• بازدید : 43 views
  • بدون نظر
این فایل در ۲۶صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:

روسازي‌ها معمولاً از چندين لايه تشكيل مي‌شوند. تعداد، ضخامت و جنس اين لايه‌ها تابعي از مقاومت خاك بستر روسازي، خصوصيات آمد و شد وسائل نقليه، شرايط جوي منطقه، مصالح موجود در محل و شرايط اقتصادي است. روسازي راههاي با آمد و شد زياد و فرودگاهها معمولاً از سه لايه متمايز رويه، اساس و زير اساس كه بر روي لايه متراكم شده بستر روسازي قرار مي‌گيرند تشكيل مي‌شود. 
لايه متراكم شده خاك بستر 
لايه متراكمي شده خاك بستر روسازي، لايه‌اي است از خاك زمين طبيعي كه از مواد آلي و مواد مضره پاك شده و كوبيده شده باشد. در خاكريزها اين لايه آخرين لايه خاكي است كه ريخته شده و كوبيده مي‌شود. 
در برش‌ها، اين لايه، لايه كوبيده شده و آماده شده خاك زمين طبيعي است. 

لايه زير اساس 
لايه زير اساس لايه‌اي است از مصالح نسبتاً مرغوب كه بين لايه اساس و خاك بستر روسازي قرار مي‌گيرد. لايه زير اساس در راههايي كه آمد و شد وسائل نقليه در آنها زياد بوده و يا مقاومت خاك بستر روسازي كم است بكار مي‌رود. لايه زير اساس معمولاً از مصالح سنگ شكسته و يا شن و ماسه ساخته مي‌شود. 

لايه اساس 
لايه اساس لايه‌اي است از مصالح مرغوب كه بين لايه‌هاي رويه و زير اساس يا بين لايه رويه و خاك بستر روسازي قرار مي‌گيرد. لايه اساس از مصالح مرغوب نظير سنگ شكسته، شن و ماسه شكسته، مصالح تثبيت شده با قير، آهك و سيمان ساخته مي‌شود. لايه اساس در راههائي كه آمد و شد وسائل نقليه در آنها زياد بوده و يا مقاومت خاك بستر روسازي كم است از بتن آسفالتي كم قير (اساس قيري) ساخته مي‌شود. 

