواریِ عبادت الهی ، بستگی به دعا و نیایش دارد . دعا ، عینِ عبادت است . انسان با دعا ، نهایتِ تواضع و زاری ، عبودیّت و بندگیِ خود را در پیشگاه خداوند متعال آشکار می سازد . دعا ، بهترین وسیلۀ قُرب به خدا و ارتباط نیک با ذات رُبوبی است .
حضرت محمّد «ص» می فرماید : « دعا ، برترین عبادت است . » 
دعا یکی از آموزه های مهمّ تربیتی برای تهذیب نفس و صفاسازی باطن و رشد دادن ارزش ها و به کمال رساندنِ آنهاست . 

دعا دارای درجات و مراحلی است . دعای عامّۀ مردم به اقوال و زبان است ، دعای عابدان به اعمال یعنی به مراقبت در اعمال است ، امّا دعای عارفان به احوال است یعنی عارف با تمام ذرّاتِ وجودش دعا می کند و این نوع دعا ، کامل ترین انواعِ دعاست .

حدیث قدسی : « اگر بندگانِ من بدانند که من چقدر مشتاق هستم که مرا بخوانند ، اگر یک قدم بسوی من بردارند ، من هَروَله کنان به سوی آنها می دوَم . » 

قرآن می فرماید : « هنگامی که بندگانِ من از تو سؤال می کنند که خدای ما کجاست ، به آنها بگو من نزدیک هستم و به کسانی که مرا بخوانند جواب می دهم . » 
قرآن می فرماید : « من از رگِ گردن به شما نزدیکتر هستم . » 
قرآن می فرماید : « هنگامی که ضرری به انسان برسد ما را می خواند ، نشسته ، ایستاده ، خوابیده ، دائم ما را می خواند و من به او جواب می دهم امّا می دانم که عاقبتش چیست و وقتی دعایش را مستجاب می کنم ، او به مرحلۀ خوشی می رسد و مرا فراموش می کند . و من دوست ندارم که بندۀ من اینگونه باشد . »  

در روایت است که : « در روز قیامت که خداوند به حساب همه رسیده ، به حساب آخرین نفر نیز رسیدگی می کند و حکم می آید که باید به دوزخ برود و او می رود . در اواسطِ راه به سمت خداوند نگاه می کند و خداوند به فرشتگانی که او را می برند می فرماید : بایستید ، ببینم چه شده است . و به بنده می گوید : چرا برگشتی و مرا نگاه کردی ؟ بنده می گوید : پرودگارا ، هنگامی که در دنیا بودم از رحمتِ تو شنیده بودم و گمان نمی کردم که اینگونه باشی . به همین دلیل برگشتم که ببینم آیا توهمان خدا هستی که وصف او را شنیده بودم ! خداوند می فرماید : او را به سمت بهشت ببرید . فرشـتگان می گویند : پروردگـارا ، تو که می دانی او خطـاکار بوده است . خداوند می فرماید : این را 
می دانم و حتّی می دانم که آن سخن را زبانی و از روی حیله گفت و حتّی در قلبش هم ایمان نیاورده بود و از بخشش و رحمت من آگاه بود . من حتّی زبانی هم قبول دارم  ! »

ما همیشه در دعا می گوئیم : « آیا کسی هست که مرا که دچار مشکل شده ام بخواند و بدی ها را از من دفع کند ؟ و خداوند می فرماید : « بله بندۀ من ، من هستم و با رحمتِ خود همۀ پرده های ظلمانی را از درونت برطرف می کنم ، امّا چند شرط دارد و دعای تو باید خالصانه باشد . » 

قرآن می فرماید : « هنگامی که مرا می خوانید ، با اخلاص بخوانید . » 
قرآن می فرماید : « ای پیامبر ، بگو پروردگارِ شما می گوید ، تو مرا بخوان ، استجابت از من . » 
قرآن می فرماید : « برای خداوند اسماء نیکو و شریفی است ، با آن اسماء او را بخوانید . » 
و بنا بر گفتۀ قرآن ، خداوند « سَمیعُ الدُّعا « است و دعای ما را می شنود . 















عُلمای اخلاق ، ۳۰ إلی ۳۵  مورد دربارۀ شرایط دعا برای استجابت مطرح کرده اند که به چند مورد اشاره می کنیم : 

۱. ابتدا تطهیرِ جسمی کنید . 

