• بازدید : 40 views
  • بدون نظر
این فایل در ۱۳صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:

قسمت اول، شامل پی و سازه انتقالی است که زیر سطح زمین و از تراز ۰۰/۱۴_ متر تا تراز ۰۰/۰ ± برج می‌شود. پی برج یک پی گسترده دایره‌ای شکل به قطر ۶۶ متر و ضخامت متوسط ۴ متر است و در محیط آن کابل‌های پس‌کشیدگی، کار گذاشته شده است.
سازه انتقالی به ارتفاع ۱۵ متر شکلی شبیه به هرم ناقص دارد و شامل یک هسته مرکزی توپر و ۸ دیوار مایل پشت بنددار است. به منظور تعیین رفتار پی و شناخت نیروها و تنش‌های موجود در آن، ابزار دقیقی مانند تنش سنج و کرنش سنج در نقاط مختلف آن تعبیه شده است. حجم بتن‌ریزی پی و سازه انتقالی تقریبا ۲۱۰۰۰ مترمکعب است.
قسمت دوم ساختمان پای برج است که ۶ طبقه دارد و تا تراز ۴/۲۸ + متری ساخته می‌شود. این ساختمان به طور عمده شامل فضاهای تاسیساتی، اداری، خدماتی، هنری، ‌تفریحی و مراکز خرید است و مساحت طبقات آن در مجموع به حدود ۱۵۰۰۰ متر مربع می‌رسد.
قسمت سوم، بدنه اصلی برج است که سازه‌ای از جنس بتن مسلح دارد و از تراز ۰۰/۰ ±، تا ۳۱۵+ متر امتداد می‌یابد. شکل کلی آن عبارت است از یک هشت ضعلی مرکزی به همراه تعدادی دیوار داخلی و چهار باله ذوزنقه‌ای شکل که به آن متصل می‌شود. بزرگ‌ترین قطر بدنه در تراز ۰۰/۰±؛ ۲۸ متر است که با افزایش ارتفاع به تدریج کاهش می‌یابد و در تراز ۲۴۰ متر، به حدود ۵/۱۶ متر می‌رسد و تا تراز ۳۰۲ متر امتداد می‌یابد. در ضمن ضخامت دیوارها هم متغیر است و با افزایش ارتفاع، ‌کاهش می‌یابد.
در داخل سه حفره بدنه اصلی برج،‌ ۶ آسانسور ۲۱ نفره با سرعت ۷ متر در ثانیه نصب می‌شود و حفره چهارم نیز به پله اضطراری اختصاص دارد و هم‌زمان با ساخت بدنه، قطعات آن نیز نصب شده است.
در بدنه اصلی برج علاوه بر آرماتورهای A3 از آرماتورهای خاص نیز استفاده می‌شود. این آرماتورهای خاص با بست مکانیکی به هم متصل می‌شوند و در چهار باله بدنه تا تراز ۲۴۰ متری مورد استفاده قرار می‌گیرند.
عیار بتن مصرفی در بدنه برج ۴۲۰ کیلوگرم بر مترمکعب است و مقاومت ۲۸ روزه آن ۳۵۰ کیلوگرم بر سانتی‌متر مربع تعیین شده است.
سیمان مصرفی سیمان نوع II و مواد افزودنی بتن شامل فوق روان‌کننده،‌ دیرگیر کننده و هوازاست. بتن مصرفی دری بچینگ‌های مجاور برج ساخته می‌شود و پس از آن که با میکسر به پای بدنه آورده شد در زمانی حدود ۵ دقیقه توسط ویچ به محل تخلیه در بالای قالب حمل می‌شود. دو آزمایشگاه مستقل کیفیت مصالح و بتن را به طور مرتب بررسی کرده و گزارش می‌دهند.
بدنه اصلی برج با روش قالب لغزان اجرا می‌شود. این روش برای ساخت سازه‌های بلند بتنی بسیار مناسب است و سرعت اجرا را به حدود ۴ متر در هر شبانه‌روز می‌رساند. حرکت قالب و به تبع آن، آرماتوربندی – بتن‌ریزی و دیگر عملیات اجرایی به طور پیوسته است و توقف جز در موارد از پیش طراحی شده، امکان‌پذیر نیست.