لايه رويه 
لايه رويه لايه‌اي است از جنس خيلي مرغوب و با مقاومت نسبتاً زياد كه بالاترين لايه روسازي است و مستقيماً در تماس با چرخهاي وسائل نقليه قرار دارد. لايه رويه در راههاي با آمد و شد زياد از مصالح مرغوب نظير بتن آسفالتي يا بتن سيماني ساخته مي‌شود. در راههاي با آمد و شد متوسط گاهي از رويه‌هاي آسفالت مخلوط در محل و يا رويه‌هاي آسفالت سطحي استفاده مي‌شود. راههاي با آمد و شد كم نظير راههاي روستائي و راههاي فرعي ممكن است از رويه‌هاي شني كه عمر چنداني ندارند ساخته شوند. 
رويه‌هاي آسفالتي با ضخامت بيش از حدود ۵ سانتي متر معمولاً در دو لايه ساخته مي‌شوند. لايه زيرين كه به لايه آستر موسوم است درصد قير كمتري از لايه روئي كه لايه رويه (توپكا) ناميده مي‌شود دارد. بين لايه‌هاي آستر و رويه بتن آسفالتي از يك لايه اندود قيري كه به اندود سطحي موسوم است استفاده مي‌شود. هدف از بكار بردن اندود سطحي ايجاد چسبندگي و پيوستگي بين دو لايه آسفالتي است. بين لايه‌هاي رويه آسفالتي و اساس غير آسفالتي (شن و ماسه‌اي و يا سنگ شكسته) از يك لايه اندود قيري كه به اندود نفوذي موسوم است استفاده مي‌شود. هدف از بكار بردن اندود نفوذي ايجاد چسبندگي و پيوستگي بين لايه آسفالتي با يك لايه غير آسفالتي است. مزيت ديگر استفاده از اندود نفوذي غير قابل نفوذ كردن اساس غير آسفالتي در برابر آب است. 
انواع روسازي‌ها 
روسازي‌ها داراي انواع مختلف هستند كه از نقطه نظر نحوه گسترش تنش در آنها و نحوه تحمل بارهاي وارد آنها را مي‌توان به دو دسته كلي روسازي‌هاي انعطاف پذير كه شامل انواع روسازي‌هاي سخت تقسيم كرد. روسازي‌هاي انعطاف پذير كه شامل انواع روسازي‌هاي آسفالتي و شني مي‌باشند، روسازي‌هائي هستند كه در آنها از لايه‌هاي باسختي (ضريب ارتجاعي) كم استفاده مي‌شود. اين نوع روسازي‌ها بارهاي خارجي را بدون گسترش زياد و در يك سطح نسبتاً كوچك به خاك بستر روسازي منتقل مي‌كنند. در مورد روسازي‌هاي قابل انعطاف، خاك بستر نقش فوق العاده مهمي را در طرح روسازي بازي مي‌كند و از اين نظر بررسي و مطالعه خاك بستر روسازي بايد با دقت بيشتري انجام شود. 
روسازي‌هاي سخت كه شامل روسازي‌هاي بتني هستند، روسازيهائي مي‌باشند كه در آنها از يك يا چند لايه با سختي زياد استفاده مي‌شود. اين نوع روسازي‌ها بارهاي خارجي را بدون تغيير شكل زياد صفحه بتني در يك سطح نسبتاً وسيع به خاك بستر روسازي منتقل مي‌نمايند. 
با توجه به مطالب بالا و به منظور تحليل تنش‌ها و تغيير شكل‌هاي نسبي در روسازي‌هاي انعطاف پذير، در طرح و محاسبه اين نوع روسازي‌ها بصورت يك سيستم چند لايه‌اي نيمه بينهايت در نظر گرفته شده و مورد بررسي قرار مي‌گيرند. در حالي كه روسازي‌هاي سخت بر اساس فرضيات مربوط به خمش صفحات واقع بر روي پي‌هاي ارتجاعي مورد بررسي قرار گرفته و تنش‌ها و تغيير شكل‌هاي نسبي در آنها تعيين مي‌شود. 
در ايران به دليل آن كه قير بمقدار فراوان موجود بوده و سيمان بمقدار زياد توليد نمي‌شود براي روسازي راهها از مصالح قيري استفاده مي‌شود. در حال حاضر متجاوز از ۰۰۰/۱۵ كيلومتر از راههاي ايران داراي رويه آسفالتي بوده و متجاوز از ۰۰۰/۳۶ كيلومتر از راههاي غير آسفالتي (شني و خاكي) هستند. 
يكي از مهمترين عواملي كه در طرح روسازيها بخصوص روسازيهاي انعطاف پذير تأثير دارد و بايد دقيقاً مورد بررسي و مطالعه قرار گيرد خصوصيات و مشخصات خاك بستر روسازي است و اين امر از آن جهت اهميت دارد كه در حقيقت اين خاك بستر روسازي است كه نهايتاً بايد تحمل كليه بارهاي وارد بر روسازي را بنمايد. خاك بستر روسازي بايد از لحاظ مقاومت و قابليت تراكم مورد بررسي قرار گيرد تا رفتار و عملكرد روسازي در كوتاه مدت و دراز مدت مشخص شود. 
  • بازدید : 67 views
  • بدون نظر
این فایل در ۹۱صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:

راهسازان از زمان هاي قديم بر لزوم و اهميت روسازي راهها واقف بودند و بر حسب مورد از انواع روسازيها استفاده مي كردند. روسازي راهها در مناطقي كه داراي زمين‌هاي سست و آب و هوائي مرطوب بود و براي حمل و نقل كالا و مسافرين از ارابه استفاده مي شد بيشتر توسعه يافت. از سروسازيعاي قديمي كه هنوز هم آثاري از آنجا بجا مانده ميتوان خيابانهاي بابل و روسازي راههاي روميان را نام برد. در بابل براي ساختن خيابانها و محافظت آنها در برابر طغيان رودخانه دجله از آجر و ملات قير معدني استفاده مي كردند. روسازي كف خيابانها و ديوارهاي دو طرف آن با آجر و ملات قير معدني ساخته مي شد و سپس كف خيابان با استفاده از سنگ فرش مي گرديد
در مناطقي نظير ايران راهها معمولاً بدون روسازي ساخته مي شد زيرا آب و هواي اين مناطق گرم و خشك بود, آبادي ها از يكديگر فاصله زيادي داشتند و براي حل و نقل كالا و رفت و آمد مسافرين از چهارپايان استفاده مي شد. از روسازي فقط در مواردي كه راه از زمينهاي سست, نمكزار, آب گير و يا لجني عبور ميكرد استفاده مي شد.