۲. لباسِ پاکیزه بپوشید . 

۳. حتّی الامکان ، مکان ثابتی را برای دعا قرار دهید . 

۴. حضورِ قلب داشته باشید ، قلبتان راصاف کنید و آن را به خداوند بسپارید که این مهم ترین مورد 
    است . 

۵. حالتِ خضـوع  و فـروتنی داشته باشید  و لحنِ طـلبکارانه نداشته باشید . لحن شما باید آمـرانه و 
    مؤدّبانه باشد ، زیرا خداوند ادب را دوست دارد . 
    امام سجّاد «ع» می فرماید : هنگام دعا ، سَرِ خود را مانند افراد شرمنده و شانه های خود را مانند 
    افراد شکست خورده و غم زده پائین بیاورید و مانند فردی که غرقِ گناه و خطاست بایستید  زیرا
    خداوند خضوع را دوست دارد و گردنکشی ، سینه سپر کردن و بلند و تند صحبت کردن را هنگام
    دعا دوست ندارد . دعا باید شمرده و زیبا بیان شود  تا اگر حضور قلب هم نداشته باشید خداوند 
    مجذوب لطافتِ گفتار شما شود و شما را مورد رحمت و مغفرت قرار دهد . »

۶. هنگام دعا ، هیچگاه از خداوند ناامید نباشید ، زیرا خداوند ناامیدی را دوست ندارد . 
صـدبار اگر توبه شکســتی بازآ                   این درگهِ ما درگهِ نومیدی نیست
  بنابراین ناامیدی ، گناه است . 

« شخصی که از رحمت الی ناامید شده بود ، نزد حضرت علی «ع» رفت و شِکوه کرد که من میترسم دعا کنم . حضرت پرسید : چرا ؟ آن شخص گفت : زیرا بسیار گناه کرده ام . حضرت پرسید : چقدر گناه کرده ای ؟ آن شخص گفت : بیش از اندازه . حضرت پرسید : آیا گناهِ تو از این کوه ها بیشتر است ؟ آن شخص گفت : بله . حضرت پرسید : آیا اگر کوه ها را با وسعت دریاها جمع کنیم گناهان تو بیشتر است ؟ آن شخص گفت : نمی دانم شاید همین اندازه باشد . آنگاه حضرت فرمود : آیا تو وسعتِ رحمتِ خدا را اینقدر کوچک حساب کرده ای ؟ »  
حدیث قدسی : « ای پیامبر ، اگر بندگانی از من ناامید می شوند به آنها بگو که اگر تمام مردم را گناهکارتلقّی کنم وتمام گناهانشان به اندازۀ کوه های روی زمین باشد ، همۀ آنها راازگنج خزانۀ خود می بخشم که به اندازۀ ارزنی است که از خزانۀ بخشش من کم می شود . »   
  
۷. این معرفت  را کسب کنید که در برابرِ چه کسی هستید . لااقل در مورد دو صفتِ «علم» و «قدرت» 
    خداوند بدانید که او به همۀ گناهـان شما علم دارد و این قدرت را دارد که همـه را ببخشـد . و اگـر
    بگوئید که بیش از این گناه کرده اید که خداوند ببخشد ، دچار کفر شده اید . 

۸. دعا را باید برای طلبِ خیرکنید نَه برای طلبِ شرّ. خداوند طلبِ شرّ بنده را مستجاب نمی کند ، زیرا 
    خیرِ بنده را می خواهد . 

۹. علّتِ عدم استجابتِ دعای خیرِ خوبان اینست که خداوند با علم وقدرتِ خود می داند که دعای خیرِ
    این بندۀ مؤمن ، درنهایت به ضررِ اوست . بنابراین ، باید دعا کنید و نتیجه را به خداوند بسپارید . 

۱۰. پیش از دعاکردن برای خودتان ، از خداوند بخواهید که عاقبتِ تمام مؤمنین راخیر بگرداند . زیرا 
      او ابتدا دعایی را مستجاب می کند که دیگران در حقّ شما کرده اند . و کافیست در جمعی که دعا
      می کنید تنها ، یک نفر روحِ خود را با فرشتگان پرواز دهد .  