قالب لغزنده موجود در بدنه اصلی برج با توجه به پیچیدگی‌های خاص آن طراحی و پس از ساخت بعضی قطعات آن در داخل کشور در پاییز سال ۱۳۷۷ نصب شد. مجموعه قالب از سه عرشه کاری تشکیل شده است.
عرشه فوقانی که بتن‌ریزی و هدایت قالب در آن انجام می‌شود.
عرشه میانی که مخصوص آرماتوربندی و ویبره زدن بتن است و عرشه آویزان که نگهداری، عمل‌آوری و ترمیم احتمالی بتن در آن صورت می‌گیرد. بدنه اصلی برج از تراز ۰۰/۰± تا ۳۱۵+ متر طی ۹ مرحله کاری انجام شد و تمام حجم بتن‌ریزی آن حدود ۳۱۰۰۰ مترمکعب است.
مراحل اجرا 
نخستین مرحله اجرا در تاریخ ۱۲ دی ماه سال ۱۳۷۷ آغاز شد. پس از پایان این مرحله، آسانسور حمل پرسنل با ظرفیت ۲۵ نفر در بخش مرکزی بدنه نصب شد. هنگام اجرای بدنه،‌ در هر ۱۲ متر یک سقف دسترسی در بخش مرکزی ساخته می‌شد. بازشوها و صفحات مدفونی که در نقشه‌ها پیش‌بینی شده‌اند، به دقت اجرا می‌شوند. برای حفاظت از برج در مقابل صاعقه، سیم‌های مسی در بدنه برج کار گذاشته شده که تا کف پی امتداد دارند و در نهایت به شبکه هم پتانسیل کف پی متصل می‌شوند. علاوه بر این به منظور بررسی عملکرد نیروها، در زیر پی و بدنه برج ابزار دقیق استاتیکی و دینامیکی در مکان‌های مختلف بدنه جایگذاری می‌شوند که از نتایج آنها برای کسب اطلاعات بیشتر، برای نگهداری برج و هم‌چنین کارهای تحقیقاتی می‌توان استفاده کرد. به همین ترتیب و برای اطلاع از هرگونه حرکت احتمالی بدنه برج و محدوده اطراف آن یک شبکه میکروژئودزی در بدنه و اطراف برج ایجاد شده است، تا در هنگام لزوم توسط دوربین‌های دقیق نقشه‌برداری بتوان اطلاعات لازم را ثبت و ضبط کرد.
قسمت چهارم ساختمان سازه رأس است که ساختمانی ۱۲ طبقه و از جنس اسکلت فلزی است و از تراز ۲۴۵+ تا ۳۱۵+ متری ساخته می‌شود. نمای بیرونی این ساختمان شیشه‌ای است و طبقات مختلف آن علاوه بر کاربردهای تاسیساتی،‌ مخابراتی و تلویزیونی دارای جاذبه‌های تفریحی شامل رستوران ‌گردان، سکوی دید روباز و گنبد آسمان در آخرین طبقه است. مساحت طبقات ساختمان راس برج در مجموع حدود ۱۲ هزار مترمربع است و بیشترین قطر آن ۶۰ متر است. وزن کل اسکلت فلزی این ساختمان ۲ هزار تن است که توسط تیرهای شعاعی و اتصالات صفحه فلزی به بدنه بتنی متصل می‌شوند.


سازه شش قسمتی
به منظور ایجاد یک روند عملی در مراحل ساخت و نصب، این سازه به شش قسمت تقسیم شده است. روش بالابری و نصب سه بخش این سازه روش بالابری سنگین نامیده می‌شود. در این روش قطعات از قبل ساخته شده،‌ در روی زمین و در پای برج مونتاژ شده و توسط کابل به یکدیگر بسته می‌شود. مجموعه حاصل توسط کابل‌هایی که به نقاط مشخصی از آن اتصال می‌یابد، به عرشه‌ای در قسمت فوقانی برج متصل می‌شود. این کابل‌ها به جک‌های مخصوصی متصلند که برای عملیات بالابری سنگین از آنها استفاده می‌شود.