هدف از روسازي
هدف از روسازي راه و يا فرودگاه احداث يك سطح صاف و هموار و در عين حال با ايمني كافي براي استفاده كنندگان از راه يا فرودگاه است. روسازي بايد طوري طرح و ساخته شود كه بتواند وزن وسائل نقليه را تحمل كند و در هر شرايط جوي قابل استفاده باشد. زمين در حالت طبيعي معمولاً مقاومت كافي براي تحمل بارهاي وارد از چرخهاي وسايل نقيه سنگين نظير كاميونها و هواپيماها را ندارد و بارگذاري اين گونه خاكها موجب شكست برشي خاك و بوجود آمدن تغيير شكل هاي بيش از اندازه در آن مي شود.
براي جلوگي از شكست برشي خاك و بوجود آمدن تغيير شكلهاي دائم بيش از اندازه در آن, بايد از شدت تنشهاي فشاري قائم بر روي خاك كاسته شود. اين عمل با قرار دادن لايه اي از مصلح مرغوب و با مقاومت زياد بر روي خاك انجام مي شود. جنس و ضخامت ين لايه كه به روسازي موسوم است بايد طوري باشد كه ضمن آنكه ميتواند شدت تنشهاي فشاري قائم را بميزان قابل تحمل خاك بستر روسازي كاهش دهد, خود نيز قادر به تحمل بارهاي وارد به آن باشد.

لايه هاي روسازي
روسازي ها معمولاٌ از چندين لايه تشكيل ميشوند. تعداد, ضخامت و جنس اين لايه ها تابعي از مقاومت خاك و بستر روسازي, خصوصيات آمد و شد وسائل نقيه, شرايط جوي منطقه, مصالح موجود در محل و شرايط اقتصادي است. روسازي راههاي با آمد و شد زياد و فرودگاهها معمولاٌ از سه لايه متمايز رويه, اساس و زير اساس كه بر روي لايه متاركم شده خاك بستر روسازي قرار مي گيرند تشكيل مي شود.

لايه متراكم شده خاك بستر
لايه متراكم شده خاك بستر روسازي, لايه است ز اك زمين طبيعي كه از مواد آلي و مواد مضره پاك شده و كوبيده شده باشد. در خاكريزها اين لايه آخرين لايه خاكي است كه ريخته شده و كوبيده مي شود. در برش ها, اين لايه, لايه كوبيده شده و آماده شده خاك زمين طيعي است.
لايه زيراساس
لايه زيراساس لايه اي است از مصالح نسبتاً مرغوب كه بين لايه اساس و خاك بستر روسازي قرار مي گيرد. لايه زير اساس در راههائي كه آمد و شد وسائل نقيه در آنها زياد بوده و يا مقاومت خاك بستر روسازي كم است بكار مي رود. لايه زيراساس معمولاً از مصالح سنگ شكسته و يا شن و ماسه ساخته مي شود.

لايه اساس
لايه اساس لايه اي است از مصالح مرغوب كه بين لايه هاي رويه و زير اساس يا بين لايه رويه و خاك بستر روسازي قرار م گيرد. لايه اساس از مصالح مرغوب نظير سنگ شكسته, شن و ماسه شكسته, صلح تثبيت شده با قير, آهك و سيمان ساخته مي شود. لايه اساس در راههائي كه آمد و شد وسائل نقليه در آنها زياد بوده و يا مقاومت خاك و بستر روسازي كم است از بتن آسفالتي كم قير(اساس قيري) ساخته مي شود.

عتیقه زیرخاکی گنج