۱۱. هنگام دعا ازهمه چیز غیراز خداوند قطعِ تعلّق کنید و به هیچکس امید نداشته باشید ومشکلِ خود 
      را مستقیماً از خداوند بخواهید و واسطه قرار ندهید ، زیرا درغیر اینصورت قدرتِ خداوند را رها 
      می کنید و پای دیگران را به میان می آورید که این از معرفت به دور است . 

۱۲. حتّی الامکان سعی کنید آن روز یا لحظاتِ قبل از دعا را بدون گناه سپری کرده باشید . به همین 
      دلیل پیش از دعا  ۷  مرتبه « أستَغفِرُالله » بگوئید . و پیامبر می فرماید ۱۳ مرتبه بگوئید تا گناهانِ 
      شما آمرزیده شوند و هنگام دعا قلب شما بدون گناه باشد . و خداوند این استغفار را می پذیرد . 

۱۳. کسی که می خواهد دعا کند نباید مرتکبِ دوعمل شده باشد : مال حرام نخورده باشد و به کسی
      ظلم نکرده باشد . 
      امام سجّاد «ع» می فرماید : « هنگـام دعا ، حتّی به یک موجود و یا به یک درخت نباید ظـلم کرده
      باشید ، زیرا دعایتان مستجاب نمی شود . »
۱۴. هنگام حضور دربرابرحضرت حق گریه کنید ، زیرا خداوند اشک های ما را بسیار دوست دارد . 
      حضرت محمّد «ص» می فرماید : « یک قطره اشک که ازچشم مؤمنی برای دعایی میچکد خرمنی 
      از آتش های او را خاموش می کند . » 
      خداوند می فرماید : « من عاشقِ این قطـرات اشـک هستم ، زیرا لذّت می برم  از اینکه بنده ای در
      مقابل من نشسته و با تضرّع خواسته اش را طلب می کند . » 

۱۵. پیش از مطرح کردنِ خواسته ، ابتدا حمد و ستایشِ خداوند را کنید . 
      ۹۰  درصدِ دعای « جوشـن کبیـر » تسبیحِ حضرت حق و ۱۰  درصدِ آخرِ آن دعا و درخواست
      است . 
      مگر می شود خداوند را به اسماء حُسنی بخوانید و او به تقاضای شما گوش ندهد ؟ 
      امام صادق «ع» می فرماید : « پیش از همۀ اینها صلوات بفرستید . » 
      در میان برخی بزرگـان رسم است که ، پیش  از دعا  ۱۴  صلوات و پس از دعا نیز ۱۴  صلوات 
      می فرسـتند ، زیـرا صلوات دعایی است که خداوند آن را می پذیـرد . بنابراین ، دعایی را هم کـه
      میان آن است می پذیرد و می فرماید : « تمام فرشتگان بر نبی درود می فرستند ،  ای کسانی که
      ایمان آورده اید ، شما هم بر او درود فرستید . » 
      هنگامی که ما بر پیامبر درود می فرستیم ۷  هزار فرشته بر ایشان درود می فرستند . 
      حضرت محمّد «ص» می فرماید : « هر مؤمنی که بر من صلوات فرستد ، من ده برابرِ خواندنِ او 
      به او پاسخ می دهم . » 

۱۶. در دعا کردن به هیچ وجه عجله نکنید و با تأنّی و خلوص قلب بگوئید . در استجابتِ آن نیز عجله 
      نکنید ، زیرا به حکمتِ خداوند بستگی دارد و هرگاه خداوند صلاح بداند اجابت می کند . 

۱۷. در اولویّت است که دعا را در خفـا انجام دهید تا ریا ایجاد نشود  و دعا را در مکان تاریک انجام 
      دهید تا به حالِ خودتان توجّه کنید و کسی متوجّه دیگری نباشد . خداوند دوست دارد که دعا به 
      صورت جمعی باشد ، زیرا دستِ خداوند با جماعت است و اوتضرّعِ جمعی را دوست دارد . و از 
      جمله دعاهایی که خداوند اجابت می کند « دعای باران » است که همۀ اهالیِ شهربه خارج ازشهر
      رفته و تضرّع می کنند . امکان استجابتِ دعای جمعی بیشتر است . 

عتیقه زیرخاکی گنج