اعضای باقی‌مانده نیز توسط بالابری سبک به بالای برج حمل شده و نصب می‌شوند. سبد اصلی سازه راس سنگین‌ترین قطعه‌ای است که با این روش در برج بالابری می‌شود و وزنی حدود ۳ هزار تن دارد. به منظور حصول اطمینان از کیفیت ساخت سازه در کارخانه سازنده، روند ساخت و بازرسی‌های موردنیاز طی نظامی مدون انجام می‌شود. این نظام شامل موارد بازرسی نقشه‌ها و قطعات، تطابق با استانداردهای موردنظر و گواهینامه‌های مربوط به دست‌اندرکاران ساخت است.
قسمت پنجم، دکل به طول ۱۲۰ متر است که از تراز ۳۱۵ متر شروع می‌شود و تا تراز ۴۳۵ متری ادامه می‌یابد. در قسمت تحتانی پایه این سازه به میزان ۷ متر در بتن مدفون شده است. قطر این دکل در پایه ۶ متر است و در نهایت به ۶۰ سانتی‌متر می‌رسد و به گونه‌ای ساخته می‌شود که آنتن‌های مختلف رادیویی و تلویزیونی روی آن نصب می‌شوند.
بنا به پیش‌بینی مشاور، دکل در دو قسمت ۷۰ متری و ۵۰ متری در داخل بخش مرکزی بدنه برج ساخته می‌شود. پس از ساخته شدن، هر بخش توسط جک‌های بالابر به مکان خود منتقل می‌شود و در آن مکان نصب می‌شود.

كاركردهای عمده این برج به شرح زیر است.
ایجاد و گسترش شبكه دسترسی بدون سیم به اطلاعات Wireless Access Network
زیرساخت مناسب برای سیستم های جدید تلویزیونی دیجیتال MVDS , DVB
بهینه سازی پوشش رادیو تلویزیونی FM,UHF,VHF
گسترش و بهینه سازی پوشش شبكه های بی سیم و پی جو .
ایجاد جاذبه گردشگری و بهره مندی از فضاهای گردشگری، تجاری و فرهنگی (رستوران گردان، سكوی دید ، گالری هنری ، گنبد آسمان ، موزه انقلاب اسلامی) 
برج میلاد با ارتفاع كل ۴۳۵ متر چهارمین برج بلند مخابراتی – تلویزیونی دنیا است كه شامل ساختمان سرسرا (لابی) در پای برج با زیربنای ۱۶۰۰۰ مترمربع ، شافت بتنی به ارتفاع ۳۱۵ متر ، سازه راس ۱۲ طبقه با زیربنای بیش از ۱۲۰۰۰ مترمربع ـ كه یكی از بزرگ ترین سازه راس برج های مخابراتی ـ تلویزیونی دنیا است ـ و یك دكل فلزی ۱۲۰ متری است . در سه طرف بدنه برج ۶ آسانسور شیشه ای ، هر یك با ظرفیت ۲۵ نفر قرار خواهند گرفت كه با سرعت متوسط ۷ متر بر ثانیه ، بازدید كنندگان را به بالای برج منتقل خواهد كرد.
مطالعات میكروژئودزی و رفتارسنجی ژئوتكنیك برج میلاد: 
این مطالعات از اواخر سال ۱۳۷۷ و هم زمان با شروع بتن‌ریزی بدنه برج ، آغاز و سیستم مربوط به آن طراحی شد و هدف آن ، بررسی حركت‌های احتمالی افقی و ارتفاعی محوطه پیرامون برج و بدنه بتنی آن می‌باشد. 
سیستم طراحی شده شامل شبكه سه بعدی خارج برج (۹پیلار میكروژئودزی كه در محوطه اطراف برج مستقر شده) است. شبكه سه بعدی روی بدنه برج (۲۰ نقطه نشانه در ۵ تراز مختلف ارتفاعی برج) و شبكه ترازیابی (۸ نقطه در محوطه اطراف و ۷ نقطه پای بدنه برج) است. این نقاط به عنوان نقاط مبنا هستند و در مقاطع مختلف زمانی و براساس پیشرفت عملیات اجرایی برج ، مختصات آنها قرائت و با مراحل قبل مقایسه می‌شود. به این ترتیب ،كلیه حركت‌های افقی و ارتفاعی محوطه و بدنه برج به دست می‌اید. این حركت‌ها با مقادیر تئوری مقایسه می‌شوند و سپس تصمیمات لازم فنی و اجرایی گرفته می‌شود. لازم به ذكر است دستگاه‌هایی كه در این مشاهدات مورد استفاده قرار می‌گیرد دارای دقت و حساسیت بسیار زیادی می‌باشد ، ضمن آن كه هر مشاهده چندین بار صورت می‌گیرد تا خطاها به حداقل برسد. 
تاكنون چهار مرحله مشاهدات میكروژئودزی انجام شده و گزارش‌های مربوط ارسال گردیده است. زمان این مراحل خردادماه ۷۸ ، مهرماه ۷۸ ، اسفندماه ۸۰ و اردیبهشت ماه ۸۲ بوده است. مقدار جابجایی های مسطحاتی و ارتفاعی بر اساس آخرین مشاهدات به شرح ذیل می باشد : 
شبكه‌ی سه بعدی خارج برج 
حداكثر جابجایی مسطحاتی پیلارهای ۹ گانه نسبت به اولین مرحله مشاهدات خرداد ماه ۷۸ حدود ۴ میلی متر و نسبت به مرحله قبلی مشاهدات ( اسفند ۸۰ ) حدود ۲ میلی متر است . ضمن آن كه هیچ كدام از پیلارها حركت ارتفاعی نداشته اند . 
شبكه‌ی سه بعدی روی بدنه‌ی برج 
تراز ۲/۴۹ متر : 
نقاط نشانه در این تراز برج حركت مسطحاتی معادل حداكثر ۷/۴ میلی متر نسبت به مهر ماه ۷۸ و ۶/۱ میلی متــر نسبت بــه اسفند ماه ۸۰ داشته اند . مقــدار جابجایی عمودی ( نشست ) ایــن نقاط حدود ۲۵ میلی متر نسبت به مهر ماه ۷۸ سه میلی متر نسبت به اسفند ماه ۸۰ می باشد . 
تراز ۲/۱۴۵ متر: 
نقاط این تراز حركت مسطحاتی معادل حداكثر ۲۵ میلی متر نسبت به مهر ماه ۷۸ و ۶ میلی متر نسبت به اسفند ماه ۸۰ داشته اند و مقدار نشست این نقاط نیز حدود ۵۱ میلی متر نسبت به مهر ماه ۷۸ و ۳ میلی متر نسبت به اسفند ماه ۸۰ می باشد . 
لازم به ذكر است حركت های مسطحاتی در این ترازها مطابق پیش بینی ها است . در تراز ۲/۱۴۵ هم قاعدتاً باید حركت های مسطحاتی بیش از ترازهای پائین تر باشد. علت آن هم می تواند مواردی از قبیل كاهش قطر بدنه اصلی ، خطای بیشتر قرائت ، تأثیر باد ، تابش یك طرفه آفتاب به بدنه برج و تغییرات حرارتی باشد . این موارد در ارتفاع های بالاتر تأثیر بیشتری دارد. در مورد نشست ها نیز با توجه به تغییر شكل الاستیك بدنه بتنی برج و تغییر شكل های ناشی از خزش بتن و همیــن طور نشست پی بــرج این مقادیر مطابق روابط تئــوری و قابل پیش بینی می باشد . 
شبكه‌ی تراز‌یابی 
نقاط محوطه اطراف برج نسبت به مشاهدات تیرماه ۷۸ تغییرات ارتفاعی را نشان نمی دهد و نسبت به اسفند ماه ۸۰ نیز تورمی حداكثر معادل ۲ میلی متر را نمایان می سازد كه به نظر می رسد عمده آن در حد خطاهای موجود باشد . نقاط پای بدنه برج نیز نسبت به تیر ماه ۷۸ نشستی معادل ۹ میلی متر داشته و نسبت به اسفند ماه ۸۰ تغییری نداشته است . جابجایی این نقاط تقریباً معادل نشست پی برج می باشد كه كمتر از مقدار پیش بینی شده نشست پی برج می باشد .
میلاد چهارمین برج مطرح دنیا
برج میلاد به گفته مسئولان یادمان سازه مجری طرح برج میلاد به بلندترین ارتفاع خود یعنی ۴۳۵ متر رسید و به صورت رسمی در رتبه بندی (رنکینگ) جهانی برج های مخابراتی (tv towers) به عنوان چهارمین برج مخابراتی جهان ثبت شد.
به گزارش خبرنگار مهر ، به طور کلی برج های جهان به دو نوع مخابراتی(tv towers) و آسمان خراش ها (sky scrapers) که با توجه به نوع سازه و عملیات مهندسی و طراحی در دو رتبه بندی متفاوت قرار می گیرند که برج میلاد با توجه به مخابراتی بودن در رنکینگ برج های تلویزیونی و مخابراتی به عنوان چهارمین برج مخابراتی جهان شناخته می شود ولی برج میلاد را نمی توان چهارمین برج بلند جهان نامید زیرا حداقل ۷ برج جلوتر از میلاد در این رتبه بندی قرار دارند.
برج میلاد در رتبه بندی برج های مخابراتی پس از برج تورنتو (CN tower) با ۵۵۳ متر ارتفاع ، برج مسکو (ostankino tower) با ۵۴۰ متر و برج شانگ های (oriental pearl tower) با ۴۶۷ متر به عنوان چهارمین برج مخابراتی بلند جهان با ۴۳۵ متر ارتفاع ایستاده است در حالی که برج های غیر مخابراتی یا آسمان خراش هایی به مراتب بلندتر از میلاد در دنیا وجود دارند که به علت های فنی در رتبه بندی های متفاوتی قرار می گیرند.
می توان بلندترین ساختمان های جهان را به این ترتیب ۱- برج تورنتو (CN tower) با ۵۵۳ متر ارتفاع ۲- برج مسکو (ostankino tower) با ۵۴۰ متر ارتفاع ۳- برج شیکاگو (sears tower) با ۵۲۷متر بلندی ۴- برج تایپه (taipei 101 tower) با ۵۰۸ متر ارتفاع ۵- برج شانگ های (oriental pearl tower) با ۴۶۷ متر بلندی ۶- برج های دوقلوی پتروناس در کوالالامپور(petronas twin towers) با ۴۵۲ متر ارتفاع ۷- برج سلطنتی نیویورک (Empire state building) با ۴۴۹ متر ارتفاع ۸- برج میلاد تهران (milad tower)  با ۴۳۵ متر رتبه بندی کرد.
بررسی مقایسه ای ساخته شدن برج میلاد با دیگر برج های دنیا این نتیجه را دارد که روند ساخت برج میلاد طولانی ترین مدت یک سازه اینچنینی است در حالی که برج نیویورک در فاصله کمتر از ۲ سال در ۷ دهه قبل ساخته شده است ؛ به نظر می رسد دلیل طولانی شدن مدت ساخت میلاد بیشتر از دلایل مالی و فنی به دلیل عدم مدیریت درست و جابجایی فراوان مدیران شهری بوده است.
متاسفانه در شهری که عمر متوسط شهرداران آن کمتر از ۲ سال است و مدیران شهری دائما در حال تغییر هستند نمی توان انتظاری بیشتر از این داشت در حالی که متوسط ساخته شدن برج های در این رده ۳ سال بوده است که عموما با تکنولرژی ۳ دهه قبل ساخته شده اند.
به هرحال برج میلاد نه به عنوان چهارمین برج بلند دنیا که به عنوان چهارمین برج بلند مخابراتی دنیا به ثبت رسیده است و به نظر می رسد اطلاع رسانی شفاف در این زمینه نه تنها می تواند از شبهه افکنی جلوگیری کند که وظیفه مسئولان شهری است؛ مطمئنا تبلیغات شهری و ایجاد احساس غرور در شهروندان یکی از راهکارهای جلب مشارکت شهروندان و ایجاد احساس تعلق به شهر است ولی نمی توان این عمل را با قلب حقیقت انجام داد در حالی که به سادگی با یک جستجوی اینترنتی می توان اطلاعات بسیاری در این زمینه یافت.

عتیقه زیرخاکی گنج